rabih abou-khalil
- em português

 

Rabih Abou-Khalil is de absolute meester van de oud, de Arabische luit. Hij heeft zich met dat instrument volledig losgezongen van de Arabische traditie door onder meer met een aantal jazzgroten te spelen, en constant op avontuur te blijven gaan. Dat leidde in het verleden tot spannende samenwerkingen met de klassieke strijkers van het Balanescu Quartet, maar ook tot een adembenemend mooie soloplaat waarop je Abou-Khalil alleen op zijn oud hoort spelen. De ene keer is er een keelzanger aan zijn band toegevoegd, terwijl hij nu met een Portugese zanger in zee is gegaan.

Abou-Khalil heeft in de loop der jaren een aantal virtuoze muzikanten om zich heen verzameld die zich graag door zijn veeleisende composities laten uitdagen. Van die steeds licht wisselende internationale groep vinden we op deze nieuwe cd, Em Poruguês, een paar bekenden terug - de fenomenale Amerikaanse drummer Jarrod Cagwin, de Italiaanse accordeonist Luciano Biondini en de Franse tubavirtuoos Michel Godard, die hier ook bas speelt en het intens moeilijke middeleeuwse blaasinstrument serpent.

De directeur van het Nationaal Theater in Porto vroeg Abou-Khalil of hij er voor voelde Portugese gedichten op muziek te zetten en ze in Lissabon en Porto uit te voeren. Abou-Khalil sprak op dat moment geen woord Portugees en vond het wel een mooi surrealistisch idee. Nu was het zoeken alleen nog naar een virtuoze zanger die de composities van Abou-Khalil, die veel van de uitvoerders vragen, uit te voeren. Dat werd Ricardo Ribeiro uit Lisabon, die tot nu toe alleen klassieke fado's had gezongen. Hier gaat hij ineens op een verbluffende manier in duet met de ongekend soepele en lichtvoetige tuba van Godard. Luister naar Casa da Mariquinhas, en je hoort waarom dit zo'n bijzonder album is geworden.

Abou-Khalil heeft in één klap de fado naar een hoger plan getild. Prachtige, geraffineerde arangementen en trefzeker spel van iedereen gaan hier samen met de melancholie en weemoedigheid van de Portugese fado en saudade. Het is onmiskenbaar Abou-Khalil allemaal, en tegelijkertijd volstrekt niet in een hokje te plaatsen. Volksmuziek wordt bij Khalil vermengd met klassiek, met jazz, met avantgarde, oost met west, en daarbij brengen de musici van de band uit hun landen ook weer hun eigen accenten aan, die de muziek nog ongrijpbaarder maken. Ongrijpbaar maar tegelijk zeer aanwezig. Rabih Abou-Khalil heeft weer een uniek meesterwerk gemaakt.

 

terug naar de startpagina van moors magazine