|
|
lady linn and her magnificent seven |
|
|
De beste jazz-zangeres die ik in jaren heb
gehoord komt uit België. Ze noemt zich Lady Linn, oogt jong, maar heeft een
volwassen stem waarmee ze zelfverzekerd en vooral ook trefzeker haar eigen
liedjes zingt. En dan heeft ze ook nog eens een fantastische kleine maar
zeer strak spelende jazzband achter zich staan. Een lekker fel en puntig
spelende pianist, een swingende, soepele maar tegelijk stevige ritmesectie
en lekker strak en fel spelende blazers. Beter dan dit zul je het momenteel
nergens vinden. Als gasten wordt er ook
nog regelmatig een strijkkwartet ingezet, dat juist niet bedoeld lijkt om er
een zoete soep van te maken, daar spelen ook zij te fel voor. Het geeft wel
een mooie kleur aan sommige nummers. Dat geldt ook voor de vibrafoon die
hier en daar opduikt. Lady Linn (Lien de Greef) lijkt precies te weten wat
ze wil, en dat straalt de muziek ook aan alle kanten uit. Energie,
trefzekerheid, swing, en zeer overtuigende zang. Een album om intens van te
genieten.
|