weary woman blues...

old 97 wrecords

buffalo creek string band

two mules...

Old 97 Wrecords is een piepklein platenmaatschappijtje dat ergens in de heuvels van North Carolina te vinden is. Ze brengen er muziek uit die met die streek te maken heeft, dus de "rural mountain music", met wortels waar bijvoorbeeld bluegrass veel aan te danken heeft. De schitterende cd van Elizabeth Laporelle die we hier eerder bespraken was hun elfde cd, en we pikken hier nummer twaalf en een iets oudere (nummer negen), maar eigenlijk kun je, als je van dit soort traditionele muziek houdt, alles van dit label blind kopen.

Buffalo Creek String Band

De Buffalo Creek String Band is eigenlijk gevormd rond de twee stemmen van Joy Moser en Annie Burgess, die dezelfde scherpe samenzang hebben als bijvoorbeeld de Louvin Brothers of de Stanley Brothers, zang die soms door merg en been gaat, maar die altijd prachtig klinkt. Ze spelen en zingen vooral traditionals en klassiekers van de Carter Family of Hank Williams. Ze hebben steeds het perfecte stringbandgeluid, met die magnifieke samenzang als extra troef. Zelfs een, zoals zij het zelf noemen "old war horse" als Willow Garden klinkt hier schitterend. Deze band laat horen waar het platenlabel Old 97 Wrecords goed in is - oude muziek spelen, maar met opmerkelijk veel liefde en overgave, waardoor het ineens geen oude muziek meer is, maar tijdloze muziek die met buitengewoon veel liefde en plezier levend gehouden wordt.

Adam Tanner & Frank Lee

Samen vormen ze het duo Two Mules, en de ondertitel van hun cd is "Old-Time Banjo & Fiddle", en dat zegt eigenlijk al wat je kunt verwachten. Over Adam Tanner hebben we het hier al eerder kort gehad, en voor dit album geldt eigenlijk hetzelfde - er wordt buitengewoon ge´nspireerd gespeeld, waarbij je goed hoort dat de twee muzikanten het erg leuk vinden samen te spelen. Samen muziek maken is natuurlijk ook het leukste wat er is, maar als twee muzikanten elkaar weten uit te dagen en zo duidelijk samen iets proberen te creŰren is het voor de luisteraar extra leuk. En er gebeurt genoeg in die beperkte setting van banjo en viool en een beetje zang af en toe. Het album is live in de studio opgenomen, maar dat is bij dit soort muziek meestal een overbodige opmerking, want dat is nu juist de extra charme ervan. Net alsof ze in een hoekje van je kamer voor jou alleen zitten te spelen.

 

terug naar de startpagina van moors magazine