Duveen was een Nederlandse kunsthandelaar die het internationaal zeer goed deed in de eerste helft van de twintigste eeuw. Hij gebruikte verkoopmethodes die daarvoor bij kunst nog nooit waren gebruikt, meet veel aandacht voor een optimale presentatie en waarbij de potentiële klant in de watten werd gelegd. Of Duveen een geniale oplichter of een fantastische verkoper was is nooit helemaal duidelijk geworden, al zaten er wat bedenkelijke kantjes aan zijn carriëre. SN Behrman schreef voor The New Yorker een portret van Duveen, waarbij elke aflevering een illustratie van Saul Steinberg kreeg. Die illustraties laten we hier zien zoals ze later in boekvorm verschenen. Het boek is ook nog eens in het Nederlands vertaald, maar toen zijn de tekeningen vervangen door foto's, vooral van de beroemdste schilderijen die door Duveen's handen zijn gegaan.
Dandy Duveen.
Zo organiseerde Duveen een privé-expositie voor een belangrijke klant - een kamer werd ontruimd, het schilderij werd in een overdadige lijst perfect uitgelicht opgesteld, en de klant mocht plaatsnemen in een luxe fauteuil.
Duveen krijgt de smaak als kind in Amsterdam al te pakken doordat hij altijd omringd is door kunst en antiek.
Enig gevoel voor kitsch of dramatiek was Duveen niet vreemd. Imponeren kon hij als de beste.
Duveen werd, mede dankzij een paar bevriende kunsthistorici, de specialist in Italiaanse kunst.
Maar voor Duveen bleef kunst toch altijd in de eerste plaats lucratieve handel.
