moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
vrijdag

29

april

In het tweede deel in de reeks Premieres, waarin steeds een hoofdrolspeler in De Avonturen van Nero & Co voor het eerst verschijnt maken we kennis met Petatje. De ring van Petatje was het zeventiende deel in de oorspronkelijke reeks avonturen van Nero, en Petoetje liep dus al zeven avonturen mee toen hij Petatje (voluit Petahlia) ontmoette. Tijdloze humor uit 1953.
Marc Sleen – Nero – De Premieres: Petatje – De ring van Petatje.

de ring van petatje

donderdag

28

april

Nero, de strip van Marc Sleen, is altijd een van mijn favoriete strips geweest, vooral vanwege de absurdistische humor. De Avonturen van Nero & Co hebben onafgebroken van 1947 tot 2002 in de krant gestaan en werden altijd geschreven (en de eerste vijftig jaar ook getekend) door Marc Sleen, die op zijn tachtigste stopte met het verhaal De Zilveren Tranen. Voor bijna elk verhaal verzon Sleen wel weer een nieuw personage, waarvan een aantal bleven. In De Premieres, een exclusieve reeks van negen albums, worden negen van die hoofdpersonen uit de strip voorgesteld als ze voor het eerst hun opwachting maken.
Marc Sleen – Nero – De Premieres: Petoetje – Moea Papoea.

de premieres

woensdag

27

april

Vijfhonderd jaar geleden overleed Jeroen Bosch, en daarom is dit jaar tot Boschjaar uitgeroepen, met een grote tentoonstelling in Den Bosch (die al maanden uitverkocht is) en verschillende andere activiteiten, waaronder een te negeren stripje van Suske en Wiske en een veel aardiger strip van de Vlaamse tekenaar en scenarist Griffo, die het leven van Bosch op een originele manier belicht.
Griffo – Jheronimus Bosch.

jheronimus bosch - de strip

Bij de grote tentoonstelling in het Brabants Museum, die nog doorloopt tot in mei, maar waar geen kaarten meer voor beschikbaar zijn, is ook een catalogus verschenen. Naar aanleiding van die op zich uitstekende catalogus noteerde ik mijn visie op het fenomeen Jeroen Bosch.
Jheronimus Bosch – Visioenen van een genie.

bosch catalogus

dinsdag

26

april

Jan Mittendorp en Mischa den Haring vormen samen Blu Acid. Ze zorgden ervoor dat de oerblues van Mississippibluesman Boo Boo Davis met kracht overeind blijft in de eenentwintigste eeuw, met alle rauwe randjes – electroblues die dendert en hypnotiseert.
Boo Boo Davis – What the shit is this?

Thomas Struth laat in het boek Nature & Politics de foto’s zien die hij de afgelopen tien jaar gemaakt heeft, en geeft daarbij en passant een memorabele cursus kijken. Dat doet hij zonder woorden, heel onnadrukkelijk, maar wel heel effectief, door middel van details. Het leverde een fenomenaal fotoboek op.
Thomas Struth – Nature & Politics.

thomas struth

Bonefish is een Zweedse elektrische Americanaband die al een tijdje geleden een lekker aanstekelijk album maakte dat we toch nog even in de lucht willen steken. Want gewoon goed is ook de moeite waard.
Bonefish.

maandag

25

april

Rott’n Cott’n is een nieuwe bluesrockband, geformeerd rond zangeres Dinah Krijgsman en mondharmonicaspeler John Beumer, die er toetsenist Sijtse Malda bij haalden, basklarinettist/bassist Jean-Paul Lamers en drummer Enzio Rossa. Resultaat – een sublieme band die klassiekers die doodgespeeld leken weer volledig tot leven weet te wekken. Je gaat als vanzelf naar de teksten luisteren dankzij de overtuigende zangeres en de sublieme arrangementen. Een band om te blijven volgen.
Rott’n Cott’n live in Goudsteeg21 in Zwolle.

rott'n cott'n

zondag

24

april

Filosofie en handarbeid is de titel van de zevenendertigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische, filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke week als feuilleton publiceren.

filosofie en handarbeid

zaterdag

23

april

Architectuurboeken zijn, net als fotoboeken, een bijzondere categorie. Gewoon wat plaatjes laten zien levert geen goed fotoboek op, maar ook geen goed architectuurboek. André Tavares laat dat nog eens overtuigend zien door de archieven in te duiken en een aantal opmerkelijke architectuurboeken naast elkaar te leggen.
André Tavares – De Anatomie van het Architectuurboek.

de anatomie van het architectuurboek

Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderdvierenveertig is een hele simpele waarin een lijn het beeld inglijdt en een kop vormt die splitst in twee hoofden die weer één kop worden die weer als één lijn uit beeld glijdt, alles binnen tien seconden.

holly's filmpje nummer 644

vrijdag

22

april

Rik Moors is ondertussen ook weer aardig op stoom. Hij heeft onder meer vorige maand een fotoreportage op zijn eigen website gepubliceerd over de landbouw in Rwanda, en met name de maïsproductie, waarbij hij laat zien dat hij niet alleen een voortreffelijke fotograaf is, maar ook een prima journalist.
Rik Moors – Rwanda’s Maize Miracle.

rwanda maize miracle

Verder heeft Rik zich als finalist geplaatst in de Speech Battle van de Buren in Brussel. Volgende week donderdag zal zijn speech, net als die van de twee andere finalisten, door acteur Mandela Wee Wee worden voorgedragen, waarna het publiek de winnaar zal aanwijzen. Daarna zullen we zijn speech hier ook publiceren.

En tenslotte is hij deze week begonnen met een ambitieus fotoproject – een jaar lang elke week elke dag een foto maken en publiceren – 7×52@28 by Rik Moors. De moeite waard om te volgen.

