moors magazine is de dagelijkse elektronische krant van holly moors,
gestart op 13 november 2002, en vanaf die dag (bijna) elke dag verschenen
woensdag
10
maart
Nu ik op doktersvoorschrift verplicht in de vertraging ben geschoten
probeer ik op verschillende manieren de rust te bewaren. Havank
hielp daar goed bij, want uitgeverij Rubinstein bracht onlangs een
hoorspel uit 1974 naar een boek van Havank op cd uit. Vier
afleveringen van twintig minuten, waarbij je het knusse gevoel
krijgt dat je heel ouderwets voor een haardvuurtje naar een hoorspel
op de radio zit te luisteren -
Deurwaardersdelirium.
dinsdag
9
maart
Tijdens mijn verblijf in het ziekenhuis vorige week was ik meestal
te beroerd om foto's te nemen, maar op een bepaald moment begon ik
het uitzicht fascinerend te vinden. Het nieuwe Martiniziekenhuis in
Groningen is rond een groene driehoek gebouwd, waardoor je naar een
andere vleugel van het gebouw ligt te kijken.
Een ziekenhuisbeduitzicht.
Trees Roose levert vandaag weer een gastcolumn uit de wereld van de
reclassering, over een
kippenvanger.
En morgen kun je hier in ieder geval ook weer terecht voor de
wekelijkse column van Peter Bügel.
vrijdag
5
maart
Holly is weer thuis! Maar hij zal het de komende tien dagen nog zeer
rustig aan moeten doen. Dank voor alle meelevende mailtjes en
kaartjes. Je ziet wel wanneer het slot van de redactiekamer er weer
af mag.
donderdag
4
maart
Ha! Jip fietst met zijn laptopje heen en weer
tussen het ziekenhuis en het redactielokaal, zodat je mijn ergernis
over
Wilders en zijn stadscommando's hier kunt lezen terwijl ik nog
steeds op vloeibaar voedsel leef in een ziekenbed. Het lijkt
allemaal mee te vallen; het herstel is vooral een kwestie van rust,
geduld en tijd.
Verder kun je vandaag een bijdrage lezen van
Trees Roose, die met plezier een gastcolumn aanleverde.
dinsdag
2
maart
Buikvirus blijkt toch een hevige ontsteking te zijn.
De komende dagen zal er dus weinig tot niets verschijnen op moorsmagazine, Holly
ligt voor tenminste de komende 8 dagen in het ziekenhuis vastgebonden op een bed.
Ik (Jip) zal deze week zeker langs gaan en neem mijn laptop hier natuurlijk ook mee. Misschien
dat de meester zelf nog wat ideetjes heeft om toch wat items te kunnen doen (dat heeft
hij ook nodig om niet gek te worden).
Groeten uit Leeuwarden,
Jip
maandag
1
maart
Tip van een lezer: de twee bijzonder fraaie
Juxtapozboeken die we, nog niet eens zo heel lang geleden, hier
bespraken, Juxtapoz
Illustration en Juxtapoz
Poster Art, liggen nu in stapeltjes bij
de Slegte.
Toeslaan dus, want als die stapeltjes weg zijn gaat de prijs
waarschijnlijk over de kop.
Ik ben verder nog steeds
volledig uitgeschakeld door een behoorlijk hevig en hardnekkig
buikvirus, dat onder meer voor een constante hoge koorts (met
waanzinnige koortsdromen!) zorgt. Felle maagpijn en ouderwets hevige
hoofdpijn horen erbij helaas, dus ik ben nu stevig in overtreding (zit
midden in de nacht een kwartier achter mijn computer en word nu dan ook
misselijk).
zondag
28
februari
Peter Bügel
duikt voor zijn column deze week in een deel van Darwin's theorieën.
vrijdag
26
februari
De griep is hevig en hardnekkig, en omdat dit
feitelijk zo'n beetje een eenmansmagazine is ben ik blij dat er op zulke
momenten bijdragen binnenkomen van lezers, zoals de volgende bijdrage
voor de rubriek nature strikes
back, waarbij vooral de laatste zinnen je aan het denken zetten.
Orka doodt trainster in VS
Orlando - Een orka in het dolfinarium SeaWorld in de Amerikaanse staat
Florida heeft een trainster gedood, kort voor het begin van een show en
voor het oog van tientallen mensen.
