moors magazine

We waren een dagje weg, even uit nostalgische overwegingen kijken bij het Stedelijk in Amsterdam (eindelijk, na minstens twaalf jaar, voor het eerst weer open). De Hermitage aan de Amstel hebben we gelijk meegenomen, maar toen was er geen tijd meer voor een uitgebreide aflevering van dit magazine. Morgen weer meer.

Pura Vida is een verrassend energieke en inventieve Belgische reggaeband.
Mike Keneally speelde gitaar in de band van Frank Zappa, en zijn album Scambot is dan ook een geslaagd voorbeeld van intelligente rock.

Er kwam vandaag weer een bericht binnen voor onze rubriek nature strikes back:

Clacton - Chris Welding uit het Engelse Clacton in het graafschap Essex hoorde zijn vrouw gillen. Hij ging kijken wat er was, zag een spin in de badkamer en ging het dier meteen met een spuitbus te lijf. Toen hij even later wou kijken of die actie ook effect gesorteerd had lichtte hij zichzelf bij met een aansteker. Door het aanwezige gas ontstond er een expolsie die de man verwondde en de deur uit zijn hengsels lichtte. De man werd met diverse brandwonden naar het ziekenhuis gebracht. Of de spin de operatie overleefd heeft is niet bekend.

(1 september 2010)

De meteorologische herfst schijnt al te zijn begonnen, dus een mooi moment om onze zomerserie Twice is Nice af te ronden. Dat doen we met een echt kippenvelliedje, dat gebaseerd is op een liedje dat wel het informele volkslied van Australië kan worden genoemd. Dat nummer werd vaak bij officiële gelegenheden gespeeld, en dat feit inspireerde Eric Bogle tot het schrijven van een van de allermooiste anti-oorlogsliedjes ooit - And The Band Played Waltzing Matilda.

Voor onze serie Twice is Nice gaan we even terug naar Nina Simone, en kijken we waar ze de mosterd vandaan haalde. Vier fases van een fenomenaal mooie compositie van Duke Ellington - Mood Indigo.

Garrett County Press is een piepklein uitgeverijtje in New Orleans dat leuke boekjes uitgeeft die eigenlijk altijd net niet leuk genoeg zijn.

Pokey LaFarge en zijn South City Three maken heerlijke stringbandmuziek zoals die al honderd jaar gemaakt wordt, maar dan met een frisheid en een energie die zeldzaam is.
Grand Atlantic is dan weer een voortreffelijke Australische gitaarrockband die op stevige riffs draait.
Leo Rondeau zit weer in een geheel andere hoek, die van de milde countryrock, maar ook hij maakte een magnifiek album.

Na de vorige aflevering van de zomerserie Twice is Nice hadden we verschillende kanten op kunnen gaan, maar we blijven even bij de Gershwin-opera Porgy and Bess, en laten twee verschillende uitvoeringen horen van het nummer uit die opera dat het vaakst gecovered is - Summertime.

David Philips is een gitarist die lang in de schaduw van anderen werkte, tot hij, inmiddels van Amerika verhuisd naar Spanje, aan een solo-album toe kwam vol fraaie liefdesliedjes.

Spinnenwebben in de polder zijn vooral goed te zien als het een beetje mistig is geweest en de zon schijnt.

Een plek in de polder. Op het eerste gezicht is het de saaist mogelijke plek om te fotograferen. Je kijkt vanaf het fietspad in de Kropswolderbuitenpolder over een platte polder richting Winschoterdiep, waar je aan de horizon bij helder weer een trein ziet langskomen, en verder weg zie je iets van de scheepswerven en een paar electriciteitsmasten.

Ik kreeg een klacht over mijn tekenfilmpjes - bij nadere bestudering bleek dat het gifje waar het tekenfilmpje uit is opgebouwd wat langzaam laadde, waardoor het leek alsof er steeds één los tekeningetje verscheen. Maar als je even wacht tot je computer ze allemaal geladen heeft speelt hij ze daarna wel in de juiste snelheid af. Even geduld dus, ook bij dit tekenfilmgifje.

We vervolgen onze zomerserie Twice is Nice met twee live-opnames van Nina Simone, die twee keer zingt over een van de hoofdrolspelers in een opera waar ze zelf ook een rol in speelde - Porgy.

