moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
woensdag

25

januari

Erik Kriek kennen we onder meer van zijn fabelachtig mooie verstripping van een aantal moord- en doodslagliedjes, en van een Gouden Boekje dat hij samen met Freek de Jonge maakte. Nu maakte hij zelf een Gouden Boekje, waarvoor hij niet alleen de tekeningen, maar ook de tekst leverde, en dat een potentiële klassieker is qua Gouden Boekjes, dus voorleesboekjes die niet alleen voor kinderen, maar ook voor ouders en grootouders leuk zijn. Een boekje dat volgens mij nog generaties meekan.
Erik Kriek – MIKA – het beertje dat niet slapen wilde.

mika

dinsdag

24

januari

Muziek kan mijn griephoofd nog helemaal niet verdragen, dus het enige dat er momenteel op zit is geduldig wachten tot de griep over gaat, en een beetje lezen. Gelukkig heb ik nog een voorraadje Terry Pratchett, altijd goed met zijn onnavolgbare humor en zijn hilarische voetnoten, een paar dikke pillen van de Noorse thrillerschrijver Jo Nesbø die ik nog niet gelezen had en een klein voorraadje nog ongelezen Anne Tylers.  Ik kan dus mooi afwisselen.  Het beeldscherm moet ik nog zoveel mogelijk mijden, merk ik, dus hier hou ik het bij voor vandaag.

maandag

23

januari

De griep is hardnekkiger en vervelender dan ik gehoopt had. Daarom wijk ik toch ook vandaag even uit naar een stuk waar ik al eerder aandacht aan besteed heb, maar dat interessant genoeg is, zeker nu, om er opnieuw de aandacht op te vestigen, want het is wat mij betreft het beste portret van Donald Trump dat ik de laatste tijd gelezen heb, en als je het gelezen hebt weet je ook ongeveer wat de Verenigde Staten en de rest van de wereld de komende tijd te wachten staat. Donald Trump in Gary, Indiana is het verhaal van een ooit grote industriestad in het Amerikaanse midwesten die het de afgelopen decennia steeds moeilijker kreeg, mede dankzij Trump. Hier vind je om te beginnen de Nederlandse versie van het stuk, maar als je gemakkelijk Engels leest is de Engelstalige versie nog beter – die leest zelfs nog iets soepeler..
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana.

donald trump in gary, indiana

zondag

22

januari

Idealisme is de titel van de zesenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

idealisme

zaterdag

21

januari

De griep is hardnekkiger dan ik had gehoopt. Daarom ook vandaag een minimale aflevering van dit magazine. met wat terugblikken op relevante stukjes uit het verleden. Kijk bijvoorbeeld eens naar American Zoo en denk zelf eens na over een geschikte combi met Trump.

Of lees nog even de speech die Rik Moors schreef voor de Speech Battle voor een speech die de president van de Verenigde Staten zou moeten uitspreken als er buitenaards leven was ontdekt.

En als je niet wist wie John Lewis was, het congreslid die net voor zijn inauguratie nog even zo fel beledigd werd door Trump met de woorden “all talk, talk, talk”, kijk dan even naar de strip die er gemaakt werd over zijn leven – March.

En dan hebben we tenslotte ook nog het wrange liedje van Loudon Wainwright III dat eigenlijk over Bush gaat, maar dat extra schrijnend wordt als je Trump in je achterhoofd houdt – President’s Day

vrijdag

20

januari

Wij hebben een zogenaamd wereldabonnement bij OXFAM Novib, en dat betekent dat je door het jaar heen met enige regelmaat een kookboek, een roman, een kalender of een fotoboek toegestuurd krijgt. Je steunt er de ontwikkelingsprojecten van OXFAM Novib ook nog eens mee, en de kookboeken en de fotoboeken zijn altijd bijzonder goed, en de romans altijd op zijn minst goed. Dit keer kwam er een fotoboek dat er even bovenuit stak, dus die lichten we er even uit, ook om je even op dit bijzondere wereldabonnement te kunnen wijzen. Steve McCurry fotografeerde over de hele wereld lezende mensen, en reisboekenschrijver Paul Theroux schreef er een mooi voorwoord bij.
Steve McCurry – Lezen – met een voorwoord van Paul Theroux.

lezen

donderdag

19

januari

Ik ben gevloerd door de griep, dus vandaag stuur ik je even door naar een oud stukje dat wel een beetje toepasselijk aanvoelt, met drie versies van een nummer over koorts.
Fever – door Little Willie John, Peggy Lee en Alvin Robinson.

En dan mag de Rocking Pneumonia and the Boogie Woogie Flu natuurlijk ook niet ontbreken, de grootste hit van de inmiddels zo goed als vergeten Johnny Rivers.

En gewoon voor de leuk, omdat hij niet vergeten mag worden, Corky Siegel en zijn Chamber Blues met Opus 17.3 – uniek en geweldig! Je hebt overigens nog vijf dagen om het nieuwe album van Chamber Blues te sponsoren. Als je eerst nog wat meer wilt weten over Corky Siegel en Chamber Blues moet je nog even kijken naar dit filmpje.

woensdag

18

januari

Donald Trump in Gary, Indiana is het verhaal van een een ooit grote industriestad in het Amerikaanse midwesten die het de afgelopen decennia steeds moeilijker kreeg, mede dankzij de strapatsen van meesteroplichter Donald Trump. Als je wil weten waarom ze in Gary massaal op Clinton stemden moet je dit artikel zeker lezen, en als je wil weten waarom Trump absoluut onbetrouwbaar is zeker ook.
Een paar dagen geleden linkte ik hier al naar de Nederlandse versie van het stuk, maar de Engelstalige versie leest zelfs nog iets soepeler – je kunt merken dat Rik is afgestudeerd aan een Engelstalige universiteit.
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana

gary, indiana

Vanmorgen dacht ik nog dat ik alleen maar weer een fikse migraine te pakken had, maar in de loop van de dag werd het steeds duidelijker dat ik ook dit jaar de dans niet zal ontspringen – het is gewoon toch weer de ouderwetse griep die onverbiddelijk toeslaat.

dinsdag

17

januari

De Braziliaanse muzikant Osman Martins ging een samenwerking aan met het Belgische strijkkwartet Quatuor MP4, en dat leverde een verbluffend mooi, melancholiek en spannend album album op met een vorm van wereldfusie die uniek is, en wonderlijk mooi.
Osman Martins & Quatuor MP4 – Vontade Saudade.

