moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
woensdag

10

februari

Nathan “Prince” Nazaroff heeft in 1954 één album opgenomen met vrolijke klezmer in vaudeville-stijl. Dat album wordt nu door een geheel nieuwe generatie muzikanten opgepikt, en je kunt The Brothers Nazaroff zelfs wel een klezmer-superband noemen. Ze geven de liedjes van Nazaroff een sublieme, energieke behandeling die ze meteen helemaal de eenentwintigste eeuw in brengt. The Happy Prince is de titel van hun superieure album – met artwork en een videoclip van niemand minder dan Ben Katchor.
The Brothers Nazaroff – The Happy Prince.

the brothers nazaroff

dinsdag

9

februari

Massimo Donno schreef een aantal liedjes over de migratie van deze tijd, en we bevinden ons tijdens de duur van het album Partenze (vertrek) in het zuiden van Italië. Hij haalde accordeonist Riccardo Tesi erbij en het puikje van de Italiaanse folk, jazz en wereldmuziek. Dat leverde een subliem, melancholiek album op.
Massimo Donno – Partenze.

Melissa Greener maakte een mooi rootsy singer/songwritersalbum, met sterke eigen liedjes en een paar hele mooie covers. Een pracht van een groeiplaatje.
Melissa Greener – Transistor Corazon.

Africa Drawn is een boek met tekeningen van maar liefst honderd Afrikaanse steden, waarbij je niet alleen de unieke structurele elementen van een stad ontdekt, maar ook de grote verschillen tussen verschillende soorten, soms eeuwenoude steden. Een fascinerend boek over verstedelijking.
Africa Drawn – honderd steden.

honderd steden

maandag

8

februari

Ik heb nooit goed begrepen waarom oude jaargangen van Donald Duck op veilingen als Catawiki zulke hoge bedragen opleveren, tot ik zelf in de rommelmarkt een ingebonden halve jaargang van 1986 doorbladerde en er een strip van Fred Julsing in tegenkwam die ik nog nooit ergens had gezien. Voor twee euro was ik een blij mens, want Julsing is een van de beste striptekenaars die Nederland gekend heeft, en deze strip bleek gewoon erg goed te zijn. Eigenlijk is het een schande dat het werk van deze man nooit integraal in boekvorm is uitgebracht, want zo’n vergeten strip smaakt echt naar meer.
Fred Julsing – Witte’s Dagboek – De Tijdruimer.

julsing's tijdruimer

Flip Treffers is Nabokov-gek, en toen hij het vermoeden kreeg dat Karel van het Reve wel eens Nabokov geplagieerd kon hebben ging hij het tot op de bodem uitzoeken. Dat leverde een opmerkelijk, fascinerend en lichtelijk verbijsterend boek op.
Flip Treffers – Vladimir Vladimirovitsj en ik – Karel van het Reve en Nabokov.

treffers

zondag

7

februari

Wanen en communicatie is de titel van de zesentwintigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken, de prikkelende essays van Ruud Moors die tegelijk een soort autobiografie en levensfilosofie vormen.

wanen en communicatie

Border Cantos is een bijzonder samenwerkingsproject van fotograaf Richard Misrach en componist Guillermo Galindo. Misrach noemt de grensstrook tussen Mexico en de Verenigde Staten een dagelijkse humanitare ramp, omdat er elk jaar honderden mensen sterven in hun poging naar het noorden te komen. Hij fotografeerde in de smalle strook land de onverwachte zaken die hij tegenkwam, en die in de media onzichtbaar waren tot nu toe, en componist Galindo maakte composities die worden uitgevoerd op instrumenten die zijn gemaakt van spullen die in dat stuk niemandsland gevonden zijn door Misrach.
Richard Misrach en Guillermo Galindo – Border Cantos.

border cantos

zaterdag

6

februari

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvijfendertig, en weer is het een variatie op een thema, waarbij het dit keer vororal de curieuze manier is waarop de twee koppen uiteindelijk verdwijnen wat het leuk maakt, vind ik. Alles gaat weer heel snel, binnen tien seconden, maar het draait in een loopje door, dus als je rustig even blijft kijken zie je wel hoe het precies gaat allemaal. Je even op een van de twee hoofden concentreren wil ook wel helpen.

hol's filmpje 635

Ik schrijf niet graag negatieve verhalen over boeken, maar soms kom ik er niet onderuit, omdat een boek zo tenenkrommend is dat ik het niet zonder meer voorbij kan laten gaan. Hannelore Vandenbussche ging als assistente mee met fotograaf Jimmy Nelson om over de hele wereld stammen die met uitsterven bedreigd worden op de foto vast te leggen. Hij maakte er een fraai fotoboek van, zij maakte een boek met de verhalen achter de foto’s, en dat is een tenenkrommend verhaal van Westerse arrogantie en koloniale aanpak geworden waar ik eigenlijk heel kwaad van werd.
Hannelore Vandenbussche – Before They Pass Away – De verhalen achter de foto’s.

verhalen

vrijdag

5

februari

Hemel in Puin is de titel van een reeks ongebruikelijke oorlogsstrips, geschreven en getekend door twee Fransen, met in de hoofdrol een jonge blonde Duitse gevechtsvlieger, Nikolaus, die ons in vijf delen door de gruwelen van de Tweede Wereldoorlog voert, met alle excessen die erbij horen. Deel vier, dat net verschenen is,begint als Nikolaus door de Russen is neergeschoten en een veilig heenkomen moet zoeken.
Hemel in Puin – 4 – Valstrik in Pommeren.

