moors magazine

startpagina  –  muziek  •  boeken  •  cartoons en strips  •  films en tv  •  kunst  •  fotografie  •  concerttips  – 
onzin  •  kaartenbak  •  ons dorp  •  meningen en opinies  •  buitenwereld
holly's hoekje  •  foto's holly moors  •  gastschrijvers
dinsdag

28

februari

Ed van der Elsken is vooral bekend als fotograaf, maar hij heeft ook een vrij groot aantal indrukwekkende, energieke films achtergelaten, waar je meestal een buitengewoon goed humeur van krijgt. Want nog meer dan in zijn foto’s liet hij in zijn films zien hoe hij van het leven genoot, en deed hij zijn best om je mee te laten genieten, van zijn gezin, van zijn buurt, zijn stad, en van iedereen die hij onderweg tegenkwam. Dat werkt, als je die films bekijkt, bijzonder aanstekelijk. Uitgeverij Rubinstein bracht een boek uit met drie dvd’s met een zeer ruime selectie uit die films met wat verhelderende essays van Joyce Roodnat.
Hee… Zie je dat!? – De films van Ed van der Elsken – Boek + 3 dvd’s met essays van Joyce Roodnat.

ed van der elsken

maandag

27

februari

Vandaag heb ik door omstandigheden nauwelijks tijd voor dit magazine, dus wijs ik je dit keer door naar de nieuwe video van Eliza Gilkyson bij haar liedje The Great Correction.

En lees ook even dit achtergrondartikel van Elizabeth Kolbert in The New Yorker dat gaat over het merkwaardige verschijnsel dat feiten onze meningen zo moeilijk veranderen – Why facts don’t change our minds. Het zorgt ervoor dat je de achterban van Wilders en Trump wat beter gaat begrijpen.

zondag

26

februari

Rijkdom is de titel van de eenentachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

rijkdom

Strips voor volwassenen heb je tegenwoordig in alle soorten en maten. Sisco is een spannende thrillerserie rond een “klusjesman” die voor de geheime dienst allerlei zaakjes oplost die het daglicht eigenlijk niet kunnen verdragen. Intriges, moord, verraad, het komt allemaal langs in deze spannende stripreeks.
Sisco 10 Maori Blues.

sisco

In een geheel andere hoek van het stripuniversum vind je de slappe humor, en dan met name de licht absurdistische slappe humor waar Nederlanders en Belgen goed in zijn – het superieure geouwehoer van de flauwe woordgrappen en de grappen die zo verschrikkelijk flauw zijn dat ze weer leuk worden. Dat luistert nauw, maar Wimpie Comics van Jan-Willem Spakman is wat mij betreft echt leuk.
Wimpie Comics – Recht uit de Ondergrond.

wimpie comics

zaterdag

25

februari

Shadow Banking is de titel van een serie strips die de internationale bankencrisis als basis heeft genomen voor een spannende thrillerreeks rond een paar onderzoekers die de geheimen van de banken proberen te ontrafelen. Daarbij zijn ze hun leven niet zeker.
Shadow Banking 3 De Griekse Bom.

de griekse bom

KV Express lijkt de naam van een band, maar die band bestaat feitelijk alleen maar uit Sophie Cavez, accordeoniste extraordinaire, die voor haar nieuwe album wel wat sublieme gasten uitnodigde, als udspeler Karim Baggili en percussionist Jo Zanders. Het resultaat is een verbluffend mooi wereldfusie-folk-kamermuziekalbum.
KV Express – Zafon.

vrijdag

24

februari

Universal War One was een reeks stripverhalen waarin in zes delen het verhaal van de Eerste Universele Oorlog verteld werd in prachtige tekeningen en ingenieuze verhalen. Nu loopt er een vervolgserie die al net zo goed is, en waarvan inmiddels al het derde deel is verschenen. Hoog tijd om deze bijzondere stripserie even in de lucht te steken.
Universal War Two – Deel 3 – de exodus.

de exodus

donderdag

23

februari

Emmanuel Georges is een Franse fotograaf die met zijn grootformaatcamera een paar keer dwars door Amerika trok, in eerste instantie om de Amerikaanse droom vast te leggen. Uiteindelijk werd dat bijna het vastleggen van het verval van die droom. Onontkoombaar en indrukwekkend.
Emmanuel Georges – America Rewind.

rewind america

woensdag

22

februari

Motorcity is een strip die net zo zwartgallig is als de doorsnee Scandinavische thriller, en ook net zo goed. Dus als je van de toon en de sfeer van dat soort gitzwarte thrillers houdt is dit absoluut wat voor jou.
Motorcity.

motorcity

Ik heb al vele jaren een zwak voor de Australische singer/songwriter en componist Pete Hawkes. Hij begon als superieure liedjesschrijver, zanger en gitarist, maar ontpopte zich steeds meer als avontuurlijk componist van kamermuziek met wereldmuziekinvloeden. Op zijn nieuwe album The Kiev Recordings, dat hij in de Oekraïne opnam met een internationaal gezelschap aan musici, hoor je Oekraïense, Russische, Arabische en Keltische invloeden, gemixt met klassieke strijkersmuziek. Een instrumentaal album vol bloedmooie wereldfusie, vermomd als kamermuziek. Een absolute aanrader.
Pete Hawkes – The Kiev Recordings.

dinsdag

21

februari

Undertaker is een bloedmooi getekende en ongehoord spannende westernstrip over een rondreizende doodgraver die steeds weer in de problemen komt als hij een opdracht aanvaardt. Een sublieme, intelligente strip die niet alleen erg goed in elkaar zit , maar ook geweldig getekend is.
Undertaker 3 De Reus van Sutter Creek.

undertaker

Een tijger met een hoge hoed en een driedelig pak, een ram en een luipaardvrouw met een menselijk lichaam zijn de drie hoofdpersonen in Het Rijk, een fantasy/science fictionstrip die zich afspeelt in een wereld waaruit de mensheid lijkt verdwenen en dieren tot een soort intelligente mensen lijken te zijn uitgegroeid. Geweld en natuurrampen zijn aan de orde van de dag en onze drie helden komen als huurlingen aan de slag in een ingenieus verteld en prachtig getekend verhaal.
Het Rijk 1 Het seizoen der demonen.

