boxing dreams...

sean noonan's
brewed by noon
boxing dreams

 

Als je gitarist Marc Ribot inhuurt weet je dat je geen glad, gelikt geluid hoeft te verwachten, en dat de ruwe randjes als vanzelf ontstaan. Voeg er dan het schitterende stemgeluid van Susan McKeown aan toe, en de op een andere manier al net zo indrukwekkende zang van Abdoulayé Diabaté en je hebt al een ijzersterke basis. Als je dan ook nog eens Sean Noonan heet, en je brouwt wat kolkende composities die je zelf als drummer volledig naar je hand zet, dan ontstaat er iets unieks.

De muziek op Boxing Dreams is niet alleen uniek, het is ook muziek die je een enorme kick bezorgt, al is het alleen al door het stevige maar toch subtiele drumwerk, dat achteloos van tempo wisselt, verschillende ritmes mixt, ongewone ritmes onder een kakafonie van geluid schuift, waardoor het allemaal precies de samenhang krijgt die het nodig heeft, en die je van de ene verbazing in de andere brengt. Het steekt allemaal perfect in elkaar op een bijzonder knappe manier, en Noonan weet bovendien de opmerkelijkste combinaties te laten werken. McKeown die onverstoorbaar een mooie melodielijn blijft zingen terwijl om haar heen de muzikale hel los lijkt te breken bijvoorbeeld. Het werkt.

Bovendien weet hij extremen uit Ierland en Afrika muzikaal te mixen tot er een opwindend, zeer fris en nieuw geluid ontstaat. De zang raakt je en de muzikanten weten je van begin tot eind vast te houden op deze muzikale rollercoaster, waarin overigens ook een paar heel fraaie verstilde momenten zitten. Door de gepassioneerde zang wordt de muziek nog intenser dan hij al is, en de virtuoze muzikanten zorgen voor een album dat zijn geheimen niet meteen in één keer prijsgeeft. Die ritmes alleen al - het is zeker niet zo dat je makkelijk met je voet zit mee te tikken, terwijl je die neiging wel degelijk hebt. Al snel merk je dat de ritmesectie iets te complex bezig is, en dat je gewoon heel goed moet gaan opletten.

Zelf heb ik met open mond zitten luisteren, want de momenten die op het eerste gehoor misschien chaotisch lijken of waar de kakafonie niet ver weg is blijken bij zorgvuldig luisteren niets chaotisch te hebben. Hoe je deze muziek moet indelen weet ik niet - het is zowel moderne jazz als wereldfusie, maar het is vooral puur muzikaal avontuur. We hebben hier te maken met een echte groeidiamant, en niet eentje van de ingetogen soort. Spannend en opwindend. Een absolute aanrader.

 

terug naar de startpagina van moors magazine