de tweede cd van colcannon...

colcannon

de band...

de eerste cd van de band...

Ik weet nog steeds niet goed wat ik moet denken van iemand die fanatiek Keltisch is gaan leren om zijn geliefde Ierse muziek zo authentiek mogelijk te kunnen spelen. Moet ik zo'n man bewonderen of voor gek verklaren? Het hangt een beetje af van het resultaat, en in het geval van Henk Heideveld, zanger en gitarist van de Zwolse band Colcannon, ben ik daar nog niet helemaal uit. Henk zingt een groot deel van het repertoire van de band, die zo traditioneel mogelijk probeert te spelen, in het Gaelic, en begint de tweede cd van de band met Cánan Nan Gáidheal, wat zoveel betekent als "De taal der Kelten". Het is een Schots lied dat oproept om toch vooral die oude taal trouw te blijven en naar het westen te komen, waar de invloed van de Engelse taal minder is en waar we ongestoord onszelf kunnen zijn.

Moet je als Zwollenaar zo'n lied zingen? Persoonlijk heb ik wat moeite met nationalisten, ook als dat fanatieke Kelten zijn die de tijd liefst een paar duizend jaar terug zouden draaien. En wat moet ik met een Nederlander die zich fanatiek op het Keltisch stort? De liefde voor de Ierse muziek kan ik goed volgen, daarom vergeven we Heideveld ook het een en ander, maar de cd's van de band zorgen toch af en toe, ook op ander vlak, voor omhooggetrokken wenkbrauwen en krommende tenen. Heideveld zingt namelijk, hoe zeggen we dat tactisch en diplomatiek, niet altijd geheel toonvast. Nu kan authentieke kroegmuziek wel het een en ander hebben, maar er zijn op de cd An Tsulláin momenten waarop je verzucht dat enige zelfkritiek (of een strenge producer) niet geheel onwenselijk zou zijn geweest.

De instrumentals zijn overigens dik in orde, want de band speelt erg lekker, en de composities zijn goed, ook de eigen composities van accordeonist Sijtze Malda, die we al kenden als vaste gastmuzikant bij de band Blue Dew. Malda is een begaafd dubbeltalent, want hij maakt ook schitterende aquarellen van Ierland. Ze sieren de hoesjes van de band. De sfeer van oude Ierse muziek weet de band wel goed te treffen, maar, sorry Henk, de zang is echt onder niveau.

  • Colcannon - An Tsulláin
  • Colcannon - From Salland To Ireland
     

terug naar de startpagina van moors magazine