Sameer
Makhoul is een virtuoze oud-speler. We kennen hier in West-Europa al een
paar geweldige oud-spelers die de klank en de typische eigenschappen van de
oud heel mooi wisten te verbinden met westerse muziek, met name jazz.
Rabih Abou-Khalil en Anouar Brahem verloochenen hun
afkomst overigens allerminst - het is juist de fusie die hun muziek zo
aantrekkelijk maakt.
Sameer Makhoul blijft veel dichter bij de traditie van de Arabische muziek,
waarin de oud een zeer belangrijke plaats inneemt, ongeveer te vergelijken
met de piano in de westerse klassieke muziek - een instrument dus dat veel
door componisten wordt gebruikt om op te componeren. Toch hoor je bij hem
ook Turkse en Andalusische invloeden, en maakt hij uiteindelijk zeer
melodieuze muziek die ook voor westerse oren buitengewoon mooi klinkt.
Zoals bijna altijd bij Magda wordt ook Makhoul omgeven door zowel Joodse als Arabische musici. Hij is zelf ook dirigent van het Arabisch/Joods orkest in Jeruzalem. Dat betekent in de praktijk dat er niet al te benauwd naar één traditie wordt gekeken, maar dat er met een zekere flexibiliteit een muziek gemaakt wordt die weliswaar traditioneel klinkt terwijl het feitelijk om een nieuw soort muziek gaat.
Maar waar gaat het uiteindelijk om? De
muziek. Welnu. De composities zijn prachtig en worden adembenemend mooi
uitgevoerd. Het eerste deel van het album is instrumentaal, en Makhoul maakt
daarin diepe indruk met zijn oud-spel. Het laatste nummer is een Andalusisch
liefdeslied uit de dertiende eeuw, en hier ontpopt Makhoul zich ook nog eens
als een fenomenale zanger. Dat laatste nummer duurt bijna twaalf minuten,
maar het had van mij nog langer mogen duren. Prachtig, prachtig.
Deze cd is een absolute aanrader voor iedereen met een open oor.
- Sameer Makhoul - Athar - Magda MGD045
- Magda