moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
zondag

4

december

Vriendschap is de titel van de negenenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de serie autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke zondag als een soort van feuilleton publiceren.

vriendschap

XIII is de titel van een stripreeks over een man zonder geheugen die betrokken blijkt te zijn bij een aantal complotten en samenzweringen die in een serie strips worden onthuld. Spannend, goed getekend en licht verslavend. Er is een uitgebreide eerste cyclus die door de bedenkers William Vance en Jean van Hamme werd gemaakt, een tweede cyclus door scenarist Sente en tekenaar Jigounov en nog een subserie, die al even mooi is, XIII Mystery, waarin steeds één bijfiguur centraal staat, en die steeds door een ander team van scenarist en tekenaar gemaakt wordt, weliswaar onder regie van Van Hamme. In die laatste reeks verscheen nu een deel dat door de verkiezing van Trump ineens helemaal niet zo fictief meer overkomt.
XIII Mystery – Calvin Wax.

calvin wax

Lise op Monstereiland is een strip die op het eerste oog alleen voor hele kleine kinderen geschikt lijkt, maar hij is zo goed getekend, en er zitten zo veel subtiele grappen in verwerkt die ook voor een volwassen publiek leuk zijn, dat we gerust kunnen stellen dat deze strip een aanrader is voor alle leeftijden.

lise op monstereiland

En om duidelijk te maken hoe divers het striplandschap tegenwoordig is heb ik nog een totaal andere strip voor je: Op weg naar Compostella. Een strip die spannend en educatief tegelijk is, met vier hoofdpersonen die vanuit verschillende punten in Europa te voet naar Compostella gaan, waarbij de tekenaar onderweg de geschiedenis van de streek laat zien waar ze doorheen lopen. Spannend en interessant dus.
Op weg naar Compostella 3 – Notre-Dame.

compostella

zaterdag

3

december

In eerste instantie dacht ik dat New York in de jaren dertig bevolkt door dieren wel een erg karikaturale strip zou opleveren, maar De Vleugels van de Aap is een verrassend goede, spannende, humoristische strip die ook nog eens redelijk historisch accuraat blijkt te zijn.
De Vleugels van de Aap – Wakanda.

de vleugels van de aap

Voor tekenaar Gerard Leever heb ik een zwak – ik vind zijn tekenstijll erg leuk, en zijn knusse humor eigenlijk onweerstaanbaar, ook als hij een strip tekent die eigenlijk bedoeld is voor tienermeiden.
Gerard Leever – Suus & Sas -10 Girlie Girlie.

girlie girlie

En dan nog een totaal andere strip, over Rag Racers, motorrijders zonder geld of talent, stoere jongens die met veel branie en bluf op hun motor zitten. Philippe Madou maakte een boek vol strips waarin steeds zo’n Rag Racer genadeloos en hilarisch getypeerd wordt. Erg leuk! We laten speciaal vandaag ook even de sinterklaasaflevering zien.
Rag Racers.

rag racers

vrijdag

2

december

Er is weer een nieuw deel verschenen in de stripreeks rond de Donjon, en dan zit ik altijd weer handenwrijvend klaar, zeker als het om een deel uit de subserie Donjon Monsters gaat. Lewis Trondheim en Joann Sfar hebben een compleet universum gecreëerd rond de slottoren de Donjon. Een universum dat bevolkt is met de meest idiote wezens en rare konijnen en waarin de verhalen krankzinnig en heel erg grappig zijn, en bovendien nog spannend ook. In de reeks Donjon Monsters mag steeds één bijfiguur een hoofdrol spelen, dus die boeken kun je heel goed op zich lezen.
Donjon Monsters – Herrie bij de Brouwers.

donjon monsters

Ik ben een groot liefhebber van de strips van de Canadese tekenaar Seth, en zijn eenpersoonstijdschrift Palookaville volg ik dan ook met veel plezier. Nu is er door een Canadese schrijver een boekje over Palookaville geschreven, en uiteraard ook over de tekeningen en strips van Seth. De ondertitel van het boekje maakt wel duidelijk wat Smart in gedachten had.
Tom Smart – Palookaville – Seth and the art of graphic autobiography.

palookaville

dinsdag

1

november

Als sinds de jaren zestig heb ik een zwak voor de tekenaar Willem – ik koester de Nederlandse boeken die ik van hem heb, en ik heb het eigenlijk altijd jammer gevonden dat hij naar Frankrijk verhuisd is, waar hij inmiddels al een halve eeuw woont en werkt, onder meer voor Charlie Hebdo en het linkse dagblad Libération. In het Nederlands Stripmuseum in Groningen is momenteel een tentoonstelling te zien van zijn werk, en ze hebben meteen ook maar een mooie catalogus uitgebracht. Aan te raden!
Willem Retour.

willem retour

Mapping the streets of Trier aflevering 73 – het Domplein – in alle series “Mapping the Streets” kwam tot nu toe geen mens voor, maar daar komt nu radicaal verandering in, want het plein voor de Dom in Trier is altijd bevolkt met mensen van allerlei pluimage – niet alleen toeristen, al komen die er allemaal wel even kijken, ook de inwoners van Trier zelf weten het plein te vinden. Een kwartiertje mensen kijken op het Domplein verveelt dus nooit.

domplein trier

woensdag

30

november

Vinyl is de titel van een boek over de geschiedenis en de tamelijk verrassende revival van de grammofoonplaat. Een mooi, uitgebreid, vlot geschreven en plezierig ruim geïllustreerd boek, dat iedereen die ook maar een beetje in vinyl geïnteresseerd is in huis zou moeten halen.
Vinyl – De geschiedenis en revival van de grammofoonplaat.

