chris merenda

chris merenda
- the mammals connections

 

 

We hebben het hier al een paar keer eerder gehad over The Mammals, die we zelfs de Future of Folk durfden noemen, en we hebben het ook al gehad over de solo-cd's van Mammals Ruth Ungar en Michael Merenda. Michael's broer Chris, die inmiddels als drummer ook tot de Mammals is toegetreden, blijkt ook een verrassend sterke en gevarieerde soloplaat te hebben gemaakt, getiteld The Regimen.

Op dat album blijkt dat Merenda niet alleen drumt, maar dat hij ook gitaar en banjo speelt en bovendien verrassend goede liedjes schrijft. Hij heeft geen geschoolde stem, maar zingt uitstekend, met soms een verbazingwekkende scat ertussendoor. Zijn muziek is moeilijk te labelen. Het is geen folk, geen rock, geen ska en geen reggae, en toch vind je elementen van al deze muzieksoorten in zijn muziek. Merenda trekt zich nergens wat van aan en gaat gewoon onverstoorbaar zijn eigen gang en arrangeert of speelt een liedje zoals het hem het beste lijkt, zonder zich te bekommeren om een eigen stijl of iets dergelijks. En op de een of andere manier is dat een verademing. Het laat zien dat deze gast open staat voor alles, en dat hij in staat is daar zelf iets mee te doen wat in ieder geval interessant, kritisch en soms gewoon heel erg grappig is. Kortom - een verrassende veelzijdige leuke cd.

Chris Merenda is niet alleen de drummer van The Mammals, hij is ook de frontman van de band Chewy. Daar gaan we ook maar eens naar op zoek, want die band heeft ook al twee cd's uitgebracht, waarvan ik vermoed dat ze de moeite van een speurtocht zeker waard zijn.

 

terug naar de startpagina van moors magazine