osman en strijkers

maandag

16

januari

Als ik naar De Slimste Mens kijk ben ik vaak verbaasd over de manier waarop er over moderne kunst gepraat wordt door mensen die verder redelijk verstandig lijken. Dan lijkt het toch alsof ze denken dat hedendaagse kunst altijd oppervlakkige rotzooi is die nergens over gaat. Die onnozelaars zou ik willen adviseren het boek Jerusalem Jerusalem te lezen, van Wouter Weijers. Hij neemt, aan de hand van twee schilderijen van Anselm Kiefer en Gerhard Richter die allebei de titel Jerusalem dragen, het complete oeuvre van beide kunstenaars door waarbij de focus ligt op herinneren, vergeten en de recente geschiedenis. Boeiende lectuur, en je gaat gegarandeerd anders en beter naar het werk van deze hedendaagse kunstenaars kijken.
Jerusalem, Jerusalem – Herinneren en vergeten in het werk van Anselm Kiefer en Gerhard Richter.

jerusalem jerusalem

zondag

15

januari

Waarom een Utopie geen stand kan houden is de titel van de vijfenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

waarom een utopie geen stand kan houden

Vandaag opnieuw een oudere muzikant die met een zekere trots aangeeft hoe lang hij al in het vak zit – Bob Cheevers schrijft al zo’n vijftig jaar liedjes, en zijn collega’s weten dat heel goed, maar het grote publiek moet hem nog steeds ontdekken. Daar is nu een mooie gelegenheid voor, want om te vieren dat hij al een halve eeuw liedjes schrijft maakte Cheevers zelf een selectie uit de drieduizend liedjes die hij schreef en zette er 83 op vijf cd’s, die nu in een goedkoop boxje worden aangeboden. Een aanrader.
Fifty Years – The Bob Cheevers Collection – A Semi-Century of Songwriting.

zaterdag

14

januari

Rik heeft een verslag gemaakt van zijn bezoek aan Gary, Indiana, en het is een indrukwekkende combinatie geworden van een fotoreportage en een verhaal over de staat van Amerika bij het aantreden van Trump.
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana.

donald trump in gary, indiana

Vandaag verder twee oudere Nederlandse heren, die na een jaar of veertig eindelijk eens met hun Engelstalige muziek op de proppen komen. Laatbloeiers, zou je kunnen zeggen. Eh, hoeveel, zei u?

Richard Neal werd een paar jaar geleden per ongeluk door Leo Blokhuis herontdekt en bleek een Limburgse singer/songwriter te zijn die in de jaren zeventig in zijn eigen studiootje veel opnames had zitten maken die al veertig jaar vergeten waren. Dankzij die herontdekking werd er een cd uitgebracht met oude opnames van Richard Neal, en nu is er nieuw album waarbij Neal zijn eigen naam gebruikt en de oude liedjes opnieuw heeft opgenomen. Dat bleek een meer dan uitstekend idee.
Frans Bronzwaer – 40.

Mari Nusa is de merkwaardig geconstrueerde artiestennaam van Martin Wessels, die ook al een jaar of veertig liedjes schrijft en ze nu voor het eerst op een cd presenteert. Hij heeft daar een aantal prima muzikanten voor opgetrommeld, en zijn liedjes klinken voortreffelijk. Over zijn teksten valt nog het een en ander af te dingen, maar verder is het een opmerkelijke aanrader.
Mari Nusa – Fifty-Nine

mari nusa

vrijdag

13

januari

Delbert McClinton is inmiddels dik in de zeventig, maar echt beroemd is hij merkwaardig genoeg nog steeds niet, hoewel er wel gezegd wordt dat er twee soorten mensen zijn – muziekliefhebbers die verslaafd zijn aan de muziek van McClinton, en mensen die nog nooit wat van hem gehoord hebben. Een nieuw album is dus altijd weer een klein feest, en altijd weer een verrassing, want van slijtage of kwaliteitsvermindering is nog absoluut geen sprake. Zijn nieuwe jazzy album komt pas over twee weken uit, maar we kunnen je hier al een paar korte fragmenten laten horen om je op te warmen, want het is weer een klein meesterwerkje geworden, en een absolute aanrader voor de liefhebber van warme, dampende blanke soul, gemengd met rock, blues en country.
Delbert McClinton & Self-Made Men – Prick of the Litter.

En het is eindelijk weer eens vrijdag de dertiende, dus dat laten we ook niet geheel onopgemerkt voorbijgaan zonder even aandacht te schenken aan bijgeloof.
Vrijdag de dertiende.

bijgeloof

donderdag

12

januari

Kale Kop is een van de indrukwekkendste jeugdstrips die ik de laatste tijd ben tegengekomen. Het meisje Zita woont al negen jaar in een ziekenhuis op een afdeling voor zwaar zieke kinderen. Ze heeft een vorm van leukemie en door de bestraling heeft ze een kaal hoofd. Ze deelt haar kamer met Evelien, die inmiddels een hartsvriendin is geworden. Evelien heeft een tumor in haar hoofd, en ze krijgt te horen dat die groeit en dat ze geopereerd zal moeten worden.  De strip is zowel serieus als humoristisch, en juist daardoor bijzonder aangrijpend.
Kale Kop 4 Mevrouw de Dood.

kale kop

woensdag

11

januari

Tamara is een mollige tiener die samenwoont met haar moeder, haar vriend Chico en haar donkere kleine zusje Yoli, die de dochter is van Chico. Een samengesteld multicultureel gezin dus. Tamara heeft verkering met Diego, en haar vader, de ex van haar moeder, is een onversneden racist. Voldoende stof voor een bijzondere strip voor alle leeftijden. Leuk, scherp, vrolijk en optimistisch.
Tamara 11 – Wat een familie!

tamara

En verder sloeg de man met de hamer weer eens toe, en als de migraine weer echt toeslaat is het een kwestie van stil gaan liggen en rustig wachten tot het overgaat. Een korte aflevering dus vandaag.

dinsdag

10

januari

Elisabeth Gabriel en Daryoush Asgar vormen een kunstenaarsduo dat opmerkelijke kunst maakt waar ik in eerste instantie wat vreemd tegenaan keek – was dit de moderne variant van edelkitsch, of toch een geslaagde poging humor en kunst te combineren? Ik neig naar het laatste.
Elisabeth Gabriel en Daryoush Asgar  – Deep Sleep Dummy.

deep sleep dummy

Erwin de Vries is een Groninger singer/songwriter van de stevige soort – een rocker met uitstekende teksten, altijd scherp, altijd een beetje melancholiek, altijd goed. Ook zijn achtste album, De Noodzaok, is weer meer dan dik in orde.
Erwin de Vries – De Noodzoak.