7x52@28

Drawing for Architects is niet alleen maar een praktisch en gedegen handboek voor architecten maar ook een schitterend kijkboek, omdat er vele verschillende voorbeelden in te vinden zijn van zeer uiteenlopende architecten die hun tekeningen en schetsen laten zien en daarmee aantonen dat tekenen voor architecten bijna denken met de handen is. Dat maakt dit tot een fascinerend boek.
Tekenen voor Architecten – een handboek.

tekenen voor architecten

donderdag

21

april

Borát was een radioprogramma dat dertig jaar geleden door de VPRO werd uitgezonden, met absurdistische humor en superieur geouwehoer – Monty Python op zijn Hollands, maar dan net even anders, en soms nog veel leuker. Uitgeverij Rubinstein maakte een boek waarin Rik Zaal het verhaal van het programma vertelt, met twee volledige afleveringen van een uur op cd erbij. En dat is, dertig jaar na dato, nog steeds heel erg leuk.
Borát – Het verhaal van een legendarisch radioprogramma – boek + 2 cd’s.

borat

woensdag

20

april

Passage to Wonderland is een bijzonder boek, waarin fotograaf Michael Amundsen honderd jaar na dato de plekken fotografeert die Joseph Simpson fotografeerde toen de Cody Road naar de oostelijke ingang van Yellowstone National Park net open was, in 1903. Die weg was net voor toeristen door de wildernis aangelegd en Simpson was een van de eersten die er langs reisde. Het verrassende van de foto’s uit 2008 is dat er op veel plekken zo weinig veranderd blijkt te zijn.
Passage to Wonderland – Rephotographing Joseph Simpson’s views of the Cody Road to Yellowstone National Park.

passage to wonderland

Yom is een Franse klarinettist die opvalt omdat hij op een bijzondere manier muzikaal op avontuur gaat – zijn samenwerking met mondharpspeler Wang Li was bijvoorbeeld adembenemend goed. Zijn nieuwe album is ook weer uitzonderlijk goed en een absolute aanrader voor iedereen met open oren.
Yom – Songs for the Old Man.

yom

dinsdag

19

april

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderddrieënveertig is ook nog even geïnspireerd door het cijfer zeven, al komen hier, zoals wel vaker in mijn filmpjes de laatste tijd, ook weer wat hoofden langswaaien.

holly's filmpje nummer 643

Echo Bloom is de band van Kyle Evans, een New Yorker die een paar maanden in Berlijn gebivakkeerd had en daar zo geïnspireerd raakte dat hij met materiaal voor drie albums terugkeerde naar Brooklyn. Het tweede album van die drie op kleur gebaseerde cd’s is net verschenen, en het is een magnifiek countryrockalbum geworden.
Echo Bloom – Red.

maandag

18

april

Het cijfer zeven vind ik fascinerend om te zien. Het is eigenlijk een heel spannende abstracte vorm die uit slechts twee lijnen bestaat, en daarom voor cijfer-ontwerpers een bijzondere uitdaging, want maak maar eens een elegante, sierlijke, en tegelijk stevige en robuuste zeven. Daarom fotografeer ik de zevens die ik op straat tegenkom vaak. Hier een eerste inventarisatie:
Zevens in huisnummers en meer.

zeven

En ik had een klein idioot filmpje gemaakt rond een zeven, maar die draaide vreemd genoeg niet op die pagina, dus die komt even apart te staan. Hij was dus eigenlijk alleen bedoeld als kop bij het stukje over de zevens. Afijn, als losstaand filmpje is hij ook wel grappig, denk ik.
Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdtweeënveertig – de zeven.

holly's filmpje 642

Dave Insley is een singer/songwriter uit Austin, Texas die zijn liedjes als pure countrysongs verpakt. Ze passen ook perfect in het countrygenre, met onder meer een paar fraaie moord-en doodslagliedjes.
Dave Insley – Just the Way that I am.

zondag

17

april

De politiek van de angst is de titel van de zesendertigste aflevering in de serie De ontwikkeling van mijn denken, een reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, die we als feuilleton hier elke week publiceren.

de politiek van de angst

Ik heb een zwak voor vuurtorens, en zeker voor vuurtorens op ongenaakbare plaatsen. Ian Cowe maakte een reis langs de Schotse kust tot aan het noorden van Shetland en de Hebriden en het eiland Man toe en fotografeerde alle vuurtorens die de Stevensons er in ruim honderdvijftig jaar gebouwd hebben op de meest onherbergzame plekken. Een fascinerend boek.
Scottish and Manx Lighthouses.

schotse vuurtoren

zaterdag

16

april

Voor alle muziekliefhebbers even een herinnering: vandaag is het Record Store Day, inmiddels een internationaal fenomeen, waarvoor ongelofelijk veel artiesten speciale uitgaven maken die alleen maar op deze dag in je platenzaak te koop zijn. En dat niet alleen – in veel platenzaken zijn ook gratis miniconcerten en veel meer verrassingen.

