seeds...

digging roots

kanatakta en kish...

Een van de leukste ontdekkingen van de laatste tijd op folkgebied was de westcoastband Crooked Jades, en nu duikt er uit Canada een band op die al net zo intelligent, elegant en verrassend uit de hoek komt. Digging Roots heeft net zo'n fraai groeiplaatje gemaakt waarin allerlei muziekstijlen perfect zijn opgenomen terwijl de band toch een volstrekt eigen geluid weet te creŽren. Pure knusmuziek, en dat is bedoeld als groot compliment.

De cd Seeds begint met Wake Up & Rise, een folkreggae waarin een positief statement wordt afgegeven dat steeds in allerlei variaties terugkomt. Hier hoor je jonge mensen die kritisch in het leven staan, maar tegelijkertijd zeer positief. En dat wordt met een soort rustige energie uitgedragen. Dance Hall Blues klinkt als een swingjazznummer uit de jaren dertig en is een rustig geformuleerd protest tegen portiersdiscriminatie - we willen alleen maar dansen, en jij laat ons niet binnen omdat we een donkerder huid hebben dan jij - "My lady she's got beautiful skin, It's a lot darker than yours, and now you won't let us in". Het nummer eindigt vastbesloten met "Lookout, we're coming in".

Digging Roots maakt folk, maar we hebben nu al reggae- en jazzinvloeden gehoord. Verderop volgt nog gospel, al maken ze, net als Lyle Lovett (waar ze soms wat aan doen denken), seculiere gospel. En een nummer als 500 Years of Blues is gewoon een mooie, subtiel gearrangeerde blues. Er wordt akoestisch gespeeld, er wordt goed gezongen door een man en een vrouw die ook samen fantastisch klinken, en de liedjes zijn niet alleen intelligent maar ze hebben ook pakkende melodieŽn waardoor ze op een prettige manier in je hoofd blijven hangen. Maar soms, zoals in Let Me Be, komt er ook een elektrische gitaar langsscheuren, of een vet orgel.

Intelligent zijn niet alleen de teksten, maar ook de arrangementen, zowel van het instrumentale deel als van de zang. Het is geen muziek die als een mokerslag bij je binnenkomt, maar meer muziek die na een of twee keer luisteren onder de huid kruipt en die steeds beter en beter wordt. Digging Roots is een duo - Raven Kanatakta zingt, speelt gitaar en percussion en Shoshona Kish zingt, speelt akoestische gitaar en percussie. Op deze debuut-cd spelen en zingen bovendien nog negen gastmuzikanten mee. Een absolute topplaat met alleen hoogtepunten.

Het nummer 80 Year Old Mooshim verdient een plaatsje bij de serie Knusliedjes.

terug naar de startpagina van moors magazine