van marten klompien
In Groningen mag je dat eigenlijk niet hardop zeggen, maar ik ben over het algemeen niet zo gecharmeerd van de Ploegschilders. Te rommelig, te weinig subtiel, veel kleur, weinig melancholie. Toch zijn er wat uitzonderingen. Een van die uitzonderingen is de schilder Marten Klompien, die in de jaren vijftig nog die typische Ploeglandschappen maakte, maar die in de jaren negentig ineens een aantal zeer prachtige melancholieke Groningese landschappen schilderde. Hoe kaler hoe mooier, wat mij betreft, als het om Klompien gaat. Het kleurgebruik is schitterend en er wordt stevig, trefzeker geschilderd. Maar vooral: hij weet de schoonheid van het Groninger landschap vast te leggen.
