moestuin...

ik kan niet slapen

 

We woonden in een klein dorp in Friesland, vlak bij de kerk in een oud huis. Er was een grote moestuin bij. Zou mijn vader toen groenten hebben verbouwd?

Ik ben vier jaar. Het is een heel warme zomeravond. In het kleine slaapkamertje boven is het erg benauwd. Ik kan niet slapen en ik heb zon dorst. Zal ik mijn moeder roepen en vragen om drinken? Toch maar niet, ik mag niet meer roepen s avonds. Nadat ik ziek was geweest, riep ik heel vaak, als ik net in bed lag. Dan mocht ik even beneden komen en dan kreeg ik wat drinken, mijn moeder praatte met me. Daarna sliep ik meteen. Mama zei dat dit nu afgelopen moest zijn.

Nu heb ik het toch wel erg warm. Ik hoor mensen buiten praten en lachen, en er zijn ook nog kinderen bij. Ik roep nog een keer heel hard, geen antwoord. Er zal toch niets met haar zijn? Ik word een beetje bang. Voorzichtig loop ik de trap af, er is niemand in de kamer. Wat gek, de voordeur staat open. In de deuropening zie ik mijn moeder pratend en lachend met iemand aankomen, ze ziet mij niet, gelukkig. Zal ik roepen? Beter van niet.

Vlug loop ik naar boven. Er komt iemand mee naar binnen. Als ik mijn moeder al pratend hoor scharrelen met kopjes, val ik eindelijk in slaap.

 

Margje


Dit verhaal werd geschreven tijdens de cursus Schrijf je levensverhaal.


terug naar de startpagina van moors magazine