Volgens ooggetuigen greep de "killer whale" Tilikum de veertigjarige
Dawn Brancheau, die op dat moment aan de rand van het bassin stond, bij
haar middel en trok haar onder water. "Ze was Tilikum over zijn hoofd
aan het aaien toen hij haar plotseling greep en onder water sleurde",
zegt Chuck Tompkins, hoofd dierentraining van SeaWorld.
Een andere ooggetuige vertelde een lokaal tv-station dat de 5450 kilo
wegende orka onder water zo hard schudde met zijn prooi dat Brancheau
een schoen verloor.
De politie sluit een aanval van de orka niet uit, maar gaat er
vooralsnog van uit dat Brancheau is uitgegleden en zo in het
bassin is terechtgekomen, waarna Tilikum haar greep.
Volgens Sea World was Brancheau, met zestien jaar ervaring, een van de
beste trainers van orka's in het dolfinarium van Orlando. Amerikaanse
media meldden dat Tilikum eerder bij incidenten betrokken was. De orka
zou schuld zijn aan de verdrinkingsdood van een zijn trainers in 1991 in
een waterpretpark in de Canadese provincie British Colombia. Het is niet
bekend wat er nu met de orka gaat gebueren.
In SeaWorld hebben zich vaker incidenten met orka's voorgedaan. In 2006
en 2004 vielen orka's hun trainers aan, beide keren zonder dodelijke
afloop.
(25 februari 2010)
woensdag
24
februari
Op de migraine stapelde zich dit keer een
ouderwetse griep, met onder meer hoge koorts, een maag die zeer doet en
elke haar op mijn hoofd die pijn doet. Down and out dus.
Maar laat jou dat vooral niet weerhouden om
een van de geweldige kleine concerten
te bezoeken die de komende weken gepland zijn. Lang niet alles in het
noorden, dus kijk ook even of er bij jou in de buurt wat te doen is.
maandag
22
februari
De eerste hoofdpijnloze dag na
een migraine-aanval luidt
meestal een paar weken rust in. Dit keer niet. Er knalde na die ene dag
meteen een extra hevige migraine binnen. En dan is het vooral een
kwestie van héél rustig blijven om de schade te beperken.
Gescande
vingers blijven me op een vreemde manier fascineren. Door de
drukpunten misschien, omdat met name die afwijken van een gewone foto.
Jacob
Lawrence was een Afrikaans-Amerikaanse kunstenaar die door ons,
Europeanen, misschien te marginaal bevonden wordt, maar die interessant
genoeg is om eens nader te bekijken.
The Coal
Porters klinken in eerste instantie als een ouderwetse
bluegrassband, maar ze draaien hun hand niet om voor een cover van Neil
Young's Like a Hurricane, wat niet bepaald een voordehandliggend
bluegrassnummer is.
We hebben ook de huisnummers van het Joost
Swartehuis toegevoegd aan onze verzameling
opmerkelijke huisnummers.
zaterdag
20
februari
Toen ik vorige week
van het Centraal Station
naar de Jordaan wandelde en terug heb ik onderweg wat foto's
gemaakt. Dat levert een kleine foto-impressie op van Amsterdam.
Een goede, verrassende literaire thriller is nooit
weg - Zoran Živković schreef
Het Laatste Boek.
We kregen een aanvulling binnen voor een van onze oudere lijstjes -
Bobrossen. En voor de
lijst verspreekwoorden
kwamen ook een paar aanvullinegen, net als voor de
versprekingen.
Tijdens de wandeling door de Jordaan naar dat huis heb ik ook nog wat
foto's kunnen maken voor mijn collectie opmerkelijke huisnummers, onder
meer nummer 111 en
nummer 74.
donderdag
18
februari
Nog steeds "down and out" vanwege de
migraine. Daarom dankzij een tip van Renske vandaag Bobby McFerrin met een
bewijs voor de ongekende kracht van muziek:
woensdag
17
februari
De
migraine is, zoals gebruikelijk, weer bijzonder hardnekkig en hevig.