vinyl

Cees Nooteboom is een schrijver die nooit echt bij mij binnen is gekomen. Ik heb wat proza van hem gelezen, waar ik de kwaliteit wel van onderken, maar dat me niet echt raakte, en ik had nog nooit een gedicht van hem gelezen, tot ik Monniksoog in handen kreeg. En dat blijkt een bundel vol juweeltjes te zijn die de bijzondere stilte van een eiland mooi weten te vangen. En meer dan dat.
Cees Nooteboom – Monniksoog

monniksoog

Mapping the streets of Trier, aflevering tweeënzeventig – Graffiti. Er komt altijd weer nieuwe graffiti bij, ook op plaatsen waar je hem niet verwacht, dus dit blijft een vervolgverhaal.

graffiti in trier

dinsdag

29

november

Ook voor de striphelden Robbedoes en Kwabbernoot worden tegenwoordig, net als bij Suske en Wiske, nieuwe en andere striptekenaars en verhalenschrijvers uitgenodigd om een boek te maken. Dat levert onder meer de reeks Robbedoes One Shot op, waarin zojuist het tiende deel verscheen. Ik dacht lang dat de Robbedoes van tekenaar Franquin niet te evenaren was, maar deze komt toch wel een beetje in de buurt van de grootmeester, wat mij betreft.
Frank Pé en Zidou – Robbedoes – Het Licht van Borneo.

robbedoes

De Phoenix City Retaliators komen verrassend genoeg uit Rotterdam. Het gaat om een ska-reggae-punkrockband van internationale allure die een heerlijk dansbaar plaatje hebben gemaakt dat niet snel verveelt. De cd is al anderhalf jaar geleden uitgebracht, maar hier op de een of andere manier ergens tussen de kieren beland, dus we steken hem een beetje later omhoog dan de bedoeling was, maar kwaliteit blijft de moeite van het ontdekken waard, dus…
The Phoenix City Retaliators – Retaliate.

maandag

28

november

Het indrukwekkendste boek over Palestijnen en Joden dat ik ooit gelezen heb is The Parachute Paradox van de Palestijnse fotograaf Steve Sabella, die onder meer voor de Verenigde Naties werkt. Het is een boek dat je niet in één keer kunt uitlezen, daarvoor zijn de verhalen veel te indringend. Ik laat je de eerste vier en de laatste twee pagina’s lezen, dan weet je eigenlijk meteen wel waarom ik zo onder de indruk ben.
Steve Sabella – The Parachute Paradox .

the parachute paradox

Met de muziek van André Hazes heb ik absoluut niets, maar het eerste deel van zijn stripbiografie levert een geweldig verhaal op, en vooral een sublieme strip.
Hazes – de stripbiografie 1 – Bloed 1951-1976

hazes

zondag

27

november

Afstamming is de titel van de achtenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke zondag als een soort van feuilleton publiceren.

afstamming

Het laatste avontuur van Nero maakte Marc Sleen toen hij tachtig was. Toen had hij een zeer ruime halve eeuw (57 jaar lang) die strip getekend, elke dag twee stroken voor de krant. Vandaag ons laatste eerbewijs aan de tekenaar Marc Sleen, die unieke strips maakte die steeds weer nieuwe generaties zullen aanspreken, daar ben ik van overtuigd, want zijn absurdistische ongebreidelde fantasie leverde volstrekt tijdloze verhalen op. Het laatste avontuur van Nero is in een speciale in memoriam-uitgave uitgebracht, en het verhaal is absoluut de moeite waard om te herlezen, want het is echt een fraai laatste verhaal dat de avonturen ven Nero mooi afrondt.
Marc Sleen – Het laatste avontuur van Nero – Zilveren tranen.

het laatste avontuur van nero

zaterdag

26

november

De Oorlog van de Lulu’s vertelt in stripvorm het verhaal van de vier weesjongens Lucien, Luigi, Ludwig en Lucas, die samen met het meisje Lucy tijdens de Eerste Wereldoorlog door Europa trekken, op zoek naar hun vrienden van het weeshuis en hun abt. In het vierde deel, 1917, het Afscheid, zijn ze in België beland. Het is een bijzondere strip, die nu eens niet de oorlog vanuit de loopgraven laat zien, maar vanuit het perspectief van de gewone mensen.
Régis Hautière & Hardoc – De Oorlog van de Lulu’s – 1917 – Het Afscheid.

de lulu's

Ook vandaag staan we nog even stil bij de eerder deze maand overleden stripgrootheid Marc Sleen. Zijn nalatenschap lijkt voorlopig even gewaarborgd, want de avonturen van Nero worden door Uitgeverij Standaard momenteel integraal heruitgegeven in fraaie hardcovers, waarin steeds vier verhalen worden afgedrukt met per verhaal een aantal pagina’s met achtergrondinformatie. Voorbeeldige, fraaie heruitgaven kortom, voor een mooie prijs.
Marc Sleen – De Avonturen van Nero – 1967-1968

nero integraal

vrijdag

25

november

Er is weer een prototype klaar van een van mijn tafeltjes. Dit keer niet een hele strakke, maar eentje uit de vrolijke serie. Het Profiel, heb ik hem voorlopig maar genoemd, je ziet vanzelf wel waarom. Omri Jerushalmi heeft hem voor mij perfect in staal uitgevoerd.
Een tafeltje van Holly Moors – het Profieltafeltje.

profieltafeltje

Op de eerste pagina van het verhaal De Mosterd van Abraham staat Abraham Tuizentfoot op de stoep bij tekenaar Marc Sleen, want hij wil “de tekenaar van dit verhaal” spreken. Het is een typische Sleen-grap, want Marc Sleen zette op het naamplaatje van zijn stripheld Nero ook “Dagbladverschijnsel”. Een striptekenaar die niets meer, maar vooral ook niets minder tekende dan strips. Superieure strips, met een unieke absurdistische, wellicht typisch Belgische humor. We lichten uit het buitengewoon omvangrijke oeuvre van de eerder deze maand overleden Marc Sleens de verhalen waarin Tuizentfloot figureert – er zijn er drie gebundeld onder de titel De Tuizenfloot-trilogie.