Koude Korsten, Zeldzame Aardes, dat is de opmerkelijke titel van een boek waarin twaalf hedendaagse kunstenaars laten zien hoe zij tegen het landschap en de natuur aankijken. De ondertitel van het boek luidt dan ook “het landschap in hedendaagse kunst – 12 posities”.

koude korsten

Ik had nooit gedacht dat ik hiphop ooit leuk zou vinden, maar ik heb ook altijd beweerd dat er in elke muziekstroming altijd wel iemand zit die er iets geniaals mee kan doen dat iedereen aan kan spreken. Ik ontdekte met terugwerkende kracht een album dat al drie jaar geleden uitkwam, en dat zelfs een nummer 1 – hit opleverde hier in Nederland. Dat was geheel aan mij voorbijgegaan, want ik luister nooit naar de radio. Maar ik wil toch nog even aandacht besteden aan dit unieke album van een Amerikaans hiphopduo dat een magnifiek meesterwerkje produceerde.
Macklemore & Ryan Lewis – The Heist.

vrijdag

15

april

Mapping the Streets of Trier 68 – curiosa. Ik weet het, ik zei gisteren dat het weer even gedaan was met de serie foto’s van Trier, maar eigenlijk vond ik het jammer om de foto’s die ik overgehouden had, en die niet mooi in een reeks pasten, te laten schieten, dus heb ik er nog een aflevering curiosa aan toegevoegd, met zaken die me intrigeerden of anderszins opvielen in Trier.

mapping the streets of trier 68

Andrea Grützner was in 2015 stadsfotograaf van Koblenz, en ze portretteerde de stad op een ongebruikelijke manier, namelijk door hoeken in de stad te fotograferen. Dat leverde een mooi, subtiel humoristisch boek op.
Andrea Grützner – Das Eck – de hoek.

de hoek

donderdag

14

april

Mapping the Streets of Trier 67 – twee muren langs de Peter Friedhofenstrasse. Voorlopig is dit weer de laatste aflevering in deze langlopende serie foto’s waarmee ik de stad Trier fotografisch probeer te portretteren.

muren in trier

The David Latto Band is een viermansband uit Schotland, maar als je dat niet wist zou je zweren dat het om een Amerikaanse countryband ging. Goede liedjes, prima arrangementen, aanstekelijk gespeeld.
The David Latto Band.

woensdag

13

april

Mapping the Streets of Trier aflevering 66 – de muur langs de Peter Friedhofenstraβe, een lange, vrij saaie straat in een wijk net buiten het centrum van Trier, met aan de ene kant een rij lage flats, en aan de andere kant die hele lange muur met een kadertje en een hekwerkje er bovenop. Wederom een muur met karakter.

een muur in trier

dinsdag

12

april

Mapping the Streets of Trier 65 – de muur langs de Glockengieβerstraβe – een vrij recente muur met kadertjes, maar toch ook weer een muur met karakter.

de muur langs de glockengiesserstrasse

Matt Patershuk is een Canadees die fantastisch mooie liedjes schrijft, die samen met Ana Egge zingt op een manier die de dagen van Gram Parsons en Emmylou Harris weer doet herleven, met een superieure band onder leiding van gitarist Steve Dawson. Het resultaat is een magnifiek album – een absolute aanrader.
Matt Patershuk – I was so fond of you.

maandag

11

april

Een brede betonnen muur rond een parkje – Mapping the Streets of Trier aflevering 64. Hoewel het een gewone betonnen muur is wordt ook deze weer interessant door het vele oplappen, de kleurnuances, de scheurtjes, de tijd en de invloeden van weer en wind. Opnieuw een muur met karakter dus.

een betonnen muur in trier

zondag

10

april

Mijn eigen religie is de titel van de vijfendertigste aflevering in de serie De ontwikkeling van mijn denken van Ruud Moors, de reeks autobiografische en filosofische essays waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren. Deze week vertelt Ruud hoe hij op de middelbare school een religie oprichtte, het Moorsisme, en wat dat voor gevolgen had.

mijn eigen religie

De sevdah is de Bosnische vorm van de blues, of de fado – de muziek die het melancholieke levensgevoel laat doorklinken. Damir Imamovic uit Serajevo vernieuwde het genre met zijn band op een mooie manier, zonder de melancholie geweld aan te doen.
Damir Imamovic’s Sevdah Takht – Dvojka.

zaterdag

9

april

Mapping the Streets of Trier 63 – een muur net buiten het centrum, dus een iets minder oude muur, maar wel eentje met karakter, zoals bijna alle muren in de oudste stad van Duitsland karakter hebben. Dat maakt ze ook zo fascinerend.

een muur in trier

The Mystix is een sublieme rootsrockband uit Bostond rond zanger/gitarist Jo Lily, die gitaarlegende Bobby Keyes gevraagd had een band samen te stellen. Dat werd het puikje van Boston, en hoe dat live uitpakt kun je nu beluisteren op een opzwepend mooi lang album.
The Mystix live – Rhythm and Roots.

Bijna een week geleden hebben we in de Oosterpoort in Groningen een bijzondere voorstelling gezien waar ik toch nog even melding van wil maken, want wat de mannen van Calefax daar deden was te mooi om onopgemerkt te laten voorbijgaan, vooral omdat je nog een paar keer de kans hebt om te gaan kijken in dit Jeroen Bosch-jaar.
Calefax – De Tuin der Lusten.

vrijdag

8

april

Mapping the Streets of Trier aflevering 62 – stickers op lantaarnpalen. Linkse activisten, maar ook rechtse activisten plakken hun boodschappen in de vorm van miniposters oftewel stickers op lantaarnpalen, elektriciteitskastjes, verkeersborden en waar ze  ze verder maar kwijt kunnen. Die stickers leveren een fascinerend beeld op van de underground van een stad. Ik heb bovendien ook alle geheimzinnige stickers waar ik geen kaas van kon maken gefotografeerd, en een paar opmerkelijke reclamestickers.

stickers

donderdag

7

april

Mapping the Streets of Trier aflevering 61 – Straten en het verkeer, met onder meer opmerkelijke belijningen, een verkeersbord op een onverwachte plek en andere opmerkelijke verkeersregelende zaken.

mapping the streets of trier 61

Nigel Shafran is een bijzondere fotograaf die oog heeft voor zaken die we als vanzelfsprekend aannemen en die we daardoor nauwelijks meer tot ons door laten dringen. Shafran legt zaken fotografisch vast die niemand anders vastlegt omdat ze niet interessant lijken, maar je blijkt gebiologeerd te kijken naar zijn foto’s van de lopende band bij de kassa van de supermarkt, of van de vrouwen die van een roltrap naar beneden afdalen.
Nigel Shafran – Dark Rooms.

