moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
vrijdag

30

september

TAB is een Belgisch trio dat een elegante vorm van Europese kamerjazz maakt, op gitaar, saxofoons, klarinet en percussie. Dat levert een bijzonder mooi album op.
TAB- Seahorse.

seahorse

Nocturno is een bijzondere strip van Tony Sandoval, die geobsedeerd lijkt door de dood, demonen en geesten, en die in deze strip in een aantal verschillende tekenstijlen werkt zonder dat dit tot een rommelig boek leidt. Het is eerder een kunstwerk dan een gewone strip geworden. Magnifiek.
Tony Sandoval – Nocturno 2.

nocturno

donderdag

29

september

Jump is de naam van een reeks strips van de Vlaamse tekenaar Charel Cambré, die er in slaagt een goed verhaal te schrijven met een verrassende plot, en die bovendien op elke pagina wel een paar goede grappen weet te plaatsen. Drie tieners beleven steeds de meest idiote avonturen, samen met hun gordeldier.
Charel Cambré – Jump 14 – De Meeneemchinees.

jump

Louis-Jean Cormier is in Canada redelijk beroemd, maar in Europa moet dat nog komen. Zijn tweede solo-album werd zojuist in Frankrijk en de rest van Europa uitgebracht, en het is een absoluut juweeltje, ook aan te raden voor iedereen die niet zo snel naar Franse pop luistert.
Louis-Jean Cormier – Les Grandes Artères.

woensdag

28

september

Jodorowsky maakte in 1970 een film over een schurk die een heilige werd, maar geen enkele grote bioscoop wou de film draaien, dus hij was aangewezen op een buurtbioscoop die hem wel na twaalf uur in de nacht wou programmeren. Dat werd een onverwacht cultsucces, en Jodorowsky wou eigenlijk wel een vervolgfilm maken, maar kreeg dat niet voor elkaar. Het werd uiteindelijk een intrigerende, tamelijk krankzinnige strip.
Jodorowsky en Ladrönn – De Zonen van El Topo – 1 Kaïn

de zonen van el topo

Eind volgende week zit ik in Hoei, in België, voor een klein tweedaags festival van het onvolprezen Luikse platenlabel homerecords.be. Een van de musici die daar hun nieuwe album presenteren is Steven Kamperman, die samen met draailiervirtuoos Valentin Clastrier in de studio van Sebastian Demydczuk (bij mij om de hoek, in Foxhol) dat album heeft opgenomen. Kamperman is misschien wel de beste saxofonist en klarinettist die er op dit moment in Nederland rondloopt, en zeker de veelzijdigste, want zojuist is er ook een cd uitgekomen van HOT, Het Orgel Trio, met Kamperman op klarinet, Dion Nijland op contrabas en Berry van Berkum op kerkorgel. Je weet niet wat je hoort. Humoristisch, energiek en virtuoos, en, verrassend genoeg, terug naar Charlie Parker, the Bird. Speelse jazz. Heerlijk.
HOT – Het Orgel Trio – Bird & Beyond.

dinsdag

27

september

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvijftig, waarin lijnen verschuiven, waardoor er koppen verschijnen en weer verdwijnen. Alles binnen de tien seconden, dus rustig even blijven kijken.

hol's filmpje nummer 650

Beestjes is een aburdistische strip in de geest van Heinz, met beesten die in een strokenstrip die in de krant stond van de ene slappe grap naar de andere gaan. Op de een of andere manier werkt een bepaald type slappe humor erg goed in dit soort gagstrips, als het goed gedaan wordt. En Beestjes wordt goed getekend door Schwantz, en nu gelukkig ook in boekvorm uitgegeven.
Schwantz – Beestjes 6 – Evolutie?

beestjes

maandag

26

september

Blue Dew is een unieke band die verhalen en muziek combineert, waardoor de verhalen de liedjes versterken en andersom. De inspiratie wordt meestal gehaald uit de Ierse muziek. Hun nieuwe programma heet The Fair-Haired Boy, en je kunt de muziek al beluisteren op de cd die ze hebben uitgebracht, al is een bezoek aan een van hun voorstellingen nog mooier.
Blue Dew – The Fair-Haired Boy.

blue dew

De Italiaanse Giulia Millanta maakt al jaren prachtige muziek vanuit de Verenigde Staten. Ze zingt vaak in het Frans, Italiaans en Engels, maar beperkt zich op haar nieuwe album vooral tot het Engels, en dat pakt niet slecht uit. Haar liedjes zijn nog steeds even sterk in ieder geval. Ze is eind deze week in Nederland, dus grijp je kans om haar live te zien – op 30 september in het Grand Café Zuidlaren, op 1 oktober in de Roode Haan in Warfhuizen en op 2 oktober in Café de Doelen in Amsterdam.
Giulia Millanta – Moonbeam Parade.

Mijn geluidsprobleem is na lang puzzelen opgelost – het bleek ergens in de instellingen te zitten, die spontaan van hun gemak waren geschoten. Alles werkt gelukkig weer naar behoren, met dank aan Jip.

zondag

25

september

De invloed van broeder Sigismund is de titel van de negenenvijftigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays die we hier elke week als een soort feuilleton publiceren. Dit keer gaat het om een geschiedenisleraar die een onuitwisbare indruk heeft achtergelaten.

broeder sigismund

Mijn computer heeft nog steeds een serieus probleem – ik heb geen geluid meer, en krijg het ook niet meer voor elkaar dat weer terug te toveren, niet via de boxen, niet via een koptelefoon, gewoon niet. Dat betekent dat ik enigszins gehandicapt ben als ik stukjes wil schrijven over cd’s, want daar wil ik graag wat geluidsfragmenten bij laten horen, maar dat lukt op dit moment dus echt niet. Ik hoop binnenkort weer een nerd hiernaartoe te kunnen lokken om het probleem op te lossen, want er ligt al een stapel schijfjes klaar…

zaterdag

24

september

Er is nog wel degelijk hoop voor de multiculturele samenleving, tenminste als je een jongerenstrip als Tamara leest, waarin een modern multicultureel gezin gevolgd wordt, met in de hoofdrol de mollige blanke meid Tamara die verkering heeft met de donkere Diego. Zonder moralistische praatjes laat deze strip zien dat tolerantie en respect tegenwoordig in het dagelijkse leven van gewone pubers die met elkaar omgaan meestal heel gewoon is. Een verademing, deze heerlijke jeugdstrip.
Tamara 10 – Grapje, mama!