tuizentfloot

donderdag

24

november

Marc Sleen, tekenaar van Nero, en vele andere absurdistische Belgische strips, is op 6 november op drieënnegentigjarige leeftijd overleden. Daarom gaan we de komende dagen wat aandacht aan deze grootmeester van de dagstrip besteden, te beginnen met de allereerste Nerostrip die hij tekende, in 1947, toen nog met detectief Van Zwam in de hoofdrol en Nero in een bijrol.
Nero – De Premieres: Van Zwam – Het Geheim van Matsuoka.

marc sleen

Douglas Greer maakte een album met de titel Baja Louisiana – een titel die ik interpreteerde als cajun, waardoor ik de cd wat lang heb laten liggen. Toen ik hem uiteindelijk toch ging draaien bleek het om een heerlijk Americanaplaatje uit Texas te gaan met een mooi rauw rafelrandje. Een echte aanrader, eerlijk gezegd, dus wat later dan bedoeld hou ik hem toch even nadrukkelijk omhoog.
Douglas Greer – Baja Louisiana.

woensdag

23

november

Een onverwacht hevige migraine, waar de gebruikelijke medicijnen nauwelijks vat op leken te hebben, en een griep die er bovenop kwam zorgden voor een complete uitschakeling. In bed, met de gordijnen dicht. Helaas. Dus even radiostilte hier.

dinsdag

22

november

Mapping the streets of Trier aflevering eenenzeventig – stickers. Stickers op lantaarnpalen, elektriciteitskastjes en dergelijke geven altijd een mooi beeld van wat er zich afspeelt in de alternatieve hoek van een stad. Ruim tachtig stickers vond ik in oktober 2016 die er bijgekomen waren sinds mijn laatste bezoek aan de stad, een half jaar eerder.

stickers in trier

maandag

21

november

Ayak + Por is een verrukkelijke nonsensstrip van Wilbert van der Steen en Marc Legendre over een klein meisje en haar éénogige hondje die de meest idiote avonturen beleven. In het derde deel van hun prachtig getekende avonturen gaan ze met een ietsoloog en een cryptozoöloog naar de Schotse lochs om Schotse monsters te zoeken.
Wilbert van der Steen en Marc Legendre – Ayak + Por 3 – de ietsoloog

ayak en por

De Koreaan Jason Sangik Noh is naast chirurg die zich gespecialiseerd heeft in kanker ook fotograaf, en die combinatie leverde een bijzonder boek op.
Jason Sangik Noh – Biografie van Kanker.

zondag

20

november

Intellectueel eigendom is de titel van de zevenenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier als een soort van feuilleton iedere zondag publiceren.

intellectueel eigendom

De Blauwbloezen is een humoristische strip over de Amerikaanse burgeroorlog die al meer dan vijfenveertig jaar loopt. Het zestigste deel is zojuist verschenen, en de formule lijkt nog steeds niet versleten. Ook dit deel 60 is een aanrader.
Lambil & Cauvin – De Blauwbloezen nr 60 – Carte Blanche voor een Blauwbloes.

carte blanche

zaterdag

19

november

Ook in Trier is de gele-zakkendag ingevoerd, waardoor je op bepaalde dagen ineens overal bergen gele, bijna doorzichtige zakken, gevuld met plastic afval, het straatbeeld ziet overheersen op een merkwaardige manier. Het levert op een bijzondere manier een stukje tijdsbeeld op, vind ik.
Mapping the streets of Trier, aflevering zeventig – de gele zakken.

gele zakken in trier

vrijdag

18

november

Willem Wilmink zou dit jaar tachtig zijn geworden. Omdat er nog steeds belangstelling voor zijn werk is deed Jacques Klöters iets heel moois – hij zette zijn persoonlijke herinneringen aan Wilmink op papier en vulde het boek aan met twee cd’s waarop we Wilmink zelf horen zingen, voorlezen en praten.  Aandoenlijk, ontroerend en vaak ook gewoon heel erg grappig.
Jacques Klöters – Visite uit de hemel – Herinneringen in woord en geluid aan Willem Wilmink.

wilmink

In oktober was ik ook nog twee weken in Trier, zodat ik mijn fotografische impressie van die stad ook weer kon oppakken, want ik blijf dingen zien die me verbazen, zoals de verkeersborden die niet met rust gelaten kunnen worden door activistische stickeraars en graffiti-kladderaars. Van verkeersborden hoor je af te blijven, vind ik, maar ik vind dat ik de curieuze resultaten toch even vast moest leggen.
Mapping the Streets of Trier aflevering 69 – aangepaste verkeersborden.

verkeersborden in trier

donderdag

17

november

The Remote Viewers is een saxofoonband uit Engeland, maar met zo’n omschrijving doe ik ze ernstig tekort, want er doet ook nog een fantastische drummer mee en een fenomenale bassist, en ze zetten een zaktheremin en een noise generator in, naast minimaal vier saxofoons. De muziek is een mix van jazz, klassiek, filmmuziek, minimal music en avantgarde, en elk album is weer een muzikaal avontuur voor iedere luisteraar met open oren.
The Remote Viewers – No Voice From The Hall.

woensdag

16

november

De Noorse striptekenaar Jens K Styve tekende tijdens twee stripchallenges twee strips in vierentwintig uur. Het zijn twee verbluffend sterke strips zonder woorden geworden, eentje over een jongetje en zijn hond en de dood in een kapotgebombardeerde stad, en eentje naar aanleiding van een liedje van Nick Cave.
Jens K Styve – Cabin Fever en Homs.