Bron van de kunst is de titel van een rubriekje in NRC Next. Afgelopen week was er alle aandacht voor mij en dit magazine.

Er kwam weer een opmerkelijke kaart binnen voor onze vakantiekaartenwedstrijd, ook doordat de zender er zelf een postzegel op getekend had die keurig afgestempeld werd.

John Lilly en Ralph Blizard maakten zo'n twintig jaar geleden opnames van hun old-time music die net zo goed uit de jaren dertig hadden kunnen stammen. Lilly bracht ze opnieuw uit.
Hun versie van Trouble in Mind zetten we voor onze zomerrubriek Twice is Nice naast die van Nina Simone (een opname van een halve eeuw geleden).

Amelia Curran is een Canadese, zelfbewuste singer/songwriter die een topplaat heeft gemaakt.

Voor de nieuwkomer die vroeg of ik nog meer van die zogenaamd saaie plekjes had die ik vaker fotografeer, nog even het kleine akkertje langs het Winschoterdiep, tussen Waterhuizen en Westerbroek. Een onooglijk driehoekig akkertje dat ik drie jaar lang gefotografeerd heb.

Er kwam vandaag weer een bericht binnen voor onze rubriek nature strikes back:

Kropswolde - Een fietser ging vandaag pijnlijk onderuit door een dikke naaktslak. "Op het fietspad door de Kropswolderbuitenpolder lopen in deze tijd van het jaar altijd veel slakken over het fietspad, en ik probeer ze altijd te ontwijken, maar in een bocht raakte ik met mijn voorwiel precies een hele dikke naaktslak, en voor ik het wist ging ik met de fiets onderuit". De fietser kwam met het hoofd op het fietspad en was even buiten bewustzijn, maar hij kwam verder met de schrik vrij. Van de slak werd niets teruggevonden.

(26 augustus 2010)

De boeken van McSweeney's zien er altijd bijzonder uit. Net zoals de vormgeving van het tijdschrift altijd verrassend en vernieuwend is zijn de boeken dat ook.

Het Hortus festival werd in Haren eergisteren afgesloten, maar als je in Amsterdam woont kun je er vanavond nog heen, en in Utrecht en Leiden later deze week. Je laatste kans dit jaar, dus mis het niet!

Verso is een opmerkelijk duo - ze spelen panfluit en gitaar en klinken totaal anders dan je zou verwachten.

Tessa Schade is hoofd Bureau Schade en Verzekeringen van de gemeente Haarlem, en Marjan Ketting heeft een kralenwinkeltje (of ze rookt weten we niet), en ook zij zijn toegevoegd aan de lijst Nomen est Omen.

Voor onze zomerrubriek Twice is Nice vandaag een onnozel popliedje dat door de collega's in het vak beter gewaardeerd werd dan je wellicht zou verwachten. Luister naar twee onverwachte versies van Oops, I did it again...

Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam dit keer een kaart uit Groningen binnen die oud oogt maar het niet is.

Als geboren en getogen Maastrichtenaar was ik erg gehecht aan het Limburgse heuvellandschap. Het heeft dan ook een paar jaar geduurd voor ik het platte Groninger landschap kon waarderen, maar nu wil ik er niet meer weg. Kijk bijvoorbeeld maar eens naar wat sloten in de Kropswolderbuitenpolder.

Gordie Tentrees is een voortreffelijke Canadese singer/songwriter met een uitstekende band.

Het Hortus Festival is zonder meer het intiemste en interessantste muziekfestival van deze zomer. Vanavond gaat de laatste week in, en dat betekent dat je vanavond nog één keer in Haren terecht kunt, en later deze week nog in Leiden, Utrecht en Amsterdam - lees als opwarmertje anders nog even het verslag van vorige week.

Wim Hoppezak heeft een kledingverhuurbedrijf, en past dus perfect in onze lijst Nomen est Omen.

In onze serie Klassieke Cartoons een tekening uit 1927 van Gluyas Williams - Consternatie bij Heinz.

