the hackensaw boys in vera...

the hackensaw boys live

hackin' and sawin'...

tomeloze energie...

 

De band die het afgelopen jaar door het publiek van jongerensoos Vera in Groningen het best gewaardeerd werd was The Hackensaw Boys, een bluegrassband uit Virginia met een rock'n Roll-houding. Het concert dat ze toen gaven duurde vier uur - de mannen wisten van geen ophouden. Dus vroeg Vera hun terug voor het openingsconcert van dit seizoen. De heren hadden eerder op de dag nog op een Belgisch festival gespeeld, maar dat weerhield hun er niet van voor het uitzinnige Verapubliek (met opmerkelijk veel ouderen) met volle energie een concert te geven van een kleine drie uur. Het werd perfect afgesloten met een nummer waar de microfoons voor aan de kant werden geschoven - ze kregen de zaal er verbazingwekkend stil mee.

De zes Hackensaw Boys (en af en toe sprong er nog een zevende bij) zijn geen virtuoze muzikanten, maar ze compenseren dat door wat ze doen met heel veel energie te doen, en het bovendien echt samen te doen - hier staat een echte band vol jonge honden die een zaal volledig plat kan spelen. Zingen kunnen ze ook, met als speciale hoogtepunten korte acapella stukken. Alle nummers die ze speelden waren bovendien eigen composities. Goede liedjes, aanstekelijk, vaak uitnodigend tot spontaan meezingen. Het was jammer dat ze een zware dag achter de rug hadden, want het was duidelijk dat deze jongens puur voor hun plezier nog uren door hadden kunnen gaan.

The Hackensaw Boys vormen een bluegrassband, als je bereid bent het begrip bluegrass breed op te vatten. Behalve banjo, fiddle, staande bas, mandoline en gitaar wordt er ook regelmatig een accordeon ingezet, of een mondharmonica. De Boys zijn duidelijk geen puristen, maar dat maakt het wat mij betreft alleen maar leuker. Ze doen als ze nonsensliedjes zingen soms wat denken aan de Red Clay Ramblers, maar ze zijn ook goed in ballads en liefdesliedjes. De frontzanger heeft een mooie hese stem, ze kunnen hard en zacht, er staat een prachtige droogkloot van een mandolinespeler links op het podium en een schitterende scherpe banjospeler rechts en het publiek verveelt zich geen seconde. Een topconcert, en een band om goed in de gaten te blijven houden.

terug naar de startpagina van moors magazine