Daardoor mis ik in ieder geval een concert van
Maria Dunn (vanavond in
het Agora Theater in Lelystad). Afijn, rustig blijven en uit laten
razen, dat is het enige.
dinsdag
16
februari
Doordat de
migraine weer toesloeg moest ik denken aan Stephen Foster's
prachtige Hard Times (come again no
more) in de onovertroffen versie zoals die in de eerste serie van de
Transatlantic Sessions te zien was, met Kate & Anne McGarrigle (waarvan
Kate onlangs onverwacht overleed), Kate's zoon Rufus Wainwright als jong
broekie, Emmylou Harris, Mary Black, Karen Matheson, Molly Mason, Rod
Paterson, en Jay Ungar. Let vooral ook op de verschillen tussen de
coupletten - dit is van begin tot eind aangrijpend mooi en perfect
gearrangeerd en subliem gezongen.
maandag
15
februari
Joost Swarte ontwierp niet alleen een huis in de
Amsterdamse Jordaan, hij maakte er ook een kunstwerk voor, waarbij hij
er in slaagde de geschiedenis van de Jordaan in twaalf tekeningen samen
te vatten - Parels van de Jordaan.
Ana Moura
bewijst met haar nieuwe album dat de fado nog steeds gepassioneerd
gezongen wordt.
Inner Strength is een Brabantse folkband die op haar, al iets
oudere, album Meltemi een prominente plaats heeft ingeruimd voor het
geluid van de didgeridoo.
vrijdag
12
februari
Omdat ik afgelopen woensdag naar
een optreden van Fay Lovsky en
Eric Vloeimans ging liep ik de voorafgaande dagen steeds weer
Lovsky's Appellation
Controlee te zingen. Tijd om het nummer een welverdiende plaats te
geven bij de Knusliedjes. Dat liedje komt overigens van het album Jopo
in Mono, dat Lovsky in nauwe samenwerking met Joost Swarte maakte, en
het toeval wil dat ik vanmiddag aanwezig ben bij de opening van
het Joost
Swartehuis in Amsterdam. Daar kom ik dus zeker nog op terug.
Davie
Lawson is een Welshman die in Nederland terecht is gekomen. Hij
maakte een cd met serieuze liedjes, waardoor hij al snel met Nick Drake
werd vergeleken, maar Lawson's liedjes zijn lang niet zo deprimerend als
die van Drake, al hebben ze dezelfde urgentie.
Zone 5300 is een full-colorblad dat
ongeveer hetzelfde doet als dit magazine, alleen zijn zij iets meer
gefocust op strips, cultuur en curiosa en brengen ze zes keer per jaar
een echt papieren tijdschrift uit.
donderdag
11
februari
Zuignapje
is de titel van het tekenfilmpje van vandaag.
Voor degenen die gisteravond of vanmorgen al even gekeken hebben: ik was
niet tevreden over die versie, dus ik heb de tekeningen anders
gemonteerd, waardoor het toch weer een geheel ander filmpje is geworden.
ZAR is de naam van een
magnifieke Deense folkband die prachtige tijdloze muziek maakt, en die
bovendien binnenkort in Nederland te zien en te horen is, tijdens
Trad.It!
woensdag
10
februari
Patuxent Partners is een band die gedreven bluegrass speelt, met een
tomeloze energie. Met solo's die zelfs jazzliefhebbers zullen
aanspreken.
Dan Krikorian
is een ontspannen singer/songwriter van de Amerikaanse westkust, die met
Colors and Chords een mooi visitekaartje afgeeft.
Meestal
luister ik op de fiets naar muziek, maar niet alle muziek leent zich
daartoe. De zeventiende-eeuwse gitaarmuziek die
Rosario Conte op zijn
barokgitaar speelt is bijvoorbeeld veel te fijnzinnig, ingetogen en
melancholiek, die heeft echt absolute, onverdeelde aandacht nodig.
Voor een hilarische stemming kun je dan weer
terecht bij de nieuwste compilatie van Putumayo Kids, waarbij je als
volwassene zeker niet meteen moet afhaken, want ook de Kids-verzamelaars
van Putumayo zijn verrassend goed - ik kreeg in ieder geval een
onverwoestbaar goed humeur van deze, en hij wordt bij deze dan ook
stevig aangeraden door de Winterdipbestrijdingsdienst -
Putumayo Kids
Presents Jazz Playground.
Pictorial Webster's lijkt
een gemakzuchtig boek, waarvoor alleen de tekeningen uit de
negentiende-eeuwse woordenboeken van Webster zijn gehaald, maar het boek
levert je, dankzij die fraaie gravures, een verrassende en aangename
tijdreis op.
maandag
8
februari
The Greek
Poets levert een voortreffelijk overzicht van Griekse dichters en
hun gedichten, van Homerus tot nu, alles bij elkaar zo'n kleine dertig
eeuwen omvattend.
