afscheids-t-shirtje...

asielzoekerscentrum haren

de hele klas op een t-shirt...

de afbraak is al begonnen voor iedereen weg is...

Twee jaar lang was ik één avond per week te vinden in het Open Leercentrum van het Asielzoekerscentrum in Haren, als vrijwilliger. Feitelijk was ik er vooral opdat de bewoners gebruik konden maken van de vijftien computers. In het begin was er slechts één internetcomputer, waar je voor in moest tekenen, later werden alle vijftien computers op internet aangesloten. De kinderen gingen hun gang, en er waren ook hier altijd wel een paar computernerds te vinden die alles uit die computers wisten te halen wat er in zat. Verder heb ik in die twee jaar een paar middelbare schoolmeiden geholpen met werkstukken. De jongens vroegen nooit om hulp. De meiden, die vaak nog een slag intelligenter waren, wel.

Het asielzoekerscentrum gaat volgende week dicht, en deze week was ik er voor het laatst. Het OLC zat als altijd helemaal vol, want het zijn vooral de gezinnen met kinderen die op het laatste nippertje nog aan een andere plek geholpen moeten worden. De kinderen zitten allemaal op verschillende basisscholen in Haren, waar de afgelopen weken ook wel het nodige traantje weggepinkt zal zijn. Soms werden er speciale t-shirts gedrukt met een foto van de klas, en achterop alle namen van de klasgenootjes, met het optimistische "Tot ziens!" - het betreffende meisje verhuisde deze week naar Venlo, en zal waarschijnlijk binnen niet al te lange tijd het land worden uitgezet, samen met haar gehandicapte zusje en haar twee broertjes.

Ik ga hier geen dramatische verhalen vertellen, al heb ik die wel gehoord. Wel wil ik benadrukken dat ik in die twee jaar alleen maar aardige mensen en ontzettend leuke kinderen heb meegemaakt, en geen criminelen of ordinaire gelukszoekers. En ik wil hier nogmaals nadrukkelijk pleiten voor een generaal pardon voor al die asielzoekers die hier al veel te lang zitten te wachten op een procedure die maar niet tot een einde lijkt te komen. Als het zelfs in Frankrijk al blijkt te kunnen kan het hier toch zeker. Of moeten we echt wachten tot de volgende verkiezingen achter de rug zijn en de Verschrikkelijke Verdonk eindelijk is afgeserveerd?

Graag NU een generaal pardon!

(HM, 8 juni 2006)

terug naar de startpagina van moors magazine