hemel in puin

Las Vegas Studio is de titel van de fotografische studie die de twee Amerikaanse architecten Robert Venturi en Denise Scott Brown in 1968 maakten van Las Vegas. Tot die tijd werd het postmodernisme zo ongeveer genegeerd in de architectuur, maar daar kwam door hun studie verandering in. Het boek is lang niet verkrijgbaar geweest, maar nu in een fraaie uitgebreide versie herdrukt, met onder meer een gesprek tussen Peter Fischli, Rem Koolhaas en Hans Ulrich Obrist als toevoeging.
Las Vegas Studio – Beelden uit de archieven van Robert Venturi en Denise Scott Brown.

las vegas studio

donderdag

4

februari

Als je lamlendig van de griep op de bank ligt is er niets beter om je goede humeur een beetje in stand te houden dan een goed boek. Nu was gelukkig net de nieuwe Bill Bryson binnen, De weg naar Little Dribbling, waarin hij na veertig jaar opnieuw een reis door Groot-Brittannië maakt. Bryson heeft een vorm van humor die ergens tussen David Sedaris en Monty Python inzit, en doordat hij ook nogal wat zelfspot bezit, is zijn boek echt een genot om te lezen. De slappe lach ligt regelmatig op de loer, maar Bryson zorgt daarnaast ook voor de nodige diepgang, wat voor een hilarisch boek toch wel bijzonder is. Een absolute aanrader dus, en niet alleen voor als je met de griep op de bank ligt.
Bill Bryson – De weg naar Little Dribbling.

de weg naar little dribbling

woensdag

3

februari

Fotograaf Yann Mingard won een prijsvraag en mocht een fotografisch portret maken van het Zwitserse kanton Neuchâtel, ook wel Neuenburg genoemd. Het werd een heel bijzondere fotoserie, die Mingard vooral in de schemering lijkt te hebben gemaakt, en waar vrijwel geen mens op te zien is.
Yann Mingard – Ligne de Fond / Grundlinie – Fotografische onderzoeking van Neuchâtel / Neuenburg

grondlijn

dinsdag

2

februari

Het lijkt wel of mijn antennes steeds fijngevoeliger worden, en of alles wat er rondzweeft meteen aanslaat bij mij – kortom, de griep heeft me weer eens geveld, en hoofdpijn nestelt zich dan bijna als vanzelf ook doodgemoedereerd, waardoor je dan meteen een ouderwetse, onplezierige griep te pakken hebt.

maandag

1

februari

Aldo van Eyck was niet alleen een gevierd architect, hij was ook een bijzonder ontwerper van speelplaatsen en speeltoestellen. In de naoorlogse jaren heeft hij zo’n zevenhonderd speelplaatsen in Amsterdam gecreëerd, waarvan er geen twee gelijk waren, en allemaal wisten ze de fantasie van kinderen op een bijzondere manier te stimuleren, op een manier die tegenwoordig verdwenen lijkt te zijn. In een prachtig, opmerkelijk vormgegeven boekje wordt het verhaal van die speelplaatsen verteld, met foto’s van een paar van de overgebleven speelplaatsen.
Aldo van Eyck – Seventeen Playgrounds.

van eycks speelplaatsen

zondag

31

januari

De ontwikkeling van mijn denken is de overkoepelende titel van Ruud Moors’ hoogsteigen mix van autobiografie, filosofie en essay. Hoofdstuk 25 heeft als titel Is psychologie wel een wetenschap?

ruud moors

Gisteren hadden we het hier over de fenomenale wereldfusieband Shtreiml, die klezmer, turkse blues, funk, blues en jazz zo mooi weet te combineren. Jason Rosenblatt, de frontman van die band, maakte dit jaar een zijstap naar een andere liefde van hem, de oude jazz, blues en ragtime van de staten rond de Mississippi. Hij schreef wel zelf alle nummers, dus het is een eigenzinnige interpretatie geworden, maar wel fenomenaal goed.
Jason Rosenblatt – Wiseman’s Rag.

zaterdag

30

januari

Shtreiml is een Canadese band die de Turkse blues en Joodse roots combineert met jazz, funk en rock, en dat levert een opwindende mix op. De hoofdrollen in deze unieke band worden gespeeld door een virtuoze Turkse oud-speler uit Istanbul, een al net zo virtuoze mondharmonicaman uit Montreal en een fantastische Canadese tromboniste. Hun vierde album is een absolute aanrader.
Shtreiml – Eastern Hora.

shtreiml

Ali Taptik raakte als architect werkeloos toen de financiële crisis in 2008 toesloeg. Sinds die tijd heeft hij in Istanboel, de stad waar hij woont en werkt, alle aspecten van de crisis fotografisch vastgelegd, en dat leverde een uitzonderlijk en indrukwekkend fotoboek op.
Ali Taptik – Nothing Surprising.

nothing surprising

vrijdag

29

januari

Het Städel Museum in Frankfurt am Main, dat tweehonderd jaar bestaat, vroeg de conceptuele kunstenaar John Baldessari iets te doen met de schilderijen in haar collectie. Dat bleek een gouden greep, want Baldessari’s onorthodoxe blik verrast de kijker en laat je even totaal anders naar kunst kijken.
John Baldessari – de Städel Schilderijen.

baldessari

donderdag

28

januari

Tim Lake is banjogek – hij speelt op een heel arsenaal aan oude banjo’s en doet dat virtuoos. Bovendien gaat hij op avontuur en laat hij horen dat de banjo wel wat meer kan dan je van bluegrass gewend bent – wereldmuziek, klassieke, en nog veel meer. Lake maakte een subliem album van een zeer ruim uur dat vol staat met alleen maar juweeltjes.
Tim Lake – Banjo Sonata.

