Aan het strand stil en verlaten


When the moon comes over the mountain

   
Aan het strand stil en verlaten When the moon comes over the mountain
bij het scheem’ren van de maan Ev’ry beam brings a dream dear of you
zie ik daar een eenzaam paartje Once again we stroll ‘neath the mountain
vol van weemoed aangedaan Through that rose-covered valley we knew (we knew)
Liefste ‘k moet je gaan verlaten Each day is gray and dreary
morgen ga ik weer naar zee But the night is bright and cheery
maar we trouwen als ik thuiskom When the moon comes over the mountain
hier op hollands dier’bre ree I’m alone with my memories of you
   
Maar zij sprak ach liefste mijner  
denk zo ver niet in ‘t verschiet  
want de zee ligt vol met mijnen  
en die dingen zie je niet  
   
Aan het strand stil en verlaten  
ziet men daar een meisje staan  
die al turend en al smachtend  
wacht de komst van hare man  
   
hij zou immers wederkeren  
hij beloofde haar toch trouw  
en dan krijgt zij zo’n verlangen  
word ik toch zijn lieve vrouw  
   
maar hij keerde nimmer weder  
want de dood waart om ons heen  
en zij keerde telkens weder  
aan het strand stil en alleen  
   
Dobberend op de woeste baren  
zeilde ‘t scheepje eenzaam voort  
Maar opeens wat er gebeurde.  
een ontploffing werd gehoord.  

Extra coupletten:

‘t schip verging al in de diepte
angstig keek hij om zich heen.
Nergens kon hij redding vinden,
grote God, waar moet dat heen?

Terwijl hij worstelt met de golven
en de dood voor ogen ziet,
smeekt hij: God heb toch erbarmen,
‘k heb haar lief vergeet dat niet!

when the moon...

 



 

terug naar de startpagina van moors magazine

»