hello sunshine...

sunshine

 

Geduldig en een pietsje opgewonden sta ik bij de incheckbalie. Waarom duurt wachten toch langer als je iets heel graag wilt? Dan kijk ik door het raampje in de grote Boeing 747B. Het grote avontuur gaat beginnen.Een felbegeerde droom wordt werkelijkheid: ‘Australia, here we come!’

De motoren razen en het vliegtuig waggelt als een grote trage gans over de startbaan. Geen weg terug, alleen enorme kriebels in mijn buik.Met een grote grijns zit ik in mijn stoel. Opeens staat een aardige steward voor me en vraagt of ik iets wil drinken. Omdat het heel erg feest is bestel ik een Bourbon whisky mét kers en lach naar hem. Hij kijkt me aan, lacht terug en zegt: ‘Hello, sunshine!’

Spontaan vertel ik hem mijn grote droom: een reis naar Downunder. Leuk om dat blije gevoel even met iemand te delen.  Als hij in de buurt is voor een maaltijd of een drankje krijg ik een knipoog en lacht hij even. Dat maakt de lange zit dragelijk. Na de tussenstop wordt er van bemanning gewisseld. Jammer.

Drie maanden later zit ik gebruind in het vliegtuig op de terugweg naar Nederland met Akubrahoed en kangaroojas. Na bijna negen uur vliegen is er een tussenstop, Ik banjer nog wat rond over de luchthaven tot ik weer moet ‘boarden’.  Ineens zie ik een groepje ‘crew’ aankomen en richting ‘mijn’ vliegtuig lopen. Plotsklaps hoor ik : ‘Hé, sunshine..’ Ik draai me om en ja, daar istie weer, ‘mijn steward’. Hij lacht. Ik lach terug.

Want zo werkt het: de glimlach die je uitzendt komt altijd bij je terug!

Joke


Dit verhaal werd geschreven tijdens de cursus Schrijf je levensverhaal.


terug naar de startpagina van moors magazine