moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
woensdag

5

augustus

Beethoven, samengebald in een compositie van iets minder dan twintig minuten, waar alles in zit wat Beethoven goed maakte, en dan in een superieure uitvoering, met de jonge pianist Evgeni Kissin en dirigent Claudio Abbado. De Choral Fantasie, ook voor iedereen die denkt dat hij niet van klassieke muziek houdt: doe jezelf een plezier en kijk hier naar. Alleen al het stuk solopiano in het begin kan je al kippenvel bezorgen… Let ook eens op de manier waarop Kissin en Abbado naar elkaar kijken.

Iets geheel anders – een band die klinkt als Engeland als het regent. Dat zeggen ze zelf in ieder geval. Het gaat om een Zweedse band die vooral geïnspireerd is door Britse bands uit de sixties als de Who, de Kinks en de Small Faces – lekker stevige, bluesy pop. En ze hebben een pittig, eigen geluid.
The Men – This Way.

Gerhard Richter maakte in 1970 zes schilderijen naar polaroids van Brigid Polk. Polk was de muze van Andy Warhol en een exhibitionistische, excentrieke dame. Die zes schilderijen waren interessant genoeg om eens uitgebreid op in te zoomen.
Königsklasse III – Gerhard Richter – Brigid Polk.

richter schildert polk

dinsdag

4

augustus

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdachttien – opnieuw een variatie op een thema – een kop verschijnt, splitst en verdwijnt weer, alles binnen tien seconden. Het filmpje loopt door, dus als je even wat langer blijft kijken zie je iets beter wat er nu eigenlijk precies gebeurt…

holly's filmpje 618

maandag

3

augustus

Drie rietblazers in de Hortus, met composities van zes componisten die speciaal voor die bezetting van fagot, hobo en klarinet stukken hadden geschreven. Dat was afgelopen week het magnifieke programma van de twaalfde editie van het onvolprezen Hortus Festival. Wij waren er gisteren in Haren bij.
Hortus Festival 2015 – 2 – Trio d’Anches de Paris

rietblazerstrio in de hortus

En vergeet niet dat het Hortus Festival maar liefst zes weken duurt, dus woon je in of bij Utrecht, Amsterdam, Leiden of Haren: de komende week kun je je verheugen op het Thalia Ensemble, met werk van onder meer Beethoven en Mendelssohn – kijk op www.hortusfestival.nl en noteer de datum!

zondag

2

augustus

Pol, hoofdstuk 9 – ons wekelijkse feuilleton, geschreven door Ruud Moors.

pol hoofdstuk 9

Stoney Spring is een Westcoastband die eigenlijk een soort afsplitsing is van I See Hawks in LA, de band waar we het een paar dagen geleden over hadden. Alleen is Stoney Springs, de band van voormalig Hawksdrummer Anthony Lacques, nog wat eigenzinniger.
Stoney Spring – Right on Heliotrope!

zaterdag

1

augustus

Gisteren hadden we het over het onontkoombare eigen karakter van acht steden – een van die steden was Hong Kong, en toevallig is er net een boek verschenen van twee Zwitserse architecten die nog wat dieper ingaan op dat specifieke eigen karakter van Hong Kong, en die daarbij zelfs een aspect naar voren halen die hun collega’s uit Basel volledig over het hoofd zagen – zij zien namelijk in de stegen van de stad de grote kracht van deze metropool, en onderbouwen dat ook in een fascinerend boek.
Geraldine Borio & Caroline Wüthrich – Hong Kong In Between – A Book about STAG and the Hidden Back Lanes of Hong Kong.

hong kong in between.

Het Dü-Sems Ensemble is een trio uit Istanboel dat traditionele muziek wil spelen uit de afgelopen tien eeuwen, en dan liefst samen met tradtionele musici uit de buurlanden Griekenland, Iran, Syrië en de Balkanlanden. Dat levert fascinerend mooie, tijdloze muziek op.
Dü-Sems Ensemble – Muziek uit Turkije en Griekenland.

vrijdag

31

juli

Je zou misschien denken dat in deze tijden van verregaande globalisatie alle grote steden steeds meer op elkaar gaan lijken, ook doordat er overal dezelfde fastfoodketens en koffieshops te vinden zijn, maar niets is minder waar – het lijkt er sterk op dat steden juist steeds meer hun eigen karakter ontwikkelen. ETH Studio Basel laat aan de hand van acht case studies waarin ze zich richten op de verschillen van steden, zien hoe onvermijdelijk het eigen karakter van steden is.
Het onontkoombare eigen karakter van steden – The inevitable specificity of cities.

specificity

Singer/songwriters Kristina Stykos en Steve Mayone kwamen er bij toeval achter dat hun grootouders familie van elkaar waren, en zij dus ook – dat was het begin van hun “cousins project” dat een werkelijk magnifiek album heeft opgeleverd.
Kristina Stykos en Steve Mayone – The Cousins Project – Beautiful Blood.

donderdag

30

juli

Drew Holcomb, geboren in Memphis, nu wonend en werkend in Nashville, maakt met zijn band The Neigbors een geheel eigen vorm van countryrock-Americana, waardoor zijn liedjes over liefde, relaties, en andere dagelijkse zaken, steeds volledig tot hun recht komen. Zijn vijfde album is een klein juweeltje.
Drew Holcomb and the Neighbors – Medicine.

woensdag

29

juli

Ook de zwartste stukken uit de recente geschiedenis worden tegenwoordig vastgelegd in realistische strips. Je moet er wel redelijk stevig voor in je schoenen staan, want het zijn pittige verhalen die verteld worden, zoals in De Hel van het Oostfront, waarin door de ogen van de fatsoenlijke Duitser Kessler de krankzinnige strijd tussen de Duitsers en de Russen in de tweede wereldoorlog verteld wordt.
De Hel van het Oostfront – 3 – Verschroeide aarde.