tim lake

We krijgen in de Benelux een voorkeursbehandeling van de Ierse topband The Young Folk – hun nieuwe single Home wordt eerst hier uitgebracht, en hun nieuwe album First Sign of Morning volgende maand, terwijl Ierland en de rest van de wereld nog een paar maanden moeten wachten. Wij mochten al luisteren, en mogen hier een tipje van de sluier oplichten – het is een superieur klein meesterwerkje geworden – dus bestel de kaartjes voor hun optredens in Nederland maar vast en verheug je vast op dat nieuwe album.
The Young Folk – First Sign of Morning.

woensdag

27

januari

De Kunst van het Lijden is de titel van een documentaire over het moeilijke leven van Hans Dorrestijn. Ondertitel: Het lijden en de wederopstanding van Hans Dorrestijn. Mooi verpakt in een boek met DVD. Hilarisch en ontroerend tegelijk.
De Kunst van het Lijden – Het lijden en de wederopstanding van Hans Dorrestijn.

dorrestijn

dinsdag

26

januari

Electrifying Berlijn is de titel van een hoorcollege van Leo Blokhuis over de muziek van Berlijn, maar vooral ook over de muziek van David Bowie in zijn Berlijnse periode. Het is een luisterboek zoals een luisterboek bedoeld is – met muziekfragmenten (al zijn die wat aan de korte kant) en een boeiend betoog.
Leo Blokhuis – Electrifying Berlijn

electrifying berlijn

De Magie van het Teken is de titel van een boek over de chinese schrijfkunst, een kunst die al een geschiedenis van drieduizend jaar kent, en die, dankzij de manier van schrijven, met een penseel, altijd al dicht tegen kunst aangezeten heeft, zeker als het om kalligrafie gaat. Er is in het boek ook ruim aandacht voor hedendaagse kunstenaars die volstrekt nieuwe wegen inslaan, en dat deel van het boek maakt het extra goed.
De magie van het teken – drieduizend jaar chinese schrijfkunst.

magie

maandag

25

januari

Izuna is een strip over een mythologische Japanse wereld die al eerder werd verbeeld in een aantal verhalen die gepresenteerd werden als De Legende van de Scharlaken Wolken. Deze twee boeken vormen het afgeronde verhaal van de Izuna-wolven en hun strijd tegen de Noggo-demonen, geesten die vrijkomen als onschuldigen worden vermoord. Fascinerende fantasystrips, prachtig getekend.
Izuna deel 1 en 2 – Kamigakushi en Yamibushi.

izuna

zondag

24

januari

Te speels voor mijn leeftijd is de titel van de vierentwintigste aflevering van de serie semi-autobiografische essays van Ruud Moors die we hier elke week als een soort feuilleton publiceren. De ontwikkeling van mijn denken laat zien hoe Ruud al filosoferend en denkend de wereld tegemoet treedt.

te speels voor mijn leeftijd

Het Michele Marini Organic Trio lijkt op papier een vrij standaard jazztrio, met een saxofonist, een organist en een drummer. Ik moet bekennen dat ik pas met extra belangstelling ging luisteren toen ik zag dat accordeonist Riccardo Tesi op een paar nummers van hun debuutalbum als gast meespeelt – als Tesi meedoet is het avontuur nooit ver weg en is het eigenlijk altijd goed. Dat klopte ook.
Michele Marini Organic Trio – Change Mood.

zaterdag

23

januari

Nanne Tepper is een te vroeg gestorven Groninger schrijver die met zijn drie boeken eigenlijk net zo bekend zou moeten zijn als iemand als Frans Kellendonk, waarmee hij een afkeer van de literaire wereld gemeen had. Tepper was net zo’n bezeten en serieuze schrijver, en ook al net zo humoristisch op de juiste momenten. Gelukkig blijkt Tepper ook een bezeten briefschrijver te zijn geweest, en is er zojuist een keuze uit zijn brieven verschenen in een monumentaal boek van zevenhonderdvijftig pagina’s dat een ware literaire schatkist blijkt te zijn.
Nanne Tepper – De kunst is mijn slagveld – Brieven 1993-2001.

de brieven van nanne tepper

vrijdag

22

januari

In de immer uitdijende stripreeks over de Donjon is weer een mooi deel uitgekomen in de subreeks Avondschemer, dat de teloorgang van de Donjon behandelt. Koning Stof en Marvin de Rode bevinden zich op een kantelende planeet met vleesetend gras. Als je geen idee hebt waar dit over gaat – het gaat om een hilarische fantasy-stripreeks met een licht serieuze ondertoon.
Donjon – Omwentelingen.

donjon

Jeb Barry schreef een hartverscheurend treurig album vol liedjes over het einde van de kleine fabrieksstadjes in Amerika, de zogenaamde milltowns. Jeb is geen vrolijke jongen, maar zijn liedjes zijn wel heel goed, en zijn melancholie levert regelmatig kippenvel op.
Jeb Barry – Milltown.

donderdag

21

januari

Jens Lysdal is een Deense gitarist, zanger en liedjesschrijver, en zijn cd heeft hier eigenlijk iets te lang onopgemerkt in een hoekje gelegen. De naam van de man associeer je nu eenmaal niet meteen met superieure Scandinavische Americana. Hij bleek een subliem juweeltje te hebben gemaakt, dus we steken zijn album uit 2014 toch nog even in de lucht.
Jens Lysdal – Easy Heart.

