verdonk houdt haar rug recht...

over doortastendheid
- of waarom verdonk een ramp is voor nederland

 

Zelfverzekerdheid wordt altijd erg gewaardeerd, net als duidelijkheid en doortastendheid. Onze minister van Deportatie, Verdonk, wordt met name geprezen vanwege haar doortastendheid. Het merkwaardige is nu, dat dit haar zelfs het lijsttrekkersschap van de VVD zou kunnen opleveren, want Verdonk is niet alleen doortastend, ze houdt ook onder moeilijke omstandigheden haar rug recht, en doet wat ze zegt.

De vraag waarom Verdonk zo immens populair is wordt feitelijk door die duidelijk uitgedragen doortastendheid verklaard. Wat ik daar zorgelijk aan vind is dat vrijwel niemand verder lijkt te kijken dan die rechte rug en dat dóórpakken. Het feit alleen dat iemand zo nadrukkelijk een harde lijn durft vol te houden is blijkbaar voldoende om haar populair te maken. Daarbij is het goed er nog even aan te herinneren dat ze in haar beleid veel verder gaat dan alles wat Fortuyn ooit heeft voorgesteld. Fortuyn was bijvoorbeeld voor een generaal pardon. Verdonk is dus, als we het zo mogen stellen, roomser dan de paus.

En als Verdonk ons verzekert dat ze echt niet zo koud en hard is als de media haar doen lijken doet ze ons nog het meeste denken aan die verschrikkelijke dictators met bloed aan hun handen die toch regelmatig een baby over het bolletje aaiden.

Maar de doortastendheid van Verdonk kan zo floreren omdat er blijkbaar niemand is die daar een ander soort doortastendheid tegenover durft te stellen. Wij hebben nog geen politieke partij luid en duidelijk horen zeggen: "Als het aan ons ligt komt er een generaal pardon". Verdonk komt tot nu toe met alles weg, tot en met liegen. Dat betekent dat we die arrogante grijns nog lang zullen moeten tolereren.

En tegen iedereen die in enquêtes beweert dat Verdonk goed bezig is alleen omdat ze zo doortastend is, zou ik willen vragen toch eens wat beter te kijken naar wat die doortastendheid nu eigenlijk precies inhoudt. Want doortastende politici, die hebben we in het verleden genoeg gehad. Zelfs Stalin en Hitler waren in hun tijd razend populair.

Het poldermodel is tegenwoordig niet erg populair meer, maar ik wil hier toch nog eens pleiten voor overleg, praten met elkaar en luisteren naar elkaar. Duidelijkheid, graag. Doortastendheid? Nee, dank u.

 

(HM, 3 april 2006)

terug naar de startpagina van moors magazine