shafran

woensdag

6

april

Mapping the Streets of Trier aflevering zestig – Muren. Een verzameling, dit ker, van kleine stukjes muur door de hele binnenstad heen. Te klein voor een hele serie, maar samen vormen ze een mooi gevarieerd beeld van de verschillende soorten muren die je zoal kunt tegenkomen in de oudste stad van Duitsland.

muren in trier

Ik heb een tijdje geleden Jarrod Dickenson’s album The Lonesome Traveler lovend besproken hier, dus het is voor iedereen die toen enthousiast is geraakt wel aardig om te weten dat Dickenson weer Duitsland en Nederland aandoet en dat hij tussen 14 en 19 april op verschillende plekken in Nederland zal optreden, onder meer in de Amer in Amen en bij Meneer Frits in Eindhoven. Kijk maar even bij zijn tourschema.

dinsdag

5

april

De muren van Trier blijven me verbazen. Ik vond er nu weer eentje op een klein binnenpleintje achter het Domplein, achter de bibliotheek van de stad. Een relatief klein stukje muur, maar fascinerend genoeg om er even uitgebreid bij stil te staan.
Mapping the Streets of Trier aflevering 59 – de muur achter de bibliotheek.

muur in trier

Wink Burcham is een van de betere singer/songwriters die er op dit moment in de States rondlopen. Hij verpakt zijn sterke liedjes bovendien in een mooie robuuste vorm van Americana. Zijn nieuwe album is weer een absoluut juweeltje.
Wink Burcham – Cleveland Summer Nights.

maandag

4

april

Mapping the Streets of Trier aflevering 58 – Tweelinghuizen, die na verloop van tijd geen identieke tweelingen meer blijken te zijn, om diverse redenen.

tweelinghuizen

zondag

3

april

Aandacht en liefde is de titel van de vierendertigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier als feuilleton elke week publiceren.

liefde en aandacht

Wij waren weer een weekje in Trier, en daar ging ik tussen de bedrijven door verder met mijn langjarige project Mapping the Streets of Trier – ik wou om te beginnen een paar foto’s toevoegen aan een reeks met de titel Triernix, maar daar ging iets grondig mis (zie gisteren), dus die aflevering heb ik nu opnieuw een frisse start gegeven.
Mapping the Streets of Trier – Triernix – opmerkelijke lege plekjes in Trier.

triernix

zaterdag

2

april

Ruzie met de computer en met WordPress, waardoor er een complete pagina verdwenen is, in plaats van dat er eentje is bijgekomen… Dat kostte een paar uur en een hoop ergernis, alleen maar omdat ik graag een aanvulling wou doen op een serie die ik veel eerder heb gemaakt. Het eindigde ermee dat ik de eerste, oorspronkelijke serie foto’s nu ook definitief ben kwijtgeraakt. Afijn, zo gaan de dingen soms. Morgen weer een constructieve dag.

vrijdag

1

april

Homerecords.be is een van mijn favoriete platenlabels – altijd avontuurlijk, met combinaties van folk, wereldmuziek, klassiek en avantgarde. Op 4 mei aanstaande kun je een aantal van de acts van het label live aan het werk zien op het eerste Homerecords festival, en dat is de moeite waard om een hotel in Luik voor te boeken, kan ik je verzekeren.
Homerecords festival in Cité Miroir in Luik – 4 mei 2016.

homerecordsfestival

donderdag

31

maart

Mapping the streets of Haren, aflevering 11 is een korte aflevering, want het is een eerste impressie van de creativiteit die mensen bevangt als ze niet willen dat een hond op hun stoepje poept. Zelfgemaakte antihondenpoepbordjes dus, en een officiële waar iemand Holy Shit op had gekalkt..

antihondenpoepbord/

woensdag

30

maart

Jan Schoonhoven was een bijzondere kunstenaar die een prachtig verstild oeuvre naliet. Zijn witte reliëfs uit zijn Zero-periode zijn verreweg het bekendst, maar uit het prachtige boek dat Nai010 Uitgevers over hem uitbracht blijkt dat Schoonhoven veelzijdiger was, en dat eigenlijk alles wat hij maakte sterk was.
Jan Schoonhoven.

schoonhoven

dinsdag

29

maart

Erik Voermans is muziekjournalist bij het Parool, en in die hoedanigheid schijft hij jaloersmakend goed over muziek. Daarnaast is hij een verbluffend goede elektrische gitarist, en nu ontpopt hij zich bovendien als een serieuze componist die de beste componisten van de tweede helft van de twintigste eeuw in zijn eigen composities een hommage lijkt te willen brengen, terwijl zijn eigen muziek buitengewoon sterk en spannend blijkt. Maar de knipogen naar Stockhausen, Zappa en Takemitsu maken het nog leuker. Een subliem album.
Erik Voermans – Still.

voermans

maandag

28

maart

We hebben wat paaseitjes voor je geraapt. Muzikale paaseitjes, wel te verstaan, ook wel bekend als easter eggs, de verstopte extra stukjes muziek die je soms op een cd kunt tegenkomen. Dan hebben we het nadrukkelijk niet over de bonustracks die gewoon op het hoesje vermeld staan, maar over de bewust verstopte tracks waar je niet op verdacht bent en die soms pas klinken als je denkt dat het album al lang afgelopen is, na soms wel vijf minuten stilte.
Muzikale paaseieren – easter eggs.

easter eggs

zondag

27

maart

Wat is leegte? is de titel van de drieëndertigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks prikkelende filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors, waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

wat is leegte...

