marc ribot - scelsi morning marc ribot - gitarist extraordinaire
ribot partituur

Soms kom je een naam die je vaag kende een aantal keren achter elkaar tegen. Marc Ribot kende ik van de opmerkelijkste Tom Waitsplaten (Rain Dogs, Big Time, Frank's Wild Years, en Mule Variations), en ik wist dat hij net met Waits op tournee is geweest. Ik kwam hem onlangs weer tegen op de verrassende plaat Parades and Panoramas van Dan Zanes. Nu blijkt hij zelf ook al de nodige soloplaten te hebben gemaakt, waarvan we de laatste hier even in de spotlight willen zetten. Ribot is een buitengewoon veelzijdig gitarist, die begon met het begeleiden van jazz- en soullegendes als Jack McDuff, Wilson Pickett, Carla Thomas, Rufus Thomas, Solomon Burke en veel meer. Daarna werd hij gevraagd door onder meer Elvis Costello, Marianne Faithfull en Tom Waits. Ondertussen was hij zelf op avontuur in de New Yorkse jazzscene, waar hij speelde met Arto Lindsay, Don Byron, Anthony Coleman, T-Bone Burnett, the Jazz Passengers, Evan Lurie, the Sun Ra Arkestra, Chocolate Genius, Bill Frisell, en de pionier en grensverlegger John Zorn. Dat is op zich allemaal al indrukwekkend genoeg, maar Ribot blijkt ook heel goed op eigen poten te kunnen staan, zoals hij met zijn soloplaten bewijst.

Scelsi Morning werd gecomponeerd voor twee verschillende moderne dansgezelschappen (die van Wim Vanderkeybus en Yoshiko Chuma), maar klinkt absoluut niet als doorsnee balletmuziek. Daar is de muziek veel te weerbarstig en te avontuurlijk voor. Ribot heeft een gezelschap om zich heen verzameld dat met zijn composities zeer goed uit de voeten kan, waardoor de ruwe randjes altijd goed hoorbaar blijven. De muziek klinkt regelmatig aangenaam rammelend, maar toch perfect. Achtergrondmuziek is het beslist niet, daarvoor word je net iets te vaak ruw wakker geschud. Het is muziek voor de liefhebbers van het weerbarstiger werk van mensen als Captain Beefheart of Frank Zappa. Maar ook liefhebbers van de jazztoeteraar Albert Ayler of de avangardecomponist Morton Feldman zijn hier niet helemaal op onbekend terrein. Het is een eigenaardige combinatie van rock, jazz, kamermuziek, filmmuziek en avantgarde. Spannend en avontuurlijk. Met andere woorden - als je muziek niet alleen als geluidsbehang beschouwt en je bereid bent intensief te luisteren is dit een absolute aanrader.
Een gitarist om heel goed in de gaten te houden dus.

terug naar de startpagina van moors magazine