Als puber was er voor mij één tekenaar die ik zo
goed vond dat ik steeds opnieuw zijn tekeningen zat na te tekenen. Zijn
werk is vrij lastig terug te vinden, want zover ik weet zijn er geen
boeken te vinden met enkel en alleen werk van hem. Overal wat dus (met
name in heruitgaven van het blad Mad), en in de heruitgave van het
satirische blad Humbug, dat hij samen met vier andere tekenaars zelf
opzette en uitgaf, zijn gelukkig behoorlijk wat pagina's van hem te
vinden. En ik heb na al die jaren nog steeds een zwak voor de man -
Jack Davis.
Americana is een roerbak van allerlei typisch
Amerikaanse muziekstijlen, die op verschillende manieren gemixt kunnen
worden. Zo hoorden we op een al iets oudere cd een mengeling van
country, swing, jazz en gospel, en het resultaat is verrassend goed -
Keith Miles - Beyond the
headlights.
Van Paolo Nutini had ik nog nooit gehoord, maar
dit
filmpje vormt een mooi tegenwicht voor veel sexistische muziekclips.
Een
tekenfilmpje in een wat ongewoon, langwerpig formaat vandaag, waarin
twee hoofden min of meer in elkaars schaduw verschijnen en verdwijnen.
We proberen er een dagelijks feuilleton van te
maken, dus ook vandaag weer een deel van het verhaal -
deel acht van Hapworth
16, 1924 van de onlangs overleden JD Salinger.
Ook vandaag weer een paar brokken verrassende
muziek - prettig anarchistische eurojazz met een schots tintje, van de
Schotse Hollander Andy Bruce en zijn Rigidly Righteous met
The Midge.
zaterdag
6
februari
Pepperminta is
de eerste speelfilm van de Zwitserse videokunstenares Pipilotti Rist. Er
kwam een boekje uit met beelden uit de film en de soundtrack, en dat
bleek een heerlijk, soms hilarisch verrassingspakketrje te zijn.
Markus
Gadient is een kunstenaar die foto's beschildert, en die daarin op
het eerste oog erg doet denken aan de beschilderde foto's van Gerhard
Richter, maar bij nadere beschouwing kunnen we toch wat essentiële
verschillen aanwijzen.
Er zijn weer wat
gescande vingers aan de
verzameling toegevoegd, op speciaal verzoek van een lezer die bijzonder
gecharmeerd blijkt van al die "dansende vingers".
Angie
Palmer is een verhalenvertellende singer/songwriter die het beste
van de bluegrass, blues en folk met Europese accenten weet te verrijken.
Mijn speurtocht naar het werk van de Noorse
tekenaar Lars Fiske bracht me verrassend genoeg ook naar een Nederlands
stripblad, waar afgelopen zomer vier van Fiske's pagina's over
Schwitters, van Doesburg en hun Hollandse DaDatoernee in vertaling in
stonden - Zone 5300.
Bill Price is een heel
ander soort verhalenverteller, eentje die zijn verhalen ombouwt tot
schitterende liedjes. Zijn Eye of a Skeptic is een aanrader van een
album geworden.
William S Burroughs schreef als junk een boek over
zijn verslaving. Deprimerend, maar ook humoristisch. Het boek is meer
dan een halve eeuw geleden voor het eerst verschenen en daarom verscheen
er bij Lebowski nu een uitgebreide jubileumeditie -
Naakte Lunch.
De wereld wordt tegelijkertijd kleiner en groter -
dat zie je zeker in de wereld van de muziek. Zo luisterden we met enige
verbazing en bewondering naar een album van een Argentijns trio dat met
passie de muziek van Oosteuropese zigeuners speelt -
Zingaros: Cirkari.
De twee Noorse striptekenaars Lars Fiske en Steffen
Kverneland blijven me intrigeren, omdat ze op een schitterende manier
een serie strips maakten over de grote kunst van de vorige eeuw. Dat
levert verrassende pagina's op, bijvoorbeeld over een Dada-toernee door
Holland. De (tot nu toe) drie delen van hun stripserie is bovendien goed
te volgen, ook al is de strip tot nog toe alleen in het Noors te krijgen
- Kanon.