het rijk

maandag

20

februari

Ik heb een zwak voor de kunst van Hans Arp, een kunstenaar die meestal met dada geassocieerd wordt, maar die veel meer gedaan heeft, en die vooral heel veel verrassende beelden en reliëfs gemaakt heeft. Er was tot nu toe geen echt alomvattende biografie van de man, waarin naast zijn beeldende kunst ook aandacht was voor zijn poëzie en andere teksten. Tot nu.
Hans Arp – De lof der redeloosheid.

hans arp

Ponk is een folktrio uit Tsjechië dat tradtionals speelt op traditionele instrumenten als viool, cymbaal en staande bas, maar ze doen dat op een manier die de muziek op een springlevende manier naar deze tijd brengt. Spannende muziek, postmoderne folk van de leukste soort.
Ponk – Postfolklor.

zondag

19

februari

Ik ben voor is de titel van de tachtigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren. Dit keer is de aflevering meer dan gebruikelijk door de actualiteit geïnspireerd.

ik ben voor

Het delen van enthousiasmes blijkt aanstekelijk te zijn, want ik krijg regelmatig tips van lezers die me wijzen op muziek of boeken die ze geweldig vinden met het verzoek er hier aandacht aan te schenken. Zo kwam er ook een tip van een Belgische lezer die al een tijd de strip van nDurlie volgt die ze op haar facebookpagina plaatst. Er is zojuist namelijk een boekje verschenen met de eerste twee seizoenen van die strip. Colle is de titel van die strip over de Gentse twintiger Veerle Colle, die in het begin van de strip nog bij haar ouders woont, maar die we volgen in haar zoektocht naar werk, zelfstandigheid, vriendschap en liefde. Bijzonder leuk!
nDurlie – Colle

colle

zaterdag

18

februari

De eerste popplaten waarbij ik het gevoel had dat ik de muziek als luisteraar echt moest veroveren waren Trout Mask Replica van Captain Beefheart en zijn Magic Band en Uncle Meat van Frank Zappa en zijn Mothers of Invention. Dat waren allebei dubbel-elpees met muziek waarbij je in eerste instantie alleen maar dacht “wat is DIT?”. Pas na vele malen draaien in opperste concentratie hoorde je hoe deze combinatie van intelligente serieuze rock en krankzinnige humor werkte, maar toen was ik ook definitief verkocht, en Uncle Meat is altijd mijn favoriete Zappa-plaat gebleven, al ben ik zo dom geweest mijn originele vinylplaat weg te geven toen ik Uncle Meat op cd had gekocht. Had ik maar eerst even geluisterd, want Zappa had de boel opnieuw gemixt en zelfs hele stukken opnieuw opgenomen met een latere band. Gelukkig is nu, na bijna vijftig jaar (!) eindelijk de originele vinylmix opnieuw op cd uitgebracht, samen met een heleboel extra materiaal. Drie en een half uur Uncle Meat, waaronder een uur en een kwartier lang de oorspronkelijke plaat. Puur genieten.
Frank Zappa and the Mothers of Invention – Meat Light – The Uncle Meat Project.

meat light

Dat er nog steeds avontuurlijke muziek gemaakt wordt hoef ik je niet te vertellen, en dat de echt spannende muziek nauwelijks op de radio te horen is ook niet. Van de Belgische folkband Aranis zou je ook kunnen zeggen dat ze avantgardistische kamermuziek maken, en als ze dan instrumentals maken van de muziek van Nirvana ga je toch wel even rechtop zitten.
Smells like Aranis.

vrijdag

17

februari

Vanbinsbergen Playstation kun je bijna wel een jazzrock-superband noemen, want ze combineren de finesse en de intelligente rock van een Zappa met de Europese jazz van iemand als Breuker en maken daar weer iets geheel eigens van. Het nieuwe album is geheel geïnspireerd op literatuur en poëzie van Nederlandse schrijvers en dichters als Manon Uphoff, Toon Tellegen, Tommy Wieringa en Remco Campert, en gitariste Corrie van Binsbergen arrangeerde haar composities heel fraai voor Vanbinsbergen Playstation, met een verbluffend mooi album als resultaat. Muziek om op slag verliefd op te worden, en vervolgens verslaafd aan te raken.
Vanbinsbergen Playstation – Tales Without Words.

vanbinsbergen playstation

Als je dit magazine wat vaker bezoekt weet je dat ik maar zeer zelden loop te mopperen of te klagen, maar dat ik meestal probeer hier mijn enthousiasmes en mijn fundamentele optimisme te delen. In tijden van Trump lijkt dat allemaal wat moeilijker, maar ik denk dat het juist nu zaak is om op de juiste manier tegengas te geven aan alle angst- en haatzaaiers door op een positieve manier te laten zien hoe je anders in het leven kunt staan. De tegenbeweging wordt dan vanzelf wat groter. Daarom vandaag aandacht voor de Internationale Doe Vriendelijk Dag. Het idee is simpel: wees vandaag eens extra aardig voor anderen. Het idee komt uit Nieuw Zeeland en verspreidt zich over de hele wereld. Kijk voor wat inspirerende voorbeelden op de site van de initiatiefnemers: Random Acts of Kindness.
In de Kind Blog vind je een heleboel inspirerende verhalen van mensen.

