ladytown

 een korte introductie
- ladytown, rik van den bosch en stone iris

rik van den bosch

stone iris

 

 In deze tijden verwacht je het niet helemaal meer, maar er zijn nog steeds artiesten die zich presenteren met een kort of soms zelfs ultrakort cd'tje, van soms nog geen tien minuten, en soms een krap half uurtje. Ik sta daar wat halfslachtig tegenover, want als de act slecht is, is dat ook al te veel, maar dan weet je inderdaad al snel genoeg, maar soms word je nieuwsgierigheid geprikkeld en is zo'n opwarmertje gewoon te kort. Hier drie van dit soort mini-albums, waarvan de laatste de kortste was (en die was overigens meteen ook in het mooiste hoesje gestoken) en het minst interessant, dus daarvan laten we maar één fragment horen.

Ladytown

De Canadese Sarah Arslanian is een veelzijdige singer/songwriter die haar liedjes bovendien steeds een andere verpakking weet te geven, van prachtig breekbare meerstemmige folky liedjes tot pure rauwe rock. Elk liedje hier staat als een huis. Op Darling laat ze een mooie staalkaart van haar kunnen zien, en dat smaakt vooral naar veel meer. Er staan zeven nummers op dit album, waarvan er zes door Arslanian zelf geschreven zijn. Het zevende is een opmerkelijke coverversie van Bruce Springsteen's I'm on Fire, waarin ze laat horen dat ze ook als performer van anderen wel wat aandurft. Een dame om in de gaten te houden.

Rik van den Bosch

Sea Side, Mountain Side is een ouderwetse EP, die op vinyl werd uitgebracht door Rik van den Bosch, een Amsterdamse singer/songwriter die tegenwoordig in Barcelona woont en die door zijn folkliedjes jazz, blues, country, americana, flamenco, latino invloeden en nog zo het een en ander roert. Folk in de breedste zin des woords dus. Van den Bosch schrijft prima liedjes, is een uitstekend gitarist en zijn arrangementen zijn geraffineerder dan je op het eerste gehoor zou denken. Een groeiplaatje.

Stone Iris

Stone Iris is een Canadees rockbandje dat zich hier met drie prettig in het gehoor liggende rocksongs presenteert. Niets bijzonders, niets spectaculairs, gewoon lekkere gitaarrock. Tien minuten is dan wel erg weinig om op af te gaan. Voordat ze op stoom komen is het al weer gedaan met de pret. Geen goed idee dus voor een band als deze, een mini-album. Afijn, luister maar naar het fragment - lekker, toch?

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

terug naar de startpagina van moors magazine