de hel van het oostfront

I See Hawks in LA is een band die al jaren meedraait, maar die te weinig opvalt – hun verhalende liedjes zijn niet echt spectaculair, maar ze zijn wel erg goed, ze maken al jaren geweldige, subtiele countryrockalbums.
I See Hawks in LA – New Kind of Lonely.

dinsdag

28

juli

De twaalfde editie van het leukste kamermuziekfestival van Europa, het Hortus Festival, ging afgelopen week perfect van start met een groot aantal nocturnes, die door Maarten van Veen op twee zeer oude piano’s werden gespeeld. Subliem.
Hortus Festival 2015 – dag 1 – Nocturnes

nocturnes

En vergeet niet dat het Hortusfestival zes weken duurt – deze week is er vanaf woensdag een fantastisch programma met drie blazers (klarinet, fagot en hobo) die je onder meer laten horen hoe dicht de klassieke muziek van het Fin de Siècle tegen de jazz aanschurkte – dat wordt mooi! Als je in Leiden, Amsterdam, Utrecht of Haren woont – noteer de datum en ga er vooral heen! – Hortusfestival.

De Grote Van Gogh Atlas laat je op een frisse manier naar het werk van Vincent van Gogh kijken – meestal zit het dramatische leven van de kunstenaar het kijken wat in de weg, maar zo’n atlas zorgt ervoor dat je eens op een geheel andere manier het werk bekijkt, en dat is erg plezierig.
De Grote Van Gogh Atlas.

de grote van gogh atlas

maandag

27

juli

Khiyo is een Britse band met voor een deel wortels in Bangladesh en India. Zangeres Sohini Alam is weliswaar in Engeland geboren, maar ze zingt Bengaalse liedjes, ondersteund door gitarist en pianist Oliver Weeks en een gemengde band. Bijzondere wereldfusie – Bengaalse muziek met een Londens geluid.
Khiyo – Bengali Music with a London Sound.

zondag

26

juli

Pol hoofdstuk 8, ons wekelijkse feuilleton van Ruud Moors.

pol hoofdstuk 8

Leendert Blok was een Nederlandse fotograaf die een kleine eeuw geleden experimenteerde met kleurenfotografie en dichtbij-fotografie, en dat combineerde in zijn werk voor groothandelaren in bloemen. Voor hun catalogi maakte hij foto’s die de tand des tijds méér dan doorstaan hebben – los van de catalogi blijken het meesterlijke stillevens te zijn. De herontdekking van een tijdloze fotograaf.
Leendert Blok – Silent Beauties.

leendert blok

zaterdag

25

juli

De Nederlandse verzetsstrijder Nico Rost was vóór de Tweede Wereldoorlog onder meer vertaler van Duitse schrijvers als Joseph Roth, Hans Fallada en Alfred Döblin. In 1944 werd hij opgepakt en kwam hij uiteindelijk in de hel van concentratiekamp Dachau terecht. Daar overleefde hij mede dankzij de literatuur van de Duitse klassiekers als Goethe, Hölderlin en Schiller. Zijn kampdagboeken zijn om meer dan één reden de moeite waard om te lezen – het is een monument voor zijn medegevangenen, het laat zien hoe een mens zijn waardigheid kan behouden onder mensonterende omstandigheden en het laat jongeren zien hoe het leven in een kamp was, en dat er niet alleen joden werden vermoord.
Nico Rost – Goethe in Dachau – Dagboek 1944-1945

vrijdag

24

juli

De kritieken die Arthur Danto schreef over de Iers-Amerikaanse abstracte schilder Sean Scully waren al gebundeld, en Danto vond dat Scully thuishoort op de “shortest shortlist” van belangrijkste schilders van onze tijd. Ter gelegenheid van Scully’s zeventigste verjaardag is er nu een vriendenboek verschenen waarin achtenvijftig critici, kunstenaars en vrienden hun licht over Scully laten schijnen. Samen met de ruim tweehonderd reproducties die een overzicht geven van zijn oeuvre vormt het boek de perfecte inleiding tot het werk van Scully.
Sean Scully – Bricklayer of the Soul – Reflections in Celebration.

sean scully bricklayer of the soul

Op zoek naar Johan is de naam van een Brabantse folkrockband die een album vol energieke, aanstekelijke liedjes maakte. Een aanrader.
Op zoek naar Johan.

donderdag

23

juli

Deze week is het Hortus Festival van start gegaan, en dat betekent dat aanstaande zondagmiddag in Haren het eerste concert zal plaatsvinden – Maarten van Veen zal op twee verschillende oude piano’s, een Erard en een Pleyel, stukken spelen. Woon je in Haren of omgeving, ga er dan zeker heen! Hortus Festival.

Marbin is een intelligente jazzrockband rond gitarist Dani Rabin en saxofonist Danny Markovich. Hun derde album is weer een subliem meesterwerkje.
Marbin – The Third Set.

marbin the third set

woensdag

22

juli

Zes recensies op één pagina, met twee fragmenten van elke muzikant, zodat je meteen ook kunt constateren dat de naam John niet betekent dat je ook dezelfde soort muziek gaat maken als je dezelfde voornaam hebt. John Carrie, John Cee Stannard, John McDonough, John Primer, Jon Bryant en John Mobley van de Cousin John Band brachten gewoon vrij toevallig ongeveer gelijktijdig een album uit, waardoor ik nieuwsgierig werd naar eventuele overeenkomsten tussen al die Johnnen.
John, John, John, John, Jon en Cousin John.

dinsdag

21

juli

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdzeventien, en weer is het een variatie op een thema – opnieuw een hoofd dat verschijnt, splitst, weer samenkomt en verdwijnt, binnen tien seconden. Let dit keer vooral ook op de ogen!