zaterdag

26

maart

Op 26 april 1966 verwoestte een aardbeving de oude stad Tasjkent. De Sovjet Unie bestond nog, en Stalin zette architecten uit vele hoeken van de Sovjet Unie in om de stad zo snel mogelijk weer op te bouwen op een manier die de wereld zou laten zien waar de Sovjet Unie toe in staat was als het op bouwen van steden aankwam. In het boek Seismic Modernism wordt die fascinerende geschiedenis uitgebreid verteld, met veel beeldmateriaal.
Seismic Modernism – Architecture and Housing in Soviet Tashkent.

seismic modernism

Wyatt Easterling is een voortreffelijke liedjesschrijver, maar zijn liedjes werden voor het grootste deel bekend in de versies van anderen. Zeker toen hij topman en talentenjager werd voor Atlantic Records in Nashville bleven zijn eigen opnames wat in de schaduw. Een paar jaar geleden begon hij weer albums op te nemen met zijn beste liedjes, en dat klinkt eigenlijk heel goed, te goed voor een man in de schaduw.
Wyatt Easterling – Goodbye, hello.

vrijdag

25

maart

El Periquín is de naam die de Nederlandse flamencogitarist Peter Kalb in Spanje kreeg, en die hij dan ook maar als artiestennaam aannam. Hij heeft in de loop der jaren al een behoorlijke reputatie opgebouwd als flamencogitarist en ook een aantal bijzonder mooie albums uitgebracht, en daar heeft hij zojuist weer een subliem pareltje aan toegevoegd.
El Periquín- Peter Kalb – Classical impressions.

donderdag

24

maart

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdeenenveertig, waarin alleen de twee ogen een constante zijn, en de rest van de koppen aan- en wegwaait in rap tempo.

holly's curieuze filmpje nummer 641

Van de Canadese gitarist Steve Dawson kende ik tot nu toe alleen een fenomenaal mooi instrumentaal solo-album, dus de verrassing was groot toen er ineens een nog veel mooiere plaat verscheen met liedjes in verschillende muzikale stijlen. Een veelzijdig man, deze Dawson, en hij maakte een subliem album dat wat mij betreft de groeiplaat van het jaar is.
Steve Dawson – Solid States and Loose Ends

woensdag

23

maart

Thomas Demand maakte een serie foto’s met zijn iPhone die hij vervolgens via een oud kleurenprocedé ging bewerken, waardoor er een reeks indrukwekkende stillevens overbleef.
Thomas Demand – The Dailies.

demand

In het Gemeentemuseum Den Haag is nog tot half mei een tentoonstelling te zien met werk van Karel Appel, die dit jaar tien jaar dood is. We hebben het hier al eerder over de verrassende tekeningen van Appel gehad, maar deze retrospectieve tentoonstelling is ook erg goed, met goede keuzes uit het werk van Appel, met tekeningen, schilderijen en beelden. De catalogus is dan ook een aanrader.
Karel Appel- Retrospectief.

appel

dinsdag

22

maart

Bastienne Schmidt is een fotografe en kunstenaar die een boek heeft gemaakt met een verrassende kijk op vrouwen – feminisme met een glimlach, zou je kunnen zeggen – een fraai doordenkboek.
Bastienne Schmidt – Typology of Women.

typology of women

Writersday is de artiestennaam van een succesvolle landschapsarchitect die na twintig jaar besloot dat hij toch liever liedjes schreef en zong. Zijn debuutalbum komt pas over een maand uit, maar wij mogen je hier al vast even warm maken.
Writersday – Picking flowers on the moon.

maandag

21

maart

Tekenaar Erik Kriek is ook een liefhebber van bluegrass en van moordballades. Hij tekende voor vijf van de mooiste murder ballads een schitterende strip en die vijf strips kwamen in een magnifiek hardcover boek terecht, samen met een cd waar je de liedjes ook nog eens in een meer dan uitstekende uitvoering van de Blue Grass Boogiemen kunt horen, met als zanger Erik Kriek. Een subliem pakketje, een absolute aanrader voor zowel stripliefhebbers als bluegrassfans.
Erik Kriek – In the Pines – 5 Murder Ballads.

in the pines

Gisteren trad Niki Jacobs op in de piepkleine synagoge in Zuidlaren, samen met violist Bo Krauss en accordeonist Peter van Os, en ik werd er weer even nadrukkelijk aan herinnerd dat er een groot verschil is tussen het beluisteren van een cd en een goed live optreden – dit was weer een topper, kippenvelverwekkend, aangrijpend, ontroerend. Muziek die binnen kwam, zullen we maar zeggen.
Niki Jacobs en Nikitov – live in de synagoge van Zuidlaren.

zondag

20

maart

Alles hangt met alles samen is de titel van het tweeëndertigste essay in de reeks De ontwikkeling van mijn denken, het feuilleton van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren. Ruud weet autobiografie, filosofie en essay steeds weer op een bijzondere manier samen te brengen.

ruud proeft....

