Op het bruine kartonnen hoesje van Bravo Johnson’s album The Crooked and the Straight zie je veel lijken, geraamtes en een paar honderd jaar oude foto’s van blote vrouwen. Geen spoor van Bravo zelf, en als je naar zijn hermetische rock luistert lijkt het of hij zijn eigen stem ook het liefst in het gitaargeweld wil laten verdrinken. Maar de muziek is meteen raak – stevig, rauw, een band die perfect op elkaar ingespeeld is, uitstekende liedjes met pakkende riffs, pakkende melodielijnen en verrassende overgangen. Bravo Johnson heeft mijn aandacht vanaf de eerste minuut en hij laat me een hele cd lang niet meer los.

Sterker nog, als het album is afgelopen is de neiging om de cd opnieuw op te zetten groot, en dan blijkt het bovendien een ouderwets groeiplaatje te zijn, dat zo geraffineerd in elkaar steekt en zo hecht gecomponeerd en gearrangeerd is dat je er steeds weer wat nieuws in ontdekt, terwijl die rauwe energie toch ook steeds maar blijft voortrazen. Heerlijke muziek. En een absolute aanrader.

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      bravo johnson - king

      bravo johnson - cahoots

      bravo johnson - ace



 

terug naar de startpagina van moors magazine

« | »