filmpje nummer 617

Gilmore en Roberts is een Brits folkduo dat met een aantal gasten een schitterend folkrock-album opnam rond het thema “conflict” – geen pretentieus of zwaarmoedig album, integendeel – energiek en opgewekt eerder.
Gilmore & Roberts – Conflict Tourism.

maandag

20

juli

Belongs to Joe is een verontrustend fotoboek, waar je als kijken en lezer niet meteen de vinger achter kunt krijgen. Geheimzinnig, gecompliceerd maar zeer intrigerend. Hou je van de films van Lars van Trier, dan moet je zeker even kijken. Een fascinerende Deense kijk op de wereld.
Casper Sejersen – Belongs to Joe.

belongs to joe

Thrillerschrijver Mark Billingham en countryband My Darling Clementine hebben samen een hoorspel met muziek gemaakt. Een verhaal over liefde, verlies en moord. Gebracht als ouderwets hoorspel, afgewisseld met fraaie countryliedjes.
The Other Half – verhaal Mark Billingham, liedjes My Darling Clementine.

En dan is er ook nog de oude jumpblues van Eight O’Five Jive, een vijfkoppige band die je laat horen hoe tijdloos de jumpblues uit de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw kan klinken. Heerlijk.
Eight O’Five Jive – Too Many Men.

zondag

19

juli
zaterdag

18

juli

Ik ben weer even afgestapt bij een houten paal in de polders tussen Haren en Hoogezand. Van die lompe afrasteringspalen waar eigenlijk niets bijzonders aan te zien is, maar die door weer en wind toch op een bijzondere manier ouder worden en verweren.
Paal in de polder – aflevering 9.

paal nummer negen

Zo af en toe is een muzikale adrenalinekick ook wel eens leuk – muziek die je lekker hard moet afspelen omdat hij dan het beste tot zijn recht komt. De Canadese bluesrocker Anthony Gomes maakte zo’n album, met lekker stevige, tegen de rock aanhangende blues, met teksten waarin de humor nooit ver weg is.
Anthony Gomes – Electric Field Holler.

Ryley Walker is een virtuoze gitarist uit Chicago die jazzy folk maakt in de geest van Tim Buckley en Nick Drake – het levert tijdloze juweeltjes op.
Ryley Walker – All Kinds of You.

vrijdag

17

juli

A Book of Things is de bedrieglijk bescheiden titel van het boek waarin de Britse vormgever Jasper Morrison een overzicht laat zien van zijn veelzijdige werk. Morrison is een vormgever van de klare lijn, die functionaliteit en gebruiksvriendelijkheid altijd vooropstelt, en die niet alleen stoelen, pannen en schoenen ontwerpt, maar ook horloges, lampen, tassen, trams en wat al niet. Een fascinerende vormgever met een verbluffend oeuvre.
Jasper Morrison – A Book of Things.

a book of things

Mistico Mediterraneo is een album dat al een tijd geleden uitkwam, maar dat ik toen over het hoofd gezien heb. Het gaat om een opmerkelijke samenwerking van het polyfone Corsicaanse koor A Filetta, de jazztrompettist Paolo Fresu en accordeonist en bandoneonist Daniele di Bonaventura die samen een nieuw soort tijdloze muziek weten te creëren die ergens tussen klassiek en jazz inzit.
Mistico Mediterraneo – Paolo Fresu, Daniele di Bonaventura en A Filetta Corsican Voices

Zegt de naam Jack Tempchin je iets? Hij schreef onder meer de Eagles klassiekers Peaceful Easy Feeling an Already Gone, en dat is maar het topje van de ijsberg. Toch kent bijna niemand zijn solo-albums, en dat is jammer, want daarop kun je pas goed horen hoe goed zijn liedjes zijn. Aandacht voor een tussendoortje met vier songs, dat ons warm moet houden voor zijn volgende album dat komend najaar verschijnt.
Jack Tempchin – Room to Run.

donderdag

16

juli

De Oostenrijkse fotografe Gisela Erlacher fotografeerde over de hele wereld de ruimte onder bruggen, en dat leverde een fascinerende reeks foto’s op, want die ruimte wordt op heel veel verschillende manieren benut.
Gisela Erlacher – Hemel van Beton.

hemel van beton

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdzestien, met wederom een variatie op een thema – er verschijnt een kop die zich splitst en die vervolgens weer één kop wordt en uit beeld glijdt, alles binnen tien seconden. Het blijft leuk, vind ik zelf.

holly's filmpje 616

woensdag

15

juli

Silent Form is een boek met foto’s van architectuurmodellen van de architecten Piet en Wim Eckert. Die modellen kun je beschouwen als driedimensionale schetsen, waarin een gebouw wordt teruggebracht tot zijn essentie. Dat levert ronduit fascinerende foto’s op.
E2A Piet Eckert en Wim Eckert met Jon Naiman – Silent Form.

silent form

De Grote Avonturenatlas is een heerlijk kijkboek voor kinderen van alle leeftijden, waarin veel ruimte is voor natuurwonderen, bijzondere feesten en opwindende ervaringen. De tekeningen zitten vol kleine grapjes, en op elke pagina zitten ongemerkt heel veel wetenswaardigheden verwerkt. Leuk!

de grote avonturenatlas

dinsdag

14

juli

Jesse Brewster is een folkrockende singer/somgwriter uit Los Angeles die een jaar lang elke maand een nummer opnam voor zijn nieuwe album March of Tracks. Dat leverde een gevarieerd album op dat van begin tot eind heel erg goed is.
Jesse Brewster – March of Tracks.