Meschiya Lake en haar band , The Little Big Horns, maken muziek die ook in een rokerige kroeg in de jaren dertig in New Orleans gemaakt had kunnen worden, maar vergis je niet, want gedateerd klinkt deze band absoluut niet, en ze worden bovendien met elk album beter.
Meschiya Lake & The Little Big Horns – Bad Kids Club.

zaterdag

19

maart

Alec Soth kenden we omdat er een tijdje geleden een schitterend fotoboek van hem uitgebracht werd door MACK met foto’s over Amerika. Zijn eerdere boeken waren allemaal al een tijdje niet meer verkrijgbaar, maar daar is nu verandering in gekomen dankzij een opmerkelijke catalogus waardoor vier van Soth’s boeken in kleinformaat fascimili in een doos terecht zijn gekomen, samen met 29 grootformaat kaarten. Een subliem pakketje, en voor elke fotoliefhebber aan aanrader.
Alec Soth – Gathered Leaves.

gathered leaves

vrijdag

18

maart

Ik heb een aantal tafeltjes ontworpen die tot nu toe niet verder waren gekomen dan de modelfase. Ik wou van twee van die ontwerpen heel graag een keer een echt prototype, en de eerste is nu net binnen, van Omri Jerushalmi, die een fraai stalen tafeltje heeft gemaakt aan de hand van mijn tekeningen.
Victory – een stalen tafeltje.

victory

Ik heb een zwak voor de Gouden Boekjes, en ik ben niet de enige. Freek de Jonge schreef zijn eerste kinderboek speciaal voor de reeks, en Erik Kriek maakte de tekeningen, waardoor ook dit originele Nederlandse deeltje weer een subliem boekje is geworden, voor jong en oud.
Freek de Jonge en Erik Kriek – Met Annie en Joop naar de Bioscoop – een Gouden Boekje.

annie en joop

Steven Casper woonde, als zoon van een Amerikaanse ambassadeur, tot zijn zestiende op allerlei plekken over de hele wereld, en daarna in New York en Los Angeles. Je zou dan ook niet verwachten dat hij zijn band Cowboy Angst zou noemen. Samen maken ze een vorm van Americana die country, cajun, texmex, rock en blues mengt tot een eigenzinnige vorm van countryrock.
Steven Casper & Cowboy Angst – I Feel Like I’ve Got Snakes In My Head.

donderdag

17

maart

Bizarre England is een heerlijk knusboekje, met de meest uiteenlopende bizarre wetenswaardigheden over Engeland, opgetekend op die onnavolgbaar droogkomische manier waar Engelsen het patent op lijken te hebben. Garantie voor een goed humeur:
David Long – Bizarre England.

bizarre england

Merl Johnson zingt, speelt fiddle en mandoline, en ook nog banjo en gitaar als het zo uitkomt. Voor zijn solo-album heeft hij twee van de leukste nummers ook nog eens zelf geschreven, en hij heeft een zangpartner gevonden waarmee hij perfecte bluegrassduettten kan zingen, en dat maakt zijn album tot de bluegrass-aanrader van het jaar.
Merl Johnson – Better Man.

De Canadese Sumner Brothers maken rauwe Americana, een mix van rock, country en blues, met soms hypnotiserende gitaarriffs. Een leuke eigenzinnige band.
The Sumner Brothers – The Hell in your Mind.

woensdag

16

maart

Small Blue World is een boekje met onderwaterfoto’s, waarbij minipoppetjes situaties creëren die vervreemdend werken. Kunst kun je het net niet noemen, maar grappig is het wel, en de onderwaterfotografie is ook zeker de moeite waard.

small blue world

John Pinamonti is een Amerikaanse singer/songwriter die zijn sterke liedjes in een rootsy Americanaverpakking brengt. Gewoon goed.
John Pinamonti – The Usual.

Maar dan Harry Niehof – Groninger singer/songwriter die met elk album beter wordt en die met zijn nieuwe cd een superieur album heeft afgeleverd waar menig Amerikaan stinkend jaloers op zou zijn – Niehof schrijft ijzersterke liedjes, dit keer rond het thema van een café op het grunneger land, met schitterende portretten van een aantal stamgasten, met subtiele aandacht voor de aardbevingen, en dat alles gespeeld met een geweldige band, met magnifieke arrangementen en een zanger die op zijn top is. Met andere woorden: een absolute aanrader.
Harry Niehof – Café op driefklaai.

dinsdag

15

maart

Franz Marc overleed honderd jaar geleden. Ter gelegenheid daarvan is het schetsboekje met zijn laatste tekeningen, die hij maakte aan het westerse front, waar hij als vrijwillig soldaat in de eerste wereldoorlog gelegerd was, opnieuw uitgegeven, in een prachtig facsimile boekje.
Franz Marc – Sketchbook from the Battlefield.

franz marc

Ot Azoj noemde zich vroeger de Ot Azoj Klezmerband, maar ze hebben hun horizon behoorlijk verbreed en het avontuur nog nadrukkelijker opgezocht dan ze toch al deden. Het fictieve land Molvania is daarbij hun belangrijkste inspïratiebron, en dus wordt er met veel humor klezmer, balkan, rumba, jazz, en nog heel veel meer tot een opwindende en volstrekt unieke mix geroerd, alles met een licht melancholieke ondertoon. Superieure Hollandse wereldfusie.
Ot Azoj – Dza Dza Dzum.

maandag

14

maart

De Groninger pianist en componist Boelo Klat hoort wat mij betreft tot de absolute wereldtop, maar tot nu toe is hij vooral een geheimtip, lijkt het wel. Gisteren trad hij solo op in Museum de Buitenplaats in Eelde, waar hij ook een aantal nieuwe composities liet horen, die vooral ook nieuwsgierig maken naar zijn volgende cd. Een geweldig concert, van een bedrieglijk gemakkelijk spelende virtuoze pianist.
Boelo Klat solo – live in Museum de Buitenplaats in Eelde.

boelo klat

zondag

13

maart

Voordat we het vergeten: Boelo Klat speelt vanmiddag van twee tot drie in de Buitenplaats in Eelde een verrassingsconcert. Solo. Niet te missen!