tamara

Gisteren hadden we het hier over een serieuze strip voor jongeren over kanker. Het blijkt dat je ook een humoristische strip kunt maken over kanker, die ook nog eens ontroerend en zelfs aangrijpend kan zijn. Kale Kop gaat over een meisje van dertien dat al vanaf haar vierde in een ziekenhuis woont omdat ze een hardnekkige vorm van leukemie heeft.
Kale Kop 3 – Dokter Zita.

dokter zita

vrijdag

23

september

Flip is een ouderwetse gagstrip, waarin de grap in een strook tekeningen verteld wordt. Tekenaar Willem Ritstier kent zijn klassiekers, en dat zorgt ervoor dat zijn strip ook voor een publiek dat wat ouder is dan het beoogde jonge publiek erg leuk blijkt te zijn.
Willem Ritstier – Flip …en de rest.

flip en de rest

Strips voor jongeren zijn tegenwoordig niet altijd alleen maar leuk of spannend, er zitten soms behoorlijk serieuze strips tussen, en die kunnen ook behoorlijk indrukwekkend zijn, zoals de strip de Daniel Arruda Massa maakte over Ramon, een jongen van 19 die onverwacht bloed plast en blaaskanker blijkt te hebben. Hoe gaat hij daarmee om, hoe reageren zijn ouders en zijn vrienden?
Daniel Arruda Massa – Spoedgeval.

spoedgeval

donderdag

22

september

Régis Loisel is de maker van een van mijn favoriete fantasystrips aller tijden, Op zoek naar de tijdvogel, maar met Jean-Louis Tripp heeft hij een compleet andere strip gemaakt die wat mij betreft ook een plaats in de strip-top-tien aller tijden verdient. Het gaat om de negendelige geschiedenis van een Canadees dorpje aan de rand van de wildernis, verteld door de eigenaar van de dorpswinkel, de Magasin General, die op de eerste bladzijde van het eerste deel dood gaat. Zijn schuchtere vrouw Marie neemt de winkel over, en wordt zo ongewild de spil van het dorp. De eerste drie delen verschenen net samen in een sublieme hardcover.
Magasin General – Deel 1,2 en 3 – Marie, Serge en De Mannen

magasin general

De Sovjet Unie ging na de dood van Stalin rigoureus aan de slag om al zijn inwoners van fatsoenlijke woonruimte te voorzien. Dat betekende dat er massaal flatgebouwen uit de grond werden gestampt, om het maar oneerbiedig te zeggen. Op die massale woningbouw is door architecten eigenlijk altijd wat neergekeken, en flats waren hoe dan ook nooit echt populair, want saai en monotoon, maar gelukkig hebben de architecten Philipp Meuser en Dimitrij Zadorin zich toch in die geprefabriceerde bouw verdiept, en dat leverde een fascinerend boek op, dat bovendien fraai gepresenteerd wordt.
Meuser & Zadorin – Towards a Typology of Soviet Mass Housing – Prefabrication in the USSR 1955-1991

sovjetflats

woensdag

21

september

In de stripreeks De Grote Rivier wordt aan de hand van schippers Jean Tambour en Gustave het verhaal verteld van de Franse riviervaart in de negentiende eeuw – een stuk bijna vergeten geschiedenis die fascinerender is dan je wellicht zou denken.
De Grote River – deel 2 Oostenwind.

de grote rivier

Ben Kunder is een Canadese singer/songwriter die een voortreffelijk debuutalbum afleverde na een aantal jaren op afgelegen plekken in Canada geleefd te hebben.
Ben Kunder – Golden.

dinsdag

20

september

Katrin Günther studeerde onder meer architectuur, en dat kun je in haar enorme, verbluffende tekeningen wel terug zien. Zeer gedetailleerd, met een enorme dynamiek. Schitterend.
Katrin Günther – Aufstieg zum oberen Holzweg / Climbing to the Upper Wild-Goose Trail

katrin günther

De architectuurgidsen van uitgeverij DOM zijn altijd subliem, maar de gids die ze maakten over de architectuur in de Verenigde Arabische Emiraten is nog beter dan anders. Dat heeft voor een deel met de spectaculaire architectuur van die rijke oliestaatjes te maken, maar ook met de toegevoegde essays en de interviews met architecten. Een absolute aanrader voor iedereen die in architectuur geïnteresseerd is.
Architectuurgids voor de Verenigde Arabische Emiraten.

architectuurgids

maandag

19

september

Het 4 Huizen Muziekfestival is een van sympathiekste en leukste festivals die ik ken – in vier huiskamers van musici in de wijk Hoornsemeer in Groningen worden op een zondagmiddag in september al zeven jaar lang vier concerten gegeven voor telkens dertig man publiek. Volle bak, en toch intiem. Topconcerten van topmusici ook nog een keer, dus dat was een middag puur en onverdund genieten.
Het 4 Huizen Muziekfestival 2016.

4 huizen muziekfestival

Ik heb een zwak voor Schiermonnikoog, maar er kwam nu een fotoboek uit dat ik met stijgende verbazing heb zitten bekijken, en de bijbehorende anekdotes heb ik zelfs met enige verbijstering zitten lezen.
Schiermonnikoog met huid en haar.

schiermonnikoog met huid en haar

zondag

18

september

Praten met mezelf is de titel van de achtenvijftigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier als een soort van feuilleton elke week publiceren.

praten met mezelf

Lucky Luke, de revolverheld die sneller schiet dan zijn eigen schaduw, werd zeventig jaar geleden bedacht door de Belgische tekenaar Morris. Lucky Luke groeide in die zeventig jaar uit tot een van de grote klassiekers van de Belgische strip – een westernstrip, vaak gebaseerd op historische figuren en gebeurtenissen, maar vooral en in de eerste plaats een licht absurdistische, humoristische strip, met naast Lucky Luke en zijn onafscheidelijke paard Jolly Jumper vaste figuren als de gebroeders Dalton en de hond Rataplan. De reeks groeide uit tot zo’n negentig albums die nu, ter gelegenheid van het zeventigjarig bestaan van Lucky Luke, fraai worden heruitgebracht tegen een sympathieke prijs. De eerste vier delen liggen nu in de winkel, en het is de bedoeling dat er elke maand vier volgen. Er werd begonnen met vier van de sterkste verhalen, waaronder het gezochte eerste deel, Dick Diggers Goudmijn..
Lucky Luke – de klassiekers heruitgegeven- Dick Diggers Goudmijn, Dalton City, De eenarmige bandiet en OK Corral.

