vicente pradal... flamenco!

geflamenceerde chansons...

pradal en zijn band...

Twee flamenco-albums die wat buiten de reguliere flamencostroom vallen, maar die allebei precies dat juiste, verschroeiende flamencosfeertje hebben dat zo verslavend kan werken. We wisselen beide cd's nu al dagen met elkaar af - er is hier even geen ruimte voor andere muziek.

Romancero Gitano

De Spaanse dichter Federico Garcia Lorca werd in 1936 door het Francoregime vermoord. Twaalf van zijn vijftien zigeunerballades, de Romancero Gitano, zijn nu op muziek gezet door Vicente Pradal. De gedichten bezingen de zigeunerblues, ook wel bekend als saudade. Dat betekent niet dat we hier alleen maar treurigheid horen. We horen Pradal zingen, naast drie andere zangers, en vier instrumentalisten (accordeon, cello, gitaar, percussie), en daarnaast natuurlijk dat onnavolgbare handgeklap).
Vicente Pradal is een beetje een buitenbeentje in de flamencogemeenschap, niet alleen omdat hij zelf geen zigeuner is, maar ook omdat hij niet uit Spanje, maar uit het zuiden van Frankrijk komt. Dat maakt de muziek echter niet minder verschroeiend, al is het niet pure flamenco wat we horen. Doordat de wisselwerking tussen de stemmen en de instrumenten op een bijzondere manier werkt, en doordat de gedichten samenhangen zou je misschien wel bijna kunnen spreken van een Andalusische hedendaagse flamenco-mini-opera - pakkend, aangrijpend en beeldend.

Chanson Flamenca

Chanson Flamenca is van een geheel andere wereld. Het album begint met indrukwekkende percussie en strijkers en een zanger die met licht hese, ietwat ruwe stem een chanson van Gilbert Becaud nieuw leven inblaast. Et Maintenant is bijna onherkenbaar tot een vlammende flamenco getransformeerd, en dat geldt ook voor klassieke chansons als Edith Piaf's Non, Je Ne Regrette Rien of Brel's Ne Me Quitte Pas. Zelfs chansons waarvan je denkt dat het origineel niet te overtreffen valt krijgen hier een behandeling waardoor je met bewondering zit te luisteren. Het vuur dat in die nummers zit wordt hier mooi aangewakkerd, waardoor ook dit een prachtige, verschroeiende en verslavende flamencoplaat is geworden. De zangers en zangeressen op dit album waren voor mij tot nu toe onbekenden, dus er valt weer heel wat te speuren en te ontdekken, want eigenlijk zijn alle uitvoeringen fantastisch te noemen.

 

terug naar de startpagina van moors magazine