styve's strips

En dan nog twee ultrakorte strips van eigen bodem, eentje met een scenario van Marc de Lobie, die we al kenden van het fraaie Tara, en een met een scenario van Wilbert van der Steen, die voor beide strips de tekeningen maakte.
Marc de Lobie en Wilbert van der Steen – Torque de alchemist – een kortverhaal + nog 1 extra

torque

dinsdag

15

november

We hadden het gisteren over de verbluffende stripserie Amoras. Er is ook nog een boek verschenen over het ontstaan van die strip, en dat is voor iedereen die de saga gelezen heeft ook een aanrader.
The Making of Amoras.

the making of amoras

Mapping the streets of Huy, de zeventiende en laatste aflevering, met graffiti, stickers op lantaarnpalen, verkeersborden, putdeksels en andere zaken die me opvielen en die niet in een andere serie konden worden ondergebracht.

mapping the streets of huy, de slotafleveringmapping the streets of huy, de slotaflevering

maandag

14

november

Amoras was de naam van het eiland waar Suske en Wiske hun allereerste avontuur beleefden. Het is ook de naam van een zesdelige stripreeks waarin Suske en Wiske eindelijk volwassen zijn geworden. De reeks is nu in één boek uitgebracht, waardoor je alle zes de delen achter elkaar uit kunt lezen. Suske en Wiske voor volwassenen, met extreem geweld, naakt, een onvoorspelbare meid die Suske en iedereen manipuleert, krankzinnige schurken en veel meer. Spannend, geweldig getekend en erg leuk. Oh, en in deel één gaat Wiske al dood…
Amoras – de complete saga.

amoras

Mapping the streets of Huy aflevering 16 – muren deel 2. Maak je geen zorgen, we gaan niet eindeloos door, ik ben bijna klaar met mijn fotografische impressie van het Waalse plaatsje Huy. Na deze laatste muren die me opvielen, van hele oude tot curieuzere gevallen, komt nog een aflevering met “restjes” – foto’s die ik niet in een thema kan vangen of waar er te weinig van waren om er een aparte pagina voor aan te maken. Maar eerst nog deze verzameling bijzondere muren.

muren in Huy

zondag

13

november

Een gedachte-experiment is de titel van de zesenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort van feuilleton publiceren.

een gedachte-experiment

Blacksad – Ergens tussen de schaduwen – Achter de schermen is een boek dat inderdaad een kijkje achter de schermen gunt bij het ontstaan van een superieure strip. Een aanrader voor de doorgewinterde stripliefhebber die wel eens wil zien hoe een strip tot stand komt of voor iedereen die striptekenaar zou willen worden.

blacksad

Ik heb ondertussen ook nog een aantal foto’s toegevoegd aan de eerste reeks foto’s in mijn serie Mapping the streets of Huy, want ik kwam er toch nog wat tegen die ik niet bij een van de thema’s kon onderbrengen en die wel de algemene eerste indruk wat kunnen verbreden. Dus kijk er gerust nog een keer naar, want er zijn twintig foto’s toegevoegd.
Mapping the streets of Huy – de algemene eerste indruk.

zaterdag

12

november

Mapping the streets of Huy aflevering 15 – muren, deel 1. Ik zag heel wat opmerkelijke muren in het Waalse plaatsje Huy, van hele oude tot geïmproviseerde tijdelijke.

de muren van huy

Mitch Mann woont in Muscle Shoals, Alabama. Dat je dan een paar uitstekende blazers kunt regelen voor je album spreekt bijna voor zich. Mann maakte een mooi, puur folkblues album met wat oude en een paar nieuwe nummers en overtuigt vooral door zijn eigen gitaarspel en zijn zang.
Mitch Mann – Blackwater Creek.

vrijdag

11

november

Evert Kwok is de titel van een cartoonverzameling met grappen die eigenlijk veel te slap en te flauw zijn, maar die op een geheimzinnige manier toch op de lachspieren blijken te werken. Middelbare-schoolhumor voor de melige momenten, gevat in tekeningen. Leuk? Oordeel zelf.
Evert Kwok – Droge humor, woordgrappen en bananen.

evert kwok

Ik moet bekennen dat ik nog nooit van Tad Robinson gehoord had tot ik zijn zesde solo-album in handen kreeg, maar dat was dan ook wel meteen genoeg om me tot fan te maken van deze authentieke soulzanger. Nee, niet weglopen nu, want wat Robinson maakt is geen doorsnee soul, blues of R&B, bij hem wordt het allemaal net iets geraffineerder, verfijnder en beter, zonder dat de melancholie verdwijnt.
Tad Robinson – Day into Night.

donderdag

10

november

Mapping the streets of Huy aflevering 14 – een kerkhof. Het is niet dat ik dankzij de merkwaardige overwinning van Trump in een grafstemming ben (minder stemmen, meer kiesmannen, ik blijf het een vreemd systeem vinden – er stemmen minder mensen op je dan op je tegenstander, en toch win je met een overweldigende meerderheid?), maar het kwam toevallig zo uit.

een kerkhof in huy

Soms kun je door de naam van een band of een hoesje volledig op het verkeerde been gezet worden, en met een beetje pech mis je dan een vreselijk leuk album, zoals What Matters Most van de Sun Soul Orchestra. Feel-good music van de beste soort, en die kunnen we nu wel even heel goed gebruiken.
Sun Soul Orchestra – What Matters Most.

woensdag

9

november

Calamity Jane, Billy the Kid en de Daltons zijn allemaal bekende stripfiguren voor de lezers van Lucky Luke, maar ze hebben ook allemaal echt bestaan. Dat ze in de Lucky Luke-strips karikaturen zijn geworden zal niemand ontkennen, maar het lijkt nog niet zo eenvoudig om hun echte verhaal een keer te vertellen, zeker niet in een strip. Toch hebben scenarist Olivier Visonneau en tekenaar Jesús Alonso een geslaagde poging ondernomen om het leven van de Daltons in een strip te vangen. Het eerste deel van een tweedelig verhaal is zojuist verschenen.
De Daltons – Deel 1/2 – De eerste dode.