We gaan vandaag, na een weekje paaseieren, verder met onze zomerrubriek Twice is Nice. Schrijvers willen voor een volgende druk van een boek soms nog wel eens wat herschrijven, maar bij liedjes maak je dat zelden mee. Een "hij" wordt wel eens een "zij" als het liedje door het andere geslacht geannexeerd wordt, maar verder hoor je het vrijwel nooit. Roger Miller deed het wel, met een van zijn eigen liedjes, maar of het een verbetering was mag je zelf constateren - My uncle used to love me but she died.

Americana is een breed begrip. Vandaag twee singer/songwriters die ieder een volstrekt eigen muzikaal universum binnen de americana bewonen - Brian Kramer en Bruce Brittain.

The World's Rarest Movie Posters is een heerlijk boek waarin fullcolor afbeeldingen staan van zeldzame filmaffiches, van de jaren dertig tot en met zeventig, van blockbusters tot en met obscure science-fictionfilms.

En dan de aanrader van de week - het volstrekt unieke Kaas Kwartet, dat de kruising lijkt van een klassiek strijkwartet en een jazzband, die de boel op smaak brengen met wat minimal music-ingrediënten en snufjes blues. Hun cd wordt volgende week gepresenteerd tijdens de ZomerJazzFietsTour, maar je kunt er hier al wat van horen.

Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam er een kaart binnen in de categorie Vakantiecliché's, met op de achterkant een knipsel dat reageert op de eerste kaart die dit jaar binnenkwam.

Boeken over muzikanten zijn niet altijd aan mij besteed, maar soms weet een boek je nieuwsgierigheid te vergroten en wil je tijdens lezing al de muziek horen waar over geschreven wordt. Dat is nog opmerkelijker als het om een bluegrassgitarist gaat die in Europa vrijwel onbekend is, al is dat volstrekt onterecht - Still Inside - The Tony Rice Story.

Het tekenfilmpje van vandaag laat onder meer wat wenkbrauwen hoppen.

Ook de vijfde avond van het Hortus Festival was magnifiek. Let op, want als je in Amsterdam, Leiden of Utrecht woont kun je er vanavond, morgen of overmorgen nog heen. Absoluut aan te raden!

Černā hvězda oftewel Zwarte Ster is de naam van een grauw industriegebied in Tsjechië, maar het boek met dezelfde titel geeft een poëtisch portret van dat, in principe naargeestige, industriegebied.

John Lilly is een van die zeldzame muzikanten die ik door de jaren heen blijf draaien. Hij maakt vrij onnadrukkelijk goede muziek die op een knusse manier bij je blijft, en ik was dan ook blij dat hij weer eens een nieuw album had uitgebracht, ook al staan er wat oude bekenden op - John Lilly live on Red Barn Radio.

Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam er een kaart binnen in de categorie Knullig en Lullig.

The Best of Myles is met voorsprong het leukste boek dat ik de afgelopen tien jaar gelezen heb. Het bevat vierhonderd bladzijden vol columns die de Ierse schrijver Flann O'Brien schreef onder het pseudoniem Myles na gCopaleen (en nee, dat is géén tikfout...).

Vandaag ook weer een klein tekenfilmpje, waarin alleen de ogen een constante zijn.

Vanavond gaat het Hortus Festival zijn vijfde week in, dus grijp je kans, want het programma belooft nog twee fantastische avonden.

Prinsengracht is de titel van het boek dat stadssocioloog Lodewijk Brunt en fotograaf Kees Tamboer samen maakten en waarin ze de geschiedenis van de Amsterdamse Prinsengracht niet alleen door de foto's, maar ook door de verhalen en anecdotes op een plezierige manier tot leven laten komen.

Americana is de naam van een muzieksoort waarin allerlei typisch amerikaanse muziekstijlen met elkaar fuseren. Als een Britse groep dat doet en daar typisch Britse folkrock doorheen roert zou je dat dan Brittanicana moeten noemen? Hoe dan ook, het resultaat is een heerlijk folkrockplaatje - luister naar Count to Fire.
21 Eyes of Ruby is een hollandse hardrockband met de nodige ambitie. Dat neemt niet weg dat ze een heerlijk stevig album hebben gemaakt. We zijn er wat vroeg bij, want de cd komt pas over een maand uit, maar dan kun je het vast op je verlanglijstje zetten.