maandag

9

januari

De Zwitserse fotograaf Thomas Kern reist al zo’n twintig jaar regelmatig naar Haïti om daar de mensen te fotograferen. Hij vatte een grote bewondering op voor hun veerkracht en overlevingsdrang en probeert dat vast te leggen door hun dagelijkse leven te fotograferen. In zijn project Haïti worden nu vier boekjes in een doosje gepresenteerd – een met de foto’s van Kern, drie met teksten in het Engels, Duits en Creools.
Thomas Kern – HAITI – De eindeloze bevrijding.

haiti

zondag

8

januari

Democratie is de titel van de vierenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

democratie

Josef Frank was een Oostenrijkse architect die in de jaren dertig met zijn Zweedse vrouw naar Zweden verhuisde en daar ook huizen bouwde, en dus gerust een Europees architect genoemd kan worden. Hij was niet zo van de grootse gebaren, maar hij dacht goed na over licht, over verhoudingen en eigenlijk over elk belangrijk detail, wat hem tot een buitengewoon architect maakte. In het boek Spaces wordt een aantal van zijn eengezinswoningen uitgelicht.
Josef Frank – Spaces.

spaces

zaterdag

7

januari

Futura is een mooi getekende scjience fictionstrip over een verre, vergeten planeet, waar drie nieuwsgierige jonge mensen een verboden gebied gaan verkennen en zichzelf daarmee vreselijk in de problemen brengen. Ondertussen komen wij stukje voor beetje alle geheimen van de planeet te weten. Een fraaie, fascinerende strip.
Futura – 2 Garane

futura

Rik ging met 18 graden onder nul nog even kijken in een van de onveiligste plekken van de Verenigde Staten, Gary, de plaats met de hoogste moordcijfers, om daar wat foto’s te maken in een verlaten kathedraal.
Rik Moors – Een verlaten kathedraal.

kathedraal

vrijdag

6

januari

Rik stuurde nog weer een aantal foto’s uit Chicago, dit keer onder meer vanuit een glazen lift die aan de buitenkant van een van de hoogste wolkenkrabbers van Chicago op en neer gaat. Het wordt zo langzaamaan een bijzonder mooie impressie van Chicago in de winter.

chicago

My Girl the River is de band van de Amerikaanse singer/songwriter Kris Wilkinson en haar Britse echtgenoot, bassist Joe Hughes. Hun debuutalbum is een absoluut juweel van een plaat.
My Girl the River – This ain’t no Fairytale.

En als we het dan toch over curieuze bandnamen hebben – hier is er nog een, ook van een band die geweldige liedjes brengt in een country-Americanastijl, al zijn het dan Britten.
The Most Ugly Child – Copper and Lace.

donderdag

5

januari

Ik zat even een dag zonder computer, onder meer doordat het ding spontaan zichzelf begon te updaten, en daar ruim een uur mee bezig bleef, waarna ik een kwartier nodig had om de nieuwe aan- en uitknop te vinden… Waar dat nou voor nodig is? Afijn. Maar toen was het ding ook nog eens als een gek gaan ratelen, dus ik durfde hem niet meer aan te zetten. Toen ik hem uiteindelijk open had bleek er een kabeltje tegen de ventilator aan te tikken, dus het blijkt allemaal mee te vallen. Maar tegen de tijd dat ik dat als digibeet allemaal uitgevogeld had was het tijd om naar bed te gaan, dus vandaag helaas geen aflevering van dit magazine…

woensdag

4

januari

Vernieuwende architectuur verwacht je niet meteen in India, maar dankzij een civiel ingenieur die geïnteresseerd was in structuren zijn er heel wat spectaculaire projecten tot stand gekomen. Er is nu een boek gewijd aan het werk van die ingenieur, en dat is een buitengewoon inspirerend en fascinerend boekwerk geworden, een absolute aanrader voor iedereen die in architectuur geïnteresseerd is.
The Structure – Works of Mahendra Raj.

the structure

Als je weer eens zin hebt in de simpele adrenalinekick van een ouderwets stevige gitaarrockplaat moet je eens luisteren naar het album dat Elijah Ford samen met zijn band The Bloom maakte. Ford is de zoon van een van de gitaristen van de Black Crowes in de jaren negentig, dus hij heeft wel geleerd hoe het moet, maar hij doet er zijn eigen ding mee. Mooi.
Elijah Ford – As You Were.

dinsdag

3

januari

Tussen 1961 en 1967 verschenen in het weekblad Kuifje de avonturen van Hansje, een piepjonge trommeljongen in het leger van Napoleon. Die negen verhalen zijn nu door uitgeverij Bonte voorbeeldig in zwart-wit herdrukt in één schitterend hardcover boek. Daar worden de verhalen bijna nog beter van, want zonder kleur zie je nog beter hoe goed de tekeningen eigenlijk waren, en hoe mooi de pagina’ s gecomponeerd waren. Een absolute aanrader voor iedere stripfanaat.
Berck – Hansje integraal.

hansje

maandag

2

januari

Paul Mayer fotografeerde een groot aantal zogenaamde Hochstände, kleine jachthutjes op poten, een soort uitkijkpost voor jagers. Dat leverde een fascinerend boek op van bijzondere architectuur die normaalgesproken nauwelijks als zodanig herkend wordt.
Paul Mayer – Hochstand.

hochstand

Edmund de Waal is, ondanks zijn naam, een Britse keramist die zijn porselein op een bijzondere manier presenteert, waardoor je associaties krijgt met de verstilde schilderijen van Morandi. Bijzonder.
Edmund de Waal – Irrkunst.

irrkunst

zondag

1

januari

We wensen je een rustig en stabiel nieuw jaar, met ruim de tijd om af en toe een goed boek te lezen en van goede muziek te genieten.

Beledigingen is de titel van de drieënzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

beledigingen

zaterdag

31

december

Vijf humoristische strips voor een jong publiek, sommigen voor een specifiek jong publiek zelfs, maar allemaal met één gemene deler – ze zijn zo leuk dat eigenlijk elke stripliefhebber er wel plezier aan kan beleven. Er zitten vaak dubbele bodems in, of verborgen grappen, of de humor is zo absurd dat hij voor iedereen leuk is.

vijf strips

vrijdag

30

december

Martien Frijns van uitgeverij AFdH is een uitgesproken natuurliefhebber. Dat resulteerde al in een magistraal mooi boek over natuurgebied Planken Wambuis, en nu is er een nieuw, en al net zo aantrekkelijk boek over het Deelerwoud, midden op de Veluwe.
Het Deelerwoud – Wild en bijster land.

deelerwoud

Any Vegetable is een prettig eigenwijze popband uit Nijmegen die een heerlijk debuutalbum heeft gemaakt waarin intelligente poprock aangelengd is met wat reggae, funk, blues en country.
Any Vegetable – Veg Out!

donderdag

29

december

Rik’s fotografische impressie van Chicago is vandaag uitgebreid met opnieuw een aantal indrukwekkende foto’s. Chicago in de winter van 2016.

