![]() |
op de helft - door peter bügel |
|
Door de milieubeweging wordt de natuur
gewoonlijk voorgesteld als een harmonieus geheel, dat door menselijke
activiteiten meer en meer verstoord raakt. En hoewel het waar is dat
menselijke hebzucht de aarde een steeds onplezieriger plaats maakt om te
leven, is het niet zo dat milieu zonder ons in balans is. Sinds het begin
van de aarde is deze voortdurend in verandering geweest; veranderingen die
veel drastischer waren dan het veronderstelde broeikaseffect. Het milieu
waarin we momenteel leven is de creatie van levende organismen. De lucht die
we inademen bestaat voor achttien procent uit zuurstof en voor een fractie
van een procent uit kooldioxide. In het begin was dat anders. Er was een
hoge concentratie kooldioxide en geen zuurstof. Die kooldioxide werd uit de
atmosfeer gehaald door algen en bacteriën en afgezet in gesteenten. De
zuurstof kwam pas veel later door de activiteit van planten. Zuurstof is
zeer onstabiel en moet steeds bij geproduceerd worden. De natuurlijke
omgeving zoals we die nu kennen is het resultaat van de activiteit van
levende organismen. Ieder organisme is in zekere zin druk doende zijn
levensvoorwaarden te produceren en te vernietigen. Mensen zijn daar niet
uniek in. Iedere bacterie gebruikt voedsel en scheidt producten af die
giftig voor hem zelf zijn.
Het idee dat er een constante natuur is en dat wij mensen die te gronde richten is onjuist. Het is een natuurwet dat levende wezens het milieu waarin zij verkeren veranderen. Planten veranderen niet alleen de lucht maar ook de bodem. Door de wortels krijgen schimmels toegang tot de grond en door de verdamping reguleren ze het grondwaterniveau. Wormen dragen door hun uitwerpselen bij tot de vruchtbaarheid. Het landschap van Noord- Amerika werd tot het begin van de vorige eeuw vooral bepaald door de activiteit van bevers. Dat wat we momenteel als natuur om ons heen zien was
zestigduizend jaar geleden geheel afwezig. Onze streken waren bedekt met een
kilometers dikke laag ijs. Er is weinig balans of harmonie te bekennen in de
natuur. 99,9 procent van alle soorten die ooit hebben bestaan, is
uitgestorven en uiteindelijk is dat ons aller lot. |