Alles is toeval is de eenendertigste aflevering in de reeks De ontwikkeling van mijn denken, waarin Ruud Moors autobiografie, essay en filosofie op een unieke manier samenvoegt tot een wekelijks feuilleton.

alles is toeval

Een boek over zwarte architectuur lijkt wat vreemd, want waarom zou je gebouwen op kleur selecteren om er dan een boek van te maken? Toch blijkt daar wel wat in te zitten, want het imposante boek Black Architecture laat zien dat zwart in de architectuur bijzondere zaken oplevert.
Black Architecture.

black architecture

zaterdag

12

maart

Door het boek Still van Philippe Cheng, waar ik het eerder deze week over had, ging ik ineens anders kijken naar de mislukte foto’s die ik tijdens het concert van The Young Folk had gemaakt – als je met het oog van een kunstenaar naar die foto’s van gitarist en zanger Anthony Furey kijkt leveren ze in feite toch een mooie sffeerimpressie van dat concert op.
Mislukte foto’s – een sfeerimpressie van een concert.

mislukte foto

vrijdag

11

maart

Philippe Cheng maakte een fotoboek met allemaal onscherpe foto’s, die toch indruk maken. Hij probeerde het unieke, bijzondere licht van Long Island, New York te fotograferen. Dat is een plek die al heel wat kunstenaars geïnspireerd heeft, en Cheng was geen uitzondering.
Philippe Cheng – Still.

philippe cheng - still

En dan nog een fotograaf die foto’s maakt die je niet meteen doorsnee “mooi” zou kunnen noemen. Christian Werner maakte foto’s van het interieur van één huis van een overleden tachtigjarige, en deed dat op een manier die op het eerste gezicht nogal amateuristisch overkomt. Maar dat blijkt eigenlijk wel mooi te passen bij wat hij beoogt – het vastleggen van een typisch, doorsnee, na-oorlogs, provinciaals westduits leven.
Christian Werner – Stilleben BRD.

stilleben brd

Ollie Vee is de naam van een Canadese band die voor haar inspiratie teruggaat naar de vroege rock ‘n’ roll van Buddy Holly, naar rockabilly, honkytonk en country, maar die daar toch iets heel eigens van maakt waar wij heel blij van worden. Muziek om vrolijk van te worden.
Ollie Vee – Lonesome Girl.

donderdag

10

maart

Aslak is een avonturenstrip, een fantasystrip en een humoristische strip inéén. Een verhalenverteller in het hoge noorden is vermoord door een vikingenkoning, die de twee zoons van die verteller een jaar heeft gegeven om met nieuwe verhalen terug te komen. Hun broertje en moeder blijven achter als gijzelaar, en alleen de ene die met de verhalen terugkomt zal blijven leven. We volgen de twee broers op hun zoektocht naar de legendarische Eerste Verteller – een uitermate spannende en vaak ook buitengewoon hilarische tocht.
Aslak – deel 3 – Het midden van de mast.

aslak 3

We volgen deze week de muzikale avonturen van Jason Rosenblatt, virtuoos mondharmonicaspeler, zanger, multi-instrumentalist en componist in Montreal, Canada. We zijn in 2012, en Rosenblatt ontpopt zich als een zeer begenadigd songwriter, die literaire pareltjes schrijft voor een nieuwe band waarin Shtreiml-bassist Adam Stotland als gitarist en leadzanger mag schitteren. Reggae, roots, jazz, blues, klezmer en rock worden op een onnavolgbare en uitermate opwindende manier door elkaar geroerd, dus ook dit nevenproject van Rosenblatt blijkt weer een absolute topper te zijn.
Jump Babylon – Soldier Woman.

woensdag

9

maart

Jason Rosenblatt, de Canadese mondharmonicaspeler wiens muzikale pad we deze week volgen, richtte in 2010 met drie vrienden een mondharmonicakwartet op waarmee ze originele muziek gingen spelen die ze zelf speciaal schreven voor vier mondharmonica’s. In niets te vergelijken met de mondharmonicagroepjes uit de jaren vijftig en zestig, want hier hoor je de straten van Montreal, blues, jazz en wereldmuziek in doorklinken. Mooie, melancholieke muziek, met passie gespeeld.
D’Harmo.

d'harmo

Grey Matter(s) is de titel van een fotoboek van de Duitse topfotograaf Tom Jacobi, die een aantal spectaculaire landschappen fotografeerde in de schemering. Dat leverde magnifieke foto’s op in fraaie verstilde grijstinten. Een klein meesterwerkje.
Tom Jacobi – Grey Matter(s)

grey matters()

dinsdag

8

maart

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdveertig – een relatief simpele dit keer.

hollyfilmpje 640

The Young Folk is een intelligente folkrockband uit Dublin die haar tweede album eerst in de Benelux uitbracht en dat vierde met een tournee door Nederland, die afgelopen zondag werd afgesloten met een spetterend concert in de Oosterpoort in Groningen. Dat elektrische concert werd weer afgesloten met een korte akoestische sessie, waar de bloedstollend mooie samenzang van de vijf mannen nog beter tot zijn recht kwam. Na afloop had ik nog even een gesprek met frontman Anthony Furey.
The Young Folk live, en een gesprek met Anthony Furey.