We waren op een verlate nieuwjaarsreceptie in een gebouw dat nog de sporen van kakelnieuw vertoont. Op de begane grond was het lekker druk, maar op de eerste verdieping zagen we meubels die nog ingepakt stonden. Een merkwaardig gezicht.
Ingepakt – een kleine fotoserie.

ingepakt

Joost Swarte tekent regelmatig voor The New Yorker. Hij maakte voor dat blad onder meer covers, paginagrote illustraties, maar ook de zogenaamde spots, de piepkleine illustraties die door het blad gestrooid worden om te grote lappen grijze tekst wat te doorbreken. Ze zitten vaak wat tussen een gewone tekening en een cartoon in, en voor tekeningetjes die als vulling bedoeld zijn zijn ze altijd weer verrassend goed.
Joost Swarte – Spots in The New Yorker van 18 januari 2016.

woensdag

20

januari

Hans Bellmann is waarschijnlijk geen naam die een belletje bij je zal doen rinkelen. Toch heeft deze architect en ontwerper in de jaren vijftig en zestig in Zwitserland een aantal invloedrijke ontwerpen gemaakt – van eengezinswoningen waarin het echt goed wonen was tot en met meubels die nu nog steeds modern en tijdloos lijken. Een monografie was dan ook een uitstekend idee, want je kijkt je ogen uit.
Hans Bellmann – Protagonist van de Zwitserse wooncultuur.

hans bellmann

Terri Hendrix wil dit jaar maar liefst vier cd’s en een boek uitbrengen. De eerste cd verschijnt over een week of twee, maar daar kan ik je nu al wat van laten horen, en dat is in ieder geval al een subliem meesterwerkje geworden, dus ik vermoed dat dit project wel eens de aanrader van het jaar zou kunnen worden.
Terri Hendrix – Project 5.1 – Love You Strong.

dinsdag

19

januari

Texas Martha and the House of Twang – met zo’n bandnaam weet je als muziekliefhebber wel zo’n beetje wat je kunt verwachten, en ik moet zeggen – Martha Fields maakt alle verwachtingen meer dan waar, met een dijk van een stem, sterke liedjes en een gedreven band en lekker dampende southern countryrock van de allerbeste soort. Mooi mooi.
Texas Martha and the House of Twang – Long Way from Home.

Laat je ook eens verrassen door een paar aardige flashmobs, zoals de Bolero van Ravel die in een Parijs station gespeeld wordt, of de Negende van Beethoven die op een pleintje begint met een muntje dat in de hoed van een cellist gegooid wordt. Of kijk naar deze studenten uit Azerbadzjan die op straat in Praag een Mozartflashmob weggeven waar ik heel vrolijk van werd. Er is nog veel meer, maar dit zijn drie pareltjes waar ik zelf elke keer weer heel blij van word.

maandag

18

januari

Birma heette het land vroeger, en de hoofdstad was Rangoon. Tegenwoordig heet het land Myanmar en de stad heet Yangon, en het is nog steeds de grootste stad van het land, maar niet meer de hoofdstad. Het land is jarenlang geïsoleerd geweest dankzij de militaire dictatuur die er heerste, maar opent zich langzaam weer wat voor de buitenwereld. Dat betekent dat Yangon ook weer toegankelijker wordt. Wil je de stad en zijn fascinerende, eeuwenoude geschiedenis een beetje leren kennen, dan is de architectuurgids van DOM een heel mooi begin.
Yangon Architectural Guide.

yangon

Een jazzrockende supergitarist, een oerblueszoeker, een singer/songwriter, een onverwacht virtuoze piepjonge gitarist en nog een singer/songwriter die popliedjes schrijft – een bont gezelschap met slechts één gemeenschappelijk kenmerk – een voornaam die enigszins overeenkomt. En ze maken allemaal muziek die in hun soort de moeite meer dan waard is.
Mark, Marco, Mark, Markus en Mark – Wingfield, Wagner, Davis, James en Fosson.

zondag

17

januari

De oorsprong van scalperen is de titel van aflevering 23 van de reeks De ontwikkeling van mijn denken, de filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors die we hier iedere week als een soort feuilleton publiceren.

de oorsprong van scalperen

zaterdag

16

januari

Twee Rachels vandaag, allebei singer/songwriters met een groot talent voor het schrijven van uitstekende liedjes, allebei Amerikaans, de een met een debuutalbum, de ander met haar zesde plaat.
Rachel Dean en Rachel Garlin.

vrijdag

15

januari

Silent Histories is de titel van een aangrijpend, indrukwekkend fotoboek over een fase in de Tweede Wereldoorlog die we nauwelijks of niet kennen – voordat de Amerikanen de atoombommen op Japan lieten vallen hadden ze al ruim tweehonderd steden platgebombardeerd, waarbij bijna tien miljoen mensen dakloos waren geworden. Dit boek vertelt op een onconventionele manier de verhalen van een aantal kinderen die toen gewond zijn geraakt, en hoe het verlies van bijvoorbeeld een been hun verdere leven bepaalde.
Silent Histories – Stille Geschiedenissen.

stille geschiedenissen

Een Zuidafrikaanse Amerikaan, een Zweed en een Canadees. Alledrie schrijven ze hun eigen liedjes, alledrie maken ze op de een of andere manier een vorm van Americana, en ze hebben een voornaam die een lichte verwantschap vertoont. En hun muziek is dik in orde.
Rob, Robert en Robin – Rob Moir, Robert Hill en Robin Dean Salmon.

donderdag

14

januari

De twee Korea’s die sinds 1953 door een IJzeren Muur van elkaar gescheiden zijn verschillen ideologisch fors van elkaar, om maar eens een eufemisme te gebruiken. Toch ging de Italiaanse fotograaf Luca Faccio op zoek naar de “gezamenlijke grond” van beide landen. Want behalve een eeuwenoude gezamenlijke geschiedenis hebben ze nog wel meer “common ground”.
Luca Faccio – Common Ground.

