Uit onderzoek met dagboeken blijkt dat de meeste mensen een groot deel
van de tijd één of meerdere klachten of pijntjes hebben. Omdat ze daarvoor
geen dokter raadplegen is deze stand van zaken in de medische wereld
onbekend. Vooral problemen met het lichamelijke apparaat dat onze houding en
bewegingen bepaald komen veel meer voor dan uit medische statistieken
blijkt.
Zo heeft driekwart van de mensheid vaak pijn in ledematen en rug en zijn
nek- en schouderklachten heel gewoon. Ook vermoeidheid komt in deze
dynamische tijd veel voor. Wanneer men zijn leven in dienst van de lijdende
mensheid zou willen stellen zou men namen voor deze klachten kunnen
verzinnen teneinde patiëntenverenigingen op te richten om veel mensen tot
steun te zijn.
Lieden die steeds pijn in allerlei onderdelen van het bewegingsapparaat
hebben zou men behulpzaam kunnen zijn door deze klachten bijvoorbeeld
"Fibromyalgie" te noemen. Ook voor ernstige chronische vermoeidheid kan een
imposante benoeming kan geen kwaad. Gedacht zou kunnen worden aan
"Myalgische Encephalopathie". De afkorting, ME, lijkt bovendien op de naam
van een ernstige invaliderende aandoening, MS, zodat aan de serieusheid niet
getwijfeld behoeft te worden.
Maar niet alleen lichamelijke klachten komen voor zo'n bewerking in
aanmerking. Wanneer men als vrouw zijnde op geregelde tijden het goede
humeur verliest zou men kunnen overwegen dit toe te schrijven aan een
"Premenstrueel Syndroom". Dit PMS is bovendien te vinden in de "Diagnostic
and Statistical Manual of Mental Disorders IV". Diagnoses die in deze
psychiatrische bijbel voorkomen zijn heilig.
Dat deze respectabele diagnose echter wederom niets anders doet dan veel
voorkomend ongerief onder een benaming groeperen, blijkt uit Australisch
onderzoek van de psychologe Elizabeth Harding. Zij vroeg een groot aantal
vrouwen gedurende tien weken een dagelijks dagboek bij te houden over stress
en gezondheid. Niemand voldeed aan de criteria voor PMS.
Merkwaardig genoeg zei 40 procent van de participanten aan dit syndroom
te lijden. Wel waren sterke schommelingen in stemming meetbaar. Deze waren
evenwel niet verschillend bij vrouwen die niet menstrueerden door leeftijd
of baarmoederverwijdering. Opmerkelijke uitkomst van het onderzoek was dat
veel vrouwen zich een groot deel van de tijd sowieso slecht voelden. Ze
rapporteerden dat hun leven door het toeval beheerst werd, dat ze weinig
steun ondervonden en gebukt gingen onder slechte werkrelaties.
Een kwart leed aan "chronisch negatief affect", een steeds aanwezig
ongelukkig gevoel. Niet verwonderlijk beschreven ze veel stress en een
slechte gezondheid. Volgens Harding zouden ze gebaat zijn bij training in
"coping skills", ontspanning, stressbeheersing en assertiviteit. Ze zouden
moeten leren, volgens de psychologe, dat er niets mee mis is om ongenoegen
op elk moment van de maand te uiten.
Ze ziet hierbij over het hoofd dat het voor veel mensen verkieslijker is
aan een syndroom te lijden dan door te gaan voor een eeuwige kankerpit.
Zeuren zonder diagnose maakt niemand geliefd. Door het verzinnen van ziektes
kan men veel goed doen. Om niet achter te blijven wil ik wijzen op een veel
voorkomende aandoening: het COS, dat zich kenmerkt door een diepgaand gevoel
van zinledige tijdpassering. Dit "Communication Overload Syndrome", waaraan
u waarschijnlijk laboreert, treedt wel op wanneer men teveel zaterdagedities
van dagbladen geheel leest.