donderdag

16

februari

De stripreeks De Blauwbloezen gaat over de Amerikaanse burgeroorlog, maar is in feite een universele strip over de waanzin van de oorlog, racisme, vriendschap en nog veel meer. Het is een humoristische strip met een nadrukkelijk serieuze ondertoon, die al vanaf 1968 loopt en waarvan in 2016 het zestigste album verscheen. Een mooie gelegenheid om een aantal andere tekenaars en scenarioschrijvers een hommage aan de Blauwbloezen te laten maken. Dat leverde een verbluffend goed boek op, dat nog eens goed laat zien waarom die strip nu eigenlijk zo goed is.
De Blauwbloezen – een hommage door…

blauwbloezenhommage

woensdag

15

februari

Altijd ergens oorlog is de titel van een stripverhaal over de Eerste Wereldoorlog in België, gezien door de ogen van een twaalfjarig meisje. Dat maakt het verhaal extra schrijnend en urgent. Het is een boek dat aantoont dat oorlog altijd enorme impact heeft op het leven van gewone burgers die er helemaal niets mee te maken hebben en liefst ook niet mee te maken zouden willen hebben. Een verhaal van honderd jaar geleden, maar helaas actueler dan ooit.
Altijd ergens oorlog.

altijd ergens oorlog

dinsdag

14

februari

Peter Kalb is de beste flamencogitarist die we in Nederland kennen, en sinds hij in Spanje flamenco studeerde kennen we hem onder de bijnaam die hij daar kreeg, El Periquin. Nadat hij eerder klassieke composities naar flamenco had omgezet doet hij dat nu onverwacht met de King of Pop, Michael Jackson, wiens licht hysterische liedjes hier ingetogen instrumentale flamenconummers worden van een onverwacht intieme schoonheid.
El Periquin – Michael Jackson.

Gandalf Murphy and the Slambovian Circus of Dreams was de naam van een sublieme New Yorkse poprockband. Ze hebben hun naam nu iets ingekort, maar ze zijn nog steeds even goed, en ze hebben weer een magnifiek nieuw plaatje afgeleverd met ruim een uur superieure poprockfolkmuziek op het scherpst van de snede.
The Slambovian Circus of Dreams – A Box of EveryThing.

maandag

13

februari

Ik heb op een van mijn boekenplanken een speciaal hoekje ingericht voor Peter Vos – daar staat een zeer uiteenlopend allegaartje aan boeken en boekjes waar zijn tekeningen een prominente rol in spelen, plus twee edities van zijn Beestenkwartet. Je mag dus wel zeggen dat ik een zwak heb voor de tekenaar Peter Vos. Het boek “Getekende brieven” was dan ook een bijzondere, aangename verrassing te noemen, want hier wordt duidelijk dat Vos niet alleen de beste tekenaar van Nederland was, maar ook een geweldig schrijver, humoristisch, erudiet en zeer onderhoudend.
Peter Vos – Getekende brieven.

peter vos

Hat Check Girl is een duo dat bestaat uit twee fenomenaal goede singer-songwriters die samen nog weer een slag beter werden, hoewel ze ook ieder apart magnifieke albums blijven maken. Maar hun samenwerking is bijzonder, want Peter Gallway en Annie Gallup lijken elkaar te inspireren op een unieke manier, en dat levert een reeks sublieme albums op. Luister maar eens naar hun nieuwe plaat.
Hat Check Girl – Two Sides to Every Story.

zondag

12

februari

Ideologen en filosofen is de titel van de negenenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier elke week een aflevering van publiceren.

ideologen en filosofen

zaterdag

11

februari

De beeldhouwer Alberto Giacometti was ook een verwoed tekenaar, en hij heeft ook een groot aantal steendrukken gemaakt die opvallen door hun intimiteit – je hebt het gevoel dat je naar voorzichtige potloodschetsen zit te kijken, heel bijzonder. Een deel van die drukgrafiek is nu verzameld in een prachtig boek..
Alberto Giacometti – Drukgrafiek.

giacometti

vrijdag

10

februari

We hoorden het nu pas, maar in januari is, twee dagen na zijn eenenzestigste verjaardag, de Amerikaanse singer-songwriter Greg Trooper overleden aan de gevolgen van alvleesklierkanker. Daar was ik toch wel even stil van, want Trooper was niet alleen een van de allerbeste Amerikaanse liedjesschrijvers, hij was ook een grappige man en een aardige vent waar ik ook persoonlijk een klik mee had.  Elke keer als hij in Nederland was spraken we elkaar wel even. Ik mis hem nu al.
In memoriam – Greg Trooper.

donderdag

9

februari

Als je na gisteren de smaak te pakken hebt van liedjes tegen Trump moet je zeker even kijken op de site die schrijver en activist Dave Eggers heeft opgezet met een paar vrienden. Het was de bedoeling in de dertig eerste dagen van Trump elke dag een nieuw liedje tegen Trump te plaatsen, en daarom heet de site ook 30 Days, 30 Songs, maar ze zijn nu al wat ambitieuzer en willen gewoon doorgaan en zolang Trump er zit elke dag een liedje plaatsen.Als je nu gaat kijken zie je dat de titel is aangepast..
1000 Days, 1000 Songs.

Als je de vinger aan de pols wilt houden bij de ontwikkelingen rond Trump kan ik je overigens een abonnement op de New Yorker aanbevelen. Ik heb hier al vaker over dit unieke weekblad geschreven, maar juist in deze tijden zijn ze weer onovertroffen bezig met scherpe analyses en voorspellende stukken die steeds weer de spijker op de kop blijken te slaan.

