opdoemende motoragenten...

mag ik uw papieren even zien?

 

Ik rijd met mijn nieuw verworven auto op de diepenring. Het is mooi weer, de lente zit in de lucht, de zon schijnt. Mijn vriendin en ik hebben op een terrasje zitten bijpraten en het gesprek wordt in de auto voortgezet, de stemming is opperbest. Een geparkeerde auto, die moet ik even voorbij. Ik stuur naar links en zie dan pas in mijn spiegel de motoragent opdoemen die blijkbaar bezig was mij te passeren. Gelukkig voor de man kan hij bijtijds weer uitwijken. "Nu heb ik een probleem", is alles wat ik kan uitbrengen. Mijn vriendin mompelt iets, maar houdt verder wijselijk haar mond. En ja, hoor. Zo gauw het mogelijk is rijdt oom agent mij voorbij en geeft een stopteken. Ik parkeer de auto en doe mijn raampje open. "Mag ik uw papieren even zien?" vraagt de man streng. Ik krijg een preek waar een dominee "U" tegen kan zeggen. Gelukkig antwoord ik op de vraag of ik hem gezien had volmondig: "Nee!" Met het schaamrood nog op de kaken, een flink bedrag armer en een proces-verbaal rijker mag ik weer doorrijden. De dagen daarna zie ik overal agenten opdoemen.

Philippine

 


Dit verhaal werd geschreven tijdens de cursus Schrijf je levensverhaal.


terug naar de startpagina van moors magazine