Geoff Berner maakte een album met de titel The Wedding Dance of the Widow Bride, en aan die titel kun je al een beetje het thema aflezen – liefde en dood. Berner zingt zelf zijn liedjes, terwijl hij zichzelf op de accordeon begeleidt, met ondersteuning van Diona Davies op viool (en tweede stem) en Wayne Adams op percussie, wat meestal inhoudt dat hij op een simpele trom slaat.

Dat klinkt kaal, ook doordat het allemaal met simpele middelen, lo-fi is opgenomen. De kracht zit in de liedjes, die allemaal sterk zijn. Met simpele middelen klinken de drie als een volwaardige band, vooral ook dankzij het sterke, vlammende vioolwerk van Davies. En de lakonieke zang van Berner relativeert de soms behoorlijk dramatische teksten, die heel mooi beelden oproepen, bijvoorbeeld van een bruiloft waar twee vijandige families elk in een hoek van de feestzaal zitten, en waarin bijna terloops de dramatische gebeurtenissen langskomen die tot die vijandigheid geleid hebben – “There’s a small matter of real estate unresolved, then of course there’s the even smaller matter of the baby’s brains dashed against the wall”….

Maar voordat je er op verdacht bent zit je vrolijk mee te zingen: “weep, bride, weep…”. En Geoff Berner verstaat de kunst je met zijn op het eerste gehoor lichte, bijna feestelijke liedjes te verontrusten en onder je huid te kruipen. Bijzonder en intrigerend. Want al noemt hij het zelf uitgeklede klezmer, met deze muziek is toch wat meer aan de hand.



 

terug naar de startpagina van moors magazine

»