maandag

13

juli

Peanuts was een tijdloze, licht absurdistische strip van Charles Schulz, die hij vijftig jaar lang in zijn eentje eigenhandig getekend en geschreven heeft. Uitgeverij Fantagraphics is al een aantal jaren bezig met het uitgeven van The Complete Peanuts, waarin steeds de krantenstrips (zowel de dagelijkse als de zondagse strips) per  twee jaar in een gebonden boek worden gepresenteerd. Over een jaar zijn ze daarmee klaar, en dat betekent dat zojuist deel 23 is verschenen met de jaren 1995 en 1996.
The Complete Peanuts – Dailies & Sundays – 1995 to 1996.

complete peanuts 1995 - 96

zondag

12

juli

Pol, hoofdstuk 6, een verhaal van Ruud Moors, en ons wekelijkse feuilleton.

pol hoofdstuk 6

Kamerunga is een Australische folkband die het begrip folk aardig weet op te rekken, door er wat jazz, rock, reggae en diverse soorten wereldmuziek doorheen te mengen. Opwindend en swingend.
Kamerunga – Terra Australis.

zaterdag

11

juli

Chandigarh was de droom van elke architect – in de nieuwe Indiase staat Oost Punjab mocht Le Corbusier in de jaren vijftig met een team architecten vanuit het niets een compleet nieuwe stad uit de grond stampen. Fotograaf Werner Feiersinger ging kijken hoe de stad er na zestig jaar bij ligt.
Werner Feiersinger – Chandigarh Redux.

chandigarh redux

vrijdag

10

juli

This Is Where I Live is het indrukwekkendste boek over Israël en de West Bank dat ik ooit heb gezien en gelezen, en misschien überhaupt wel het indrukwekkendste boek dat ik ken. Het laat een veelzijdig beeld van het land zien dat dieper gaat dan ik voor mogelijk had gehouden. Een boek dat je niet meer loslaat.
Wendy Ewald – This Is Where I Live.

this is where i live

Dewa Budjana is een intelligente Indonesische gitaarvirtuoos die zo langzaamaan alle grote namen uit de jazzrock bereid vindt samen met hem een album op te nemen. Voor zijn nieuwe album heeft hij bijvoorbeeld de ritmesectie van Pat Metheny even geleend – drummer Antonio Sanchez en contrabassist Ben Williams. Daar komt vibrafonist Joe Locke nog eens bij en dan heb je een fabelachtig goede band die dan ook een magnifiek album heeft opgenomen, want Budjana is ook nog eens een goede componist en arrangeur.
Dewa Budjana – Hasta Karma

donderdag

9

juli

Tesla Manaf is een jonge, briljante Indonesische gitarist die een magnifiek intelligent, verfijnd, subtiel jazzrockalbum heeft gemaakt. Een aanrader.
Tesla Manaf – A Man’s Relationship with his Fragile Area.

tesla manaf

Uur U is een stripserie waarin de geschiedenis pootje wordt gelicht. In deel 7 heeft de Slag bij Waterloo nooit plaatsgevonden, maar hebben de Engelsen en Britten vrede gesloten. In 1925 zal de vijfde Keizer Napoleon worden ingewijd, maar daar willen ene Mata Hari en een Duitse bommenlegger genaamd Adolf een stokje voor steken. Intriges, geheime genootschappen, de uitvindingen van Nikola Tesla en de dreiging van een wereldoorlog na 250 jaar vrede maken dit een bijzondere strip – met spanning en humor.
Uur U 07 – Leve de Keizer!

uur u

woensdag

8

juli

Belem was de naam van een grote driemaster met een stalen romp, een van de laatste echte grote zeilschepen. De geschiedenis van dit Franse schip werd in vier strips opgetekend door Jean-Yves Delitte, die dat met veel liefde en gevoel voor detail deed. Het laatste deel is zojuist verschenen.
Belem – 4 – De Laatste Overtocht.

de laatste overtocht

Hungrytown is de opmerkelijke naam van een al even opmerkelijk folkduo, een echtpaar dat uit totaal andere hoek komt (zij jazz-zangeres, hij drummer in garagebandjes), maar die samen een subliem folkduo vormen.
Hungrytown – Further West.

dinsdag

7

juli

Silvester Strips is een veelzijdige stripuitgeverij, die artistieke strips uitbrengt, maar ook de betere SF-strip, zoals bijvoorbeeld Centaurus, over een gigantisch ruimteschip waarin onze nazaten al een paar generaties lang op zoek zijn naar een alternatieve planeet voor de onbewoonbaar geworden Aarde. Eindelijk komen ze aan bij het sterrenstelsel Centaurus. Maar schijn bedriegt.
Centaurus – 1 Het Beloofde Land.

centaurus

Na drie keer Jim nog één Jimmy vandaag, een gitaarvirtuoos die vanwege orkaan Katrina zijn stad New Orleans moest ontvluchten, en die zo in Memphis, Tennessee aan zijn eerste solo-album heeft zitten werken. Hij had eerder al in verschillende bands gespeeld, maar dit eerste solo-album is echt een subliem pareltje, een echt groeidiamantje van een geweldige gitarist, zanger en liedjesschrijver. Een aanrader dus.
Jimmy Robinson – Guitarworks

maandag

6

juli

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvijftien – de filmpjes zijn vaak variaties op een thema, en dit is weer een geval van een kop die verschijnt, zich splitst, weer één kop wordt en weer verdwijnt, alles binnen een paar seconden, terwijl de ogen de constante factor blijven. Kijk maar eens goed naar de ogen.

filmpje nummer 615

Door de bedrieglijk relaxte manier van spelen heb je in eerste instantie niet door hoe goed Jim Keaveny’s liedjes zijn. Hij heeft ze bovendien gearrangeerd in een soort Texaanse Americana, waarin country, jazz, blues en zydeco mooi gemixt worden. Muziek om toch even wat beter naar te luisteren.
Jim Keaveny – Out of Time.