common ground

Danny Paisley maakt degelijke ouderwetse bluegrass met zijn band The Southern Grass, maar doet dat zo goed en enrgiek dat de muziek er volstrekt tijdloos van wordt. Bovendien wordt er met zoveel “soul” en passie gespeeld dat je regelmatig kippenvel krijgt als je naar hun nieuwe album luistert.
Danny Paisley & The Southern Grass – Weary River.

woensdag

13

januari

Ceal Floyer is een Britse kunstenares, geboren in Pakistan, die lang in Berlijn gewoond heeft, die kunst maakt die je als kijker altijd volledig op het verkeerde been zet. Het knappe van haar kunst is dat elk werk de grap overstijgt. Humor en kunst gaan hier samen, maar er komt ook een zeldzame diepgang bij.
Ceal Floyer – A Handbook.

ceal floyer

Buford Pope is een Zweed die fantastische Americana maakt, waar we al eerder enthousiast over waren. Elk nieuw album van deze rockende Zweed is weer raak, ook dit keer is het weer een echte aanrader.
Buford Pope – The Poem and the Rose.

dinsdag

12

januari

Boeren en het boerenleven zijn altijd een inspiratiebron geweest voor kunstenaars en fotografen. In de loop van de afgelopen ruime eeuw hebben heel wat Nederlandse fotografen de boer en het boerenleven gefotografeerd, en dat waren regelmatig de meest geïnspireerde foto’s die ze maakten. In het Fotomuseum Den Haag is momenteel een tentoonstelling te zien met foto’s van het boerenleven van 1885 tot heden, en het bijbehorende boek is een echte aanrader.
Boeren – Avonturen op het land – Het boerenleven in de Nederlandse fotografie vanaf 1885 tot heden.

boeren

David Berkeley is een veelzijdige Amerikaanse singer/songwriter die op dit moment voor een aantal concerten in Nederland is. Zijn nieuwe album is meer dan voortreffelijk, dus grijp je kans als hij toevallig bij jou in de buurt optreedt.
David Berkeley – Cardboard Boat.

maandag

11

januari

Begin januari is de tijd om allerlei abonnementen weer te verlengen, met name van tijdschriften. Dat leverde in ieder geval één buitengewoon onaangename verrassing op, die zelfs leidt tot een afscheid na bijna veertig jaar.
Waarom ik na veertig jaar afscheid neem van HUMO.

humo

zondag

10

januari

Culturele identiteit is de titel van de tweeëntwintigste aflevering van de serie De ontwikkeling van mijn denken door Ruud Moors, een reeks autobiografische, filosofische, prikkelende essays.

culturele identiteit

Ede Staal overleed dertig jaar geleden op 44-jarige leeftijd. Hij had op dat moment nog maar één langspeelplaat uitgebracht en de voorbereidingen voor een tweede voltooid, maar dat was voldoende om voor eeuwig beroemd te worden in Groningen. En terecht, want Staal schreef prachtige, melancholieke liedjes die je raken. Ook zijn huiskameropnamen werden later nog uitgebracht, en daarvan werden de mooiste nu opnieuw op een cd gezet. Ondanks de tamelijk beroerde technische kwaliteit is dat goed nieuws, want Staal is niet voor niets uitgegroeid tot een legende.
Ede Staal – Mien Grunnegerlaand.

zaterdag

9

januari

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvierendertig, met opnieuw een aantal verschijnende en splitsende en op een verrassende manier verdwijnende koppen. Alles in een seconde of tien, maar het filmpje draait gewoon door, dus blijf rustig kijken, dan zie je na een paar keer wel hoe het zit.

hol's filmpje 634

vrijdag

8

januari

De lijn, dat is het onderwerp van een meerjarig project van twee Italiaanse instituten, die nu een derde publicatie wijden aan de kracht van de lijn. Dat levert een boek op met essays over verschillende onderwerpen, waarin onder meer de Japanse kalligrafie aan de orde komt op het moment dat hij naar de schilderkunst overgaat en de invloed die dat heeft op de Amerikaanse expressionisten, de lijn in de Islam en hoe die Franse kunstenaars inspireerde, enzovoorts enzoverder. Een fascinerend boek.
De kracht van de lijn – The Power of Line.

the power of line

donderdag

7

januari

Het laatste boek van Joost Zwagerman verscheen op de dag dat hij zelfmoord pleegde. Het is een boek met teksten over kunst, en het blijkt een buitengewoon aangrijpend boek te zijn, dat feitelijk leest als een kroniek van een aangekondigde dood, want Zwagerman zocht in kunst vooral stilte, en het “verlangen om er niet te zijn”. Zwagerman hield hartstochtelijk veel van kunst, en dat kun je in zijn teksten ook teruglezen, maar lees het boek niet in één keer uit, want enigszins deprimerend blijkt deze passie wel.
Joost Zwagerman – De Stilte van het Licht – Schoonheid en onbehagen in de kunst.

de stilte van het licht

woensdag

6

januari

Een Duitse dominee kocht in Zuid Afrika kunst van zwarte kunstenaars in de jaren tachtig, in de periode dat de botsingen tussen anti-apartheidsorganisaties en de apartheidsregering op zijn heftigst waren. Dat zie je ook terug in die kunst, die de dominee mee naar Duitsland nam en die daar terechtkwam in de collectie van het Weltkulturen Museum die er een fraai boek van maakte, met veel achtergrondinformatie om het verhaal compleet te maken.
A Labour of Love – Kunst uit Zuid Afrika.

a labour of love

dinsdag

5

januari

Andy Warhol was een veelzijdiger kunstenaar dan je zou denken. In 2011 vond men in zijn nalatenschap een hele serie tekeningen die geïnspireerd waren op foto’s en illustraties uit tijdschriften, voornamelijk LIFE magazine. Hirmer bracht een schitterend boek uit waarbij de tekeningen en de inspiratiebronnen naast elkaar getoond worden, en dan kun je pas goed zien hoe geniaal Warhol als tekenaar eigenlijk was.
Andy Warhol – The LIFE Years 1949-1959.