Voor onze zomerrubriek Twice is Nice gaan we twee muzikale genres die ver uit elkaar lijken te liggen bij elkaar brengen door je twee versies te laten horen van het door Joe Zawinul geschreven Birdland - luister naar Weather Report en Jerry Douglas.

Op een braakliggend veldje bij ons in de buurt groeien onverwacht veel verschillende bloemen, waaronder heel veel zonnebloemen.

Hank Woji is een Amerikaanse singer/songwriter die prachtige kritisch, verhalende en melancholieke liedjes schrijft.
Greg Koons schrijft ook melancholieke liedjes, maar hij besteedt net iets meer aandacht aan zijn arrangementen.

Paddestoelen in de zomer. We zagen ze vorige week op een grasveld bij ons in de buurt. De detailfoto die je hier ziet is overigens echt rechthoekig. Hou er maar een papiertje langs als je je ogen niet gelooft.

Voor onze zomerrubriek Twice is Nice maken we, via de nonsensversie van Rawhide van gisteren, even een zijsprong naar de wereldmuziek van de jaren vijftig, en de oerhollandse nonsensversie van een melancholiek mexicaans liefdesliedje. Malaguena.

Wilted country betekent zoveel als verwelkt land. Het is ook de titel van het boek waarin de Zwitserse fotograaf Roger Eberhard een aantal fascinerende foto's laat zien van dat verwelkte, Amerikaanse, landschap.

Vandaag is het eindelijk weer eens vrijdag de dertiende.

Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam vandaag een kaart binnen in de categorie "universele vakantiekaarten".

Ik heb zojuist weer een paar delen kunnen toevoegen aan een van mijn favoriete boekenseries, daarom vandaag even aandacht voor The New Yorker Album.

Voor Twice is Nice gaan we naar twee totaal verschillende versies van een nummer dat voor jimi Hendrix zijn eerste grote hit werd in Engeland, waar hij zijn muzikale loopbaan begon. Jaren later nam Willy DeVille een mooie zwoele versie op die ook ijzersterk is - Hey Joe.

In onze rubriek Twice is Nice is het tijd voor een gewone ordinaire zomerhit. The Twist stond in de zomer van 1960 weken op de eerste plaats van de Amerikaanse hitlijsten, en dus nam Chubby Checker een jaar later Let's Twist Again op. Het opmerkelijke was niet alleen dat dit nummer ook meteen de top tien haalde, maar dat The Twist diezelfde zomer van 1961 opnieuw een nummer 1 - hit werd. Dus: Let's Twist Again!

Paul Thorn blijkt al acht albums te hebben uitgebracht, maar Pimps and Preachers, zijn negende, was de eerste die ik van hem hoorde. Ik werd totaal weggeblazen. Dit is een van die onverwachte absolute aanraders waar je iedereen eigenlijk het liefst alles van zou laten horen. Je zult het met drie fragmenten moeten doen.

In onze serie klassieke cartoons vandaag een tekening van James Stevenson - een hedendaagse zonsondergang.

Schrijven over kunst is niet eenvoudig, maar er zijn in Nederland een paar mensen die dat heel goed doen. Een van de prikkelendste schrijvers over kunst is Diederik Kraaijpoel, die een belangrijke bijdrage leverde aan de essaybundel Niet alles is kunst.

Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam zaterdag weer een "klederdrachtkaart" binnen, dit keer uit Roemenië.

Voor onze rubriek Twice is Nice blijven we even in de jaren zestig, toen de Four Tops in de zomer van 1965 met een verbluffende opvolger van hun nummer 1-hit kwamen - It's the Same Old Song.

De voorpagina is al ruim een week oud, maar ik wil er toch nog even op reageren, omdat hij me stoorde. NRC Next kopte, toen Nederland definitief uit Afghanistan vertrok, met "Ze hadden strenger moeten zijn". Dat schoot mij in het verkeerde keelgat.

Eindelijk ook weer een tekenfilmpje, al vrees ik dat de migraine nog wat resoneert.