Was Keaveny eigenlijk een import-Texaan, Jim Jones is een Texaan die verhuisd is naar New Mexico, omdat hij het landschap daar net even mooier vond. Toch zingt hij nog steeds regelmatig over Texas. Ook Jones is een ontspannen, prima singer/songwriter met meer dan uitstekende, fraai gearrangeerde liedjes.
Jim Jones – Race With the Wind.

Nog één Jim, ook een Amerikaan, maar dan een die zijn inspiratie vooral bij Britse bluesrockbands vond als de vroege Fleetwood Mack, John Mayall, Rory Gallagher’s Taste enzovoorts. Op zijn album staan covers van deze bands die hij op een geslaagde manier transformeerde tot Deltabluesrock.
Jim Singleton – 8 0’clock in the Afternoon.

zondag

5

juli
zaterdag

4

juli

Jasper Morrison is een Britse vormgever die wat mij betreft de juiste instelling heeft – functionaliteit staat bij hem altijd voorop. Dat zijn ontwerpen daardoor op een vanzelfsprekende manier ook nog eens mooi worden is dan mooi meegenomen, maar daar draait het bij hem niet in de eerste plaats om. Dat kun je ook goed zien in zijn foto-essays. Morrison maakte op zijn reizen altijd foto’s van “toevallige ontwerpen” en schreef daar zijn commentaar bij. Die stukjes zijn verzameld in een fascinerend boek dat je anders naar design doet kijken, door de ogen van Morrison. Met de nodige Britse humor.
Jasper Morrison – The Good Life – Perceptions of the Ordinary

the good life

Muddy Waters zou dit jaar honderd zijn geworden, en naar aanleiding daarvan maakte John Primer met wat speciale vrienden een tribute-album dat bijna uit elkaar barst van de energie. Het album bewijst vooral dat Muddy Waters niet alleen een bijzonder invloedrijk bluesrocker avant-la-lettre was, maar dat zijn muziek nog steeds bruist en leeft. Een subliem verjaardagscadeau!
Muddy Waters 100! – A Tribute from John Primer and Special Friends.

De geest van Muddy Waters waart ook een klein beetje rond in de muziek van het duo Swampcandy, hoewel die de muziek van New Orleans ook duidelijk als inspiratiebron gebruikt hebben.
Swampcandy – Midnight Creep / Noonday Stomp

vrijdag

3

juli

De Engelsman die niet van vuurwapens houdt is de titel van een reeks strips die je nog het beste kunt omschrijven als spaghettiwesterns in stripvorm, met hilarische achtervolgingen, een schurk van een vrouw en documenten die de geschiedenis zouden kunnen veranderen.
De Engelsman die niet van vuurwapens houdt – 2 – In het Spoor van Madison.

de engelsman die niet van vuurwapens houdt

Een leegstaand portiershokje is natuurlijk een dankbaar object voor graffiti en plakkers. Daardoor was het hokje dat ik al eerder fotografeerde in Trier in een jaar tijd zo veranderd dat ik het interessant genoeg vond om er een nieuwe serie foto’s van te maken. Je ziet toch iets van een verschuivend tijdsbeeld.
Mapping the Streets of Trier aflevering 51 – Portiershokje revisited.

portiershokje

donderdag

2

juli

Kunstenaar Thomas Demand en schrijver Ben Lerner maakten samen een boek dat op het eerste gezicht een boek over bloesem lijkt te zijn, maar dat bij nadere beschouwing over de aanslag bij de marathon van Boston blijkt te gaan. Niets is wat het lijkt in dit boek, en er blijft veel verborgen.
Thomas Demand en Ben Lerner – Blossom

blossom.

In hetzelfde bos dat we je gisteren lieten zien, op een berghelling langs de Moezel bij Trier, lagen langs het wandelpad (de Eifelsteig) regelmatig stammen van omgezaagde bomen. Fascinerende piramides met cryptische opschriften in fluorescerend groen en rood.
Omgezaagde bomen in een Duits bos.

omgezaagde bomen

Lara and the Bluz Dawgz is een meer dan voortreffelijke bluesrockband die vanuit Nashville opereeert, maar waarvan de bandleden overal vandaan komen, uit Canada, New Orleans, New Mexico en New York. Toch is het een mooie compacte, stomende band geworden, met een ontspannen zingende zangeres.
Lara and the Bluz Dawgz – Devil Moon.

woensdag

1

juli

Hoe fotografeer je een bos? Ik heb geprobeerd de essentie te vangen van het bos op de berghelling langs de Moezel bij Trier. Veel bomen dus, rechte stammen, wat zijtakken en veel groen. Het lijkt zo simpel.
Wald – foto’s van een Duits bos.

wald

Blue Mother Tupelo is een opmerkelijk duo dat folk mengt met soul en rock, en dat vreemd genoeg soms ook wat doet denken aan experimentele psychedelische bandjes uit de jaren zestig. Leuke, vrolijkstemmende muziek kortom, waar je geheid een goed humeur van krijgt.
Blue Mother Tupelo – Only Sunshine.

dinsdag

30

juni

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdveertien, waarin een typische Holkop verschijnt, die zich opsplitst, in elkaar klapt en weer verdwijnt.

holly's curieuze filmpje nr 614

De Canadese gitarist Jeff Healy is vooral bekend geworden als bluesrockgitarist in de jaren tachtig en negentig, maar zijn grote liefde was de swingjazz uit de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw. Voor het label Stony Plain naam hij een paar albums op met die oude jazz- en bluesnummers, en dat blijkt nog steeds tijdloze muziek te zijn, zeker in de handen van een gitarist en zanger als Healy.
Jeff Healy – Best of the Stony Plain Years.