chicago

Het is niet mijn gewoonte een boek twee keer te bespreken, maar eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat het laatste boek van James Salter ooit in het Nederlands zou verschijnen, omdat de drie lezingen die hij op negenentachtigjarige leeftijd gaf werden uitgegeven door het kleine en vrij obscure Virginia University Press. Maar De Bezige Bij heeft het fraaie boekje toch door Peter Verstegen laten vertalen en in een mooie kleine hardcover uitgebracht, dus even hernieuwde aandacht voor dit kleine meesterwerkje.
James Salter – De kunst van fictie.

woensdag

28

december

Een van de beste fantasystrips ooit vond ik altijd al Op Zoek naar de Tijdvogel van Le Tendre en Loisel. Toen ik niet zo lang geleden, naar aanleiding van nieuwe strips van Loisel, de Integrale editie van die reeks kocht, in één kloek boek, vond ik de strip zelfs nog beter dan bij eerste lezing, jaren geleden. In eerste instantie had ik niet door hoe dat kwam, tot ik mijn oude boeken er naast legde. De nieuwe editie is opnieuw ingekleurd, en dat is zo goed gedaan dat de strip er echt nog een slag beter van geworden is.
Le Tendre & Loisel – Op Zoek naar de Tijdvogel – Integrale editie.

op zoek naar de tijdvogel

Ik haal nog even wat cd’s uit het bakje “bijna vergeten” – zoals Daniel Martin Moore, een singer/songwriter die een beetje aan Colin Blunstone of Nick Drake doet denken, en die prachtige liedjes schrijft die op zijn stem en de piano lijken te zijn geschreven.
Daniel Martin Moore – Golden Age.

Nog eentje uit die bak – de broers Michael en Matt Pinder zijn zoons van Mike Pinder, een van de oprichters van de Moody Blues. Als Californiërs roerden ze ook wat westcoast door hun meerstemmige gitaarpop, en dat leverde een aanstekelijk, ouderwets goed popalbum op.
The Pinder Brothers – Melancholy Sea.

En dan is er nog de vijfkoppige Americanaband Gunther Brown uit Portland Oregon, die met een gepassioneerde zanger en energieke bandleden een geweldig, enerverend goed album maakte.
Gunther Brown – North Wind.

dinsdag

27

december

Rik zit in Chicago op dit moment, en hij stuurde ons al even wat foto’s die hij maakte rond kerst. Hij bewijst opnieuw dat hij zich inmiddels kan meten met de beste topfotografen, want het is een verbluffende serie magnifieke foto’s geworden.
Rik Moors – Chicago – Kerst 2016.

chicago

Ground Level Falcons is een band uit Canada die we tegenkwamen in ons bakje “bijna vergeten” die we tegen het eind van het jaar weer even tevoorschijn halen. CD’s die hier eigenlijk net iets te lang hebben liggen wachten op een recensie maar die toch te goed zijn om zomaar echt te vergeten.
Ground Level Falcons – The Revealor Side A.

maandag

26

december

Roger Eberhard reisde in één jaar tijd de hele wereld over om in Hiltonhotels een standaardhotelkamer en zijn uitzicht op de foto te zetten, Dat leverde een fascinerend fotoboek op, want Hilton vond dat elk Hiltonhotel in het buitenland een klein stukje Amerika moest zijn, en zijn voorschriften waren zeer streng als het om de inrichting van de hotelkamers ging. Toch zijn ze niet allemaal exact gelijk, en aan de uitzichten kun je in ieder geval altijd zien waar je bent.
Roger Eberhard – Standard.

standard

zondag

25

december

Wijsheid uit een kijkkast is de titel van de tweeënzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

wijsheid uit een kijkkast

Christian Nilson is een Zweedse fotograaf die al jaren in Zwitserland woont en die duidelijk van dat land is gaan houden. Toch kijkt hij er duidelijk nog steeds met de ogen van een verbaasde buitenstaander rond, en dat leverde een bij vlagen hilarisch fotoboek op.
Christian Nilson – De Zwitsers.

de zwitsers

zaterdag

24

december

Een vrouw in een kale boom in een winters landschap – het was een schilderij dat me opgevallen was in een Weens museum, heel lang geleden. De reproductie heb ik heel lang bewaard, maar na de zoveelste verhuizing was ik hem kwijt, en ook de naam van de kunstenaar was me totaal ontschoten. Toen zag ik het schilderij ineens terug in een van de nieuwe boeken van de Zwitserse uitgever Scheidegger & Spiess. Het blijkt om de negentiende-eeuwse kunstenaar Giovanni Segantini te gaan, en ook de rest van zijn werk blijkt het ontdekken meer dan waard te zijn.
Giovanni Segantini.

segantini

vrijdag

23

december

Fotograaf Serge Fruehauf heeft een goed oog voor kleine absurditeiten in moderne architectuur, en hij verzamelde in twintig jaar tijd een groot aantal alledaagse architectonische merkwaardigheden door heel Europa waar je de ene keer om moet glimlachen en waar je de andere keer gruwend je wenkbrauwen bij optrekt om de onbedoelde lelijkheid.
Serge Fruehauf – Extra Normal.

extra normal

The Snakes is een vierkoppige Londense gitaarband die heerlijke meerstemmige rock maakt. Aanstekelijke feelgood-muziek waar je bijna vanzelf de luchtgitaar bij gaat spelen dankzij de heerlijke riffs die de twee gitaristen spelen.
The Snakes – The Last Days of Rock ‘n’ Roll.

donderdag

22

december

Sky-doll is een strip die er op het eerste gezicht niet zo interessant uitziet, maar die een buitengewoon intrigerende fantasystrip blijkt te zijn. Deel 4 van deze cultserie is zojuist verschenen, en het is voor stripliefhebbers een echte aanrader!
Sky-doll 4 Sudra

sky-doll

Terry Waldo is een ragtime-pianist die volgens mij ragtime denkt en ademt, en dat levert soms intrigerende muziek op, als hij ook klassieke composities onder handen neemt bijvoorbeeld. Van de resultaten kan ik persoonlijk bijzonder vrolijk worden.
Terry Waldo – ragtime-pianist.

