mijn schoolfoto...

mijn schoolfoto

 

Op het voorplein worden schoolbanken tegen elkaar gezet. Het is het jongensplein waar jongetjes op hun eerste schooldag van de grote jongens een bijnaam krijgen, de naam waar ze de hele lagere schooltijd mee worden aangesproken.

Ons plein ligt achter de school waar wij onze eigen kringspelletjes doen, beelden gooien en zakdoekje leggen. Nu schijnt de zon op het voorplein en mogen we de klas uit voor het maken van een foto. De hoofdmeester wijst ons een plaatsje aan, broertjes en zusjes bij elkaar, de kleintjes vr.  Mijn grote broer staat links achter mij, ik met het witte kraagje op een blauwwitte stippeltjesjurk op de voorste bank.

De juf staat stevig naast haar klas. Ze reikt nauwelijks boven het jongetje uit. Alles is rond aan haar, haar ogen, haar armen en de balletjes op haar jurk met de kleuren van het telraam. Het is weer maandag geweest want haar veegjesjurk is verwisseld voor de balletjesjurk. Ze is klein maar door de houten ophoging vr in de klas torent ze hoog boven ons uit. Soms vertelt ze uit een plaatjesboek n ze leert ons breien. Ze breide zelfs een hele naald aan mijn proeflap toen bij mij de steken vastliepen.

Het wachten duurt lang, erg lang en ik moet z nodig. Maar hoe en aan wie maak ik dat duidelijk? Een vinger opsteken? Mijn juffrouw staat achter mij en ik mag niet omkijken. De hoofdmeester is streng en druk met de organisatie. De meester is nog niet mijn meester en de fotograaf zit onder zijn doek. Het mag niet verkeerd gaan want het is nog lang geen zaterdag en wasdag. Opnieuw duikt de fotograaf onder zijn doek. Ik houd het niet meer uit. Eindelijk is de foto klaar en worden we gesommeerd rustig terug te gaan in de klas. Rustig? Hollen zul je bedoelen. Net op tijd bereik ik het toilet.


Dit verhaal werd geschreven tijdens de cursus Schrijf je levensverhaal.


terug naar de startpagina van moors magazine