De kunstcriticus Arthur C Danto heeft zijn hele leven stukken geschreven over de abstract expressionistische schilder Sean Scully, die hij hogelijk bewonderde. Na Danto’s dood werden die stukken gebundeld in een boek dat ruim voorzien werd van reproducties van Scully’s werk. Dat werkt goed – je gaat er beter door kijken.
Danto on Scully.

danto on scully

maandag

29

juni

De vijftigste aflevering van de reeks Mapping the Streets of Trier – weer een muur, maar dit keer de binnenmuur van een gebouw dat een tijd geleden al is afgebroken. Naast de Frankentoren ligt een klein braakliggend terreintje, met een paar fraaie blinde muren, die voor een deel gestut worden.
Mapping the streets of Trier 50 – de eenentwintigste muur.

een blinde muur

Ook dit jaar hebben ze het weer voor elkaar gekregen, en kunnen we ons weer verheugen op het leukste en interessantste klassieke muziekfestival dat we in Nederland kennen. Artistiek directeur Maarten van Veen heeft ongetwijfeld weer wat sublieme verrassingen uit de archieven opgeduikeld, het thema staat vast, de musici zijn als altijd van absolute topklasse, de ambiance kan niet beter, dus noteer maar vast:
Het twaalfde Hortus Festival – van 22 juli tot 30 augustus.

zondag

28

juni

Pol, hoofdstuk 4, ons wekelijkse feuilleton van Ruud Moors.

pol hoofdstuk 4

In het centrum van Trier, vlakbij de grote markt, staat de Frankenturm, een woontoren uit de elfde eeuw. Hij was ooit vijf verdiepingen hoog, maar dat is een paar eeuwen geleden al teruggebracht tot drie. Toch is het nog steeds een imposant gebouw, vooral doordat de begane grond oorspronkelijk niet toegankelijk was – je kon alleen via een houten trap naar de eerste verdieping, en die trap kon in noodgevallen worden binnengehaald. De muur van die eerste twee meter is dan ook bijzonder, want opgebouwd uit enorme blokken steen, van verschillende soorten. Een speciale muur dus, deze eenentwintigste muur in de reeks Muren van Trier.
Mapping the Streets of Trier aflevering 49 – De muur van de Frankentoren.

de frankentoren in trier

zaterdag

27

juni

Nog een paar electriciteitskastjes in Trier – het gemeentebestuur heeft een aantal van die kastjes in de binnenstad versierd met tekeningen van Trierer monumenten, maar dat heeft niet veel geholpen, want er wordt vrolijk overheen gespoten, geplakt en geschilderd. Daardoor levert een overzicht van die kastjes wel een mooi tijdsbeeld op.
Mapping the Streets of Trier, aflevering 48 – electriciteitskastjes deel 2.

electriciteitskastjes

Ook het eerste solo-album van Jaume Compte blijkt een juweel van een album te zijn. Het album dateert al van 2001, maar ik wil het hier toch nog even onder de aandacht brengen, want Compte is wat mij betreft de muzikale ontdekking van deze eeuw, en dit album is eenvoudigweg te goed om onopgemerkt in de schaduw van de tijd te verdwijnen.
Jaume Compte – Com a Pous de Mar

vrijdag

26

juni

AL Snijders is de meester van een genre dat hij zelf min of meer heeft uitgevonden – het ZKV, het Zeer Korte Verhaal, dat meestal in niets lijkt op het klassieke korte verhaal. Zojuist is bij de kleine uitgeverij AFdH de negende bundel ZKVs verschenen, en Snijders is in de loop der jaren alleen maar beter geworden – diamantjes van soms nog niet eens een pagina waar ik erg blij van word. Een absolute aanrader.
AL Snijders – De libelleman.

Steeds terugkerend in Mapping the Streets of Trier zijn de muren, want ik ken eigenlijk geen stad die zoveel intrigerende muren heeft als Trier. Dit keer gaat het om een vrij korte muur aan de overkant van de Moezel, aan het begin van een pad dat de berg opgaat, maar dat nog net in de wijk aan de oever van de rivier ligt.
Mapping the Streets of Trier, aflevering 47 – de twintigste muur.

de twintigste muur

Brad Absher heeft zijn naam en zijn kop niet mee. Dat wil zeggen, als hij een rockster zou willen worden. Absher maakt swamprock met een werkelijk fantastische band, Swamp Royale, hij is zelf een fenomenale gitarist, schrijft sublieme liedjes en kan ook nog eens relaxed en goed zingen. Zijn nieuwe album is een klein meesterwerkje dat je volledig omverblaast – een absolute aanrader!
Brad Absher & Swamp Royale – Lucky Dog.

donderdag

25

juni

Mijn serie Mapping the Streets of Trier begon zo’n beetje met een reeks foto’s die nauwgezet een van de twee voetgangers- en fietspaden van de Kaiser Wilhelm Brücke over de Moesel vastlegde onder de titel Mapping the Bridge. Dit keer heb ik de overkant gefotografeerd. Aflevering zesenveertig van het project Mapping the Streets of Trier, nummer acht in de reeks over de brug.
Mapping the Bridge – aflevering 8 – de overkant.

mapping the bridge

Jaume Compte maakte met zijn Nafas Ensemble de twee mooiste albums van de afgelopen tien jaar, wat mij betreft. Zijn Tariq en Voda draai ik al maanden vrijwel dagelijks, en elke keer weer raakt de muziek me diep. In afwachting van zijn nieuwe album ging ik op zoek naar zijn oudere werk om te kijken of dat ook de moeite waard was, en ontdekte in ieder geval alvast één vergeten meesterwerkje van zo’n tien jaar geleden.
Jaume Compte – Alè.

