Van de genetisch het dichtst bij ons staande diersoort, de chimpansee is
bekend dat jonge mannetjes in groepjes rondtrekken buiten hun eigen
territorium op zoek naar vreemde mannetjes om te vermoorden of vruchtbare
vrouwtjes om te verkrachten. Dit gedrag lijkt dus eerder aapachtig dan
typisch menselijk te zijn.
Van de mensen is de jeugdige "hooligan" waarschijnlijk het minst ver van
de gemeenschappelijke voorouders van aap en mens geëvolueerd. Weliswaar valt
het in onze contreien met het verkrachten wel mee, het in groepen
rondtrekken in vreemde steden teneinde slag te leveren met plaatselijke
leeftijdsgenoten is echter des te meer in trek. Een en ander hangt samen met
het voetbalspel. Een balsport die op zijn beurt afkomstig is van de wat
ruwere Engelse variant, het "football".
Het "football" werd in de eerste eeuw na Christus door de Romeinen in
Engeland geïntroduceerd. Het tamelijk beschaafde balspel onderging wat
wijzigingen en omstreeks 1600 werd het gewoonlijk op straat gespeeld tussen
twee partijen met een omvang die varieerde van twintig tot honderd spelers.
De enige regel was dat de bal in het vijandige doel moest. De goals waren
enkele mijlen van elkaar verwijderd en de wedstrijd duurde veelal van
zonsopgang tot zonsondergang. De bal was een varkensblaas die penetrant rook
en soms een leren omhulsel had.
Elk jaar was er een beroemde footballdag : "Shrove Tuesday", de dag voor
aswoensdag, waarop elk dorp en gehucht de strijd aanging. De wedstrijden
werden over het algemeen gespeeld tussen partijen die reden hadden elkaar te
haten. Boeren tegen stedelingen, het gilde der timmerlieden tegen het gilde
van steenhouwers, kooplieden tegen edelen. De wedstrijden leken niet zozeer
op sportieve evenementen, eerder leek sprake te zijn van oorlog tussen
partijen die er nog niet in geslaagd waren wapens uit te vinden en die
elkaar bevochten met blote handen zodat slaan, schoppen en verwurgingen de
voornaamste taktieken waren.
De heilige dag werd dan ook gemarkeerd door gebarsten schedels, gebroken
kaken en ledematen. Alle Engelse koningen vanaf Edward the confessor, die op
zijn sterfbed toegaf rooms te zijn, trachtten het spel te verbieden omdat
het zoveel jeugdige kreupelen produceerde dat het koninkrijk in gevaar kwam
omdat er te weinig fitte soldaten waren. Zonder succes, wanneer de roep "All
fellows to football !" gehoord werd wierp elke gezonde man zich in de
strijd.
Het is jammer dat deze geïntegreerde balsport vervangen is door de
huidige gestileerde vertoning op het voetbalveld. De biologische behoeftes
van de jeugdige mannelijke homo sapiens worden hierdoor niet vervuld,
waardoor elders soelaas gezocht moet worden. Het gezonde op elkaar inrammen
verzandt dan in het maken van sis- of oerwoudgeluiden en primitieve verbale
uitingen. Ook uit amusementsoogpunt gaat veel verloren.
Hoe aardig zou het niet zijn op de televisie getuige te kunnen zijn van
twee groepen van zo'n man of honderd, getooid in de kenmerkende paars met
lila trainingscostumes, die elkaar met blote handen de hersens in trachten
te slaan om het bezit van een varkensblaas. Hoe onderhoudend ook om
apen/joden/boeren dood roepende adolescenten elkaar de ledematen of nek te
zien breken.
Niet alleen uit oogpunt van entertainment is hier sprake van een gemis,
ook argumenten vanuit pedagogisch en Darwinistisch gezichtspunt zouden
kunnen pleiten voor de herinvoering van de varkensblaas. Het aan den lijve
ondervinden van de "struggle for life", en de onvermijdelijke uitschakeling
van zwakkere exemplaren, kunnen karakter en volk slechts ten goede komen.