de wereldfusie van luigi cinque
 

 

 

 

Tangerine Café, het album dat Luigi Cinque maakte met zijn Tarantula Hypertext Orchestra begint als een jazzplaat, maar al snel realiseer je je dat je iets heel bijzonders te horen krijgt. Een saxofoon speelt een prachtige melodie, een Senegalese zanger zingt een verschroeiend lied, een vrouwenkoortje uit Bnet Houaryat zingt een tegenpartij. En dan is er ook nog een duduk, een trommel en een doedelzakvariant te horen. En dat hebben we het alleen nog maar over het eerste nummer gehad.

Het album blijft vijf kwartier lang verbazen, en het houdt je ook vijf kwartier op het puntje van je stoel, terwijl de muziek volstrekt organisch klinkt, ondanks de elementen die van over de hele wereld bij elkaar zijn geveegd door de geniale Luigi Cinque. Dat heeft te maken met het talent van Cinque zelf, die tekent voor de composities en de arrangementen en het saxofoonspel, maar ook met het grote arsenaal aan wereldtalent dat hij om zich heen heeft verzameld. We noemen alleen de stemmen van Raiz, Emil Zrihan en Badara Seck, Djivan Gasparyan op duduk, Paolo Fresu op trompet, Danilo Rea op piano en Enzo Pietropaoli op dubbele bas.

De arrangementen zijn bijzonder, niet alleen door de verschillende muzikale culturen die hier bij elkaar gebracht worden, maar ook door de prachtige gelaagdheid, waarin zangers en koortjes tegen elkaar in zingen, terwijl saxen en snaarinstrumenten daar weer een tegenpartij onder schuiven, terwijl er ondertussen een tempowisseling plaatsvindt, en dat klinkt dan allemaal ook nog eens heel natuurlijk. Een bijzonder intrigerend muzikaal kunstwerk dat opmerkelijk genoeg vooral klinkt als heerlijke muziek, energiek met een melancholieke ondertoon.

Dit is een album waar de hele wereld langs lijkt te komen. Als we het over samenwerking en integratie hebben is dit wellicht het perfecte voorbeeld van een verrijking door samensmelting en interactie van verschillende culturen. En het is zo'n fascinerend geheel geworden, dat je er niet snel op uitgeluisterd raakt. Daarvoor is de muziek te gelaagd, en vooral te rijk. Een absolute aanrader.

  • Luigi Cinque & Tarantula Hypertext O'rchestra - Tangerine Café - Forrest Hill Records

terug naar de startpagina van moors magazine