Het laatste in druk verschenen verhaal van de
onlangs overleden JD Salinger is nooit in boekvorm verschenen. Het
verhaal is gegoten in de vorm van een brief die het zevenjarige genie
Seymour Glass uit een zomerkamp naar huis schrijft. Het verscheen in
1965 in The New Yorker, en als een soort eerbetoon aan Salinger gaan we
het de komende weken scannen en kun je het hier als vervolgverhaal
lezen. Vandaag de eerste drie bladzijden van
Hapworth 16, 1924.
Van de drie cd-projecten van
Boelo Klat is een mooi muzikaal
programma samengesteld. De poëzie van Jan Glas wordt dit keer gezongen
door gastzangeres Marieke Klooster, van 'Vrouw Holland'. Het programma
zal worden aangevuld met fotoprojecties van Stad en ommeland. Een
totaalbeleving! Naast Boelo Klat op de piano bestaat het trio uit Rico
de Jeer en Ancel Klooster. Noteer vast in je agenda:
zondag 14 februari in de Tramwerkplaats in Winschoten, om drie uur
's middags. Zo vaak treedt dit gezelschap niet op, dus grijp die kans!
Taylor Baker en Jessie Baker zijn respectievelijk zestien en
achttien jaar oud, en ze spelen mandoline en banjo, maar ze doen dat met
zoveel passie en pure energie dat we bijzonder vrolijk werden van hun
debuutalbums.
zaterdag
30
januari
JD Salinger is een paar dagen geleden op 91-jarige leeftijd overleden.
Ik zal zijn boeken blijven koesteren, vooral de verhalen over de unieke
familie Glass. Daarom een kort In
Memoriam JD Salinger.
The Beatles in stripvorm? Ik
hield mijn hart vast, maar het pakte bijzonder goed uit - popmuziek en
strips gaan uitstekend samen, zeker als het goed aangepakt wordt.
vrijdag
29
januari
Michel Godard is zo'n blazer (op tuba en serpent) die garant staat voor
superieure kwaliteit, maar ook voor avontuur. Elke cd waar hij op
meespeelt kun je eigenlijk blind kopen, maar op
Le Concert des Parfums
heeft hij zichzelf overtroffen. Met een sublieme band maakt hij muziek
die met één voet in de zestiende eeuw staat en met de andere in de
toekomst van de hedendaagse avantgarde. Een magnifiek meesterwerk, waar
we zo door werden meegesleept dat we vandaag geen tijd meer hadden voor
wat anders.
Ondertussen komen er ineens ook voor andere sluimerende
rubrieken aanvullingen binnen, zoals voor de
Tussenwerpsels, ook wel
bekend als opvullertjes, en voor de reeks
Ja, maar...
donderdag
28
januari
Rond de jaarwisseling sturen uitgeverijen elk jaar bijzondere boeken
naar hun vrienden en relaties. Ik ben altijd verguld als ik wat van die
juweeltjes kan veroveren, zoals het boekje dat Uitgeverij Pprometheus
dit jaar uitgaf - de
Briefwisseling van EH Kossmann en HL Wesseling.
McChicks, dat klinkt
behoorlijk Amerikaans, maar het gaat hier om een voortreffelijke
Hollandse meidenband, bestaande uit drie jonge vrouwen die al een tijdje
op topniveau in de Hollandse popwereld meedraaien.
De twee jonge meiden van
Deux Accords Diront
spelen allebei de diatonische accordeon, maar ze hebben voor hun nieuwe
album een paar geweldige blazers uitgenodigd, waardoor hun nieuwe folk
nog jazzier wordt. Eisherz is een absolute topper.
woensdag
27
januari
Zelfs in januari blijft de stroom aan goede muziek komen. Op het label
van John Prine, Oh Boy Records, kwam bijvoorbeeld een nieuw album uit
van de sympathieke singer/songwriter Dan Reeder, en het is weer een
heerlijk plaatje geworden -
This New Century.
John Prine maakte ondertussen zelf, met Mac Wiseman samen, een
verrukkelijke cd met aanstekelijke ouwelullenmuziek -
Standard Songs for
Average People.