lucky luke

zaterdag

17

september

Eerder deze week zat ik op een bloedhete middag op een rondvaartboot die door de grachten van Groningen voer (die grachten heten hier overigens singels, maar dat terzijde). De boten en bootjes waar we langsvoeren vond ik eigenlijk nog het intrigerendste, dus daarvan heb ik er wat op de foto gezet. Dat de zon fel scheen en het water felgroen was van de algen hielp ook een beetje.
Boten in de singels van Groningen.

boot in grun

vrijdag

16

september

Te warm, te druk, daarom even een paar oude koeien, die toch leuk zijn om opnieuw te bekijken, zoals dit filmpje rond de letter U, of het filmpje rond de letter M, of het tweede filmpje van de letter M.
Onder Holly’s hoekje, hierboven, vind je nog veel meer curieuze tekenfilmpjes.

donderdag

15

september

Weegee was een van de beruchtste fotografen ooit. Hij fotografeerde in de jaren dertig en veertig van de vorige eeuw misdaadscenes in New York en deinsde daarbij nergens voor terug. Alles kon, wat hem betrof, als het maar een goede dramatische foto opleverde. Hij is er uiteindelijk beroemd mee geworden. Max de Radiguès en Wauter Mannaert maakten een mooie zwart-wit en grijze graphic novel over het leven van de man, waarbij je na de eerste drie pagina’s al een aardig beeld hebt van zijn methodes.
Max de Radiguès en Wauter Mannaert – Weegee – Serial Photographer.

weegee

woensdag

14

september

Het was te warm en de dag zat te vol met andere zaken – ik zat bijvoorbeeld een deel van de dag op een rondvaartboot door de grachten van Groningen. De foto’s die ik daar maakte van de boten langs de kant laat ik later deze week nog wel zien. Hier vast een voorproefje met een detailfoto.

boot in groningen

dinsdag

13

september

Solo Walks is de titel van een tentoonstelling met kunst die het lopen, het wandelen, als onderwerp heeft. Dat lijkt misschien niet bijster interessant, omdat lopen een dagelijkse bezigheid is die niet veel kunstzinnigs in zich heeft, maar dan heb je het lopen nog nooit door de ogen van een kunstenaar bekeken. Het is een van de fascinerendste tentoonstellingen geworden die ik ken, en de catalogus is magnifiek.
Solo Walks.

solo walks

maandag

12

september

Take Root 2016 was weer een voortreffelijk festival. Take Root is al jaren het allerbeste Americanafestival op het Europese vasteland, met grote namen en onbekende verrassingen, en ook dit jaar was de mix weer zeer geslaagd, van intieme liedjes tot rauwe rockers en alles daartussenin. Mooimooi.
Take Root 2016 – een verslag.

take root

zondag

11

september

Sprookjes is de titel van de zevenenvijftigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke zondag als een soort van feuilleton publiceren.

sprookjes

zaterdag

10

september

Ik heb een zwak voor de striptekenaar Gerard Leever, en lees nu zelfs de strip die hij voor het meidenblad Tina tekende. Dat blijkt een erg leuke, ouderwets knusse strip over een tweeling te zijn die alles op de kop zet. Strip2000 brengt de verhalen nu in boekvorm uit.
Gerard Leever – Suus & Sas.

suus en sas

The Rifters maken relaxte feel-good muziek die folk, blues, country en nog wat Amerikaanse muzieksoorten combineert met voortreffelijke driestemmige samenzang. Mooi.
The Rifters – Architecture of a Fire.

vrijdag

9

september

Erin Rae is een singer/songwriter die liedjes zingt die soms bijna te intiem klinken, maar juist daardoor ongewoon prachtig worden. Met een perfecte spaarzame begeleiding van pedalsteelgitaar en cello maakte ze met haar band een intiem meesterwerkje.
Erin Rae and the Meanwhiles – Soon Enough.

erin rae

Conceptuele kunst lijkt soms wel iets uit de jaren zestig dat al lang weer gedateerd, vergeten en verdwenen is. Toch blijken er nog steeds kunstenaars te zijn die zich door de principes van de conceptuele kunst laten inspireren, en dat resulteerde in een intrigerende tentoonstelling met een voorbeeldige dubbelcatalogus, met conceptuele kunst uit de jaren zestig in één boek en kunst van nu in het tweede boek.
Konzeption / Conception & more Konzeption / Conception now.

donderdag

8

september

De Deense kunstenaar Cathrine Raben Davidsen maakte een prachtig kunstenaarsboek in een beperkte genummerde en gesigneerde oplage, dat toch voor een spotprijs te koop is. Bijzonder.
Cathrine Raben Davidsen – Laying on of hands.

laying on of hands

woensdag

7

september

Alejandro Zambra schreef zijn nieuwe roman, die over zijn schooltijd in het Chili vlak na de dictatuur van Pinochet gaat, in de vorm van de meerkeuzevragen die hij als student moest invullen voor hij naar de universiteit kon. Een roman die je als lezer weer eens helemaal op scherp zet.
Alejandro Zambra – Begrijpend lezen.

begrijpend lezen

Een van mijn all-time favorites is Rory McLeod – hij is een van die zeldzame mensen waarvan ik de cd’s steeds weer blijf draaien, ook na jaren nog. McLeod heeft nu met zijn sublieme band The Familiar Strangers een nieuw album gemaakt, en het is weer net zo goed als anders. McLeod treekt zich nergens wat van aan, blijft gewoon nummers schrijven van acht minuten die geen seconde vervelen en maakte zo een album van een uur dat veel te kort lijkt te duren. Een absolute aanrader dus.
Rory Mcleod and the Familiar Strangers – The Glee and the Spark.