de daltons

Tomislav Goluban is een Kroatische mondharmonicaspeler die ik al een tijdje volg, omdat zijn dampende bluesrock altijd weer in schitterende porties van een uur opgediend wordt op met enige regelmaat verschijnende cd’s. Zijn achtste is ook weer een pareltje om ruim een uur lang ongegeneerd van te genieten.
Tomislav Goluban – Kaj Blues Etno.

dinsdag

8

november

Mapping the streets of Huy aflevering 13 – kelderraampjes deel 2. Ik noem het dan wel kelderraampjes, maar soms zijn het niet meer dan smalle tochtgaten met een stang ervoor – kelderraampjes is een breed begrip, wat mij betreft.

kelderraampjes in huy, deel 2

Sparrow Falls is een fantastische punkrockfolkband van absolute wereldklasse uit Maastricht. Ze brachten zojuist hun tweede album uit, en als je van intelligente pokkeherrie houdt is dit een absolute aanrader.
Sparrow Falls – A Brimstone Harvest.

maandag

7

november

Honderd jaar geleden werd Fiep Westendorp geboren, en daarom worden er nu onverwacht veel boeken met haar tekeningen opnieuw uitgegeven, waaronder ook De ijsmuts van Prins Karel, een boek met gedichten van Han Hoekstra en tekeningen van Westendorp. Mooie bijvangst, want Hoekstra is dan wel veel minder bekend dan Annie MG Schmidt, zijn versjes zijn zeker zo leuk, dus een herontdekking is terecht.
Han G Hoekstra en Fiep Westendorp – De ijsmuts van Prins Karel en veel meer.

de ijsmuts van prins karel

Mapping the streets of Huy aflevering 12 – kelderraampjes deel 1. Kelderraampjes worden vaak over het hoofd gezien en ook verwaarloosd, en daarom is het juist wel interessant om in een onbekende stad juist de blik eens naar beneden te richten om naar die onbetekenende kelderraampjes te kijken.

kelderraampjes in huy

Spicewood Seven is, anders dan de bandnaam zou doen denken, een duo. Twee in de muziek doorgewinterde Texanen die samen humoristische, licht cynische liedjes maken.
Spicewood Seven – Still Mad.

zondag

6

november

Grondbezit is de titel van de vijfenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier als een soort van feuilleton iedere week publiceren.

grondbezit

Glenn Berger werkt al jaren als shrink in New York, maar deze psychiater begon toen hij zeventien was als stagiaire in de opnamestudio van de legendarische en beruchte Phil Ramone en werkte zich daar al snel op tot een van de belangrijkste geluidstechnici. Hij tekende zijn verhalen over die tijd op in een fascinerend boek, waarin een aantal grootheden als Paul Simon en Bob Dylan behoorlijk van hun voetstuk vallen, terwijl iemand als Mick Jagger juist een sociale, aardige vent bleek te zijn. Een must voor pop- en rockliefhebbers.
Glenn Berger – Never Say No to a Rock Star.

zaterdag

5

november

Mapping the streets of Huy aflevering 11 Nix – plekken waar duidelijk iets gezeten heeft dat nu verdwenen is – afgeschroefd, dichtgemetseld, versleten, of gewoon weg.

huy nix

Brel & Brass is de titel van een album waarop Micheline van Hautem liedjes van Jacques Brel zingt, begeleid door een fanfare. Als Brel-liefhebber hield ik mijn hart vast, want er zijn in de loop der jaren zo onvoorstelbaar veel slechte uitvoeringen van Brel’s liedjes uitgebracht dat deze combinatie me wat terughoudend maakte. Maar ik moet bekennen dat ik een groot deel van dit prachtalbum met een brok in de keel heb zitten beluisteren, en dat is niet iets wat je als recensent vaak opschrijft. Luister naar de Zuidafrikaanse uitvoering van Ne Me Quite Pas en je begrijpt meteen wat ik bedoel.
Brel & Brass – Micheline van Hautem en de Koninklijke Fanfare Kemperbloei.

vrijdag

4

november

Gisteren kon je tussen de beelden in Huy nog een plaquette vinden met een aantal Belgische koningen, waaronder ook Leopold II, misschien wel een van de ergste koninklijke schurken die we ooit gekend hebben. Zijn verhaal is hier nauwelijks bekend, maar Leopold was de persoonlijke eigenaar van Congo tot 1908, en hij gebruikte dat immense land rigoureus om er zelf puissant rijk van te worden. Dat daarbij op een stuitende manier misbruik werd gemaakt van de plaatselijke bevolking, en hoe ver dat ging, kun je nu nalezen in de vierdelige strip Africa Dreams, waarvan zojuist deel 4, Een Koloniaal Proces is uitgekomen.
Africa Dreams – 4 – Een Koloniaal Proces.

een koloniaal proces

Spike Flynn is een singer/songwriter uit Australië die sterke liedjes schrijft die hij met een prima band ook erg sterk brengt. Mooie verhalende liedjes, met humor en melancholie.
Spike Flynn – Rough Landing.

donderdag

3

november

Spawn is een zevenkoppige band uit de Achterhoek die op een inventieve manier ska en rock weet te mixen tot een onweerstaanbare dansmuziek waar volgens mij helemaal niemand stil bij kan blijven zitten. Hun derde album is een heerlijke plaat geworden waar je vanzelf een goed humeur van krijgt.
Spawn – Dance of the Lunatics.

spawn

Mapping the streets of Huy aflevering 10 – beelden. Elke zichzelf respecterende stad heeft een behoorlijk aantal beelden en andere kunst in de openbare ruimte, dus ook Huy. Van oude standbeelden via abstracte kunst tot stripfiguren.

