Op het Rotterdamse eigenwijze platenlabel Tocado verschijnen vreemde plaatjes. Verwarrende plaatjes ook. Zoals Better things to do van Mark Lotterman, dat in het eerste nummer, How Wrong can you be? begint met een geweldig lekkere bak pokkeherrie, met veel rockend gitaargeweld. Wat dan volgt is muzikaal gesproken steeds spannend en verrassend, maar als je naar de teksten luistert hoor je een zwartgallige, neerslachtige sombermans die in zijn doemdenken soms wat al te ver doorschiet. Neem het als stevige rocker startende 40 Days Pregnant, waarin beeldend verteld wordt hoe er over je heen gekotst zal worden als de zanger 50 dagen zwanger zal zijn. Daar wordt nog terminale kanker opgestapeld en tenslotte wordt de dood als jood in de tweede wereldoorlog nog toegevoegd, en dan wordt het wel erg wanstaltig. De donkere teksten zijn zo te horen ook absoluut niet grappig bedoeld, waardoor je tegen het einde van de cd het gevoel begint te bekruipen dat Lotterman nodig naar een psychiater moet die hem van zijn verregaande en diepe neerslachtigheid kan afhelpen.

En toch. De muziek is regelmatig wel érg mooi. Luister maar eens naar het onverwacht fraaie Funeral Song, waarin een groep blazers het nummer naar grote hoogten tilt. Of naar de perfect ingepaste zingende zaag in Fart Out Of Hell. Op zulke momenten ontstijgt de muziek de intense somberheid van de teksten, en wordt het gewoon verrekt mooie muziek.

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      mark lotterman - how wrong can you be?

      mark lotterman - funeral song



 

terug naar de startpagina van moors magazine

« | »