warhol the life years

Jeremy Pinnell uit Kentucky maakt prettig ouderwetse country, met een mooie zangerige pedal steel en een doordringende stem. Smartlappen op zijn Amerikaans.
Jeremy Pinnell – OH/KY.

maandag

4

januari

Anne, Anna en Anne, de een uit Noorwegen, de tweede uit Engeland, de derde uit Nederland, alledrie topmusici, alledrie totaal anders, maar alledrie op hun gebied heel erg goed.
Anne Hytta, Anna Shannon en Anne Chris.

annasmal

zondag

3

januari

De minste onder de mensen – de ontwikkeling van mijn denken, aflevering 21, door Ruud Moors. Een wekelijks feuilleton, met Ruud’s prikkelende filosofische essays.

de minste onder de mensen...

zaterdag

2

januari

Peter Märkli is een Zwitserse architect, en uitgeverij Quart Verlag, die altijd bijzondere architectuurboeken uitbrengt, heeft een monumentaal boek uitgegeven met zijn tekeningen. Ik keek er in eerste instantie wat raar tegenaan, want het leken allemaal wel wat erg slordige krabbels, maar als je beter kijkt krijg je een mooie inkijk in het gedachtegoed van een briljant architect.
Peter Märkli – Tekeningen.

märkli tekeningen

En om meteen in het nieuwe jaar met energieke topmuziek van start te gaan – het allerbeste wereldfusieblaasorkest ter wereld opereert vanuit België, en elk album is een sublieme aanrader, ook hun nieuwste. Luister naar de fragmenten die we laten horen en je bent meteen om.
Orchestre International du Vetex – Fifavela.

vrijdag

1

januari

Dit magazine draait vooral om het delen van enthousiasmes, en aan kerstkaarten doen we hier niet. Maar een nieuwjaarsbericht hebben we wel elk jaar voor je, en het zal je waarschijnlijk niet verbazen dat we daarin optimistisch en positief gestemd zijn.
Een nieuwjaarsbericht voor 2016.

nieuwjaar 2016

donderdag

31

december

“Was ich noch zu sagen hätte…” Het is een zinnetje dat veel radioluisteraars zullen kunnen dromen. “Gutenacht Freunde, es ist Zeit für mich zu gehn…” Om elf uur begon Met het Oog op Morgen altijd met dit liedje van Reinhard Mey, en dan volgde “Buiten is het 15 graden, binnen zit…” En na veertig jaar gaat het nog steeds zo. Er is nu een boek verschenen met interviews met veertig (oud)presentatoren van het programma die voor de gelegenheid gefotografeerd werden door Sacha de Boer (zelf ook een van die veertig), en dat levert een fraai stukje radiogeschiedenis op en een intrigerend kijkje in de keuken van de Nederlandse radio.
Was Ich noch zu sagen hätte – Veertig jaar Met het oog op morgen.

was ich noch zu sagen hatte

Kenya Hara is een Japanse ontwerpprofessor die een verfrissende aanpak heeft en die zijn studenten op een wezenlijk andere manier naar de wereld en naar ontwerpen kan laten kijken. Dat levert verrassende onderzoeken op en uiteindelijk ook verrassende ontwerpen. Het boek dat tien jaar lesgeven in “ex-formation” samenvat is dan ook een heerlijk boek geworden waar je elke keer weer verrast bij opkijkt, door de bijzondere kijk op dingen. Een absolute aanrader.
Kenya Hara – Ex-formation.

ex-formation

woensdag

30

december

Vandaag vijf mannen die Matt heten, of Matthias of Matthew. Vijf uitmuntende muzikanten, maar ook vijf totaal verschillende muzikanten. Leuk dus.
Matt Woosey, Matthias Sturm, Matt Stone, Matthew Montfort en Matt Keating.

matt

dinsdag

29

december

Vier dames die alleen een lichte verwantschap vertonen qua voornaam, verder maken ze muziek die in verschillende uithoeken van het muzikale universum gemaakt wordt. Wel maken ze allevier absolute topkwaliteit op hun gebied.
Lauren Lapointe, Laura Rain, Lara Leliane en Laura Carmichael.

lara

De architectuurgidsen van de architectuuruitgeverij DOM zijn voor mij de perfecte boeken om een stad te leren kennen, want je ziet niet alleen de interessantste gebouwen, je krijgt ook een goed deel van de geschiedenis van zo’n stad mee. Dat geldt zeker ook voor de gids die ze maakten voor de Italiaanse stad Turijn.
Turin – Architectural Guide.

maandag

28

december

Tekenaar Peter Pontiac was bezig met een boek over de dood toen hij te horen kreeg dat hij Hepatitis C had, een dodelijke leverziekte. Dat betekende dat hij uiteindelijk een boek maakte over zijn eigen strijd met de dood en dat de dood hem uiteindelijk inhaalde. Het resultaat is een indrukwekkende en aangrijpende, onvoltooide graphic novel van een van de grootmeesters van de Nederlandse strip.
Peter Pontiac – STYX of: de Zesplankenkoorts.

styx

Galina Balashova was een van de architecten van het Russische ruimtevaartprogramma, en als je haar werk ziet ben je verbaasd over de warmte, de harmonie en de schoonheid die dat werk uitstraalt. Ik had dat in ieder geval niet helemaal verwacht. Een onverwacht stukje geschiedenis, een onverwacht hoekje van de architectuur, en een bijzonder boek.
Galina Balashova – Architect van het Sovjet Ruimtevaartprogramma.