woensdag

24

juni

Electriciteitskasten  en -kastjes vind je overal, en ze duiken op de meest onverwachte plekken op, alleen vallen ze je nauwelijks op omdat ze vergroeid zijn met het stedelijke landschap. Ik ben ze pas wat beter gaan bekijken toen ik ze in mijn eigen dorp Haren ging fotograferen, maar in Trier vielen ze me nu ook pas echt goed op, en in Trier zitten ze dan ook nog eens vol graffiti en posters, wat het nog eens extra interessant maakt, wat mij betreft.
Mapping the Streets of Trier, aflevering 45 – electriciteitskastjes.

electriciteitskastjes

dinsdag

23

juni

Dat Jip een voortreffelijke fotograaf is, dat wisten we al, maar Rik blijkt langzaam maar zeker ook steeds beter te worden. De foto’s die hij uit Marokko terugbracht kunnen zo in willekeurig welk tijdschrift geplaatst worden, en dan hebben we het niet eens over de bijzondere lasglasfoto’s die er ook tussen blijken te zitten.
Rik Moors – een fotografische impressie van Marokko.

rik moors in marokko

Hard-core honky tonk bluegrass, zo zou je de muziek van veteraan Louie Setzer kunnen omschrijven. Met zijn Appalachian Mountain Boys maakt hij al sinds de jaren zeventig platen, maar nu maakte hij een album met bluegrass- en andere klassiekers (die in de handen van Setzer onmiddelijk bluegrassklassiekers worden) met een band met een paar relatief jonge bluegrassmusici. Een absolute aanrader.
Louie Setzer – Jukebox Bluegrass.

maandag

22

juni

We waren de afgelopen week weer in Trier, en zoals altijd als ik in die oude Duitse stad rondloop zie ik steeds weer van alles wat het fotografisch noteren waard is voor mijn project Mapping the Streets of Trier. Hier eerst weer een opmerkelijke muur, met één bijzondere grap, waarvan ik me nog steeds afvraag of die bewust is aangebracht of toevallig is ontstaan.
Mapping the Streets of Trier – een muur, aflevering 19.

een muur in trier

zondag

21

juni
zaterdag

20

juni

Holly’s curieuze tekenfilmpjes, aflevering zeshonderdendertien, waarin eerst langzaam een O ontstaat, waar weer een mannetje uit tevoorschijn kruipt dat transformeert tot… Tja, kijk, zelf maar.

holly's filmpje nummer 613

vrijdag

19

juni

De fotoboeken van MACK Books zijn altijd op zijn minst interessant, en vaak zijn het kleine meesterwerkjes. Archipelago van fotograaf Matthew Porter is weer zo’n intrigerend juweel, waar je als kijker toch ook enige moeite voor moet doen, maar dat voor de gevorderde kijker buitengewoon fascinerend blijkt te zijn.
Matthew Porter – Archipelago.

archipelago

donderdag

18

juni

Er wordt weer volop geschilderd in New York, en dat is goed nieuws, vind ik. New York Painting geeft een mooi overzicht van de belangrijkste schilders op dit moment, en dat is een zeer gevarieerd gezelschap, wat het weer extra leuk maakt – alles kan in de kunst tegenwoordig, en dat bevalt mij buitengewoon goed.
New York Painting.

new york painting

woensdag

17

juni

Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderdentwaalf, waarin een sextet zachtjes uit de hemel naar beneden komt glijden, waarna het rap naar een trio teruggebracht wordt, tot er maar één overblijft die wegglijdt, en dat alles binnen vijf seconden…

holly's tekenfilmpje nummer 612

dinsdag

16

juni

Pete Oxley is een Britse jazzgitarist uit de Oxfordscene, Nicolas Meier een Zwitserse rockgitarist die met rocklegende Jeff Beck tourde, Ze vonden elkaar in een subtiele, intelligente vorm van jazzrock die verbazend spannend en toegankelijk blijkt te zijn, en maakten een mooi groeiplaatje.
Pete Oxley en Nicolas Meier – Chasing Tales.

maandag

15

juni

Sinds enige tijd fiets ik een gedeeltelijk andere route door de polders tussen Haren en Hoogezand, want er is een fietspad bijgekomen dat rechtstreeks naar de molen van Kropswolde loopt. Onderweg stap ik nu weer op een andere plek af, want het fietspad loopt daar over een dijkje, waardoor ik heel mooi van bovenaf de Kropswolderbuitenpolder in kan kijken.
De Kropswolderbuitenpolder.

kropswolderbuitenpolder

zondag

14

juni

Pol – een verhaal van Ruud Moors, hoofdstuk 2, waarin het levensverhaal van Pol verteld wordt.

pol hoofdstuk 2

zaterdag

13

juni

Fotografen, kunstenaars en illustratoren nemen soms architectuur als uitgangspunt voor hun tomeloze fantasieën. Dat levert vaak fascinerende beelden op, die je weer anders naar het stedelijke landschap doen kijken. De verrassendste zijn verzameld in een bijzonder boek van de kleine uitgeverij Gestalten.
Imagine Architecture.

imagine architecture

vrijdag

12

juni

Je moet wel een beetje kunnen vergelijken, dus vooruit – nog een paal in de polder, dit keer eentje die van boven wat slordig afgezaagd leek, dus die week sowieso al een beetje af van de rest.
Paal in de polder – aflevering 8.

paal nummer 8

In de Volkskrant beweerde Arnon Grunberg gistermorgen dat kunst en cultuur bevolkingsgroepen absoluut niet bij elkaar kan brengen. Hij luistert dan blijkbaar nooit naar muziek, en heeft ook nog nooit van wereldfusie gehoord. Misschien moet hij maar eens luisteren naar het nieuwe album van Mec Yek, het spetterende samenwerkingsverband van het Brusselse Jaune Toujours met de zangeressen Pohlodkova, en eens opletten hoe Piet Maris in het Romanes de sterren van de hemel zingt naast die twee fantastisch zingende zussen.
Mec Yek – Super Diver City.

