Ik kreeg een kaartje uit Maastricht met zes Maastrichtse woorden. Ah! Dat kaartje porde toch wel even in het speciale heimweehoekje dat toch nog ergens in mijn hersenpan verscholen zit. Ik heb tot mijn achttiende in Maastricht gewoond, en woon nu al langer in Groningen dan ik ooit in Maastricht gewoond heb. Het enige dat ik heel af en toe mis, is het Maastrichts, dat toch mijn eerste taal was. Op dat kaartje staat op de achterkant "Easy integration. The language of Maastricht for foreigners. "The Butcher's shop".
Het Maastrichts kent vele eigenaardigheden (je ligt bijvoorbeeld op het ziekenhuis, waar je elders in Nederland in het ziekenhuis ligt) en bijzondere uitdrukkingen die je nergens anders hoort. Twee voorbeelden: "Veer höbbe gelache, veer höbbe höllep gekeek" - We hebben zo gelachen dat we om hulp moesten roepen - en "Veer höbbe gebölk, snootselle laangk" - we hebben gehuild, snottebellen lang... Tja. En dat in dat langgerekte Maastrichts. Het is een taaltje dat zich ook uitstekend leent tot lekker ongecompliceerd ouwehoeren.
Sjink is ham, en Maastrichtenaren vinden het leuk om nietmaastrichtenaren zinnen te laten uitspreken als "Sjoen sjink Sjeng" (mooie ham Jan).
Voor meer kaartjes uit de serie hou ik me ernstig aanbevolen.
