We werden door een Almelose lezer gewezen op een stukje in de plaatselijke krant. Lees mee en let vooral op de reactie van de directeur...
(bron de twentse krant Tubantia 9 november 2004)
Het Almelose echtpaar dat in ’96 Irak ontvluchtte, kocht onlangs bij Mediamarkt in Hengelo een televisie en - naar man en vrouw begrepen - een aanvullende verzekering voor een bedrag van 9,95 euro. Enige weken later werd ruim 100 euro afgeschreven van de rekening van het echtpaar. Met hulp van de stichting Pluspunt (belangenorganisatie voor mensen met een minimum inkomen) kwam het stel er achter dat de 9,95 euro niet het totaal bedrag was voor de verzekering, maar slechts een aanbetaling. De werkelijke kosten van de bedroegen 106 euro (plus aanbetaling).
Pluspunt klom voor het echtpaar in de pen en schreef een venijnige brief naar Actua, waarin werd gesteld dat het echtpaar niet had begrepen dat de 9,95 euro slechts een aanbetaling was. In de brief repte de stichting over colportagepraktijken en misleiding. Dat was te kort door de bocht, niet handig en had anders gemoeten, erkent M. Minkjan van Pluspunt. De brief die het echtpaar echter in reactie daarop van Actua kreeg, gaat echter naar haar smaak élle perken te buiten. ‘Wij betreuren het zeer, dat u ondanks het feit dat u maar liefst reeds tien jaar te gast bent in Nederland, u nog altijd de Nederlandse taal niet machtig bent’, begint de brief, waarin Actua uitvoerig duidelijk maakt dat ze zich aan alle regels hebben gehouden. Verderop: uw íkke niet begrijpen opstelling past naar onze mening dan ook zeker niet (meer) binnen het thans geldende denkpatroon van uw gastland.’ En: ‘Dat U nog altijd de taal niet machtig zou zijn, vinden wij op z’n minst een vorm van onbeleefdheid naar het gastland waar u reeds tien jaar lang wellicht zelfs op gemeenschapsgelden mag verblijven en zeker niet in de laatste plaats naar haar bevolking. Tot slot: Stichting Minpunt zou er naar onze mening beter aan hebben gedaan U alsnog te verwijzen naar een taal- en of inburgeringsbureau.’
Bedenktijd
Schokkend en héél erg grof, aldus Pluspunt - die zich overigens niet
bekommert over de verbastering van haar eigen naam. Directeur Peters van
Actua vindt dat de stichting Pluspunt deze reactie over zichzelf heeft
afgeroepen. ‘Normaliter had ik dit nooit geschreven, maar de beschuldiging
over colportage en misleiding ging te ver’, aldus Peters, ‘deze mensen
hebben een enorme bedenktijd gehad. Het schoot me compleet in ’t verkeerde
keelgat. We hoeven ons niet alles te laten welgevallen.’ De woede van Actua
richt zich eigenlijk op Pluspunt, valt uit het relaas van Peters op te
maken. Toch krijgt het bejaarde Irakese echtpaar in de brief de volle laag.
Peters vindt dat gerechtvaardigd: ‘Want
Pluspunt schreef de brief namens hen.’ Op de vraag waarom Actua de stichting
Pluspunt niet van repliek kon dienen zònder kwetsende opmerkingen aan het
adres van de Irakese cliënten, reageert Peters met: ‘Waarom zouden wij, zij
hebben zich niet eens verdiept in de feiten.’
Discriminerend vindt Peters de brief - en zijn bedrijf - niet. ‘We
discrimineren niet, we hebben hier mensen van allerlei nationaliteiten in
dienst. Turkse mensen, Marokkaanse mensen. Dertig procent van onze
medewerkers is buitenlands. Normaal gesproken handelen we klachten van
ontevreden klanten goed af.’
Toch lijkt ook bij Peters het besef door te dringen dat de teneur van zijn
brief niet door de beugel kan. ‘Dat dit is gebeurd, betreur ik’, concludeert
hij uiteindelijk. ‘Ik hoop dat we er beiden van leren.’
Fragment uit de betreffende brief:
