Pete Coe schijnt live een geweldige belevenis te zijn. Hij bespeelt niet alleen een heel arsenaal aan muziekinstrumenten meer dan voortreffelijk, hij is met zijn klompen ook nog eens zijn eigen ritmesectie. Een soort van one man folk band. Coe speelt traditioneel klinkende Engelse folk, maar hij doet dat heel erg goed. Op deze cd heeft hij daarvoor een complete band ingeschakeld, die ook voor een fraai stuk meerstemmige typisch Engelse samenzang zorgt. In Paper Houses begint ijzersterk met het door Pete en Chris Coe geschreven Seven Warnings, dat als een soort meezinglied voor stadions was geschreven, maar helaas, aldus Coe "zijn we aan de stadions nooit toegekomen". Het is een intelligente linkse meezinger geworden, met een melodie die zich meteen in je hoofd vastzet. Ook in dit nummer fraaie messcherpe samenzang en bovendien een mooie trompetpartij.

Er staan meer sterke nummers op dit album, als het prachtige I Only Spoke Portuguese, dat door een Nieuw Zeelander (Bill Worsfold) geschreven werd over zijn grootvader. Verder veel traditionals die op een verfrissende manier door Coe gearrangeerd zijn. Een energieke plaat, die weliswaar traditioneel klinkt, maar die voldoende power heeft, en voldoende verrassende arrangementen om van begin tot eind te boeien. Ook hier blijkt weer dat als iemand vol enthousiasme met de tradities aan de slag gaat er toch iets zeer aanstekelijks uit kan komen. Een heerlijke plaat, zeker als je van Engelse folkmuziek houdt. Alleen mag hij de volgende keer meer eigen nummers opnemen wat mij betreft.
 

• Pete Coe - In Paper Houses - Backshift Music BASH CD53

terug naar de startpagina van moors magazine