De popmuziek stond begin jaren zestig behoorlijk op de kop, en dat betekende dat de mierzoete popliedjes die de hitparades overheersten af en toe goed belachelijk werden gemaakt door er muzikaal commentaar op te leveren. Twice wordt dan erg Nice. Luister naar Frank Zappa met zijn Mothers of Invention in Go Cry On Somebody Else's Shoulder.

Overal ter wereld kun je kaarten kopen waarop mensen staan afgebeeld in klederdrachten die alleen voor toeristen worden aangetrokken en die een variant van kantklossen laten zien. Voor onze vakantiekaartenwedstrijd kwam er eentje uit Lapland binnen. Let daarbij ook even op de geheimzinnige man op de achtergrond.

Het is nog steeds komkommertijd, dus kwam er ook weer bericht binnen voor onze rubriek nature strikes back:

Beijing - Een Chinese visverkoper kreeg het spaans benauwd toen hij in een vat vol palingen viel. Toen één van de glibberige dieren zijn darmkanaal in kroop had hij echt een probleem.
De 43-jarige Li Chang zat op de rand van een vat in een magazijn in de provincie Guangzhou. Hij gleed weg en belandde in de bak met honderden palingen, die op het punt stonden gekookt te worden. De beesten kropen meteen in zijn broek. "Tot mijn afgrijzen voelde ik er een in mijn achterste" zei hij tegen de Sun. Chang schaamde zich zo dat hij gewoon doorwerkte alsof er niets aan de hand was, maar al snel werd de pijn te hevig. Toen hij in elkaar zakte belden zijn collega's een ambulance.
In het ziekenhuis werd de paling door verbaasde doktoren verwijderd. De paling bleek de patiënt ernstig te hebben verwond. Als hij iets later was geweest was hij overleden. De paling was twee vingers dik en een mensenarm lang. De ongelukkige Chang zal volledig herstellen.

(5 augustus 2010)

Twice is Nice wordt nog veel leuker als een liedje ineens van perspectief verandert, zoals bij Cathy's Clown, dat in de uitvoering van Reba McEntire een andere uitstraling heeft dan bij de Everly Brothers. Zij zingt het in de derde persoon en veranderde daarvoor de tekst een beetje, maar Bram Vermeulen had al eens laten horen dat je geen letter aan een tekst hoeft te veranderen om diezelfde tekst een compleet andere lading te geven - luister naar Peter.

Voor onze zomerrubriek Twice is Nice blijven we bij de Everly Brothers, en kijken we waar zij zelf de mosterd vandaan haalden - Love is Strange.

Ook gisteren kwam er een kaart binnen voor onze vakantiekaartenwedstrijd.

En nog wat melancholieke muziek - Chet Baker - The Sesjun Radio Shows.

Ga vooral ook even naar Jip's weblog, want dat is de enige plek waar je de unieke hedendaagse muziek van Jip Moors kunt beluisteren. Bovendien heeft hij iets nieuws bedacht en in elkaar gestoken - een mp3-spelertje dat door blijft spelen als je binnen zijn site verder gaat bladeren. Simpel maar geniaal.

Met gepaste trots presenteren we hier ook het artikel van Rik Moors dat verscheen in The Sydney Globalist. Hij was een van de weinige niet-Australiërs waarvan een artikel werd geselecteerd. Niet slecht dus, en het artikel zelf is daarbij ook zeer de moeite van het lezen waard.

Er hebben in het gratis dagblad De Pers twee artikelen van mij gestaan, daarna werd er helaas bezuinigd op Cultuur. Half januari 2008 verscheen het eerste artikel van mij, waarbij op de website van de krant een tiplijst is toegevoegd en wat filmpjes. Kijk zelf maar. In maart 2008 volgde mijn tweede (en laatste) stuk, over Hollandse wereldmuziek.

Elk jaar valt hier een rekening binnen voor het beheren en hosten van dit magazine, en daarom vragen we af en toe even aandacht voor onze sponsoractie. Dit dagelijkse magazine is bewust volstrekt reclameloos. Doordat er vrij veel unieke bezoekers per dag langskomen is het beheer wat prijzig. Vandaar deze "vriendenactie". Ook als je ons al eens gesteund hebt kun je meedoen, want het mes snijdt aan twee kanten - jij krijgt van ons een paar cd's als je meedoet. Dus - word steunpilaar van moors magazine!