En dan zijn er nog de bijna legendarische namen
die je telkens tegenkomt bij topplaten, van de muzikanten die in de
schaduw anderen tot grote hoogten weten op te zwepen. Ik ben altijd
nieuwsgierig als zo'n muzikant een soloplaat maakt, en ging daarom met
redelijk hoge verwachtingen luisteren naar
Wings van Will Kimbrough.
Soms komen er onverwachte aanvullingen binnen voor een al lang
sluimerende rubriek, zoals het buitengewoon flauwe (je bent
gewaarschuwd!)
Dubbelzinnig Woordenboekje. En er zijn ook weer wat
gescande handen bij gekomen.
dinsdag
26
januari
Op BBC4 worden nu op vrijdag de afleveringen van het tweede seizoen van
de Transatlantic Sessions uitgezonden. Dat is het enige van de tot nu
toe verschenen vier seizoenen van dit unieke muziekprogramma dat nog
niet op dvd verschenen is. In de aflevering van afgelopen vrijdag zongen
Karen Matheson en Maura O'Connell als achtergrondzangeressen bij de
Schotse singer/songwriter James Grant. Dat maakte indruk, maar de cd's
die Grant maakte zijn nog een slag indrukwekkender -
James Grant.
De Zweedse fotograaf Mårten Lange publiceert in eigen
beheer fascinerende boekjes met intrigerende foto's -
Mårten Lange -
Crows en Anomalies.
Nijeholtwoude - Een zeventigjarige man uit het Friese Nijeholtwoude is
overleden nadat een boom die hij zelf aan het omzagen was op hem terecht
kwam. De boom viel door nog onbekende oorzaak in achterwaartse richting,
op de plaats waar de man stond. Hij kwam daardoor bekneld te zitten.
Omwonenden trokken de boom weg en probeerden de man te reanimeren.
(25 januari 2010)
maandag
25
januari
Humor gaat vaak ten koste van anderen. Daarom is het leuk om een keer
grootschalige practical jokes te zien waar helemaal niemand de dupe van
wordt, maar waar alleen een groot aantal mensen heel vrolijk van wordt -
welkom in de wereld van
ImprovEverywhere.
Ik las een stukje van de filosoof Hans Achterhuis over geweld waar mijn
broek van afzakte. Daarom schreef ik als reactie
een klein pleidooi voor pacifisme.
Soms zie je de schoonheid van dingen pas onder bepaalde omstandigheden.
Zo zag ik deze week een fietsstandaard
van de allersimpelste soort, die leek te rillen van de kou, met
knikkende knietjes.
Wolken kunnen je fantasie soms aardig prikkelen, maar sneeuw heeft dat
nog veel meer, vind ik. De tuin is net een zoekplaatje - kijk maar eens
naar alle sneeuwbeesten in
onze tuin.
zondag
24
januari
Ga vooral ook even naar Jip's weblog, want dat is de enige plek waar je de unieke hedendaagse muziek van
Jip kunt beluisteren. Welke Jip, hoor ik daar een onnozelaar vragen. Jip
Moors natuurlijk.
Met gepaste trots presenteren we hier ook
het artikel van Rik dat verscheen in
The
Sydney Globalist. Hij was een van de weinige niet-Australiërs
waarvan een artikel werd geselecteerd. Niet slecht dus, en het artikel
zelf is daarbij ook zeer de moeite van het lezen waard.
Er hebben in het gratis dagblad De Pers twee artikelen van mij gestaan,
daarna werd er helaas bezuinigd op Cultuur. Half januari 2008 verscheen het
eerste artikel van mij, waarbij op de website van de krant een tiplijst
is toegevoegd en wat filmpjes.
Kijk zelf maar. In maart 2008 volgde mijn tweede (en laatste) stuk, over
Hollandse wereldmuziek.
Elk jaar valt hier een forse rekening binnen voor het beheren en hosten
van dit magazine, daarom willen we even aandacht vragen voor
onze jaarlijkse sponsoractie. Zoals je misschien is opgevallen
is dit dagelijkse magazine volstrekt reclameloos. Doordat er inmiddels wel
gemiddeld tegen de vijfduizend unieke bezoekers per dag langskomen wordt het
beheer zo langzaamaan wat prijzig. Tijd om
weer aandacht te vragen voor onze "vriendenactie". Ook als je ons al eerder gesteund hebt kun
je meedoen, want het mes snijdt aan twee kanten - jij krijgt van ons een cd
als je meedoet. Dus - word steunpilaar van
moors magazine!