beelden in huy

woensdag

2

november

Mapping the streets of Huy aflevering 9 – luiken. Belgen zijn gek op luiken voor de ramen, en daar zijn dan ook vele variaties op te vinden, van oude brede houten luiken tot luiken van smalle houten latjes en metalen luiken. Niet allemaal in perfecte conditie, vrees ik.

luiken in huy

Eli Barsi schrijft en zingt cowboyliedjes. Niet vernieuwend, niet spectaculair, maar wel heel goed, en vooral ook goed voor een glimlach, want ze maakt aanstekelijke knusmuziek voor iedereen die van Country & Western houdt.
Eli Barsi – Portrait of a Cowgirl.

dinsdag

1

november

The Time Before is een intrigerende strip over de mogelijkheden en onmogelijkheden om je leven volledig perfect naar je hand te zetten als je terug zou kunnen reizen in de tijd. Fotograaf Walter Benedict krijgt in het New York van de jaren vijftig een amulet van een oude man waarmee hij terug kan reizen in zijn eigen leven, en dan alles nog eens overdoen vanaf dat moment. Dat levert een fascinerende strip op, niet alleen omdat het een goed en ingenieus verhaal is, ook omdat het magnifiek getekend is.
Cyril Bonin – The Time Before.

the time before

Mapping the streets of Huy aflevering 8 – huisnummers. Van aandoenlijke huisvlijt tot design, van nadrukkelijk Franstalig tot nadrukkelijk herhalend. Huisnummers dus.

huisnummer in huy

maandag

31

oktober

Zaza Gravures zijn oude gravures die door de toevoeging van een onderschrift of een tekstballon onverwacht veranderd zijn in een hilarische, absurdistische cartoon. De Belg Zaza is een meester in het vinden en het ombouwen van vergeten gravures naar idiote grappen. Verzameld in een onweerstaanbaar, grootformaat hardcover boek is dit een absolute aanrader.
Zaza gravures – Het Geheim van het Konijn.

zaza gravures

Mapping the streets of Huy aflevering 7 – de brievenbussen. In het Belgische stadje Huy zit er onder een brievenbus vaak een open koker voor de krant, dat is al één opmerkelijk verschil met de Nederlandse brievenbus. Maar er waren meer bijzondere brievenbussen te vinden.

brievenbussen in huy

zondag

30

oktober

Over de tamme en de vrije mens is de titel van de vierenzestigste aflevering van De Ontwikkeling van mijn Denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort van feuilleton publiceren.

over de tamme en de vrije mens

Mapping the streets of Huy aflevering 6 – de deuren. Ook bij deuren valt in een stadje als Huy wel wat uitzonderlijks te vinden. Ik zoek dan niet zozeer mooie of oude deuren, maar vooral deuren die opvallen doordat er een steekje aan los zit, om het maar een beetje raar te zeggen.

deuren in huy

zaterdag

29

oktober

Mapping the streets of Huy – de ramen. Mijn persoonlijke selectie van ramen uiteraard – ik fotografeer alleen wat er voor mij uitspringt, dus een doorsnee raam zul je hier nauwelijks zien, alleen opmerkelijke ramen in het Belgische plaatsje Hoei, dat ik steeds als Huy spel, omdat het overduidelijk en zeer nadrukkelijk een Franstalig stadje is. En je spreekt het uit als Hwie.

huy - de ramen

vrijdag

28

oktober

We hebben hier in Groningen een behoorlijk aantal erg goede singer/songwriters die in hun eigen taal liedjes schrijven, in het Gronings dus. Sinds Jan Henk de Groot uit Hoogezand in het Gronings is gaan zingen is hij steeds beter geworden, en zijn nieuwe album is wederom een absoluut juweeltje geworden, met een vorm van onweerstaanbare Groninger Americana en ijzersterke liedjes, van een bloedstollende blues tot en met vrolijke heimweeliedjes en melancholieke liedjes over ouder worden. En de humor ontbreekt ook niet. Kortom: een absolute aanrader.
Jan Henk de Groot – Keunenk van Westerdaipsterdale.

jan henk de groot

donderdag

27

oktober

De Franse draailiervirtuoos Valentin Clastrier en de Nederlandse avontuurlijke saxofonist Steven Kamperman trokken zich een tijd geleden terug in de studio van drummer Sebastian Demydczuk in het Groninger dorp Foxhol om samen een album op te nemen. Dat bleek een uitstekend idee, want ze kwamen tevoorschijn met een uniek album, dat nergens te plaatsen is, maar dat wel de aanrader van het jaar is, wat mij betreft. Draailier en saxofoon? Ik hoor het je al denken. Luister toch maar eens even.
Valentin Clastrier en Steven Kamperman – Fabuloseries.

fabuloseries

woensdag

26

oktober

Mapping the streets of Huy – hekjes rond lantaarnpalen. Ze vielen me op doordat ze alleen om de lantaarnpalen stonden, en niet om de bomen te beschermen tegen de auto’s, en omdat ze vrijwel allemaal wel eens een klap gekregen hadden, waardoor er vrij weinig gave hekjes tussen zaten. Dat levert dan wel weer een onbedoeld komisch effect op, want soms lijken ze op een vreemde manier bijna te dansen.

hekjes in huy

dinsdag

25

oktober

Mapping the streets of Huy – regenpijpen deel 2. Nog een keer een kleine zeventig regenpijpen in het Belgische stadje Huy. Dat lijkt absurd, maar bekijk de foto’s eens op je gemak en je krijgt via die regenpijpjes al een aardig beeld van Huy. Want je ziet natuurlijk niet alleen die pijpen, maar ook de stoepen, de muren, de staat van onderhoud, enzovoorts. Bovendien zien die onnozele regenpijpjes er af en toe gewoonweg aandoenlijk uit, in al hun onnozelheid.