In 2005 ontmoette Jason Rosenblatt in het Bagel District in Montreal Ismail Fencioglu, een oud-speler en zanger uit Istanbul, en daar ontstond het plan om samen muzikaal op avontuur te gaan. Shtreiml werd uitgebreid met Fencioglu en er werd een fenomenaal mooi album opgenomen met unieke wereldfusiemuziek. Istanbul ontmoet Montreal, jazz, klezmer, blues, rock en de orient komen samen en er gebeurt iets magisch.
Shtreiml & Ismail Fencioglu – Fenci’s Blues.

maandag

7

maart

Guy Leclef is een kunstenaar die geïnspireerd raakte door papier, en die met dat materiaal dan ook de opmerkelijkste kunstwerken maakt. In het boek Paper world kun je een groot aantal van die werken bekijken, van puur abstracte composities via kleurige collages tot papieren mannen.
Guy Leclef – Paper world.

paper world

Jason Rosenblatt is een mondharmonicaspeler die in Montreal al vele jaren muzikaal op avontuur is. Dat ontdekte ik pas kort geleden, toen ik het laatste album van zijn band Shtreiml en zijn eerste album onder zijn eigen naam toegestuurd kreeg. Die waren allebei zo goed dat ik nieuwsgierig werd naar meer. De komende vier dagen duiken we dan ook even in het verleden, en volgen de fascinerende muzikale avonturentocht van de Canadese Jason Rosenblatt, te beginnen met een album uit 2003.
Shtreiml – Spicy Paprikash

zondag

6

maart

Wederkerigheid is de titel van de dertigste aflevering in de serie De ontwikkeling van mijn denken, het wekelijkse feuilleton van Ruud Moors, waarin hij autobiografie, essay en filosofie op onnavolgbare wijze met elkaar combineert.

wederkerigheid

Rottende bladeren in mijn achtertuin – ik zie er een inspiratiebron voor kunstenaars in.

rottende bladeren

Afgelopen vrijdagavond zaten we in de Oosterpoort in Groningen voor een optreden van Gé Reinders solo, en dat bleek nog beter dan verwacht – zijn nieuwe dubbelalbum was al erg goed, maar dit optreden was nog beter – je moet deze man gewoon live in het theater zien, dan komen zijn liedjes het beste tot hun recht.
Gé Reinders Solo live in de Oosterpoort in Groningen.

zaterdag

5

maart

Street Art is de titel van een mooi gevarieerd boekje met de beste straatkunst van over de hele wereld, gekozen door de New Yorkse straatkunstenaar KET. Leuk en inspirerend.
Street Art.

street art

Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderdnegendertig is een kleine variatie op nummer zeshonderdachtendertig. Daar liep ik op een bepaald moment vast, en dat loste ik op door de tekeningen in een ander soort loop aan elkaar te lassen. Nu heb ik er wat tekeningetjes aan toegevoegd, waardoor de cirkel toch weer rond is geworden. Toch een ander filmpje dus, al is de start gelijk.

filmpje 639

vrijdag

4

maart

Sinas, het wereldfusiejazzrockpowertrio van saxofonist Wouter Schueler, toetsenist Maarten Helsloot en drummer Bas Bouma kan zich gerust meten met bands als Medeski Martin & Wood. Ze maken intelligente, strakke Hollandse global dancefloor music van absolute wereldklasse. Kijk vanavond even naar De Wereld Draait Door, dan kun je het zelf zien, en schaf dan meteen hun nieuwe album aan.
Sinas – Dutch Wave.

sinas

Ik werd meteen op de vingers getikt over mijn stukje over Karel Appel gisteren. Ik moet bekennen dat het gewoonweg te verleidelijk was, met die grote tentoonstellingen in het buitenland, maar er is wel degelijk een grote retrospectieve tentoonstelling van Karel Appel in Nederland te zien – in het Gemeentemuseum Den Haag, nog te zien tot en met 16 mei 2016.

donderdag

3

maart

Karel Appel is tien jaar geleden overleden, en daarom wordt er nu een grote retrospectieve tentoonstelling georganiseerd. Waar? In Parijs en München. Het lijkt wel of we weer eens via buitenlandse ogen naar onze eigen kunstenaars moeten kijken voor we ze echt op waarde kunnen schatten. Er is een mooie catalogus uitgebracht met zijn verrassend mooie werk op papier, dus het wordt ons als thuisblijver gelukkig gemakkelijk gemaakt.
Karel Appel – werk op papier.

karel appel

Tim Houlihan is een Amerikaanse singer/songwriter die uitblinkt in het schrijven van sterke liedjes, het maken van fraaie arrangementen en het ontspannen en mooi zingen van die liedjes. En dat levert dan “gewoon” een magnifiek groeiplaatje op.
Tim Houlihan – Another Orion.

woensdag

2

maart

Donald Barthelme was wat je een “writer’s writer” zou kunnen noemen – een andere schrijver zei ooit over hem: “zoals hij kon schrijven leek het alsof wij er allemaal niks van konden”. Hij was vooral een sterke schrijver van korte verhalen, dus het is goed nieuws dat er een bundel is vertaald van zijn mooiste verhalen.
Donald Barthelme – 41 Verhalen.

barthelme

Okko is een ronin, een samoerai zonder meester, en in een reeks van tien magnifieke volwassenenstrips werden zijn avonturen verteld door schrijver en tekenaar Hub. Zojuist is het laatste, tiende deel verschenen, waarin we Okko volgen op zijn barre tocht naar het klooster van de Barnstenen Manen waar hij zich definitief terug zal trekken – maar voor die tijd gebeurt er nog wel het een en ander.
Okko – De cyclus van de leegte – deel twee.

okko

dinsdag

1

maart

Na een sabbatical van een jaar of twee verraste Gé Reinders eerst met een album dat hij opnam met Syb van der Ploeg, maar nu is hij echt weer helemaal terug met een solo-dubbelalbum – één schijfje met prachtige luisterliedjes in het Limburgs en een curiosum – een schijfje met liedjes in het Engels die allemaal vanuit het standpunt van een vrouw gezongen worden. Die tweede cd heet dan ook Songs for Toni, en de liedjes waren bedoeld voor Toni Willé, de zangeres van Pussycat die ooit met haar stem van Mississippi een wereldhit maakte. Een verrassende dubbel-cd.
Gé Reinders – Solo – Plat & Songs for Toni.

gé reinders

Gé Reinders solo in het theater: 4 maart in de Oosterpoort in Groningen, 10 maart Lux, Nijmegen, en verder moet je even in de toerlijst op zijn website kijken.