Suzanne Jarvie is een Canadese singer/songwriter met Nederlandse wortels die een mooi ep-tje maakte met zes fraaie, mooi gearrangeerde liedjes.
Suzanne Jarvie – One Take Only.

woensdag

21

december

Marcel Gautherot was een Franse fotograaf die vanaf zijn dertigste in Brazilië woonde en daar uitgroeide tot een van de belangrijkste moderne fotografen. Architectuur en etnografie waren zijn belangrijkste onderwerpen, en dat betekent dat hij onder meer het ontstaan van Oscar Niemeyer’s Brasilia onweerstaanbaar mooi heeft gefotografeerd, en dat hij Brazilië en zijn inwoners prachtig heeft geportretteerd. In zijn monografie blader je van het ene meesterwerkje naar het andere.
Marcel Gautherot – De Monografie.

gautherot

Pilgrim is een band uit Tulsa, Oklahoma die pure Americana speelt, als je zoiets al kunt zeggen. Rock met een ruw randje met sporen van blues, country en nog zo het een en ander aan Amerikaanse wortels. Ze maakten een heerlijk groeiplaatje.
Pilgrim – Easy People.

Soms kan ik ook een beetje een slordige luisteraar zijn, en dan komt een cd niet meteen bij me binnen. Het komt dan toch regelmatig voor dat er bij een tweede of derde draaibeurt ineens wel de klik is. Dat was zo bij het tweede album van de fijnzinnige Californische singer/songwriter Mia Rose Lynne, dat toch echt een groeiplaatje blijkt te zijn.
Mia Rose Lynne – Follow Me Moon.

dinsdag

20

december

Aart Taminiau schijnt zelf ook uit een “wolgeslacht” te komen. In het boek “Wol” tekende hij de geschiedenis op van de Brabantse familie Van Mergaerts die aan het eind van de negentiende eeuw, na generaties lang rijk te zijn geworden aan de wolhandel, overstapt op grote machines. En dan gaat het allemaal grondig fout. Taminiau maakte er met fijnzinnige zwart-wit pentekeningen een fascinerend verhaal in beelden van.
Aart Taminiau – Wol.

wol

Antarctica is een veel traditionelere strip, al ligt hier ook een stuk geschiedenis aan ten grondslag, want de reisverslagen van de Engelsman Scott en de Noor Amundsen zorgen ervoor dat het verhaal over de race naar de Zuidpool, waar zowel de Engelsen als de Noren voor het eerst hun vlag wilden plaatsen in het begin van de twintigste eeuw, behoorlijk betrouwbaar is.
Antarctica – 3 – 908 Zuid.

antarctica

Als je een Franse kunstenaar zou moeten noemen die in de tweede helft van de twintigste eeuw de invloedrijkste hedendaagse kunst heeft gemaakt denk je waarschijnlijk niet meteen aan Raymond Hains. Toch was deze “artist’s artist” wel degelijk een van de belangrijkste Franse kunstenaars van zijn tijd. Dankzij een fraaie monografie kunnen we zijn oeuvre weer eens rustig doornemen.
Raymond Hains.

raymond hains

maandag

19

december

Na vijf jaar verschijnt er eindelijk weer een aflevering in de zwevende jaargang van het volstrekt unieke tijdschrift Furore van Piet Schreuders. Ik zit dan meteen handenwrijvend klaar, want elk detail in dat blad is goed, de humor is verfijnd en de onderwerpen zijn onvoorspelbaar en nooit actueel te noemen. Een heerlijk blad, kortom.
Furore 22 – januari 2017.

furore 22

De Belgische tekenaar, stand-up comedian en radiomaker Lectrr kende ik al van zijn absurdistische, melige cartoons, maar hij maakt ook scherpe cartoons over het dagelijkse nieuws. Die zijn nu gebundeld in een kloek boek van bijna driehonderd bladzijden.
Lectrr steekt – Het jaar in cartoons.

lectrr steekt

zondag

18

december

Als je geschoren wordt moet je heel stil blijven zitten en je mond houden. Aan die uitdrukking moest ik denken toen ik de eenenzeventigste aflevering binnenkreeg van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren. De aflevering van deze week heet De invloed van mijn broer, en die betreffende broer, juist, dat ben ik…
Ruud Moors – De invloed van mijn broer – de ontwikkeling van mijn denken aflevering 71

de invloed van mijn broer

zaterdag

17

december

Hoewel ik als voorzitter van het anti-decembercomité altijd wat allergisch ben voor kerstmuziek vind ik het kerstalbum dat de uit Oklahoma afkomstige Carter Sampson opnam met de Nederlandse Americanaband Hidden Agenda Deluxe toch wel de moeite van het vermelden waard. Niet alleen omdat het misschien wel de eerste transatlantische kerstplaat ooit is, maar ook omdat het nu eens niet de gebruikelijke zoete kerstliedjes bevat.
Hidden Agenda Deluxe & Carter Sampson – Christmas from Amsterdam to Oklahoma.

hidden agenda deluxe en carter sampson

Magic 7 is een stripreeks rond zeven jonge magiërs die hun krachten nog aan het ontdekken zijn. Ze kunnen samen de wereld redden, maar ze kunnen er ook een enorme puinhoop van maken, zoals pubers dat kunnen… Een leuke, spannende, goed getekende fantasystrip met genoeg grappen en intelligente terzijdes om het ook voor volwassenen een leuke strip te maken. De eerste twee delen zijn net uit.
Magic 7 – deel 1 Nooit alleen, en deel 2 Tegen allen.

magic 7

vrijdag

16

december

Martin Harley is een zanger en liedjesschrijver die bovendien een fraaie oude Hawaiiaanse slidegitaar bespeelt op een onnavolgbaar mooie manier. Samen met de fenomenale bassist Daniel Kimbro maakte hij een album dat ik nu al dagen aan één stuk draai en waar ik nog steeds met open mond van bewondering naar zit te luisteren. Een subliem album dat eigenlijk pas begin volgend jaar uitkomt, maar noteer hem dan nu maar vast als een van de toppers van 2017 😉
Martin Harley & Daniel Kimbro – Static in the Wires.

static in the wires

Aslak is de naam van de boot die een grote rol speelt in de fantasystrip Aslak, over twee Vikingbroers die door een Vikinghoofdman worden gedwongen op zoek te gaan naar nieuwe verhalen nadat die hun vader, de Verhalenverteller, heeft vermoord.  De twee gaan ieder op een andere boot op pad en beleven de krankzinnigste avonturen, die met veel spanning, maar ook veel humor worden opgedist in een magnifiek getekend verhaal, waarvan deel 4 net verschenen is.
Aslak – 4 – De Wereld van het Niets.

aslak deel 4

donderdag

15

december

Vandaag even geen aflevering van dit dagelijkse magazine, want ik zat in de Dickens Room in de bibliotheek van Haren mee te schrijven met het Harens Dictee, die dit keer voor de tiende keer werd georganiseerd en geschreven door de Harener schrijfster Trees Roose, die dit jaar als thema de gemeentelijke herindeling had. Het dictee was bijzonder leuk, en toch nog moeilijker dan ik dacht, want ik eindigde in de middenmoot met meer dan twintig fouten. Maar het was een erg gezellige avond, met ook nog glühwein en chocolaatjes.