zondag

27

december

Autoriteit of autoritair – de ontwikkeling van mijn denken, aflevering 20, door Ruud Moors. Een wekelijks feuilleton, en een opmerkelijke mengeling van dagboek, autobiografie, essay en filosofie.

ontwikkeling van mijn denken 20, door ruud moors

Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderddrieëndertig is weer een variatie op een thema – uit een lijn die van boven komt ontstaat een gezicht waaruit weer andere koppen ontstaan die uiteindelijk in de grond verdwijnen. Alles binnen tien seconden, dus rustig even blijven kijken, dan zie je beter hoe het precies loopt.

hol's filmpje no 633

zaterdag

26

december

Ben je de zoete kerstmuziekjes ook al spuugzat? Luister dan voor de afwisseling eens naar de intelligente pokkeherrie van Moraine, een hardrockjazzband uit Seattle.
Moraine – Groundswell.

Om in de kitsch van kerst te blijven – fotograaf Robert Voit maakte in de stijl van Karl Blossfeldt een prachtig boek met zwartwitfoto’s van “nieuwe” planten. Maar als je goed kijkt blijken ze allemaal van plastic of stof te zijn gemaakt.
Robert Voit – The Alphabet of New Plants.

het alfabet van nieuwe planten

vrijdag

25

december

Photis Ionatos is een Griekse componist die in België met topaccordeonist Didier Laloy en nog een paar topmusici een prachtig album opnam met een aantal composities uit zijn hele oeuvre, allemaal rond het thema “omzwervingen”, en dat is dan ook wat de titel van zijn album betekent.
Photis Ionatos – Périples.

Het Museum für Gestaltung in Zürich heeft een enorme postercollectie, waaruit regelmatig een thematentoonstelling wordt samengesteld. De meest recente was The Hand, waarin uiteraard de hand centraal staat. Een mooi thema, waar we speciaal voor vandaag wat mooie kerstgerelateerde posters uit hebben gelicht om te laten zien. Een mooi boek overigens, want de hand kan expressief en zeer suggestief op posters worden ingezet, zo blijkt uit deze collectie.
Poster Collection 27 – The Hand.

the hand

donderdag

24

december

Mr Diagonal is een Belgische multi-instrumentalist, zanger en componist die ergens tussen Britse vaudeville en de intelligente rock van iemand als Zappa balanceert. Rond zijn midlife crisis maakte hij met onderkoelde Britse humor een intelligent popalbum.
Mr Diagonal – Midlife Crisis.

Heel oude muziek combineren met saxofoons en improvisatie – het is al eerder gedaan, maar zelden zo mooi als bij de twee Belgische gezelschappen die elkaar vonden in hun tribute voor de renaissancedichter Francesco Petrarca. Avontuurlijk, melancholiek, en vooral adembenemend mooi.
Zefiro Torna en het Frank Vaganée Trio – Scattered Rhymes – a tribute to Francesco Petrarca.

DOM is een Berlijnse uitgeverij van en voor architecten, en af en toe hebben ze ook kleine verrassingen in hun catalogus, zoals de strip die de Antwerpse architect Mike Hermans als “Arch” al tien jaar maakt over de architect Archibald. Hij heeft zelf een selectie uit die oogst van tien jaar gemaakt en er een buitengewoon leuk boekje van gemaakt. Strips van en voor architecten, maar zeker ook voor iedereeen die ook maar een beetje in architectuur is geïnteresseerd.
Arch. – The Life of an Architect… and what he leaves behind.

the life of an architect

woensdag

23

december

Vandaag verwijs ik je nog een laatste keer naar het indrukwekkendste fotoboek van het afgelopen jaar, ook omdat ik hoop dat je het, als je dat nog niet gedaan had, alsnog voor de kerst wilt aanschaffen, wellicht ook om weg te geven, want je steunt er ook een vluchtelingengezin mee.. Ik heb het uiteraard over het aangrijpende foto- en interviewboek dat Thijs Heslenfeld en Rinke Verkerk maakten – Anything out of Nothing.

anything out of nothing

dinsdag

22

december

David Shields maakte een boek over de manier waarop The New York Times de oorlog op zijn voorpagina’s brengt. De titel van zijn boek is War is Beautiful. Rik Moors wou het boek graag recenseren, en kreeg bovendien de gelegenheid de schrijver te interviewen, en dat leverde een buitengewoon interessant stuk op, dat zowel recensie als vraaggesprek is. Rik schrijft in het Engels, dus misschien moet je er even voor gaan zitten, maar geloof me, dat is de moeite waard.
Rik Moors over David Shields’ War is Beautiful.

war is beautiful

maandag

21

december

Heere Heeresma heeft me met zijn boeken in het verleden een paar keer serieus de slappe lach bezorgd, terwijl zijn humor tegelijkertijd een licht ontregelend effect had dat wat ongemakkelijks had – de volle kracht van ironie, kortom. In de selectie van zijn brieven die nu in de reeks Privé Domein is verschenen is dat effect nog des te groter. Ik heb nog maar zelden met zoveel genoegen een brievenboek gelezen.
Heere Heeresma – Bleib gesund! – brieven.

heere heeresma

zondag

20

december

Debat, discussie dialoog, de ontwikkeling van mijn denken, door Ruud Moors, aflevering 19.
Een wekelijks feuilleton dat het midden houdt tussen autobiografie en essay.

debat discussie dialoog

Jared Shore is een Canadese singer/songwriter die van zijn liedjes mooie rockers maakt in de geest van The Band of Neil Young. En hij is zo langzaamaan zeker zo goed. Een geheimtip uit Canada dus.
JR Shore – State Theatre

zaterdag

19

december

Divanhana is een jonge band uit Sarajevo die traditionele muziek uit Bosnië en Herzegovina speelt, maar dan wel met moderne arrangementen, en dat levert een verrassend mooi album op, met muziek die met een voet in de traditie staat, maar met grote stappen toch onze tijd binnenstapt. Avontuurlijk, melancholiek, met passie en heel, heel mooi.
Divanhana – Zukva – Sevdah uit Bosnië.

