Je hebt singer/songwriters in alle soorten en
maten. Sommigen zijn echte verhalenvertellers, sommigen zingen alleen maar
liefdesliedjes en anderen alleen kritische protestliedjes. En dan heb je ook
nog Jaime Michaels, die filosofische liedjes zingt. Hij heeft zijn
draai daarin heel goed gevonden, want op zijn laatste cd valt alles mooi op
zijn plaats - de liedjes kabbelen rustig door, zonder dat je het gevoel
krijgt naar een zweverige new-ageprofeet te zitten luisteren. De
arrangementen zijn, zoals dat heet, spaarzaam, maar wel precies goed, en als
het nodig is zingt er iemand een mooie tweede stem mee. Een filosofische,
poëtische singer/songwriter dus, met een mooie warme stem, mooi puntig
gitaarspel en een ingetogen, maar scherp spelende band.
Mooie muziek, veel meer kunnen we er eigenlijk niet over zeggen. Daarom nog
een tekstfragment uit het liedje "Maybe Next Year" om te laten zien wat we
bedoelen met filosofische poëtische teksten.
- Jaime Michaels - wicked dreams second chances - frumdahart 1006
- Jaime Michaels - Angelus - fdh 1004 (iets steviger soms, maar ook heel mooi)
