![]() |
brahms vioolsonates |
|
|
Aangrijpend. Dat is de enige term die ik kan
bedenken om deze muziek in deze uitvoering te omschrijven. Zeer aangrijpend
zelfs. Dat ligt voor een deel aan de muziek van Johannes Brahms, en voor een
heel groot deel aan de uitvoering van Mela Tenenbaum (viool) en Richard Kapp
(piano). Het boekje dat bij de cd zit is ingetogen - je ziet hier links
boven de voorkant, die voor een cd - boekje bescheiden kan worden genoemd.
Het verhaal dat Richard Kapp vertelt staat centraal, en dat is een bijzonder
verhaal. Kapp vertelt over zijn ontmoeting met Tenenbaum, en hoe de twee in
de loop der jaren op een intensieve, bijna telepathische manier met elkaar
muziek zijn gaan maken. Daar getuigen inmiddels vele indrukwekkende opnames
van. Tenenbaum en Kapp benaderen beiden oude muziek alsof hij gisteren
geschreven is, en gaan daar, los van de speeltraditie van soms eeuwen, op
hun eigen manier mee om. Altijd intensief, altijd indrukwekkend, altijd
fris. Kapp vertelt ook hoe er vorig jaar bij hem een agressieve, levensbedreigende vorm van kanker is geconstateerd, en hoe ingrijpend dat feit was, niet alleen voor Richard Kapp zelf, maar ook voor zijn familie, en ook voor Mela Tenenbaum en haar familie. Tenenbaum stond erop bij Kapp in te trekken om samen hoe dan ook nog deze vioolsonates van Brahms op te nemen. Dat werden intensieve sessies, en als luisteraar zijn we getuige van een bijzonder proces. Alle pijn, alle strijd lijkt zich in de muziek van Brahms samen te ballen. Muziek om helemaal stil van te worden. Als je niet bang bent voor een brok in de keel moet je hier absoluut naar luisteren.
|