The New Yorker brak deze week in hun “anniversary issue” zelfs met een ruim negentigjarige traditie, want op de cover van dit nummer staat altijd de man die op het eerste nummer van The New Yorker stond, Eustace Tilley, of variaties daarop, maar deze week hadden ze het vrijheidsbeeld met de uitdovende vlam van de vrijheid.

woensdag

8

februari

Ik vind het altijd wel leuk om een beetje een vinger aan de pols van de hedendaagse kunst te houden, en dat kun je op verschillende manieren doen, onder meer door te kijken wie de competities hebben gewonnen van jonge kunstenaars onder de dertig. Die competities heb je niet alleen in Nederland, maar ook in Zwitserland, en je vindt er altijd wel een paar echt verrassende kunstenaars tussen.
Unter 30 – XII – Jonge Zwitserse Kunst

jonge zwitserse kunst

Ruud Moors schreef een liedje over Trump en Bannon op de melodie van Wooly Bully van Sam the Sham and the Pharaohs, dat hier Bully Bully werd. Dat wilden we je toch niet onthouden.
Rudi Mo and the Garageband – Bully Bully

bully bully

dinsdag

7

februari

Jeff Boortz schrijft al twintig jaar liedjes, zingt, speelt gitaar, maar ik had nog nooit wat van hem gehoord tot ik onverwacht zijn laatste twee albums kreeg. Dat was een aangename verrassing, want hoewel zijn mix van roots en Americana op het eerste gehoor niet spectaculair klinkt is het allemaal wel heel erg goed, en blijf je luisteren. Van felle rock tot ingetogen ballads, allemaal goed.
Jeff Boortz – Half the Time en Every Other Night.

maandag

6

februari

Naar aanleiding van Fiep Westendorp’s honderdste geboortejaar zijn er heel wat fraaie en interessante boeken verschenen. Een van de verrassendste had een originele insteek, want Westendorp tekende eigenlijk altijd bij teksten, en Joyce Roodnat draaide het nu eens een keer om – zij nam een aantal tekeningen en ging daar vervolgens teksten bij schrijven. Daardoor zie je nog beter hoe sterk en tijdloos die tekeningen van Fiep Westendorp eigenlijk zijn.
Volgens Fiep – Levenslessen van Fiep Westendorp door Joyce Roodnat.

volgens fiep

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvijfenvijftig – lijnen worden gezichten die transformeren in andere gezichten die weer verdwijnen in lijnen, en alles speelt zich weer in tien seconden af.

holly's filmpje 655

zondag

5

februari

Leugens, grove leugens en statistieken is de titel van de achtenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

leugens, grove leugens en statistieken

Handwerk, traditionele vaardigheden in de digitale wereld, dat is de titel van een tentoonstelling van het MAK, het Museum voor Toegepaste Kunst en Moderne Kunst in Wenen. Er verscheen ook een bijzonder inspirerend boek naar aanleiding van die tentoonstelling waarin nog meer duidelijk wordt dat juist het ambachtelijke een enorme opbloei doormaakt dankzij het digitale tijdperk waarin we leven. En als je je dan door de traditie laat inspireren kunnen daar zeer verrassende resultaten uit komen.

handwerk

zaterdag

4

februari

Holly’s curieuze tekenfilmpjes nummer zeshonderdvierenvijftig, waarin net weer even wat meer gebeurt dan in het vorige filmpje. Het begint weer met een kop die duidelijk door een migraine overvallen wordt, waarna er een eenzaam oog overblijft waarna er nog van alles gebeurt, alles binnen twaalf seconden. Blijf rustig even kijken, dan zie je na drie keer ofzo wel wat er aan de hand is. Haha.

holly's filmpje 654

Andalusia of Love is een bijzonder album van Marcel Khalife, een christelijke zanger en oudspeler uit Libanon en de Palestijnse islamitische dichter Mahmoud Darwish, die samen pleiten voor vrede door het verhaal te vertellen van Andalusië, het gebied in het zuiden van Spanje en Portugal waar eeuwenlang verschillende culturen op een vreedzame en zelfs vruchtbare manier met elkaar samenleefden. Bovendien is de muziek adembenemend mooi.
Andalusia of Love.

vrijdag

3

februari

Alfred Seiland zou in eerste instantie alleen foto’s maken van de opnames van televisieserie over het oude Rome, maar hij raakte zo gefascineerd over het oude Romeinse Rijk dat hij op zoek ging naar de overblijfselen in alle landen die ooit onderdeel uitmaakten van dat grote Romeinse Rijk. Het leverde een magnifiek boek op met foto’s en verhalen.
Alfred Seiland – Imperium Romanum – Opus Extractum II 

imperium romanum

donderdag

2

februari

De absurde en vaak melancholieke en ontroerende dierenverhalen van Toon Tellegen inspireerden gitariste en componiste Corrie van Binsbergen tot een tamelijk unieke samenwerking die nu al tien jaar standhoudt, tot groot genoegen van een groot aantal literatuur- en muziekliefhebbers. Want Van Binsbergen en Tellegen creërden samen met een aantal uitgelezen muzikanten een unieke en onweerstaanbare mix van muziek en literatuur. Ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van het Wisselend Toonkwintet verscheen het boek Wij weten wie wij zijn… – Op toer met Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet, met maar liefst vier luisterboeken op cd. Onweerstaanbare juweeltjes.
Wij weten wie wij zijn… – Op toer met Toon Tellegen & het Wisselend Toonkwintet

wij weten wie wij zijn...

woensdag

1

februari

Er waren wat technische problemen (die zijn er al redelijk snel bij een digibeet als ik) waardoor ik al een tijdlang geen tekenfilmpjes meer gemaakt heb, maar ik begin er nu toch weer voorzichtig aan, al zitten er nog wat haken en ogen aan door een paar opmerkelijke updates die programmaatjes waar ik altijd met veel plezier mee werkte onherstelbaar lijken te hebben “verbeterd”. Dat wordt dus weer even puzzelen. Vandaar een wel erg simpel filmpje dit keer, met in ieder geval een standvastig oog.
Holly’s curieuze tekenfilmpje nummer zeshonderddrieënvijftig.

holly's filmpje nummer 653

Lula Pena is een ietwat introverte, grijze Portugese singer/songwriter met een prachtige stem die bovendien magnifiek gitaar speelt. Commercieel succes interesseert haar niet, alleen de muziek telt, dus het duurde zeven jaar voor haar nieuwe album er lag, maar dat is dan ook wel weer een bijzonder fraai juweeltje geworden.
Lula Pena – Archivo Pittoresco.

dinsdag

31

januari

Ik Mik is een strip over een striptekenaar die een strip probeert te tekenen. Dat lijkt onnozel, maar het is erg leuk, zeker als de mok en de tube lijm zich ermee gaan bemoeien en de stripfiguren de macht overnemen.
Maikel Verkoelen – Ik Mik.

