Pete Seeger is inmiddels vierentachtig, maar nog steeds actief als muzikant en stukjesschrijver voor het blad dat hij ooit oprichtte om het kritische lied in Amerika te promoten, Sing Out!
Hij kwam uit een muzikale familie maar begon zelf op zijn vijftiende pas serieus zelf muziek te maken, waarbij de banjo meteen zijn grote liefde was. Hij trok een tijdlang samen met Woody Guthrie door Amerika met een programma van kritische liedjes, richtte later de Almanac Singers op en nog later de Weavers. Toen kwam hij serieus in de problemen, want Amerika werd gedomineerd door de communistenhater McCarthy, en toen hij voor de beruchte McCarthy-commissie moest verschijnen koos hij ervoor te zwijgen, terwijl hij een beroep deed op de vrijheid van spreken. Hij werd tot een jaar gevangenisstraf veroordeeld waarvan hij maar een paar dagen uitzat, maar zijn muziek werd vanaf dat moment vijftien jaar lang niet meer gedraaid op de Amerikaanse radio. Toch ging hij gewoon door met platen maken en optreden.

Onlangs is de derde cd verschenen in een reeks tribute-cd’s, die voor elke liefhebber van kritische liedjes zeer de moeite waard zijn. Het zijn er bij elkaar vijfentachtig. Het begon met een dubbel-cd Where have all the flowers gone, waar je een breed scala aan artiesten liedjes hoort uitvoeren die door Pete Seeger geschreven zijn, of die door hem bekend geworden zijn. De kwaliteit van de uitvoeringen is op alle vijf de cd’s nogal wisselend (de eerste en derde zijn dubbel-cd’s), maar over de hele linie is het een genot om ernaar te luisteren. Een uitgebreid eerbetoon aan de klassieke kritische folkmuziek en een van zijn belangrijkste grootmeesters.

Pete zelf doet met name op Seeds uitgebreid mee, met behulp van de nodige muzikale vrienden en familieleden (waaronder zijn kleinzoon Tao Rodriguez-Seeger, die we al kenden van the Mammals). Arlo Guthrie is van de partij, maar ook Ani DiFranco en Steve Earle.
Het zijn niet de minsten die aan dit eerbetoon aan Pete Seeger meewerkten. We noemen nog Bruce Springsteen (met een monumentale versie van We shall overcome), Jackson Browne, Bruce Cockburn, John Gorka, Eric Andersen, Dick Gaughan, Roger McGuinn, the Indigo Girls, Joan Baez, Corey Harris, Janis Ian, Tom Paxton en Natalie Merchant. Maar er zijn er nog veel meer, met soms verrassende uitvoeringen van Seeger’s liedjes. Opvallend is dat er vrij veel liedjes tussen zitten die niet door hemzelf geschreven zijn, maar die wel nadrukkelijk met hem geassocieerd worden, zoals Little Boxes van Malvina Reynolds.

Hij noemt zichzelf op de laatste cd een van de gelukkigste musici op aarde omdat hij zo oud is geworden dat hij het nog mag meemaken dat zijn erfenis door een jongere generatie wordt opgepakt en voortgezet. En zo is het maar net.
De drie tributes zijn uitgegeven door Appleseed Records, een platenmaatschappij die is opgezet door Jim Musselman, die er alles aan doet om de traditie van het kritische lied levend te houden.

Nog een stukje van Pete Seeger’s erfenis

 


 

terug naar de startpagina van moors magazine

« | »