ndidi

ndidi onukwulu

 

 

Op het hoesje van haar cd No, I Never ziet Ndidi Onukwulu eruit als een jong meisje. Een foto die in contrast staat met haar muziek, die klinkt als die van een stevige, oudere vrouw, zelfbewust, met een warme, stevige stem. Onukwulu blijkt bovendien vrijwel alle ijzersterke nummers zelf geschreven te hebben, en die ene traditional, May Be The Last Time I Don't Know krijgt een stevige, weldadige uitvoering die alle eerdere uitvoeringen voor altijd in de schaduw stelt.

Ondanks de exotische naam van deze fenomenale zangeres klinkt ze als een stevige Amerikaanse blues- en soulzangeres. Ze blijkt overigens in Canada te wonen, en een groot deel van de cd is bij haar thuis opgenomen. Ndidi kan alles. Ze zingt met een vowaardige bluesband net zo zelfverzekerd als in haar eentje intiem door een gitaar begeleid. Maar ook acapella komt ze meer dan indrukwekkend voor de dag. Deze vrouw staat als een huis, en ze maakt muziek die tijdloos is, maar tegelijk heel erg van deze tijd, al is het vooral de muziek van Ndidi Onukwulu.

De cd is geproduceerd door Sam Goldberg, die op veel nummers ook gitaar of bas speelt, terwijl hij ook als achtergrondzanger meezingt als dat zo uitkomt. De band is perfect voor Ndidi, lekker stevig, subtiel als het moet, rauw op andere momenten en soms ronduit intiem. Indrukwekkend. En, zoals vaker bij een echt goede plaat, een groeiplaat die tot een absolute klassieker uitgroeit als je hem vaker draait. Magnifiek, dames en heren. Een absolute aanrader.

terug naar de startpagina van moors magazine