ik mik

In een dorp in het zuiden van Brazilië heeft de accordeonspeler Renato Borghetti vlakbij zijn ranch een oude fabriek laten ombouwen tot een muzikantenparadijs, met een accordeonfabriek, een accordeonschool en een concertruimte. In die inspirerende omgeving nam hij met zijn kwartet dat al ruim twintig jaar samen speelt, een magnifiek nieuw album op.
Renato Borghetti Quarteto – Gaita na Fabrica – Sounds from the Squeezebox Factory.

maandag

30

januari

Soms kun je door een enthousiaste schrijver weer op een spoor gezet worden. In een boekje met losse teksten van Terry Pratchett vond ik een tekst van hem over Brewer’s Dictionary of Phrase and Fable, een boek dat ik zelf met ontzettend veel plezier heel vaak raadpleeg. Hij zegt daarin dat als je in dat boek iets gaar opzoeken je altijd minstens drie stukjes tegenkomt die nog veel leuker en interessanter zijn dan datgene wat je zocht, en dat is precies waarom ik dat boek altijd al zo leuk vond. In het voorwoord van dat bundeltje van Pratchett vertelt Neil Gaiman dat Pratchett en hij elkaar altijd meteen belden als ze weer een Dictionary van Brewer hadden gevonden die ze nog niet kenden, en die opmerking zette mij ook meteen weer aan het speuren.
Terry Pratchett en Brewer’s Dictionaries.

brewer's

zondag

29

januari

Het vreemde heden is de titel van het zevenenzeventigste deel van De ontwikkeling van mijn denken, de serie autobiografische en filosofische essays van Ruud Moors, waarvan we hier ieder week een aflevering publiceren.

het vreemde heden

zaterdag

28

januari

Het gebeurt me maar zeer zelden dat ik zulke gaten laat vallen in dit magazine, want normaalgesproken verschijnt er hier elke dag wel een stukje, maar de griep had me echt even stevig in de greep, en daar komt bij mij vrijwel altijd ook hoofdpijn bij, dus het was een ietwat minder aangename week. Maar goed, ik ben er weer, min of meer.

Mike Centeno is een striptekenaar uit Venezuela die al een tijdje in Chicago woont en werkt als illustrator en striptekenaar. Hij presenteert zijn strips op zijn website en in zines, tijdschriften waarin je steeds een hoofdstuk uit zijn stripleven te zien krijgt. In Canned! wordt de hoofdpersoon op de eerste bladzijde ontslagen, en we volgen hem daarna even. Eenentwintig bladzijden lang, om precies te zijn, en dat is genoeg om enthousiast te worden.
Mike Centeno – Canned!

canned

woensdag

25

januari

Erik Kriek kennen we onder meer van zijn fabelachtig mooie verstripping van een aantal moord- en doodslagliedjes, en van een Gouden Boekje dat hij samen met Freek de Jonge maakte. Nu maakte hij zelf een Gouden Boekje, waarvoor hij niet alleen de tekeningen, maar ook de tekst leverde, en dat een potentiële klassieker is qua Gouden Boekjes, dus voorleesboekjes die niet alleen voor kinderen, maar ook voor ouders en grootouders leuk zijn. Een boekje dat volgens mij nog generaties meekan.
Erik Kriek – MIKA – het beertje dat niet slapen wilde.

mika

dinsdag

24

januari

Muziek kan mijn griephoofd nog helemaal niet verdragen, dus het enige dat er momenteel op zit is geduldig wachten tot de griep over gaat, en een beetje lezen. Gelukkig heb ik nog een voorraadje Terry Pratchett, altijd goed met zijn onnavolgbare humor en zijn hilarische voetnoten, een paar dikke pillen van de Noorse thrillerschrijver Jo Nesbø die ik nog niet gelezen had en een klein voorraadje nog ongelezen Anne Tylers.  Ik kan dus mooi afwisselen.  Het beeldscherm moet ik nog zoveel mogelijk mijden, merk ik, dus hier hou ik het bij voor vandaag.

maandag

23

januari

De griep is hardnekkiger en vervelender dan ik gehoopt had. Daarom wijk ik toch ook vandaag even uit naar een stuk waar ik al eerder aandacht aan besteed heb, maar dat interessant genoeg is, zeker nu, om er opnieuw de aandacht op te vestigen, want het is wat mij betreft het beste portret van Donald Trump dat ik de laatste tijd gelezen heb, en als je het gelezen hebt weet je ook ongeveer wat de Verenigde Staten en de rest van de wereld de komende tijd te wachten staat. Donald Trump in Gary, Indiana is het verhaal van een ooit grote industriestad in het Amerikaanse midwesten die het de afgelopen decennia steeds moeilijker kreeg, mede dankzij Trump. Hier vind je om te beginnen de Nederlandse versie van het stuk, maar als je gemakkelijk Engels leest is de Engelstalige versie nog beter – die leest zelfs nog iets soepeler..
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana.

donald trump in gary, indiana

zondag

22

januari

Idealisme is de titel van de zesenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

idealisme

zaterdag

21

januari

De griep is hardnekkiger dan ik had gehoopt. Daarom ook vandaag een minimale aflevering van dit magazine. met wat terugblikken op relevante stukjes uit het verleden. Kijk bijvoorbeeld eens naar American Zoo en denk zelf eens na over een geschikte combi met Trump.

Of lees nog even de speech die Rik Moors schreef voor de Speech Battle voor een speech die de president van de Verenigde Staten zou moeten uitspreken als er buitenaards leven was ontdekt.

En als je niet wist wie John Lewis was, het congreslid die net voor zijn inauguratie nog even zo fel beledigd werd door Trump met de woorden “all talk, talk, talk”, kijk dan even naar de strip die er gemaakt werd over zijn leven – March.