dinsdag

6

september

Dansaekhwa is een minimalistische Koreaanse kunststroming die verwant is met monochromistische westerse kunst, maar ook met abstract expressionisme, terwijl elk kunstwerk onmiskenbaar oosters is. Fascinerende kunst, die vorig jaar op de Biënnale in Venetië gepresenteerd werd. Daardoor is er nu ook een magnifieke catalogus verkrijgbaar van de bijdrage van een van de kunstenaars die daar indruk maakten.
Dansaekhwa met Lee Ufan.

lee ufan

Don Conoscenti draait al een compleet mensenleven (hij is zestig) mee in de Amerikaanse muziekscene, en speelde al rock, jazz en folk, en heeft dus de ideale bagage voor een sublieme Americanaplaat. Die heeft hij nu dan ook gemaakt, met een aantal oudere nummers, een boel nieuwe, een sublieme band en wat fantastische muzikale gasten. Dat betekent ruim een uur genieten.
Don Conoscenti – Anastasia.

maandag

5

september

Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderdnegenenveertig laat wat merkwaardige transformaties zien, van een slordig geschetste letter M via abstracte sculpturen à la Henri Moore naar een hoofd dat weer verandert in een elegant jurkje dat steeds slanker wordt tot het in het niets verdwijnt, en dat allemaal in iets meer dan tien seconden tijd. Gelukkig draait het filmpje in een loop door, dus je kunt het rustig een paar keer achter elkaar bekijken, zodat je precies ziet wat er nu eigenlijk gebeurt.

holly's filmpje nummer 649

Dennis Kolen is een van de beste Nederlandse popartiesten die ik ken – hij schrijft pakkende liedjes, speelt fantastisch gitaar en zingt goed. Dat was al zo toen hij de frontman van de band Wyatt was, en hij bewijst het solo nog steeds, album na album. Zijn nieuwe plaat heet simpelweg Dennis Kolen en is wederom een aanrader voor wie van ouderwets lekkere gitaarrock en goede liedjes houdt.
Dennis Kolen.

Barnett Newman is bekend van zijn strakke abstracte schilderijen. Toch blijkt hij in het begin van zijn kunstenaarsloopbaan vrij uitbundig, kleurig werk te hebben gemaakt. Dat kun je goed zien in een catalogus met zijn tekeningen en grafiek.
Barnett Newman – Tekeningen en grafiek.

tekening van barnett newman

zondag

4

september

De mond vol tanden is de titel van de zesenvijftigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere zondag als een soort van feuilleton publiceren.

de mond vol tanden

Gisteren was er in Haren een kunstmarkt, en er staat daar altijd wel één kunstenaar met werk dat er echt uitspringt. Dat was dit keer Eliza Timersma, met kleine schilderijtjes waarmee ze het licht probeert te vangen. Eliza Timersma.

eliza timersma

Lucas en Madeleine Roger is een tweeling uit Winnipeg in Canada. Ze schrijven allebei liedjes en zingen ook allebei, en ze maakten samen een pracht van een album onder de bandnaam Roger Roger.
Roger Roger – Fairweather.

zaterdag

3

september

Architectuurboeken heb je in alle soorten en maten. Voor Park Books en het Canadese Centrum voor architectuur doken een aantal mensen in de archieven van Abalos & Herreros om wat van die omvangrijke archieven uit te pakken. Dat leverde een fascinerend boek op.
AP 164: Abalos & Herreros

abalos en herreros

Groningers opgelet! De komende weken zijn er twee ontzettend leuke festivals te bezoeken. volgend weekend, op zaterdag 10 september het Americanafestival Take Root in de Oosterpoort, met onder meer The Jayhawks.
Een week later, op zondag 18 september is er dan ook nog het intieme 4 Huizen Festival, en daar moet je wel even snel bij zijn, want dat is altijd uitverkocht. Vier concerten op rij in vier huizen van musici in de Groninger wijk Hoornse Meer (en per huis kunnen er steeds maar ongeveer dertig mensen naar binnen, dus…), en dan hebben we het onder meer over de onvolprezen pianist Boelo Klat en zijn Klatwerk3, over Philip Baumgarten, die dit keer Pot, Baumgarten & Friends presenteert, waarbij niemand minder dan meesterdrummer Sebastian Demydczuk de “friend” is die aanschuift! Verder zullen Nynke en Johan Eekhof quatre-mains pianomuziek van Satie spelen en verzorgt Etoile Azur het wereldmuziekgedeelte van de middag.
Snel aanmelden dus via 4 Huizen Muziekfestival.

vrijdag

2

september

For Browsing Only is een inspirerend project van een vormgever in Singapore die iets wou doen met ongewenste boeken, de inkijkexemplaren die nooit meer verkocht zoden worden. Hij vroeg verschillende vormgevers, ontwerpers en kunstenaars om een boek onder handen te nemen en er “iets” mee te doen, en dat leverde een verbluffende reeks verrassende kunstwerkjes op.
For Browsing Only – hoe afgedankte boeken kunst werden.

for browsing only

Ontdek de muziek van de Stille Oceaan met Arc Music – Arc Music maakte een verzamelaar waarop je muziek vindt van een hele reeks aan eilanden en eilandjes verspreid over de hele Stille Oceaan, en daar zitten genoeg sublieme en verrassende pareltjes tussen om behoorlijk enthousiast van te worden.

donderdag

1

september

Onzichtbare Echo’s is de titel van een bijzonder strip voor volwassenen, van Tony Sandoval, die het verhaal schreef en het storyboard maakte, en Grazia La Padua, die de tekeningen maakte en inkleurde. Een strip over een man en zijn demonen, die niemand onberoerd kan laten.
Tony Sandoval en Grazia La Padua – Onzichtbare Echo’s 2/2.

onzichtbare echo's

Amanda Pearcy komt uit Texas en heeft een zware geschiedenis achter de rug, en dat kun je in haar liedjes terug horen – intense, broeierige, bluesy liedjes, opgenomen met een bevlogen band.
Amanda Pearcy – An Offering.

