|
|
pleidooi voor onnadrukkelijke duidelijkheid |
|
|
Als we voor het gemak de politieke stromingen in
links en rechts blijven indelen, waarbij links wat mij betreft vooral voor
sociaal en solidair staat, kunnen we constateren dat links het de laatste
jaren moeilijk heeft. Dat is voor een groot deel te verklaren door de
brutaliteit (om niet te zeggen de grote bek) van rechts. Tijdens de
Amerikaanse verkiezingen kon je goed volgen waar dat toe leidde. Rechts
speelde ongegeneerd op de man, en dan liefst fors onder de gordel. Links had
en heeft eigenlijk geen goed antwoord op die taktiek. Terugschelden en ook
vuil spel gaan spelen is geen optie, want dan verlaag je je feitelijk tot
het niveau van je tegenstander. Maar wat dan? Alles maar gelaten over je
heen laten komen en stil zitten omdat je geschoren wordt blijkt averechts te
werken, want er blijken veel mensen gevoelig te zijn voor harde taal, omdat
die vaak verward wordt met doortastendheid.
Ik wil er hier voor pleiten op een onnadrukkelijke, fatsoenlijke manier duidelijk stelling te nemen tegen alles waar rechts zo rabiaat voor is. Ik wacht wat dit betreft nog steeds op de politieke partij die duidelijk maakt dat er voor de asielzoekers die hier al jaren en jaren wachten op een rechterlijke beslissing gewoon een generaal pardon moet worden geregeld. En laten we alsjeblieft ons fatsoen houden, en ons nooit ofte nimmer verlagen tot het niveau van een Wilders of een Verdonk. Het enige wat ik van een politicus vraag is fatsoen en redelijkheid, en een duidelijke maar rustige en beschaafde stellingname. |