En dan hebben we tenslotte ook nog het wrange liedje van Loudon Wainwright III dat eigenlijk over Bush gaat, maar dat extra schrijnend wordt als je Trump in je achterhoofd houdt – President’s Day

vrijdag

20

januari

Wij hebben een zogenaamd wereldabonnement bij OXFAM Novib, en dat betekent dat je door het jaar heen met enige regelmaat een kookboek, een roman, een kalender of een fotoboek toegestuurd krijgt. Je steunt er de ontwikkelingsprojecten van OXFAM Novib ook nog eens mee, en de kookboeken en de fotoboeken zijn altijd bijzonder goed, en de romans altijd op zijn minst goed. Dit keer kwam er een fotoboek dat er even bovenuit stak, dus die lichten we er even uit, ook om je even op dit bijzondere wereldabonnement te kunnen wijzen. Steve McCurry fotografeerde over de hele wereld lezende mensen, en reisboekenschrijver Paul Theroux schreef er een mooi voorwoord bij.
Steve McCurry – Lezen – met een voorwoord van Paul Theroux.

lezen

donderdag

19

januari

Ik ben gevloerd door de griep, dus vandaag stuur ik je even door naar een oud stukje dat wel een beetje toepasselijk aanvoelt, met drie versies van een nummer over koorts.
Fever – door Little Willie John, Peggy Lee en Alvin Robinson.

En dan mag de Rocking Pneumonia and the Boogie Woogie Flu natuurlijk ook niet ontbreken, de grootste hit van de inmiddels zo goed als vergeten Johnny Rivers.

En gewoon voor de leuk, omdat hij niet vergeten mag worden, Corky Siegel en zijn Chamber Blues met Opus 17.3 – uniek en geweldig! Je hebt overigens nog vijf dagen om het nieuwe album van Chamber Blues te sponsoren. Als je eerst nog wat meer wilt weten over Corky Siegel en Chamber Blues moet je nog even kijken naar dit filmpje.

woensdag

18

januari

Donald Trump in Gary, Indiana is het verhaal van een een ooit grote industriestad in het Amerikaanse midwesten die het de afgelopen decennia steeds moeilijker kreeg, mede dankzij de strapatsen van meesteroplichter Donald Trump. Als je wil weten waarom ze in Gary massaal op Clinton stemden moet je dit artikel zeker lezen, en als je wil weten waarom Trump absoluut onbetrouwbaar is zeker ook.
Een paar dagen geleden linkte ik hier al naar de Nederlandse versie van het stuk, maar de Engelstalige versie leest zelfs nog iets soepeler – je kunt merken dat Rik is afgestudeerd aan een Engelstalige universiteit.
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana

gary, indiana

Vanmorgen dacht ik nog dat ik alleen maar weer een fikse migraine te pakken had, maar in de loop van de dag werd het steeds duidelijker dat ik ook dit jaar de dans niet zal ontspringen – het is gewoon toch weer de ouderwetse griep die onverbiddelijk toeslaat.

dinsdag

17

januari

De Braziliaanse muzikant Osman Martins ging een samenwerking aan met het Belgische strijkkwartet Quatuor MP4, en dat leverde een verbluffend mooi, melancholiek en spannend album album op met een vorm van wereldfusie die uniek is, en wonderlijk mooi.
Osman Martins & Quatuor MP4 – Vontade Saudade.

osman en strijkers

maandag

16

januari

Als ik naar De Slimste Mens kijk ben ik vaak verbaasd over de manier waarop er over moderne kunst gepraat wordt door mensen die verder redelijk verstandig lijken. Dan lijkt het toch alsof ze denken dat hedendaagse kunst altijd oppervlakkige rotzooi is die nergens over gaat. Die onnozelaars zou ik willen adviseren het boek Jerusalem Jerusalem te lezen, van Wouter Weijers. Hij neemt, aan de hand van twee schilderijen van Anselm Kiefer en Gerhard Richter die allebei de titel Jerusalem dragen, het complete oeuvre van beide kunstenaars door waarbij de focus ligt op herinneren, vergeten en de recente geschiedenis. Boeiende lectuur, en je gaat gegarandeerd anders en beter naar het werk van deze hedendaagse kunstenaars kijken.
Jerusalem, Jerusalem – Herinneren en vergeten in het werk van Anselm Kiefer en Gerhard Richter.

jerusalem jerusalem

zondag

15

januari

Waarom een Utopie geen stand kan houden is de titel van de vijfenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waarvan we hier iedere week een aflevering publiceren.

waarom een utopie geen stand kan houden

Vandaag opnieuw een oudere muzikant die met een zekere trots aangeeft hoe lang hij al in het vak zit – Bob Cheevers schrijft al zo’n vijftig jaar liedjes, en zijn collega’s weten dat heel goed, maar het grote publiek moet hem nog steeds ontdekken. Daar is nu een mooie gelegenheid voor, want om te vieren dat hij al een halve eeuw liedjes schrijft maakte Cheevers zelf een selectie uit de drieduizend liedjes die hij schreef en zette er 83 op vijf cd’s, die nu in een goedkoop boxje worden aangeboden. Een aanrader.
Fifty Years – The Bob Cheevers Collection – A Semi-Century of Songwriting.

zaterdag

14

januari

Rik heeft een verslag gemaakt van zijn bezoek aan Gary, Indiana, en het is een indrukwekkende combinatie geworden van een fotoreportage en een verhaal over de staat van Amerika bij het aantreden van Trump.
Rik Moors – Donald Trump in Gary, Indiana.

donald trump in gary, indiana

Vandaag verder twee oudere Nederlandse heren, die na een jaar of veertig eindelijk eens met hun Engelstalige muziek op de proppen komen. Laatbloeiers, zou je kunnen zeggen. Eh, hoeveel, zei u?

Richard Neal werd een paar jaar geleden per ongeluk door Leo Blokhuis herontdekt en bleek een Limburgse singer/songwriter te zijn die in de jaren zeventig in zijn eigen studiootje veel opnames had zitten maken die al veertig jaar vergeten waren. Dankzij die herontdekking werd er een cd uitgebracht met oude opnames van Richard Neal, en nu is er nieuw album waarbij Neal zijn eigen naam gebruikt en de oude liedjes opnieuw heeft opgenomen. Dat bleek een meer dan uitstekend idee.
Frans Bronzwaer – 40.

Mari Nusa is de merkwaardig geconstrueerde artiestennaam van Martin Wessels, die ook al een jaar of veertig liedjes schrijft en ze nu voor het eerst op een cd presenteert. Hij heeft daar een aantal prima muzikanten voor opgetrommeld, en zijn liedjes klinken voortreffelijk. Over zijn teksten valt nog het een en ander af te dingen, maar verder is het een opmerkelijke aanrader.
Mari Nusa – Fifty-Nine

mari nusa

vrijdag

13

januari

Delbert McClinton is inmiddels dik in de zeventig, maar echt beroemd is hij merkwaardig genoeg nog steeds niet, hoewel er wel gezegd wordt dat er twee soorten mensen zijn – muziekliefhebbers die verslaafd zijn aan de muziek van McClinton, en mensen die nog nooit wat van hem gehoord hebben. Een nieuw album is dus altijd weer een klein feest, en altijd weer een verrassing, want van slijtage of kwaliteitsvermindering is nog absoluut geen sprake. Zijn nieuwe jazzy album komt pas over twee weken uit, maar we kunnen je hier al een paar korte fragmenten laten horen om je op te warmen, want het is weer een klein meesterwerkje geworden, en een absolute aanrader voor de liefhebber van warme, dampende blanke soul, gemengd met rock, blues en country.
Delbert McClinton & Self-Made Men – Prick of the Litter.

En het is eindelijk weer eens vrijdag de dertiende, dus dat laten we ook niet geheel onopgemerkt voorbijgaan zonder even aandacht te schenken aan bijgeloof.
Vrijdag de dertiende.

bijgeloof

donderdag

12

januari

Kale Kop is een van de indrukwekkendste jeugdstrips die ik de laatste tijd ben tegengekomen. Het meisje Zita woont al negen jaar in een ziekenhuis op een afdeling voor zwaar zieke kinderen. Ze heeft een vorm van leukemie en door de bestraling heeft ze een kaal hoofd. Ze deelt haar kamer met Evelien, die inmiddels een hartsvriendin is geworden. Evelien heeft een tumor in haar hoofd, en ze krijgt te horen dat die groeit en dat ze geopereerd zal moeten worden.  De strip is zowel serieus als humoristisch, en juist daardoor bijzonder aangrijpend.
Kale Kop 4 Mevrouw de Dood.

kale kop

woensdag

11

januari

Tamara is een mollige tiener die samenwoont met haar moeder, haar vriend Chico en haar donkere kleine zusje Yoli, die de dochter is van Chico. Een samengesteld multicultureel gezin dus. Tamara heeft verkering met Diego, en haar vader, de ex van haar moeder, is een onversneden racist. Voldoende stof voor een bijzondere strip voor alle leeftijden. Leuk, scherp, vrolijk en optimistisch.
Tamara 11 – Wat een familie!

tamara

En verder sloeg de man met de hamer weer eens toe, en als de migraine weer echt toeslaat is het een kwestie van stil gaan liggen en rustig wachten tot het overgaat. Een korte aflevering dus vandaag.

dinsdag

10

januari

Elisabeth Gabriel en Daryoush Asgar vormen een kunstenaarsduo dat opmerkelijke kunst maakt waar ik in eerste instantie wat vreemd tegenaan keek – was dit de moderne variant van edelkitsch, of toch een geslaagde poging humor en kunst te combineren? Ik neig naar het laatste.
Elisabeth Gabriel en Daryoush Asgar  – Deep Sleep Dummy.

deep sleep dummy

Erwin de Vries is een Groninger singer/songwriter van de stevige soort – een rocker met uitstekende teksten, altijd scherp, altijd een beetje melancholiek, altijd goed. Ook zijn achtste album, De Noodzaok, is weer meer dan dik in orde.
Erwin de Vries – De Noodzoak.

maandag

9

januari

De Zwitserse fotograaf Thomas Kern reist al zo’n twintig jaar regelmatig naar Haïti om daar de mensen te fotograferen. Hij vatte een grote bewondering op voor hun veerkracht en overlevingsdrang en probeert dat vast te leggen door hun dagelijkse leven te fotograferen. In zijn project Haïti worden nu vier boekjes in een doosje gepresenteerd – een met de foto’s van Kern, drie met teksten in het Engels, Duits en Creools.
Thomas Kern – HAITI – De eindeloze bevrijding.

haiti

zondag

8

januari

Democratie is de titel van de vierenzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

democratie

Josef Frank was een Oostenrijkse architect die in de jaren dertig met zijn Zweedse vrouw naar Zweden verhuisde en daar ook huizen bouwde, en dus gerust een Europees architect genoemd kan worden. Hij was niet zo van de grootse gebaren, maar hij dacht goed na over licht, over verhoudingen en eigenlijk over elk belangrijk detail, wat hem tot een buitengewoon architect maakte. In het boek Spaces wordt een aantal van zijn eengezinswoningen uitgelicht.
Josef Frank – Spaces.

spaces

zaterdag

7

januari

Futura is een mooi getekende scjience fictionstrip over een verre, vergeten planeet, waar drie nieuwsgierige jonge mensen een verboden gebied gaan verkennen en zichzelf daarmee vreselijk in de problemen brengen. Ondertussen komen wij stukje voor beetje alle geheimen van de planeet te weten. Een fraaie, fascinerende strip.
Futura – 2 Garane

futura

Rik ging met 18 graden onder nul nog even kijken in een van de onveiligste plekken van de Verenigde Staten, Gary, de plaats met de hoogste moordcijfers, om daar wat foto’s te maken in een verlaten kathedraal.
Rik Moors – Een verlaten kathedraal.

kathedraal

vrijdag

6

januari

Rik stuurde nog weer een aantal foto’s uit Chicago, dit keer onder meer vanuit een glazen lift die aan de buitenkant van een van de hoogste wolkenkrabbers van Chicago op en neer gaat. Het wordt zo langzaamaan een bijzonder mooie impressie van Chicago in de winter.

chicago

My Girl the River is de band van de Amerikaanse singer/songwriter Kris Wilkinson en haar Britse echtgenoot, bassist Joe Hughes. Hun debuutalbum is een absoluut juweel van een plaat.
My Girl the River – This ain’t no Fairytale.