Paal nummer twaalf staat pal tegenover paal nummer elf, naast hetzelfde fietspad dat dwars door de Kropswolderbuitenpolder loopt, het magnifieke natuurgebied tussen Haren en Hoogezand waar ik vrijwel elke dag doorheen fiets.

paal nummer twaalf

vrijdag

18

december

Paaltje nummer elf – een paal in de Kropswolderbuitenpolder, in het natuurgebied tussen Haren en Hoogezand dat door de Stichting Groninger Landschap wordt beheerd.

paal nummer elf

donderdag

17

december

My Quiet Companion is een Zweeds trio dat Scandinavische Americana maakt, met een mandoline, een paar gitaren en mooie meerstemmige zang. Eenvoudig, maar erg goed:
My Quiet Companion.

In mijn serie boomportretten vandaag een vrij bescheiden portret van een berk aan de Dr Ebelsweg tussen Haren en Waterhuizen.

woensdag

16

december

Carel Helder was voor mij tot voor kort een vrij anonieme schrijver – ik had zijn naam vast wel onder teksten zien staan, maar nooit bewust opgeslagen. Dat is definitief veranderd door een magnifiek boek dat uitkwam bij een van de beste uitgevers die we in Nederland hebben, de uitgever van onder meer AL Snijders, AFdH, die van elk boek een juweeltje weten te maken. Ze maakten van Helders beste teksten een werkelijk subliem boek waar je heerlijk in kunt verdwalen.
Carel Helder – CV

carel helder

dinsdag

15

december

Legends of Old-Time Music is een doos met vier cd’s en een uitgebreid boekwerk, waar je uren en uren mee zoet kunt zijn als je van fiddle en banjo houdt in de “old time” stijl die in Virginia, Tennessee, North Carolina en dergelijke staten werd en wordt gespeeld. County Records is een label dat opgericht werd door drie fanatieke liefhebbers van het genre die de afgelopen vijftig jaar in die regio puur op kwaliteit gezocht hebben naar de beste fiddlers, banjospelers en andere muzikanten van old-time music. De doos is een schatkist met alleen maar hoogtepunten – bijna vijf uur puur genieten.
Legends of old-time music – Fifty years of County Music.

county music

In de polders tussen Haren en Hoogezand, een natuurgebied dat wordt beheerd door de Stichting Groninger Landschap, lopen wilde paarden en wilde koeien rond. Die koeien zijn fors en behoorlijk imposant. Ik heb er vorige week weer eens een paar op de foto gezet.
Koeien in de polder.

koe in de polder

maandag

14

december

Vellamo is een folkrockband uit Finland, die met haar derde album nog iets meer de rock-kant opgegaan is, wat het alleen nog maar leuker maakt.
Vellamo – Koskenkylä.

zondag

13

december

Verdienen of verkrijgen? – De ontwikkeling van mijn denken, door Ruud Moors, aflevering 18. Als wekelijks feuilleton kun je hier deze essays lezen, die een soort mix zijn van autobiografie, filosofie en brainstorm. Prikkelende stukken in ieder geval, die duidelijk maken hoe Ruud Moors tegen de wereld aankijkt.

ruud moors, zelfportret

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdtweeëndertig, met een hoofd “en profil”, dat verandert in een hoofd “en face”, dat vervolgens op een redelijk spectaculaire manier verdwijnt. Rustig blijven kijken, dan zie je na een paar keer wel hoe het precies gaat.

holly's filmpje no 632

zaterdag

12

december

In de polders tussen Haren en Hoogezand staan lompe houten palen die tot leven komen doordat ze door wind en weer worden aangetast, en dan hun saaie doodsheid verliezen. Daarom stap ik regelmatig even van mijn fiets om zo’n paal even wat nader te bekijken. Dit is de tiende keer.
Een paal in de polder – aflevering tien.

paal in de polder, 10

Penny Nichols is zo’n naam die je meteen weer vergeet, en als zo iemand een album uitbrengt waarop ze de vroege liedjes van Jackson Browne zingt, dan loopt ze bij mij dus het risico onbeluisterd op een grote vergeetstapel terecht te komen. Maar nu kwam haar nieuwe album binnen, Golden State, en die bleek verrassend goed, dus ik pakte dat vorige plaatje er toch ook maar even bij.
Penny Nichols – Colors of the Sun (Penny Nichols sings the early songs of Jackson Browne) en Golden State.

vrijdag

11

december

Cherry Duyns kende ik vooral van Herenleed, misschien wel het leukste televisieprogramma dat Nederland ooit heeft voortgebracht, en van een aantal intrigerende documentaires. Als fotograaf kende ik Duyns nog niet, maar nu ligt er een mooi, ruimbemeten fotoboek van hem in de winkels dat al net zo fascinerend is als al zijn andere werk.
Cherry Duyns – Voor mijn ogen.

voor mijn ogen

Ik zat wat raar tegen de teksten van het debuutalbum van de jonge zangeres Chris aan te kijken, totdat ik erachter kwam dat die geschreven waren door Bert Hermelink, toetsenist en liedjesschrijver van Toontje Lager en inmiddels van ruim gevorderde leeftijd. Dat verklaarde wel wat. Verder is het een plaatje dat goed klinkt, dus we houden hem hier toch even omhoog.
Chris – Grijs.