one fell swoop

rara avis

 

In de naam van het platenlabel Karnatic Lab staat Lab voor laboratorium, dus ik ging ervan uit dat er bij de muzikale experimenten in dit avontuurlijke lab ook wel eens wat mis kon gaan. Rara Avis is de naam van een duo waarbij ik dat gevoel sterk kreeg. Ze doen wat denken aan hippiekinderen die ongecompliceerd zitten te spelen met blokfluiten en belletjes en stokjes, maar die wel de pretentie hebben om echte kunst te maken. Voor mij was het, zeker op het eerste gehoor, teveel gefriemel, teveel loze improvisatie die nergens heen gaat, te veel los zand.

Degene die tegelijkertijd met mij naar One Fell Swoop zat te luisteren was het absoluut niet met me eens. Juist dat losse vond hij getuigen van lucht en lichtheid, en het improviserende spel ervoer hij nou juist als spannend, waarbij je steeds zat te wachten op de verbanden die hij nou juist wl hoorde.

Terri Hron en Robbert van Hulzen spelen op verschillende blokfluiten en percussie, en ze zetten bovendien regelmatig elektronica in om de zaak op scherp te zetten of onverwachte elementen in hun muziek aan te brengen. Ze proberen verschillende muzikale werelden bij elkaar te brengen en een fusie met elkaar te laten aangaan, en het ligt dus helemaal aan jou als luisteraar of je vindt dat ze daarin geslaagd zijn of niet.

De muziek put uit middeleeuwse bronnen, gaat uit van vrije improvisatie, leunt tegen moderne serieuze muziek aan en roert er Javanese gamelan doorheen. Voor mijn gevoel alles fragmentarisch zonder organische nieuwe muziek op te leveren, maar naast me zat iemand ademloos te luisteren. Het enige juiste advies is dus: luister zelf, met open oren.

terug naar de startpagina van moors magazine