woensdag

14

december

In de tijd van Koningin Victoria wou Charles Babbage een enorme mechanische rekenmachine maken. In 1842 schreef Ada, Countess of Lovelace, daarvoor voetnoten die zijn stuk drie keer zo lang maakten, en samen kunnen ze beschouwd worden als de uitvinders van de computer, die pas honderd jaar later voor het eerst gebouwd zou worden. Sydney Padua maakte een strip, of liever een graphic novel, waarin ze het verhaal van die twee zeer uitgebreid vertelt, en ze doet dat zeer toepasselijk met heel veel voetnoten.
The Thrilling Adventures of Lovelace and Babbage – The (Mostly) True Story of the First Computer

lovelace and babbage

dinsdag

13

december

Ik ben Clublid van Mondo Leone, en krijg daarom met enige regelmaat een uitnodiging voor een speciale voorstelling in het Hoofdgebouw van het Instituut voor Verwondering in Utrecht. Die voorstellingen in dat kleine huiskamtertheatertje zijn altijd bijzonder. Afgelopen zondag was ik er voor een try-out, waar ik eigenlijk niets over mag vertellen, omdat het nog “work in progress” is, maar de verleiding is te groot, dus ik licht toch een heel klein tipje van de sluier op, al was het maar om je ertoe te verleiden ook toe te treden tot dit bijzondere gezelschap en Clublid te worden.
Mondo Leone en het Geheim van Baarn.

mondo leone en het geheim van baarn

maandag

12

december

Doordat ik nogal onder de indruk was van De Keizer die zijn land ontvluchtte, en de manier waarop die strip een stukje vergeten geschiedenis toegankelijk wist te maken, pakte ik er nu de strip bij die Hennie Vaessen een jaar eerder maakte over de strijd om de Grebbeberg. Die vind ik eigenlijk zelfs nog een slag beter, omdat hij daarin alle aspecten rond het begin van de Tweede Wereldoorlog in Nederland op een indrukwekkende en aangrijpende manier in een beeldverhaal heeft weten te vangen.
Hennie Vaessen – Strijd om de Grebbeberg.

strijd om de grebbeberg

Soms kan een hoesje van een cd je op het verkeerde been zetten. Rinel van Vernooij maakte zelf de ietwat knullige, kinderlijke tekening die op de voorkant van haar album I Hold You Close staat, en daardoor waren mijn verwachtingen niet bepaald hooggespannen. Maar het bleek om een onverwacht mooi groeiplaatje te gaan, onder meer door de fantastische band, met BJ Baartmans en Mike Roelofs.
Rinel van Vernooij – I Hold You Close.

zondag

11

december

Ruzie is de titel van de zeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

ruzie

Piet Paaltjens was een romantische dichter uit de negentiende eeuw, maar ook eentje met een bepaald gevoel voor humor, waardoor zijn gedichten nog steeds leuk zijn om te lezen. In onze tijd had hij wellicht meegedraaid met Monty Python of Jiskefet. Marc Weikamp koos negen van zijn gedichten en maakte daar tekeningen bij, waardoor ze bijna een strip of graphic novel worden. En dat werkt!
Piet Paaltjens in beeld – getekend door Marc Weikamp.

paaltjens

zaterdag

10

december

Nog één keer over Jaune Toujours en hun twintigjarig jubileum – we staan nog even wat uitgebreider stil bij het magnifieke houten boxje dat ze maakten om hun twintigjarig bestaan te vieren, want dat boxje met de negen cd’s is een absolute aanrader voor iedereen die ook maar een beetje van wereldfusie houdt, dus we gaan het daar toch nog even wat uitgebreider over hebben.
Jaune Toujours 20sth Collector’s Box: 20 years in music.

jaune toujours 20 jaar

Architectuurliefhebbers komen deze dagen ook weer ruimschoots aan hun trekken. DOM, de uitgever van en voor architecten, gaf weer eens een mooi overzichtsboek uit in de serie Hedendaagse architectuur, dit keer met een overzicht van wat Duitse architecten voor elkaar kregen de laatste jaren. Meer dan honderdtwintig gebouwen, in dertig landen wereldwijd – een verbluffend mooi boek.
Hedendaagse architectuur – Made in Germany.

made in germany

vrijdag

9

december

Zoals ik gisteren al zei bestaat Jaune Toujours, de Brusselse wereldfusieband, dit jaar ruim twintig jaar en vieren ze dat met een box met al hun albums. Daar hebben ze nog een dubbelalbum aan toegevoegd met alle singles en nog een heleboel extras, die allemaal even goed en opwindend zijn. En die dubbel-cd is ook apart verkrijgbaar, dus die lichten we er hier even uit.
Jaune Toujours – 20sth. 20? Years! – Kick Ass Roots – Rock Du Monde.

jaune toujours

Schweizweit is de titel van een dikke pil van zo’n 330 pagina’s waarin ruim honderdzestig Zwitserse architecten of architectenbureaus hun beste werk van het afgelopen jaar laten zien. Dat levert een fantastisch mooi breed overzicht op van de huidige Zwitserse architectuur. Daar komt bij dat ze allemaal drie essentiële vragen moesten beantwoorden, waar vaak mooie inspirerende of intrigerende antwoorden op kwamen. Kortom: een aanrader voor iedere architectuurliefhebber.
Schweizweit – Recente architectuur in Zwitserland.

schweizweit

En dan was er ook nog de Britse Danni Nicholls die in Amerika terechtkwam door haar liefde voor Amerikaanse muziek en die in Nashville nu al haar tweede magnifieke album opnam. Een subliem groeiplaatje.
Danni Nicholls . Mockingbird Lane.

donderdag

8

december

We strooien vandaag weer eens even wat muziek tussen de strips door. ik heb wat problemen met mijn cd-speler, vandaar dat ik wat minder muziek bespreek op dit moment, maar dat komt allemaal weer goed. Vandaag drie keer Phil, drie mannen met opmerkelijke stemmen, uit verschillende hoeken van de wereld – Nederland, Australië en Amerika, maar alledrie op hun manier heel erg goed.
Phil Gammage, Phil Smith en Phil Bee’s Freedom.