En als we het dan toch over curieuze bandnamen hebben – hier is er nog een, ook van een band die geweldige liedjes brengt in een country-Americanastijl, al zijn het dan Britten.
The Most Ugly Child – Copper and Lace.

donderdag

5

januari

Ik zat even een dag zonder computer, onder meer doordat het ding spontaan zichzelf begon te updaten, en daar ruim een uur mee bezig bleef, waarna ik een kwartier nodig had om de nieuwe aan- en uitknop te vinden… Waar dat nou voor nodig is? Afijn. Maar toen was het ding ook nog eens als een gek gaan ratelen, dus ik durfde hem niet meer aan te zetten. Toen ik hem uiteindelijk open had bleek er een kabeltje tegen de ventilator aan te tikken, dus het blijkt allemaal mee te vallen. Maar tegen de tijd dat ik dat als digibeet allemaal uitgevogeld had was het tijd om naar bed te gaan, dus vandaag helaas geen aflevering van dit magazine…

woensdag

4

januari

Vernieuwende architectuur verwacht je niet meteen in India, maar dankzij een civiel ingenieur die geïnteresseerd was in structuren zijn er heel wat spectaculaire projecten tot stand gekomen. Er is nu een boek gewijd aan het werk van die ingenieur, en dat is een buitengewoon inspirerend en fascinerend boekwerk geworden, een absolute aanrader voor iedereen die in architectuur geïnteresseerd is.
The Structure – Works of Mahendra Raj.

the structure

Als je weer eens zin hebt in de simpele adrenalinekick van een ouderwets stevige gitaarrockplaat moet je eens luisteren naar het album dat Elijah Ford samen met zijn band The Bloom maakte. Ford is de zoon van een van de gitaristen van de Black Crowes in de jaren negentig, dus hij heeft wel geleerd hoe het moet, maar hij doet er zijn eigen ding mee. Mooi.
Elijah Ford – As You Were.

dinsdag

3

januari

Tussen 1961 en 1967 verschenen in het weekblad Kuifje de avonturen van Hansje, een piepjonge trommeljongen in het leger van Napoleon. Die negen verhalen zijn nu door uitgeverij Bonte voorbeeldig in zwart-wit herdrukt in één schitterend hardcover boek. Daar worden de verhalen bijna nog beter van, want zonder kleur zie je nog beter hoe goed de tekeningen eigenlijk waren, en hoe mooi de pagina’ s gecomponeerd waren. Een absolute aanrader voor iedere stripfanaat.
Berck – Hansje integraal.

hansje

maandag

2

januari

Paul Mayer fotografeerde een groot aantal zogenaamde Hochstände, kleine jachthutjes op poten, een soort uitkijkpost voor jagers. Dat leverde een fascinerend boek op van bijzondere architectuur die normaalgesproken nauwelijks als zodanig herkend wordt.
Paul Mayer – Hochstand.

hochstand

Edmund de Waal is, ondanks zijn naam, een Britse keramist die zijn porselein op een bijzondere manier presenteert, waardoor je associaties krijgt met de verstilde schilderijen van Morandi. Bijzonder.
Edmund de Waal – Irrkunst.

irrkunst

zondag

1

januari

We wensen je een rustig en stabiel nieuw jaar, met ruim de tijd om af en toe een goed boek te lezen en van goede muziek te genieten.

Beledigingen is de titel van de drieënzeventigste aflevering van De ontwikkeling van mijn denken, de reeks filosofische en autobiografische essays van Ruud Moors waar we hier iedere week een aflevering van publiceren.

beledigingen

zaterdag

31

december

Vijf humoristische strips voor een jong publiek, sommigen voor een specifiek jong publiek zelfs, maar allemaal met één gemene deler – ze zijn zo leuk dat eigenlijk elke stripliefhebber er wel plezier aan kan beleven. Er zitten vaak dubbele bodems in, of verborgen grappen, of de humor is zo absurd dat hij voor iedereen leuk is.

vijf strips

vrijdag

30

december

Martien Frijns van uitgeverij AFdH is een uitgesproken natuurliefhebber. Dat resulteerde al in een magistraal mooi boek over natuurgebied Planken Wambuis, en nu is er een nieuw, en al net zo aantrekkelijk boek over het Deelerwoud, midden op de Veluwe.
Het Deelerwoud – Wild en bijster land.

deelerwoud

Any Vegetable is een prettig eigenwijze popband uit Nijmegen die een heerlijk debuutalbum heeft gemaakt waarin intelligente poprock aangelengd is met wat reggae, funk, blues en country.
Any Vegetable – Veg Out!

donderdag

29

december

Rik’s fotografische impressie van Chicago is vandaag uitgebreid met opnieuw een aantal indrukwekkende foto’s. Chicago in de winter van 2016.

chicago

Het is niet mijn gewoonte een boek twee keer te bespreken, maar eerlijk gezegd had ik niet verwacht dat het laatste boek van James Salter ooit in het Nederlands zou verschijnen, omdat de drie lezingen die hij op negenentachtigjarige leeftijd gaf werden uitgegeven door het kleine en vrij obscure Virginia University Press. Maar De Bezige Bij heeft het fraaie boekje toch door Peter Verstegen laten vertalen en in een mooie kleine hardcover uitgebracht, dus even hernieuwde aandacht voor dit kleine meesterwerkje.
James Salter – De kunst van fictie.