balanescu speelt...

balanescu quartet live

opperste concentratie...

drie van de vier...

in de nieuwe kerk in groningen...

het vierde lid van het kwartet...

Het Balinescu Quartet zag ik voor het eerst tijdens een kleinschalig wereldmuziekfestivalletje in de Oosterpoort in Groningen, een behoorlijke tijd geleden. Ik was meteen zo onder de indruk dat ik meteen na afloop naar de cd-tafels liep, waar ik maar één cd vond waarop het gezelschap meespeelde, namelijk Arabian Waltz van Rabih Abou-Khalil. Dat leverde meteen een nieuwe ontdekking op. Het Balanescu Quartet bleek ondertussen onder samen met Michael Nyman dingen te hebben gedaan, en ze bewerkten heel verrassend de muziek van Kraftwerk. Verrassend, omdat die muziek perfect geschikt bleek te zijn voor een modern strijkkwartet.

Het Balanescu Quartet opende dit jaar het Noorderzon festival in Groningen met twee concerten - om zes uur 's middags een soort "greatest hits" met onder meer een paar van die Kraftwerkberwerkingen, waarbij de hele zaal verbijsterd zat te luisteren - want ze weten het live allemaal perfect waar te maken. En "perfect" betekent hier allesbehalve saai. Balanescu heeft een paar strijkers om zich heen staan die ook alles kunnen spelen wat hij schrijft, inclusief de subtiele tempowisselingen, de fluisterzachte passages en de experimentele rariteiten.

Om tien uur diezelfde avond zat de Nieuwe Kerk in Groningen weer vol voor twee recent door Balanescu geschreven soundtracks bij artistieke films van een Britse vriend van hem. De filmbeelden van de eerste film konden niet echt bekoren, maar de muziek was prachtig. Dramatisch, donker, en toch licht en helder. Magnifiek. De tweede film bestond uit teruggevonden filmbeelden van het Russische ballet in Australië, waar ze toen op tournee waren. De opnames zijn vooral aan het strand gemaakt, en Balanescu heeft er een score bij geschreven die de vrolijke beelden net dat beetje melancholie meegeeft die ze nodig hadden. De film werd op groot doek afgespeeld terwijl het kwartet speelde, maar de muziek kan uitstekend op zichzelf staan.

Jammer genoeg was er dit keer geen cd-tafeltje, want ik vermoed dat veel bezoekers graag de muziek mee naar huis hadden willen nemen. Het was in ieder geval een schitterende start voor Noorderzon.

terug naar de startpagina van moors magazine