regenpijpen in huy, deel 2

maandag

24

oktober

Mapping the street of Huy, aflevering 2 – regenpijpen. Want dat was zo’n beetje het eerste wat me opviel in het Waalse plaatsje Huy – dat de regenpijpen niet, zoals in Nederland, de grond in gaan, of zoals in Trier in putjes verdwijnen, maar dat ze gewoon open hun water op de stoepen lozen. Vandaag de eerste zeventig, dat is ongeveer de helft van wat ik gefotografeerd heb. En echt, het is fascinerend genoeg, zo’n onnozel lijkende regenpijp.

regenpijpen in huy

zondag

23

oktober

Waarom ik leiders niet volg is de titel van de drieënzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de serie filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

waarom ik geen leiders volg

zaterdag

22

oktober

Op 8 oktober was ik in Huy voor een minifestival van homerecords.be, het onvolprezen platenlabel uit Luik dat zoveel avontuurlijke wereldmuziek, folk, jazz en alles daaromheen uitbrengt. Het was een avond met ongewone boogiewoogie met drie virtuoze pianisten en één cd-presentatie, namelijk die van de cd Fiali in Chicago van de internationale band Zanzibar, die bestaat uit een Belgische pianist en componist, een zanger en tekstschrijver uit Burundi, een drummer en percussionist uit Guinea Conakry en een mondharmonicaspeelster uit België. Samen maken ze boogiewoogie die gekruid is met blues, jazz en ragtime en die ze mengen met Afrikaanse polyritmes. Een avontuurlijke mix die live fantastisch uitpakte en op cd misschien nog wel mooier.
Zanzibar – Fiali in Chicago – presentatie in Huy.

zanzibar

vrijdag

21

oktober

Ik ben net terug van twee weken Trier, maar ik was twee weken geleden ook nog even twee dagen in het Belgische plaatsje Huy (spreek uit Hwie) voor een minifestival van het onvolprezen Luikse platenlabel homerecords.be. Over dat festival heb ik het later, maar ik heb ook nog van de gelegenheid gebruik gemaakt om Huy uitgebreid te verkennen, en dat levert dan ook weer een aantal fotoreeksen op, want elke stad heeft wel weer zijn eigen onmiskenbare eigenaardigheden. Ik begin vandaag met een algemene serie, om een beetje een eerste indruk te geven van Huy.
Mapping the streets of Huy – aflevering 1

mapping the streets of huy

donderdag

20

oktober

De Zweedse fotograaf August Eriksson fotografeerde een wandeling die hij maakte door Japanse bossen. Hij deed dat op het eerste gezicht niet op een bijzondere manier, maar gewoon, recht vooruit kijkend, de hele wandeling stukje voor beetje vastleggend. Maar hij deed dat zo goed en zo indringend dat het boek een klein meesterwerkje is geworden, en dat het niet alleen voor verstokte wandelaars een aanrader is, maar voor iedere kijker of liefhebber van fotografie of van kunst.
August Eriksson – The Walk.

the walk

woensdag

19

oktober

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdtweeënvijftig, met opnieuw een kop die verschijnt en splitst, waar een soort van masker ontstaat, en die weer verdwijnt. Alles zoals altijd bij die idiote filmpjes binnen de tien seconden, dus je kunt beter wat langer blijven kijken, want hij draait gewoon in een loopje door. Dan zie je na twee of drie keer wel hoe het precies gaat.

holly's filmpje 652

dinsdag

18

oktober

Osama Abdulrasol is een Belgische Irakees die de Arabische schootharp, oftewel de qanun, pas ontdekte toen hij Irak had moeten verlaten. In België ontdekte hij een nieuwe muzikale wereld die hij met graagte omarmde, waardoor hij zich ontwikkelde tot een van de avontuurlijkste wereldfusie-componisten van dit moment. Met zijn bijzondere quintet, dat bestaat uit een sopraan, een accordeonist, een cellist en een al even virtuoze percussionist maakte hij een verbluffend mooi album.
Osama Abdulrasol Quintet – Jedid.

Osama Abdulrasol

maandag

17

oktober

De Canadese tekenaar Seth maakt al jaren een strip over twee broers die in de vorige eeuw een bedrijfje met ventilatoren runden, Clyde Fans. Dat kleine bedrijfje gaat tenonder dankzij de uitvinding van de airconditioning en omdat de broers daar geen antwoord op hebben, maar Seth tekent vooral de kroniek op van twee broers die een verloren leven hebben geleid in een klein Canadees stadje. Het tempo van de strip is aangenaam traag, waardoor de kroniek van de gemiste kansen, van de wroeging en de moeizame communicatie tussen de broers nog beter tot zijn recht komt. De eerste delen van het epos zijn gebundeld in een boek, de rest kun je volgen in Seth’s sublieme hardcover tijdschrift Palookaville.
Seth – Palookaville en Clyde Fans.

seth

zondag

16

oktober

Meerkeuzemensen is de titel van de tweeënzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort feuilleton publiceren.

meerkeuzemensen

zaterdag

15

oktober

Clara Brörmann maakt abstracte schilderijen waar ik met open mond van bewondering naar sta te kijken. Haar schilderijen lijken gebaseerd op het minimalisme, ook wat betreft het kleurgebruik, maar ze breekt daar ook volledig uit los, door met een losse manier structureel te schilderen. Dat klinkt wellicht wat warrig, maar je begrijpt het als je haar schilderijen ziet. In een prachtige monografie vind je een overzicht van haar werk van de laatste jaren.
Clara Brörmann.

clara brormann

vrijdag

14

oktober

Dwiki Dharmawan is een Indonesische pianist die op een bijzondere manier de Indonesische gamelantraditie en de westerse jazzrock met elkaar weet te combineren tot een fijnzinnige vorm van intelligente jazzrock waar je niet snel op uitgeluisterd raakt. Hij nam in Londen een dubbelalbum op met Indonesische topmusici, aangevuld met een aantal topmuzikanten uit Zwitserland, Engeland en Israel. Het resultaat is adembenemend mooi, en twee cd’s zijn eigenlijk nog te weinig.
Dwiki Dharmawan – Pasar Klewer.