Jaune Toujours bestaat dit jaar twintig jaar, en dat betekent dat we de komende dagen extra aandacht aan deze fenomenale Brusselse superband gaan besteden, want er kwam een prachtig boxje uit dat wat ons betreft verplichte kost is voor iedere wereldmuziekliefhebber, want Jaune Toujours, rond de accordeon- en trompetspelende broers Piet en Bart Maris en drummer Théophane Raballand maakt energieke, spannende wereldfusie die laat horen dat Brussel echt een bruisende wereldstad is waar een multiculturele samenleving in ieder geval in de muziek een enorme rijkdom voortgebracht heeft. Denk aan een fusie van rock, chanson, ska, gypsy, latin en Balkan, met wat Afrikaanse kruiden erdoor geroerd en opgediend in een furieuze, energieke punkversie. Jaune Toujours – al twintig jaar!

jaune toujours

woensdag

7

december

Sneeuw is een science fictionstrip die tegen de fantasy aanhangt – Europa is overvallen door de eeuwige winter en van de rest van de wereld afgesloten door een gigantische muur, die tegen de buitenstaten moet beschermen. Als iemand een bres in die muur wil slaan komt Northman met zijn geheimzinnige Broederschap van Twaalf in actie.
Sneeuw – De Oorsprong – 1. De Twaalf

sneeuw

dinsdag

6

december

De Cambridge Five was een groep van vijf gestudeerde Britse mannen die samen voor Moskou spioneerden om de wereldwijde communistische revolutie te bewerkstelligen, rond de Tweede Wereldoorlog. Hun wrange verhaal en hun vernietigende acties, die ze via infiltratie in de hoogste kringen voor elkaar kregen, zijn vastgelegd in een fascinerende stripreeks. Zojuist verscheen deel 2.
De Cambridge Five – 54 Broadway.

de cambridge five

Apache Junction is een bijzondere westernstrip van Peter Nuyten, die zowel het verhaal schreef als de tekeningen maakte. Het verhaal wordt voor het grootste deel vanuit het perspectief van de Apache-indianen verteld, en gaat over de Apache oorlogen aan het eind van de negentiende eeuw.. Op deel twee hebben we vijf jaar moeten wachten, maar dat was de moeite meer dan waard.
Apache Junction – Boek 2 – Schaduwen in de wind.

apache junction

maandag

5

december

Outcast is een fenomenaal mooi getekende horrorstrip, geschreven door de bedenker van The Walking Dead, maar wat mij betreft nog net even een paar slagen beter. Dat komt ook door tekenaar Paul Azaceta en de inkleuring van Elizabeth Breitweiser, maar vooral door de subtiele manier waarop de spanning wordt opgebouwd in de delen drie en vier.
Outcast deel 3 en 4.

outcast

Er worden ook nog steeds hele goede strips gemaakt door tekenaars die geen zin hebben om naar een grote uitgever te stappen, en die hun boeken gewoon in eigen beheer uitgeven. Denk niet dat in die hoek alleen knullig uitgevoerde amateurwerkjes te vinden zijn, want de Pelikaan Pers van Hennie Vaessen geeft bijvoorbeeld professionele hardcovers uit, met goede verhalen, uitstekend getekend en dan ook nog eens met bijna vergeten verhalen uit onze geschiedenis.
De Keizer die zijn land ontvluchtte – een historisch beeldverhaal.

de keizer

zondag

4

december

Vriendschap is de titel van de negenenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de serie autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke zondag als een soort van feuilleton publiceren.

vriendschap

XIII is de titel van een stripreeks over een man zonder geheugen die betrokken blijkt te zijn bij een aantal complotten en samenzweringen die in een serie strips worden onthuld. Spannend, goed getekend en licht verslavend. Er is een uitgebreide eerste cyclus die door de bedenkers William Vance en Jean van Hamme werd gemaakt, een tweede cyclus door scenarist Sente en tekenaar Jigounov en nog een subserie, die al even mooi is, XIII Mystery, waarin steeds één bijfiguur centraal staat, en die steeds door een ander team van scenarist en tekenaar gemaakt wordt, weliswaar onder regie van Van Hamme. In die laatste reeks verscheen nu een deel dat door de verkiezing van Trump ineens helemaal niet zo fictief meer overkomt.
XIII Mystery – Calvin Wax.

calvin wax

Lise op Monstereiland is een strip die op het eerste oog alleen voor hele kleine kinderen geschikt lijkt, maar hij is zo goed getekend, en er zitten zo veel subtiele grappen in verwerkt die ook voor een volwassen publiek leuk zijn, dat we gerust kunnen stellen dat deze strip een aanrader is voor alle leeftijden.

lise op monstereiland

En om duidelijk te maken hoe divers het striplandschap tegenwoordig is heb ik nog een totaal andere strip voor je: Op weg naar Compostella. Een strip die spannend en educatief tegelijk is, met vier hoofdpersonen die vanuit verschillende punten in Europa te voet naar Compostella gaan, waarbij de tekenaar onderweg de geschiedenis van de streek laat zien waar ze doorheen lopen. Spannend en interessant dus.
Op weg naar Compostella 3 – Notre-Dame.

compostella

zaterdag

3

december

In eerste instantie dacht ik dat New York in de jaren dertig bevolkt door dieren wel een erg karikaturale strip zou opleveren, maar De Vleugels van de Aap is een verrassend goede, spannende, humoristische strip die ook nog eens redelijk historisch accuraat blijkt te zijn.
De Vleugels van de Aap – Wakanda.

de vleugels van de aap

Voor tekenaar Gerard Leever heb ik een zwak – ik vind zijn tekenstijll erg leuk, en zijn knusse humor eigenlijk onweerstaanbaar, ook als hij een strip tekent die eigenlijk bedoeld is voor tienermeiden.
Gerard Leever – Suus & Sas -10 Girlie Girlie.

girlie girlie

En dan nog een totaal andere strip, over Rag Racers, motorrijders zonder geld of talent, stoere jongens die met veel branie en bluf op hun motor zitten. Philippe Madou maakte een boek vol strips waarin steeds zo’n Rag Racer genadeloos en hilarisch getypeerd wordt. Erg leuk! We laten speciaal vandaag ook even de sinterklaasaflevering zien.
Rag Racers.

rag racers

vrijdag

2

december

Er is weer een nieuw deel verschenen in de stripreeks rond de Donjon, en dan zit ik altijd weer handenwrijvend klaar, zeker als het om een deel uit de subserie Donjon Monsters gaat. Lewis Trondheim en Joann Sfar hebben een compleet universum gecreëerd rond de slottoren de Donjon. Een universum dat bevolkt is met de meest idiote wezens en rare konijnen en waarin de verhalen krankzinnig en heel erg grappig zijn, en bovendien nog spannend ook. In de reeks Donjon Monsters mag steeds één bijfiguur een hoofdrol spelen, dus die boeken kun je heel goed op zich lezen.
Donjon Monsters – Herrie bij de Brouwers.

donjon monsters

Ik ben een groot liefhebber van de strips van de Canadese tekenaar Seth, en zijn eenpersoonstijdschrift Palookaville volg ik dan ook met veel plezier. Nu is er door een Canadese schrijver een boekje over Palookaville geschreven, en uiteraard ook over de tekeningen en strips van Seth. De ondertitel van het boekje maakt wel duidelijk wat Smart in gedachten had.
Tom Smart – Palookaville – Seth and the art of graphic autobiography.