donderdag

11

juni

Ook vandaag ben ik weer even afgestapt om een paal in de polder te fotograferen – je moet tenslotte wel wat vergelijkingsmateriaal hebben, als ik beweer dat van die simpele, robuuste, lompe palen er geen twee gelijk zijn. Ze zijn echt allemaal weer anders, kijk zelf maar.
Paal in de polder – aflevering 7.

paal nummer 7

Vorige week lieten we hier al een video zien van The Dustbowl Revival omdat ze in Nederland waren. Ze zijn net weer verder gevlogen en via Noorwegen weer naar de Verenigde Staten teruggekeerd, maar gelukkig is er net een live-album verschenen, en kunnen we met zijn allen constateren wat we gemist hebben – een bijzonder aanstekelijke retroband waar je vanzelf een geweldig goed humeur van krijgt.
The Dustbowl Revival – With a Lampshade on.

woensdag

10

juni

Die robuuste, simpele houten palen in de polder blijf ik fascinerend vinden, juist omdat er op het eerste gezicht zo weinig aan te zien is. Als je inzoomt zie je pas hoe mooi weer en wind en parasieten die massieve paal dan toch ongemerkt al hebben aangetast.
Paal in de polder – aflevering 6.

paal in de polder 6

Rough Guides zijn eigenlijk altijd de moeite waard – goede keuzes, prima geluidskwaliteit en ruim bemeten – vijf kwartier muziek op een cd is geen uitzondering. Dat geldt ook weer voor een nieuwe verzamelaar met een vorm van relaxte blues die mij erg aanspreekt.
The Rough Guide to East Coast Blues.

Op hetzelfde moment verscheen The West African Blues Project, een verbazingwekkend en uniek samenwerkingsverband van een roodharige Britse gitarist met een zwarte Senagelese zanger, die samen een verbluffend mooi Afrikaans bluesalbum hebben gemaakt.
Modou Touré & Ramon Goose – The West African Blues Project.

dinsdag

9

juni

Paaltje in de polder nummer 5 – het zijn lompe houten palen waar op zich niet veel aan te zien is, maar ze zijn allemaal op een andere manier door weer en wind aangetast, en dat maakt ze toch fascinerend, vind ik.

paal nummer 5

Carlos Gardel was de eerste echte grote tangozanger. Er is nu een mooi overzicht van hem verschenen met een prima keus uit zijn oeuvre van 750 liedjes in de serie Rough Guides, met bijna vijf kwartier geremasterde muziek waar je heerlijk bij kunt zwelgen. Klassieke tango op zijn mooist.
The Rough Guide to Tango Legends: Carlos Gardel.

maandag

8

juni

Meinrad Schade fotografeerde vanaf 2003 in de landen die ontstonden na het uiteenvallen van de Sovjet Unie. Dat leverde een beklemmend fotoboek op dat laat zien dat ook na de oorlog de gevolgen voor individuen niet te onderschatten zijn.
Meinrad Schade – Krieg Ohne Krieg – Oorlog Zonder Oorlog.

oorlog zonder oorlog

Een heel wat vrolijker boek leverde fotograaf Hannes Coudenys, die een paar jaar geleden lelijke Belgische huizen ging fotograferen. Dat resulteerde in een hilarisch blog en een boek. Architectuur waar onbekommerd om gelachen mag worden.
Hannes Coudenys – Ugly Belgian Houses.

lelijke belgische huizen

Er kwam onverwacht een mailtje uit Antwerpen met een foto van een Opticien genaamd Bert Bril, met de opmerking dat die mooi toegevoegd kon worden aan onze rubriek Nomen est Omen, oftewel What’s in a Name?

zondag

7

juni

Na de persoonlijke geschiedenis van zijn grootvader gaat Ruud Moors deze week verder met een licht absurdistisch verhaal, dat wat betreft lichtelijk ontregelende humor dicht bij zijn strips ligt. Deze week het eerste hoofdstuk van een nieuw feuilleton.
Ruud Moors – Pol – hoofdstuk 1.

pol

Nog een stempelboekje uit de archieven, dit keer met een simpel, zelfgemaakt stempeltje waar ik in een boekje eindeloos mee heb zitten variëren.
Stempelboekje met kadertje.

kadertje...

Iemand suggereerde om alle foto’s van de molen in de verte eens in een galerie te plaatsen, zodat je ze mooi achter elkaar kunt bekijken in plaats van over verschillende pagina’s verdeeld, waarbij je ook nog eens naar beneden moet scrollen. Dat leek me geen gek idee, dus bij dezen:
De molen in de polder met majestueuze luchten – totaaloverzicht.

zaterdag

6

juni

Tcha Limberger is een veelzijdige Belgische musicus die zijn hart verpand heeft aan het klassieke ziegeunerorkest. Met zijn Hongaarse orkest maakt hij tijdloze muziek die wel eens de wedergeboorte van de klassieke ziegeunermuziek zou kunnen betekenen, want in de handen van deze violist en dit orkest wordt het allemaal weer subliem, en muziek om heerlijk bij te zwelgen.
Tcha Limberger’s Budapest Gypsy Orchestra.

Soms kom ik op zolder ineens weer een doosje tegen met bijna vergeten kunst uit het verleden. Zo heb ik een tijdlang veel met stempels gewerkt, en kwam ik nu twee boekjes tegen die helemaal volgestempeld waren, wat feitelijk unieke grafiek opleverde. Uit de archieven van Holly Moors…
Stempelboekje – de bal.

de bal