grandfather's greatest hits grandpa's favorieten...
grandpa's favorites

ouwe vodden...

carolina boy...

de overstroming van 1937...

Oude stringbandmuziek blijft een grote aantrekkingskracht op muzikanten van nu uitoefenen. Sommigen zetten de traditie naar hun hand en schrijven zelf liedjes in een traditionele stijl, anderen nemen de oude liedjes en spelen ze in de traditionele stijl die bij die liedjes hoort. Is dat leuk? Ja, dat is heel erg leuk, als het maar goed gebeurt, met enthousiasme en een zeker gebrek aan eerbied. Soms is het ook helemaal niet leuk, en daar hebben we ook een voorbeeld van (ook omdat we wel eens horen dat we alleen schrijven over muziek waar we enthousiast over kunnen worden). Hier dus een paar voorbeelden van muziek die ook wel "retro" genoemd wordt.

David Holt - Grandfather's Greatest Hits

We hebben het hier al eens eerder over David Holt gehad. Holt is een echte liefhebber van oude muziek, maar ook van oude instrumenten die hij op een traditionele, maar ook inventieve manier bespeelt. Hier kun je goed horen dat iemand die echt goed is ook oude, doodgezongen traditionals nieuw leven in kan blazen. Hij heeft bovendien een groepje topmusici om zich heen verzameld hier - Doc Watson, Mark O'Connor, Jerry Douglas, Duane Eddy en Chet Atkins. Een half uur oude liedjes met een akoestische topband. Lekker en knus.

Kirk Sutphin & Friends - Grandpa's Favorites

Kirk Sutphin is niet alleen bij zijn opa in de leer gegaan, maar ook bij fiddle-legende Tommy Jarrell, en hij heeft het ouderwetse fiddlen dan ook volledig in de vingers. Hij en zijn vrienden zingen bovendien ook op een fraaie ouderwetse manier, waardoor alles zeer authentiek klinkt. Daarnaast heeft hij ook al een topband om zich heen waarin we onder meer Riley Baugus tegenkomen, die we ook al in een glansrol bij de Lonesome Sisters hadden gezien. Verder veel Sutphins, maar dit gaat veel verder dan een familieband die tussen de schuifdeuren speelt, dit is echt klasse, ook al omdat de band heel mooi hecht klinkt. Stevig geankerd in de traditie, maar je kunt tegelijk duidelijk horen dat de muziek nu gemaakt wordt. Mooimooi.

Adam Tanner and the Dirty Rag Mob - Rare Rags and Stringband Blues

Een instrumentale cd waarop we ook weer Riley Baugus tegenkomen in de band. Dat lijkt wel een garantie voor kwaliteit, want dit is ook weer een energieke, enthousiaste plaat waar het speelplezier overal te horen is. Dat gecombineerd met musici die behoorlijk wat in hun mars hebben, en je hebt een frisse cd met oude stringbandmuziek op topniveau. Het gaat dus toch steeds weer om de kwaliteit van de muzikanten. Er staat ook nog een merkwaardige waarschuwing op het hoesje: This Record Contains No Clawhammer Banjo or Cross-Tuned Fiddle...

Jim Smoak & The LA Honeydrippers - Carolina Boy

Jim Smoak begon zijn muzikale carriėre vijftig jaar geleden op zijn achttiende, vers van de boerderij, in de band van Bill Monroe als banjospeler. Op deze cd bespeelt hij niet alleen de banjo, maar zingt hij, naast een groot aantal traditionals, ook zijn zelfgescheven liedjes. Hij heeft een wat hoge, licht hese stem waarmee hij heel ingetogen zingt, maar dat maakt de impact eigenlijk alleen maar groter. Een mooie, ingehouden maar toch krachtige cd.

The 1937 Flood - Plays Up A Storm

Hier horen we hoe het misgaat als de middelmaat de macht grijpt. Met het enthousiasme van deze band is helemaal niks mis. Je kunt ook horen dat er met zeer veel plezier gespeeld wordt, en ook doen ze pogingen om wat ruiger uit de hoek te komen. Toch doet het allemaal wat denken aan een gemiddeld dixielandbandje, dat in de juiste omgeving ongetwijfeld sfeerverhogend kan werken, maar dat kwalitatief niets te bieden heeft. Het is allemaal net wat te braaf, er worden keurige solootjes gespeeld, er wordt enthousiast gezongen, maar de kwaliteit is er gewoon niet, waardoor het blijft steken bij "wel aardig".
 

 terug naar de startpagina van moors magazine