palookaville

dinsdag

1

november

Als sinds de jaren zestig heb ik een zwak voor de tekenaar Willem – ik koester de Nederlandse boeken die ik van hem heb, en ik heb het eigenlijk altijd jammer gevonden dat hij naar Frankrijk verhuisd is, waar hij inmiddels al een halve eeuw woont en werkt, onder meer voor Charlie Hebdo en het linkse dagblad Libération. In het Nederlands Stripmuseum in Groningen is momenteel een tentoonstelling te zien van zijn werk, en ze hebben meteen ook maar een mooie catalogus uitgebracht. Aan te raden!
Willem Retour.

willem retour

Mapping the streets of Trier aflevering 73 – het Domplein – in alle series “Mapping the Streets” kwam tot nu toe geen mens voor, maar daar komt nu radicaal verandering in, want het plein voor de Dom in Trier is altijd bevolkt met mensen van allerlei pluimage – niet alleen toeristen, al komen die er allemaal wel even kijken, ook de inwoners van Trier zelf weten het plein te vinden. Een kwartiertje mensen kijken op het Domplein verveelt dus nooit.

domplein trier

woensdag

30

november

Vinyl is de titel van een boek over de geschiedenis en de tamelijk verrassende revival van de grammofoonplaat. Een mooi, uitgebreid, vlot geschreven en plezierig ruim geïllustreerd boek, dat iedereen die ook maar een beetje in vinyl geïnteresseerd is in huis zou moeten halen.
Vinyl – De geschiedenis en revival van de grammofoonplaat.

vinyl

Cees Nooteboom is een schrijver die nooit echt bij mij binnen is gekomen. Ik heb wat proza van hem gelezen, waar ik de kwaliteit wel van onderken, maar dat me niet echt raakte, en ik had nog nooit een gedicht van hem gelezen, tot ik Monniksoog in handen kreeg. En dat blijkt een bundel vol juweeltjes te zijn die de bijzondere stilte van een eiland mooi weten te vangen. En meer dan dat.
Cees Nooteboom – Monniksoog

monniksoog

Mapping the streets of Trier, aflevering tweeënzeventig – Graffiti. Er komt altijd weer nieuwe graffiti bij, ook op plaatsen waar je hem niet verwacht, dus dit blijft een vervolgverhaal.

graffiti in trier

dinsdag

29

november

Ook voor de striphelden Robbedoes en Kwabbernoot worden tegenwoordig, net als bij Suske en Wiske, nieuwe en andere striptekenaars en verhalenschrijvers uitgenodigd om een boek te maken. Dat levert onder meer de reeks Robbedoes One Shot op, waarin zojuist het tiende deel verscheen. Ik dacht lang dat de Robbedoes van tekenaar Franquin niet te evenaren was, maar deze komt toch wel een beetje in de buurt van de grootmeester, wat mij betreft.
Frank Pé en Zidou – Robbedoes – Het Licht van Borneo.

robbedoes

De Phoenix City Retaliators komen verrassend genoeg uit Rotterdam. Het gaat om een ska-reggae-punkrockband van internationale allure die een heerlijk dansbaar plaatje hebben gemaakt dat niet snel verveelt. De cd is al anderhalf jaar geleden uitgebracht, maar hier op de een of andere manier ergens tussen de kieren beland, dus we steken hem een beetje later omhoog dan de bedoeling was, maar kwaliteit blijft de moeite van het ontdekken waard, dus…
The Phoenix City Retaliators – Retaliate.

maandag

28

november

Het indrukwekkendste boek over Palestijnen en Joden dat ik ooit gelezen heb is The Parachute Paradox van de Palestijnse fotograaf Steve Sabella, die onder meer voor de Verenigde Naties werkt. Het is een boek dat je niet in één keer kunt uitlezen, daarvoor zijn de verhalen veel te indringend. Ik laat je de eerste vier en de laatste twee pagina’s lezen, dan weet je eigenlijk meteen wel waarom ik zo onder de indruk ben.
Steve Sabella – The Parachute Paradox .

the parachute paradox

Met de muziek van André Hazes heb ik absoluut niets, maar het eerste deel van zijn stripbiografie levert een geweldig verhaal op, en vooral een sublieme strip.
Hazes – de stripbiografie 1 – Bloed 1951-1976

hazes

zondag

27

november

Afstamming is de titel van de achtenzestigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors die we hier elke zondag als een soort van feuilleton publiceren.

afstamming

Het laatste avontuur van Nero maakte Marc Sleen toen hij tachtig was. Toen had hij een zeer ruime halve eeuw (57 jaar lang) die strip getekend, elke dag twee stroken voor de krant. Vandaag ons laatste eerbewijs aan de tekenaar Marc Sleen, die unieke strips maakte die steeds weer nieuwe generaties zullen aanspreken, daar ben ik van overtuigd, want zijn absurdistische ongebreidelde fantasie leverde volstrekt tijdloze verhalen op. Het laatste avontuur van Nero is in een speciale in memoriam-uitgave uitgebracht, en het verhaal is absoluut de moeite waard om te herlezen, want het is echt een fraai laatste verhaal dat de avonturen ven Nero mooi afrondt.
Marc Sleen – Het laatste avontuur van Nero – Zilveren tranen.

het laatste avontuur van nero

zaterdag

26

november

De Oorlog van de Lulu’s vertelt in stripvorm het verhaal van de vier weesjongens Lucien, Luigi, Ludwig en Lucas, die samen met het meisje Lucy tijdens de Eerste Wereldoorlog door Europa trekken, op zoek naar hun vrienden van het weeshuis en hun abt. In het vierde deel, 1917, het Afscheid, zijn ze in België beland. Het is een bijzondere strip, die nu eens niet de oorlog vanuit de loopgraven laat zien, maar vanuit het perspectief van de gewone mensen.
Régis Hautière & Hardoc – De Oorlog van de Lulu’s – 1917 – Het Afscheid.

de lulu's

Ook vandaag staan we nog even stil bij de eerder deze maand overleden stripgrootheid Marc Sleen. Zijn nalatenschap lijkt voorlopig even gewaarborgd, want de avonturen van Nero worden door Uitgeverij Standaard momenteel integraal heruitgegeven in fraaie hardcovers, waarin steeds vier verhalen worden afgedrukt met per verhaal een aantal pagina’s met achtergrondinformatie. Voorbeeldige, fraaie heruitgaven kortom, voor een mooie prijs.
Marc Sleen – De Avonturen van Nero – 1967-1968

nero integraal