Haren, het dorp onder Groningen waar wij wonen, noemt zichzelf graag de groene parel van het noorden. De laatste weken zijn ze in rap tempo bezig de reputatie die deze naam in zich draagt af te breken, soms vrij letterlijk. De gemeenteraad heeft onlangs bijna besloten dat de burgers van Haren geen kapvergunning meer nodig hebben als ze een boom willen omzagen. Het ging hier om een ordinaire bezuinigingsmaatregel, die maar liefst dertienduizend euro zou opleveren. De gevolgen zouden desastrues geweest zijn, vrees ik, want de gemeente heeft om te beginnen zelf op een paar plaatsen in Haren het slechte voorbeeld gegeven. Zo zag ik vandaag tot mijn grote schrik dat een van mijn favoriete grote oude bomen in het centrum was omgezaagd. Aan de stomp kun je nog zien hoe groot hij geweest is, en je kunt er ook aan aflezen hoe oud hij was.
Ik hou mijn hart vast. De ellende is, dat een boom zó omgezaagd is, maar dat het wel weer eeuwen duurt voor er weer net zo'n exemplaar staat. Honderd meter verderop staat nog een favoriet: een enorme kastanje, die zelfs niet in zijn geheel op de foto kon. We hebben hem maar snel voor het nageslacht vastgelegd...
Ziek
Inmiddels zijn alle bomen langs de Molenweg door de gemeente gekapt. Er
zaten een paar zieke bomen tussen, en het argument om ze dan maar allemaal
te kappen was, dat de rest dan waarschijnlijk ook wel ziek zou worden...
Volgens mij is er bij de gemeente Haren een zieke geest aan de macht gekomen
die een gloeiende hekel aan bomen heeft.
Zon
Het doet me denken aan een achterbuurman die ik
een aantal jaren geleden had, die op een middag acht prachtige populieren
die tussen onze tuinen in stonden met een enorme
kettingzaag aan het omzagen was. Een vergunning aanvragen vond hij niet nodig, want ze namen gewoon te
veel zon weg uit zijn tuin. Nog geen half jaar later was hij verhuisd...
Denkfout
De grote denkfout die de gemeente maakte gaat
ongeveer als volgt: van alle aanvragen tot kap worden er in de praktijk maar
heel weinig geweigerd, dus we kunnen die kapvergunning net zo goed
afschaffen. Waarom is dit een denkfout? Dat kan ik het beste illustreren
door het verhaal van een achterbuurman die een zeer oude eik in zijn
achtertuin heeft staan. Hij zou dat ding het liefste vandaag nog kappen omdat
zijn groententuintje dan waarschijnlijk wat meer zou opbrengen aan oogst.
Waarom deed hij dat tot nu toe niet, en waarom vroeg hij zelfs nieteens een
kapvergunning aan? "Die eik is zo oud, daar krijg ik toch nooit toestemming
voor".
Kijk, gemeente Haren, dit soort mensen zou, als er geen kapvergunning meer
nodig was, massaal de bijl zetten in
juist die prachtige oude bomen waarvoor ik zo graag in Haren woon. En daarom
maakte ik me grote zorgen
(11 juni 2003)
