![]() |
devon sproule |
|
|
Een dame met een vrij ongebruikelijke naam,
Devon Sproule, maakte een mooie singer/songwriterplaat waarvoor ze zelf acht
van de tien nummers schreef. Die liedjes zijn allemaal mooi, en dat geldt
ook voor de arrangementen, die de liedjes heel mooi en ingetogen
ondersteunen. Soms valt het in eerste instantie nieteens zo op dat een cd
wel erg goed is. Dat is hier ook een beetje het geval. Sproule komt wat
wereldvreemd over, maar als je goed luistert hoor je een, misschien
tikkeltje wereldvreemde en onhandige, maar zeer zelfbewuste vrouw, die goed
weet wat ze wil. De instrumenten die je hoort geven een beetje een indicatie wat voor soort muziek je kunt verwachten: gitaren, bas, drums en percussie, banjo, accordeon, klarinet, fiddle, pedal steelgitaar, mandoline, duimpiano, mondharmonica, orgel, elektrische gitaar en een basharmonica. Niet allemaal tegelijk, maar mooi gedoseerd. Ontspannen, jazzy en folky. Sproule zingt bovendien heel gemakkelijk en soepel. Denk aan een iets minder serieuze, ontspannen Gillian Welch, en je komt aardig in de buurt.
|