Corin Raymond heeft zijn eerste album in eigen beheer uitgebracht in een oplage van duizend stuks. Hij verkoopt ze bij optredens en heeft er nu nog een stuk of veertig over. Wij kregen een tip van iemand die hem in Canada had zien optreden, en de cd is, ook als je de man nooit live hebt gezien, zeer de moeite waard.

Record Lonesome Night heeft alleen één klein mankement, en dat is het hoesje, dat wat mij betreft te zwart en te somber is. De muziek van deze singer/songwriter heeft af en toe wel wat raakvlakken met de blues, maar de meeste liedjes zijn juist heel optimistisch, en ze klinken ook nog eens energiek. Neem een nummer als Give It April (Give It May), dat gaat over een situatie die in januari nog uitzichtloos lijkt (want – Januari’s cold and grey), maar, zegt Raymond, geef het maart, geef het april, geef het mei, en “Let’s hear what June will have to say, When she pirouettes through May to make the scene, Lighting every avenue, With her fireworks of green…”

Zo’n citaat geeft goed aan waar de kracht van Raymond zit – hij schrijft mooie, beeldende teksten en maakt daar vervolgens ook hele mooie liedjes van, die vrijwel akoestisch worden uitgevoerd, met lekker heldere arrangementen. Een liedje als That’s Life (Loving You Right Back) is een van de mooiste anti-bluesliedjes die ik in tijden gehoord heb. Dat komt door de tekst, maar ook door de vrolijkmakende akoestische gitaarsolo’s en de lekkere opgewekte samenzang. En dat geldt eigenlijk een beetje voor de hele cd. Goede teksten, lekkere band, humeurbevorderende muziek.



 

terug naar de startpagina van moors magazine

»