Veel kunstwerken kennen we eigenlijk alleen via reproducties. Voor sommige kunst werkt dat heel goed - een schilderij van Magritte valt in werkelijkheid eigenlijk zelfs een beetje tegen - maar meestal is de reproductie een zwakke weergave van het oorspronkelijke werk. Vooral tekeningen zijn erg moeilijk te reproduceren, en op beeldscherm verliezen juist potlood- en pentekeningen heel veel aan detail.
Hiernaast een voorbeeld van een zelfportret van Horst Janssen dat ik alleen kende uit het boek "Albertina Wien - Zeichnungen". Geen slecht boek, dacht ik altijd, maar onlangs kreeg ik "Zeichnungen 1959-1965" in handen, en dan blijkt dezelfde tekening toch behoorlijk wat mooier te zijn dan ik eerst dacht. En zelfs hier zijn behoorlijk wat details verloren gegaan, wat je pas goed kunt constateren als je de tekening zelf voor je neus hebt. Hier laat ik de twee reproducties onder elkaar zien.
De moraal van het verhaal is heel simpel - ga zoveel mogelijk naar galeries en musea om kunst met eigen ogen van dichtbij te bekijken. Dat scheelt echt enorm. Reproducties zijn alleen geschikt als herinneringshulp of om je lekker te maken voor het echte werk.
