ben reel band new horizon ben reel band

 

De Ben Reel Band kenden we al, maar we vonden de band eigenlijk altijd net iets te veel doorsnee. Wel goed, maar ze sprongen er toch niet echt op een opvallende manier uit. Hun vorige album was ik al bijna vergeten toen New Horizon kwam, en dat was een album waar we meteen rechtop van gingen zitten. Het lijkt wel alsof Ben eindelijk los durft te gaan. Dat "los" moet je dubbel lezen, want hij speelt met zijn band losser en ontspannener dan eerder, terwijl hij toch ook met een ongehoorde intensiteit echt loos gaat.

Er staat op dit album maar één cover, die ook nog eens als bonustrack gepresenteerd wordt, maar dat is meteen ook de perfecte lakmoesproef, want On Raglan Road krijgt hier een uitvoering waar Van Morrison wel eens jaloers op zou kunnen zijn, en waar een band als de Hothouse Flowers een puntje aan kunnen zuigen - uitbundigheid en intensiteit gecombineerd met fluisterzachte subtiliteit. Prachtig.

Verder schreef de Ierse Reel alle nummers zelf. Het klinkt voor een deel wat minder als ordinaire rock als voorheen, terwijl er af en toe toch ook weer een echte rauwe rockriff langskomt, maar de drummer weet regelmatig bijna jazzy te swingen, en de mondharmonica geeft er een bluesgevoel bij. En op de een of andere onnavolgbare manier klinkt het ook weer allemaal Iers. Relaxte rootsy Ierse bluesrock dus. En Reel schreef een aantal ijzersterke nummers die op een plezierige manier in je hoofd blijven haken, terwijl de uitvoering, zoals gezegd, perfect is, met precies het goede ruwe randje. Een aanrader.

terug naar de startpagina van moors magazine