Ik hou wel van de pure honky tonk bluegrass van mandolinespeler en zanger Travers Chandler, dus een nieuw album wordt hier altijd met plezier gedraaid. Ook dit keer is het weer een plaatje waar je alleen maar een goed humeur van kunt krijgen, al is het maar omdat hij samen met zijn band met zoveel plezier en zoveel energie staat te spelen.
Travers Chandler – Archaic.

woensdag

31

augustus

De Japanse fotograaf Toshio Shibata fotografeerde de bruggen van de Belgische bruggenbouwer Laurent Ney, en dat leverde een magnifiek fotoboek op.
Toshio Shibata & Laurent Ney.

shibata en ney

Rivers of England is de jazzy folkrockband van singer/songwriter Rob Spalding, die intelligente liedjes schrijft die door hem en zijn band (met onder meer een schitterende jazzy bassist en een voortreffelijke strijkerssectie) subliem worden uitgevoerd.
Rivers of England – Astrophysics Saved My Life.

Anna Laube heeft voor haar nieuwe album, dat wat spaarzamer gearrangeerd is dan haar vorige, haar middelste naam aan haar naam toegevoegd. Het is een mooi plaatje geworden, met sterke liedjes die alleen maar sterker werden van die kale begeleiding.
Anna Elizabeth Laube – Tree.

dinsdag

30

augustus

The Boston Six stonden centraal in het slotconcert van het Hortusfestival van dit jaar, dat geheel in het kader van Amerika rond de eeuwwisseling van de negentiende en twintigste eeuw stond. Van vier componisten van die zes werden stukken uitgevoerd, maar met name die van Amy Beach en Arthur Foote maakte diepe indruk.
The Boston Six – Hortus Festival 2016 dag 6.

hortus ensemble

Richard Shindell is een van de betere Amerikaanse singer/songwriters, en begin september treedt hij op verschillende plekken in Nederland op, dus ik had min of meer verwacht dat hij ook wel tijdens Take Root te zien zou zijn, want daar zou hij heel mooi tussen passen, maar daar staat hij niet op de lijst. Gelukkig is er na een veel te lange stilte ook weer een schitterend nieuw album van Shindell verschenen.
Richard Shindell – Careless.

Take Root is uiteraard het beste Americanafestival dat we in Europa kennen en dat op zaterdag 10 september in de Oosterpoort in Groningen losbarst, met onder meer de Jayhawks, Rod Picott, Drew Holcomb, Carter Sampson, Oklahoma Roots Revue met Paul Benjaman en Jesse Aycock, Sam Beam van Iron & Wine en nog veel meer. Het belooft weer een hele mooie aflevering te worden!

maandag

29

augustus

Mijn computer is weer eens spontaan volledig op tilt geslagen, wat wil zeggen dat het lijkt alsof hij spontaan naar zijn beginstand is geschoten, waardoor ik alles kwijt ben wat ik normaalgesproken gebruik om zaken voor elkaar te krijgen, zoals foto’s van mijn camera halen. Geen verslag derhalve van het verbluffend goede laatste concert in dit ijzersterke seizoen van het Hortus Festival. Zonder foto’s ziet dat er wat erg kaal uit, vind ik. Het zal wel weer een heel gepuzzel worden om alles weer terug te vinden. Ik kan momenteel bijvoorbeeld ook geen tekenfilmpjes meer maken, en alles wat ik voor de komende drie artikelen klaar had staan is spoorloos verdwenen. Dus ja, ik ben op dit moment een heel klein beetje chagrijnig, en zet het ding eerst maar eens even een tijdje uit, voordat ik nog bozer word.

zondag

28

augustus

Pijn is de titel van de vijfenvijftigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier als een soort van feuilleton elke zondag publiceren.

pijn

Johan Willner is een Zweedse fotograaf die niet alleen geweldige, intrigerende foto’s maakt, maar die daar ook fascinerend over kan schrijven, waardoor die foto’s nog beter worden.
Johan Willner – Wind Upon the Face of Waters

willner

zaterdag

27

augustus

Tijdens onze schaduwroute kwamen we ook langs de grote eik aan de rand van het Noordlaarderbos waar we altijd even op het bankje gaan zitten. Zeker nu, met die zinderende hitte van dertig graden en nauwelijks een zuchtje wind was dat favoriete plekje ideaal. De schaduwen bleken ondanks dat gebrek aan wind toch steeds in beweging te zijn.
De schaduwen onder een grote eik.

schaduw

Ron Geesin is onze favoriete Britse muzikale excentriekeling, maar in de jaren zeventig heeft hij zich ook in bredere kring onsterfelijk gemaakt door zijn bijdrage aan de eerste plaat van Pink Floyd die op nummer één in de Britse lijsten kwam, Atom Heart Mother. Pink Floyd zat toen net op dood spoor en ze hadden de hulp van Geesin ingeroepen, die hun feitelijk uit het slop getrokken heeft door een complete compositie van een klein half uur te leveren. Daar heeft hij nooit echt de credits voor gekregen. Onlangs heeft hij het verhaal over het ontstaan van die plaat opgeschreven, en dat deed hij gedetailleerd en met humor. Een aanrader.
Ron Geesin – The Flaming Cow – The Making of Pink Floyd’s Atom Heart Mother.

the flaming cow

vrijdag

26

augustus

Gisteren was het dertig graden, en we zouden eerst een dagje naar Schiermonnikoog, maar dat leek te heet en te druk te worden, dus kozen we voor een mooie schaduwroute op de fiets, van Haren via Sassenhein door de Appelbergen naar het Noordlaarderbos. Een heerlijke dag in de schaduw, waarover morgen iets meer.

donderdag

25

augustus

Giulia Millanta is een Italiaanse singer/songwriter die in het Italiaans, Frans, Spaans en Engels zingt en die buitengewoon intelligente liedjes schrijft die ook nog eens door een voortreffelijke band met verrassende arrangementen worden uitgevoerd. Een aanrader.
Giulia Millanta – The Funambulist, Songs from the High Wire

“Je akkertje is ondergespoten” meldde me een trouwe lezer, die wist te vertellen dat er een compleet nieuw natuurgebied werd gecreëerd langs het Winschoterdiep bij Westerbroek. Dat laatste bleek te kloppen, met grote borden die waarschuwen voor drijfzand en brede sloten die worden aangelegd, maar het akkertje, dat ik nu al zo’n tien jaar fotografisch volg, ligt er nog steeds, al is het een woestenij.
Een piepklein akkertje langs het Winschoterdiep.

