|
Als Balkenende het over "de Zorg" heeft herhaalt
hij maar één mantra: "De Zorg moet efficiënter". Meer heeft hij eigenlijk
niet te melden, en als je goed luistert moet je wel tot de conclusie komen dat hij
echt niet weet waar hij het over heeft. Het woord "kwaliteit" komt in zijn
zorgvocabulaire absoluut niet voor - als alles efficiënter gaat zijn alle
problemen in de wereld van Jan Peter opgelost.
V&VN is de beroepsvereniging voor verplegenden
en verzorgenden, de "zorgprofessionals", zeg maar. Die beroepsvereniging
organiseerde een "Tour van de Verzorging" waarin projecten die vanuit de
zorg ontstaan zijn gepresenteerd worden. Op donderdag 26 oktober werden
drie geselecteerde projecten gepresenteerd in het Heymanscentrum in
Groningen, en dan blijkt dat er vanuit de zorg zeer nadrukkelijk gewerkt
wordt aan kwaliteitsverbetering van de zorg. En wat blijkt? Nergens valt het
woord "efficiënt". Bij de mensen die in de zorg werken staat gelukkig de
kwaliteit voorop.
We lichten hier de nummers één en twee eruit.
De derde presentatie ging over de zorg voor stervenden, maar die was niet
echt goed op de praktijk gericht en hield vooral een oproep voor warme zorg
(zonder kouwe drukte) in. Daar kan iedereen zich wel in vinden, maar een
echt praktische invulling was bij deze presentatie niet aanwezig.
1 Het Gastenboek
Het begrip gastenboek komt uit de hotelwereld, maar twee medewerkers bij een
revalidatieafdeling bedachten dat het gastenboek goed kan worden ingezet om
de kwaliteit van de zorg te verbeteren. Het gastenboek wordt door de
patiënt, die vrij kort opgenomen is, aan het eind van zijn verblijf
ingevuld, met de specifieke vraag om ook kritiek te spuien en zaken te
vermelden waar de "gast" tegenaan gelopen is, zodat die opmerkingen gebruikt
kunnen worden om de zorg te verbeteren. In het tweewekelijkse werkoverleg
staat het gastenboek vast op de agenda, waardoor een follow-up gegarandeerd
is. Een verbeteridee waarmee in principe elk team aan de slag kan. Dat was
ook de reden waarom dit project won.
2 Muziekclubs
In de meeste verpleeghuizen en verzorgingshuizen wordt muziek alleen als
achtergrondbehang gebruikt, zonder dat er aan bewoners wordt gevraagd of dit
ook de muziek is die ze willen horen. En als er actief iets aan muziek
gedaan wordt betekent dat vaak dat er oude kinderliedjes worden gezongen.
Dat het ook anders kan bewijst Hilde Arts die in verzorgingshuis De Zonnehof
in Haren twee muziekclubs draait waarin bewoners serieus worden genomen. Er
is een club voor lichte muziek en eentje voor klassieke muziek, en bij beide
clubs blijkt dat muziek een geheimzinnige maar zeer positieve uitwerking
heeft. Om te beginnen blijkt muziek zich stevig in je geheugen te nestelen,
waardoor er ook bij beginnende dementie veel aan herinneringen boven wordt
gehaald. Verder blijken mensen het heerlijk te vinden om met gelijkgezinden
een uurtje samen te kunnen genieten van muziek. Het blijkt een probaat
middel tegen eenzaamheid te zijn. En er komen verhalen los, mensen delen die
verhalen ook, zelfs als het om persoonlijke geschiedenissen gaat. Je hebt
voor het draaien van zo'n club overigens wel iemand nodig die veel van
muziek weet, en die bovendien de associaties van mensen goed kan volgen.
Maar dan blijkt muziek een onuitputtelijke bron te zijn.
Zomaar twee voorbeelden van projecten die
door mensen die gewoon in de zorg werken zijn opgezet, en die niets te maken
hebben met de door Balkenende zo hevig gewenste efficiëntie, maar alles met
welzijn en kwaliteitszorg.
(26 oktober 2006)
terug naar de startpagina van moors magazine
|