Het is jammer dat bij de evolutie de voorlopers van de huidige soorten
allemaal uitgestorven zijn. Hoe aardig zou het zijn wanneer in het
Neanderdal Duits sprekende Neandertalers zouden wonen en de Rift Vallei in
Kenia bevolkt zou worden door zwarte Eva's om ons eraan te herinneren dat de
mens van oorsprong een neger is.
Het is daarom zo leerzaam dat bij godsdiensten zowel jonge als oudere,
verder geëvolueerde varianten naast elkaar bestaan. De Islam en het
Christendom schelen qua leeftijd zo'n zevenhonderd jaar. Reden waarom de
volgelingen van Mohammed soms een wat virulentere indruk maken. Nog jongere
geloven zijn veelal deviaties van het christendom en maken vooral in Amerika
furore. Te denken valt aan de mormonen, de zevende dag adventisten, de
heiligen van de laatste dagen etc.
Een fanatieke zendingsijver, vooral erop gericht de genoegens van het
leven zondig te verklaren hoort bij dit jeugdige elan. In "The happy isles
of oceania" van Paul Theroux valt te lezen dat vooral de bewoners van de
paradijselijke eilanden in de Stille Oceaan slachtoffer zijn geworden van
dit type wijsvingerprofeten met brandende ogen.
Met name zingen, dansen, aan het klimaat aangepaste kleding, lachen,
zwemmen en het op zondag iets anders verrichten dan drie kerkbezoeken zijn
op grote schaal door religieuze psychopaten verboden. De oude gebruiken, in
het "pidgin": "kastom" geheten zijn uiteraard doodzondes. De aanhangers van
al deze sekten zijn zich er niet van bewust dat het ontstaan van geloof op
toeval berust.
Een jong fris geloof dat al zo'n jaar of zeventig opmarcheert vanaf de
Vanuata-archipel, het Cargo-geloof, kan als voorbeeld dienen. De aanhangers
van deze religie geloven dat zo'n zeventig jaar geleden Jon Frum met een
vliegtuig op de boomtoppen is geland en hen heeft gemaand alle
missionarissen weg te zenden en weer te gaan zingen, dansen, zwemmen,
palmbladschortjes dragen en voorouders vereren zoals de kastom was.
Jon Frum kwam uit het land Amerika en voerde allerhande hebbenswaardige
dingen mee: "cargo". Een aantal cargo-elementen was versierd met de
Amerikaanse vlag of een rood kruis, reden waarom de cargo-aanbidders deze
symbolen voor heilig houden. Jon Frum heeft beloofd terug te komen en dan
voor iedereen een overvloed aan cargo mee te nemen. Om die reden wordt op de
eilanden waar deze godsdienstigen verblijven ook steeds een landingsbaan
onderhouden.
In de tijd dat Jon Frum landde was ter plekke vooral de Presbyteriaanse
kerk actief. De gewoontes het psychedelische "kava" te drinken en ritueel
van partner te wisselen vielen het eerst onder de kerkelijke ban. Net toen
trotse zendelingen boeken begonnen te schrijven met titels als "Kannibalen
bekeerd tot God", landde deze Jon Frum in 1938.
Drie jaar later was vrijwel de gehele eilandbevolking van het
christelijke geloof af en zong psalmen als: Jon Frum/ He mus come/ Give us
some big presents/ give us good toktok/ mus keep kastom/ Jon Frum/ He must
come. Het is duidelijk dat deze vriendelijke Amerikaanse piloot, John from
America, de rol is gaan vervullen van Johannes (John) de doper, die het heil
in de vorm van "Cargo" aankondigt.
Het ware te hopen dat niet de paus, maar een Jon Frum op grote schaal
missielanden ging bezoeken, zodat overal het Jon Frum/He must come ging
weerklinken bij de landingsbanen.