We hebben niet vaak zo lekker ongecompliceerd kunnen lachen met muziek als met de dubbel-cd van Big Smith & Family From Hay to Zzzzzz. En dat terwijl we dat absoluut niet verwachtten. Een album dat als ondertitel “Hillbilly Songs For Kids” heeft doet het ergste vrezen. Muziek die voor kinderen gemaakt wordt, wordt namelijk meestal gemaakt door volwassenen die op een gênante manier op hun hurken gaan zitten. Dat levert steevast suffe platen op. Gelukkig is dat hier wel even anders. Om te beginnen wordt er door de broers en neven van Big Smith bijzonder aanstekelijk muziek gemaakt die bovendien heel inventief en grappig gearrangeerd is, en wordt er, ook heel belangrijk, ook heel goed gemusiceerd. In de tweede en misschien wel belangrijkste plaats worden kinderen hier serieus genomen. Dat wil zeggen dat je geen kinderachtige teksten hoeft te verwachten, maar echt grappige, waar je als volwassene ook regelmatig stevig bij in de lach schiet. Zo komt in het nummer Cheese Enchilada bijvoorbeeld het getal pi langs. Ik bedoel maar, wie gaat nou een minuut lang alle cijfers van het getal pi opnoemen in een kinderliedje?

De ijzersterke zelfgeschreven nummers worden afgewisseld met korte fragmenten van oude tot zeer oude kinderliedjes, die door de hele familie worden gezongen. Op de een of andere manier werkt dat voortreffelijk. Je krijgt een beetje het gevoel dat je bij een grote knusse familie in de keuken te gast bent, waar de hele avond gezellig samen muziek gemaakt wordt. En naast de aanstekelijke eigen liedjes weten ze ook oude nummers als There’s A Hole In The Bottom Of The Sea behoorlijk op te frissen. En dan zijn er de nummers van vrienden en bekenden, zoals Great Big Silver Airplane dat de originele versie van Jonathan Bentley doet verbleken, en het schitterende Forks of the Branch, dat we meteen bij de Knusliedjes hebben ingelijfd.

De cd’s zijn voor kids logisch ingedeeld in Play Time en Sleepy Time. Die tweede cd is iets minder hilarisch als de eerste, en niet gelardeerd met tussenstukjes waarbij ook de kids van zich laten horen, zoals op de eerste cd. Die Sleepy Time-plaat is laid-back, maar toch ook weer niet, want ook hier vind je bijzonder leuke teksten. Het is ook bepaald niet een plaat waar je meteen bij in slaap valt.

Beide cd’s zijn absolute toppers. Laat je niet afschrikken door de term “hillbilly”, want die slaat meer op het gebied waar de familie woont dan op de muzieksoort. En nogmaals, als je eens lekker ongecompliceerd wil lachen moet je deze dubbelaar zeker aanschaffen. Je krijgt ook onmiddellijk zin om zelf muziek te gaan maken en idiote liedjes te gaan schrijven. Bovendien groeien de liedjes door – dat wil in de praktijk zeggen dat het cd’s zijn die je steeds weer blijft opzetten en die nooit gaan vervelen.

 



 

terug naar de startpagina van moors magazine

»