woensdag

24

augustus

Jean-Marie Bytebier is een Belgische kunstenaar die prachtige, onbestemde, verstilde landschappen schildert, die vervolgens aan flarden snijdt en daar dan weer een fascinerend kunstenaarsboek van componeert.
Jean-Marie Bytebier – AB. ad.

bytebier

Shane Alexander is een singer/songwriter die in Californië woont en werkt en die niet alleen mooie verhalende liedjes schrijft, maar die ook intiem en soms ook rockend kan brengen. Bliss is zijn zesde album, en een aanrader.
Shane Alexander – Bliss.

dinsdag

23

augustus

Roni Horn is een van de veelzijdigste en interessantste kunstenaars van onze tijd. Het boek dat verscheen met 153 van haar tekeningen is een ware goudmijn aan bijzondere tekeningen, van unieke pigmenttekeningen tot en met onnavolgbare verknipte en weer in elkaar gezette tekeningen waar je met open mond naar zit te kijken. Alles in een groot, perfect boek.
Roni Horn – 153 Tekeningen.

153 tekeningen

Het Diab Quintet van accordeonist Jonathan De Neck is een superieure band die wereldmuziek, modern-klassieke kamermuziek, jazz en folk naadloos tot één spannende nieuwe muzieksoort weet om te toveren. Hun nieuwe album is weer een subliem pareltje geworden.
Diab Quintet – Seagull Tango.

maandag

22

augustus

Homeland was de titel van de vijfde dag van het Hortusfestival, met pianist Maarten van Veen en sopraan Nicole Jordan, die liederen brachten van Amerikaanse componisten, uit het begin van de vorige eeuw. Jordan bleek werkelijk alles te kunnen zingen, met een groot gemak en een groot bereik, en jazzy als het moest, wat voor een klassiek geschoolde sopraan niet vanzelfsprekend is.
Homeland – Maarten van Veen en Nicole Jordan – Hortus Festival 2016 dag 5.

homeland

Noteer de data voor de laatste concerten vast in je agenda, want we gaan de laatste week van dit sublieme Hortusfestival in, met het Hortus Ensemble dat werken speelt van de Boston Six, waaronder ook weer Amy Beach: woensdag in Leiden, donderdag in Amsterdam, vrijdag in Rotterdam, zaterdag in Utrecht en zondag in Haren.

zondag

21

augustus

Verbondenheid is de titel van de vierenvijftigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier als een soort van feuilleton elke zondag publiceren.

verbondenheid

Gerhard Richter beschouw ik als een van de grootste kunstenaars van onze tijd. In november 2008 maakte hij een aantal inkttekeningen op papier dat de inkt behoorlijk opzoog, waardoor er aan de achterkant ook een tekening ontstond. Van de voor- en achterkanten van die tekeningen heeft hij een magnifiek boek gecomponeerd.
Gerhard Richter – November.

november

zaterdag

20

augustus

De Rode Stelten is een verbluffend mooi prentenboek van Eric Puybaret.

rode stelten

Darrell Scott is een singer/songwriter waar ik het liefst alles van wil horen wat hij ooit heeft opgenomen. Daarom heb ik laatst een paar oude cd’s van hem besteld, en dat blijken stuk voor stuk sublieme meesterwerkjes te zijn. Even de spotlight op zo’n bijna vergeten klassieker van zo’n twintig jaar geleden.
Darrell Scott – Aloha from Nashville.

vrijdag

19

augustus

Waed Bouhassoun werd geboren in een klein bergdorp in het zuiden van Syrië, en daardoor heeft ze altijd veel belangstelling gehad voor de oude poëzie uit die streken. Ze zingt, speelt oud en samen met fluitist Moslem Rahal maakte ze een adembenemend mooi album met liederen die gebaseerd zijn op oude poëzie.
Waed Bouhassoun met Moslem Rahal – La Voix de la Passion.

We blijven nog even in Slochteren, rond de Fraeylemaborg, want we zagen daar op het landgoed rond de borg nog een paar opmerkelijke bomen.
Bomen rond de Fraeylemaborg in Slochteren.

bomen bij de fraeylemaborg

donderdag

18

augustus

Follies zijn nutteloze, onzinnige bouwsels die eigenlijk nergens toe dienen. Er was ooit een Franse postbode die met de stenen die hij op zijn postronde verzamelde een gigantisch, krankzinnig bouwwerk in zijn tuin metselde, en er zijn ontelbare Britse excentriekelingen die follies in hun tuin bouwden, en nu zijn er, dankzij een wedstrijd, tien nieuwe follies te zien bij de Fraeylemaborg in Slochteren. Foto’s zeggen in dit geval nog minder dan de helft, want je moet er omheen lopen, naar binnen gaan en ze soms echt horen om te begrijpen hoe leuk ze kunnen zijn.
New follies rond de Fraeylemaborg in Slochteren.

new follies

woensdag

17

augustus

Zo langzaamaan weet ik dat wisselvallig weer voor mij vaak migraine betekent, maar elke keer als ik weer door een hevige migraine-aanval overvallen word voelt dat toch als een zeer onaangename verrassing. Dankzij goede medicijnen ben ik tegenwoordig meestal na een dag wel weer hoofdpijnvrij gelukkig, maar het betekent toch altijd een verloren dag.

dinsdag

16

augustus

Wonderball is de bijnaam van een Amerikaanse politie-inspecteur die dol is op de chocoladeballen met de speelgoedpoppetjes erin die in het Amerikaans wonderballs heten. Hij is een hele goede politieagent, maar heeft altijd ruzie met zijn collega’s, zijn superieuren, journalisten, hippies en junks. De stripserie rond Wonderball begint als een man in San Francisco in 1983 in negen seconden negen mensen doodschiet.
Wonderball – deel 1 De Jager, deel 2 Het Spook.

wonderball

maandag

15

augustus

We waren in Slochteren, om bij de Fraeylemaborg de New Follies te bekijken (daarover later). In de borg zelf zagen we een aantal schilderijen en aquarellen van Gerrit van Houten. Slecht belicht, ongelukkig opgehangen, maar je kon toch zien dat we hier met een bijzondere kunstenaar te maken hebben. Daarom hier even extra aandacht voor deze Groninger kunstenaar van ruim een eeuw geleden.
Gerrit van Houten.

