Ná Sgt Pepper hoefden de Beatles niets meer te bewijzen, en toen maakten ze feitelijk hun echte meesterwerk - het witte titelloze dubbelalbum dat bekend zou worden als The White Album. De muziek klinkt hier wat ontspannener, terwijl er wel nog steeds zeer geconcentreerd en creatief gespeeld wordt. Als je in de popmuziek om je heen kijkt zie je dit effect overal optreden. Eén ambitieuze plaat die het creatieve hoogtepunt moest worden en de relaxtere, betere opvolger. We hebben hier een aantal duidelijke voorbeelden bij elkaar gezet, waarbij we soms wat soepel waren. Van de Stones namen we het meest pretentieuze album, dat eigenlijk als volledig mislukt kan worden beschouwd, en het meest geslaagde van een paar jaar later. En vaker liggen er een paar albums tussen het meest pretentieuze album en het meest geslaagde. De Beach Boys maakten hun beste plaat zelfs toen Brian Wilson al grotendeels uit beeld was verdwenen.

Sommige ambitieuze platen bleven ook geheel onopgemerkt, zoals The Everly Brothers Sing, waarin de Broertjes Everly ook probeerden een licht psychedelisch meesterwerk te creëren.

terug naar de startpagina van moors magazine