De werktitel van dit album van gitarist Martin Simpson was eerst Celtic Blues, terwijl Celtic Schmeltic een goede tweede was. Dat klinkt lolliger dan wellicht de bedoeling was. Simpson nam een groot aantal traditionals, kleedde ze eerst volledig uit en kleedde ze vervolgens weer een heel klein beetje aan, subtiel, bijna geraffineerd. Engelse, Schotse en Ierse muziek wordt gemengd met Afrikaanse en Afro-Amerikaanse muziek, maar zo verfijnd en perfect uitgetekend dat je vooral met open mond zit te luisteren naar de pure schoonheid van deze instrumentale muziek. Kelly Joe Phelps en David Lindley spelen lapslide akoestische gitaren, er is een Afrikaanse ritmesectie en een cellist, en het werkt bij elkaar als zuivere magie. De liedjes die je hier hoort hebben echt nog nooit waar dan ook zo mooi geklonken. Intelligent, geraffineerd, elegant, subtiel, melancholiek, ingetogen en uitbundig. Kortom: magnifiek.

Klik op het driehoekje om het fragment te beluisteren.

 

      martin simpson - darling corey

      martin simpson - swing low sweet chariot



 

terug naar de startpagina van moors magazine

»