gerrit van houten

Het Hortus Festival bevat altijd één theatrale voorstelling, en die is altijd bijzonder, omdat Maarten van Veen er eigenlijk altijd in slaagt samen met een gast een stukje geschiedenis van rond de fin-de-siecle op een bijzondere manier tot leven te wekken. Dat lukte ook dit jaar weer voortreffelijk – samen met de veelzijdige Chazia Mourali, die hier liet zien dat ze ook een volbloed actrice is, zette hij het leven van de Amerikaanse prinses neer, met een aantal muzikale pareltjes die het verhaal nog sterker maakten. Een mooie voorstelling.
De Amerikaanse Prinses – theatrale voorstelling door Chazia Mourali en Maarten van veen – Hortus festival dag 4, zondag 14 augustus in de Hortus van Haren.

de amerikaanse prinses

En vergeet niet de data van de komende week in je agenda te noteren. Maarten van Veen begeleidt sopraan Nicole Jordan die Amerikaanse songs zal gaan zingen van onder meer Amy Beach, Charles Ives, Cole Porter, George Gershwin en Leonard Bernstein. Het programma heet Homeland en je kunt terecht in de Hortus van Leiden op woensdag, Amsterdam op donderdag, Utrecht op vrijdag en Haren op zondag.

zondag

14

augustus

Wat is liefde? is de titel van de drieënvijftigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke week als een soort feuilleton publiceren.

wat is liefde?

zaterdag

13

augustus

Het gaat goed met de strip – je kunt tegenwoordig strips in alle mogelijke genres krijgen, van avant-gardistisch tot gedegen ouderwets, tot absurdistisch, van strips voor kinderen en pubers tot volwassenen, en in elk genre heb je veel kwaliteit. De Terugkeer van de Kapucijnen is een strip voor alle leeftijden – een knusse Franse avonturenstrip die speelt in de jaren vijftig, met een journalist in de hoofdrol. Goed getekend en spannend.
Dubois & Delvaux – De Terugkeer van de Kapucijnen – een avontuur van Jacques Gipar.

de terugkeer van de kapucijners

John Gorka is een singer/songwriter met een aangename bariton die inmiddels al ruim dertig jaar meedraait. Zijn eerste opnames maakte hij in Nashville, maar die waren min of meer zoekgeraakt, doordat hij er zelf op dat moment niets mee deed. Dertig jaar na dato worden ze alsnog uitgebracht – een aangename verrassing.
John Gorka – Before Beginning.

vrijdag

12

augustus

Hara Kiwi is de titel van een bundeling absurdistische, slappe, melige cartoons van de Belgische tekenaar Lectrr. Ik schoot er een aantal keren stevig bij in de lach, dus ik kan hem aanbevelen.
Lectrr – Hara Kiwi 2.

hara kiwi

Sue Sergel heeft een licht hese stem waarmee ze soepel en swingend de blues zingt, begeleid door een geweldige bassist en een meer dan sublieme gitarist, en dat leverde een album met superieure Americana op, die tegen de blues aanleunt.
Sue Sergel – Beneath The Willow Tree.

donderdag

11

augustus

Jens Nolte maakte een fotografische reportage van het festival dat het dorp Wacken in Sleeswijk-Holstein al 25 jaar lang in augustus tot het internationale centrum van de Heavy Metal maakt. Een mooi sfeerportret van een uniek festival.
Jens Nolte – Aufwacken.

aufwacken

The Coal Porters is de naam van de akoestische band die de Amerikaanse Sid Griffin oprichtte nadat hij met zijn countryrockband The Long Ryders gestopt was en in Londen was gaan wonen. Het is een Britse band die een combinatie van bluegrass, keltische muziek en folk speelt, en die dan ook nog eens volledig akoestisch een ode aan de Ramones spelen. Heerlijk.
The Coal Porters No.6

woensdag

10

augustus

Conceptueel kunstenaar Peter Liversidge maakte een verbluffend fotoboek met steeds twee polaroids op twee tegenover elkaar liggende pagina’s. Foto’s die met een tussenpoze van maar een paar minuten gemaakt zijn, maar die je op een bijzondere manier aan het denken zetten over de tijd.
Peter Liversidge – Twofold.

peter liversidge

Audie Blaylock is een bluegrassgitarist en zanger die een band van jonge honden om zich heen verzameld heeft, en daarmee maakt hij energieke, frisse bluegrass waar je geheid een goed humeur van krijgt.
Audie Blaylock & Redline – The Road that Winds.

dinsdag

9

augustus

Outcast is een horrorstrip die geschreven werd door Robert Kirkman, de man die ook The Walking Dead bedacht. Outcast is iets minder luguber en iets subtieler, en bovendien mooier getekend en ingekleurd, waardoor je als lezer al snel het verhaal wordt ingezogen. Dat verhaal ontwikkelt zich aangenaam traag, wat mij bijzonder goed bevalt. Een aanrader, deze horrorstrip.
Robert Kirkman & Paul Azaceta – Outcast deel 1 en 2 – Omgeven door Duisternis.

outcast

Noel McLoughlin nam een aantal traditionele Ierse en Schotse liedjes op. Dat klinkt aanzienlijk veel saaier dan het is, want McLoughlin heeft een prettige stem en nam een geïnspireerde band mee, waardoor die oude liedjes weer fris en energiek klinken, en dus tijdloos. Mooi.
Noel McLoughlin – Home is the Rover – Traditional Songs from Scotland and Ireland.

maandag

8

augustus

Het Hortus Ensemble trad in een relatief kleine bezetting aan voor de derde dag van het Hortus Festival, namelijk als strijkkwartet, met onder meer het Amerikaanse strijkkwartet van Dvorak en stukken van Griffes en Amy Beach.
Hortus Festival 2016 dag 3 – Hortus Ensemble.

hortus ensemble

Misschien overbodig om te zeggen, maar zet toch nog even in je agenda dat het Hortusfestival ook deze week gewoon doorgaat met een mooi programma – pianist Maarten van Veen verzorgt samen met Chazia Mourali een theatrale muzikale voorstelling – De Amerikaanse Prinses – woensdag in Leiden, donderdag in Amsterdam, zaterdag in Utrecht en zondag in Haren.