dwiki dharmawan

donderdag

13

oktober

Karim Baggili is een virtuoze Belgische gitarist en oud-speler en componist van avontuurlijke wereldfusie. Zijn nieuwe album, opgenomen met zijn eigen Arabische band, kwam uit op het nieuwe label Take The Bus, dus niet meer bij homerecords.be, waar zijn vorige albums verschenen, maar het is opnieuw een spannend juweeltje geworden, en een absolute aanrader voor iedereen die van avontuurlijke wereldmuziek houdt.
Karim Baggili – Apollo You Sixteen.

apollo you sixteen

woensdag

12

oktober

Strips zijn er in alle soorten en maten, en tegenwoordig worden er ook behoorlijk goede en serieuze strips voor volwassenen gemaakt. Marcel Rouffa is al heel lang gefascineerd door de Eerste Wereldoorlog, en dat resulteerde in een bijzondere strip die de hel van de Britse loopgraven in België en Frankrijk overtuigend laat zien, met de manieren van de soldaten om geestelijk die hel te overleven – droge humor, cynisme, morbide en relativerende opmerkingen. Elke anecdote is historisch verantwoord, wat de strip nog indrukwekkender maakt.
Niet voor de “weak of heart”, deze indringende strip.
Rouffa – Berlin Avenue – Op het ritme van het trommelvuur.

berlin avenue

dinsdag

11

oktober

Ik had het hier een paar dagen geleden over een project van Ingrid Beazley, die een aantal straatkunstenaars had gevraagd hun inspiratie voor één keer bij de grote barokschilders te gaan halen. Ze vroeg diezelfde straatkunstenaars daarna of ze ook eens wilden proberen een boekomslag te ontwerpen. Vijftien van de zeventien gingen de uitdaging aan, en dat leverde een fascinerend boek op, met, jawel, vijftien omslagen waar je uit kunt kiezen.
Ingrid Beazley – Street Art Book Art.

street art book art

maandag

10

oktober

Tegenwoordig is alles mogelijk in de moderne kunst, van afgebakende stromingen is eigenlijk geen sprake meer. Toch gebeurt er genoeg interessants, maar voor museumdirecteuren wordt het lastig om mensen naar het museum te krijgen, want mensen willen graag houvast, en dan is een nieuwe stroming wel zo handig. In Berlijn had iemand een gouden idee om dat te omzeilen – schilders heb je in de kunst altijd al gehad, en die zijn er nog steeds, dus ze organiseerden een grote tentoonstelling op vier plekken met de beste schilders van dit moment, onder de slimme titel Painting Forever! En het werkt! Je gaat kijken en je ziet inderdaad prachtige, vernieuwende, fascinerende en gewoon goede nieuwe kunst. En de catalogus was ook magnifiek!
Painting Forever!

painting forever

zondag

9

oktober

Autodidactiek is de titel van de eenenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort van feuilleton publiceren.

autodidactiek

zaterdag

8

oktober

Jon Boden schreef de toelichting bij The Ultimate Guide to English Folk, een geweldige dubbel-cd met ruim tweeëneenhalf uur aan absolute hoogtepunten uit de Engelse folkmuziek, van oude a capella opnames van de Watersons tot Bellowhead en The Unthanks. Helaas ontdekte ik door het lezen van die “liner notes” van Boden dat zijn superband Bellowhead al meer dan een half jaar niet meer bestaat. Doodzonde, want deze elfkoppige folkband was het allerbeste op folkgebied van de laatste jaren, en een betere stimulans voor de folk dan we in lange tijd gehad hebben. Afijn, deze compilatie is in ieder geval topklasse en een absolute must voor iedere folkliefhebber, want ook voor de kenner valt hier nog wel wat te ontdekken.
The Ultimate Guide to English Folk – Liner Notes written by Jon Boden.

english folk

vrijdag

7

oktober

De Nederlandse strip floreert als nooit tevoren, en er komen strips in alles soorten van categorieën uit. We zetten nu even vijf strips op een rijtje die specifiek werden getekend voor kinderen en jongeren, en dan soms ook nog speciaal met jongeren in het achterhoofd met een speciale belangstelling, zoals tennis, voetbal of meidenbands. Toch hebben al die strips vaak wel iets wat ze extra leuk maakt, ook voor een iets breder publiek. Dus kijk er toch eens naar, met een onbevangen blik. Ik heb er steeds een fragment uit de strip bijgezet, zodat je een indruk krijgt.
Vijf jongerenstrips op rij – Ridiculand, Louca, Tenniskids, Noortje en SfinX.

vijf strips...

donderdag

6

oktober

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdeenenvijftig is een vrijwel abstract filmpje geworden. Hij begint weliswaar met een slordig getekende letter T, maar daarna is het pure abstractie. Je zou het de titel “T-break” kunnen geven. Afijn, in aanmerking nemend dat een letter T eigenlijk ook een abstract teken is, is het gewoon een abstract filmpje. Basta.

holfilmpje nummer 651

woensdag

5

oktober

Ingrid Beazley van Dulwich Picture Gallery, de oudste Engelse Gallery die er is, met een fraaie collectie barokschilderijen, kwam op het briljante idee om straatkunstenaars uit te nodigen zich te laten inspireren door al die oude kunst en hun werk op muren rond die gallery te maken. Zo ontstond Dulwich Outdoor Gallery, met werk van de beste straatkunstenaars ter wereld, die zich allemaal hebben laten inspireren door oude meesters. Zo boor je een nieuw publiek aan en maak je kunst weer fascinerend voor jongeren.
Ingrid Beazley – Street art Fine Art.

street art fine art