zondag

7

augustus

Angst voor de dood is de titel van de tweeënvijftigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier elke week als een soort van feuilleton publiceren.

angst voor de dood

Riddle & The Stars is een samenwerkingsproject van de Australische singer/songwriter Ben Riddle en de Californische band The Fallen Angels, die feitelijk uit het echtpaar Bobbo en Tracy Byrnes bestaat. Het resultaat is verrassend goed, want ze schrijven goede liedjes, zingen alledrie goed en bovendien zingen ze schitterend mooi samen.
Riddle & The Stars – New Coastline.

riddle and the stars

zaterdag

6

augustus

Margarete Lindau maakte abstracte tekeningen die ze ging kopiëren, en die kopieën gebruikte ze weer als basis voor andere kopieën. Zo ontstond een fascinerende serie Copydrawings, die in een fraai boekje terecht kwamen dat tussen schetsboek en kunstenaarsboek inzit.
Margarete Lindau – Copydrawings.

copydrawings

Tia McGraff is een Canadese singer/songwriter die samen met haar man liedjes schrijft. Haar vijfde album is de moeite van het luisteren meer dan waard.
Tia McGraff – Break these chains.

vrijdag

5

augustus

Raimund Girke was een Duitse schilder die zijn hele leven minimalistische, monochrome doeken heeft geschilderd die een bijzondere stille kracht uitstralen. Na zijn dood is er een tentoonstelling samengesteld van zijn werk uit de jaren tachtig en negentig, en daar is een bijzonder mooie catalogus bij gemaakt.
Raymund Girke – De kracht van verf.

raymund girke

Michael Hearne en Shake Russell zijn allebei singer/songwriters die er al een hele solocarrière op hebben zitten, maar nu hebben ze voor het eerst een album samen gemaakt, en dat blijkt een meer dan uitstekend idee, want ze klinken allebei beter dan solo, doordat hun stemmen goed mengen, en ook de liedjes die ze samen schreven zijn ongewoon goed. Een plus een is hier veel meer dan twee.
Michael Hearne & Shake Russell – Only As Strong As Your Dreams.

donderdag

4

augustus

Het Rechte Pad is een sublieme, prachtig getekende Franse strip over een stel jongens in een opvoedingsgesticht ergens tussen de twee wereldoorlogen op het Franse platteland. Een absolute aanrader voor elke stripliefhebber.
Lupano, Tanco & Lorien – Het Rechte Pad – 1 Lastige Jongens.

het rechte pad

Keegan McInroe is een singer/songwriter uit Texas die niet alleen geweldig goede liedjes schrijft, maar die die liedjes met zijn band ook subliem arrangeert, van weemoedige countryballads tot snoeiharde rocknummers. Zijn nieuwe album duurt ruim een uur maar biedt van de eerste tot de laatste minuut magnifieke Americana van absoluut topniveau.
Keegan McInroe – Uncouth Pilgrims.

uncouth pilgrims

woensdag

3

augustus

Katja Pfeiffer is een kunstenaar die zich laat inspireren door architectuur in de breedste zin van het woord. Haar laatste serie maakte ze toen ze zag hoe ze in een Italiaans dorpje dat door een korte maar hevige aardbeving was getroffen er improviserend voor zorgden dat de zaak niet instortte, met sjorbandjes, snel timmerwerk en van alles en nog wat. De beelden die ze vervolgens maakte lijken soms wel een ode aan het McGyveren, en daar word ik altijd erg vrolijk van.
Katja Pfeiffer – Providurium.

providurium

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdachtenveertig – een volledig abstract filmpje dit keer, met wat geheimzinnige schaduwen en een klap vuurwerk.

holly's filmpje nummer 648

dinsdag

2

augustus

David Nash is een Britse beeldhouwer die met hout werkt, en de laatste tijd het liefst direct met bomen. Dat levert bijzondere en soms spectaculaire beelden op, zoals je kunt zien in de catalogus die werd gemaakt naar aanleiding van zijn tentoonstelling in Galerie Kukje in Seoul eind 2014.
David Nash – Gallery Kukje 2014

david nash

Auburn is de band van de Britse zangeres Liz Lenten, die de liedjes voor haar nieuwe album op Kreta schreef en het album in Nashville opnam.
Auburn – Love & Promises.

maandag

1

augustus

Het Narrenschip is een sublieme Franse fantasystrip van alweer een paar decennia geleden, waarvan ooit de drie eerste van de zeven delen in het Nederlands zijn verschenen, maar toen stokte het, doordat de uitgever er mee ophield. Gelukkig komt de Belgische uitgever Daedalus nu met een fraaie nieuwe vertaling en de belofte alle zeven delen uit te brengen. De eerste drie zijn inmiddels al verschenen en het vierde deel staat voor het najaar aangekondigd.
Turf – Het Narrenschip – de eerste drie delen.

het narrenschip

Het Berlage Saxophone Quartet was een geweldige keuze van het Hortusfestival voor hun Amerikaanse programma, want de vier saxofonisten van dit kwartet hebben de jazz volledig in de vingers, waardoor de klassieke stukken die ze spelen altijd beter worden. Bovendien arrangeren ze zelf bijvoorbeeld strijkkwartetten voor saxofoonkwartet, met verbluffend mooie resultaten. De tweede dag van het Hortusfestival werd daardoor een opwindende muzikale ontdekkingsreis.
Berlage Saxophone Quartet – Hortus Festival 2016 dag 2.

berlage saxophone quartet

Vergeet niet in je agenda te zetten dat het Hortus Ensemble deze week de derde dag van het Hortus Festival verzorgt – zij spelen onder meer het strijkkwartet van Dvorak (waar we afgelopen week de saxversie van hoorden) in de originele strijkersversie, en stukken van Foote, Griffes en ook weer van Amy Beach (zij was voor mij de ontdekking van de eerste festivaldag). Woensdag in Leiden, donderdag in Amsterdam, zaterdag in Utrecht en zondag in Haren.

zondag

31

juli

Empathie voor dieren is de titel van de eenenvijftigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort feuilleton publiceren.

empathie voor dieren